Masukตู้หลานเจินไม่อาจสงบสติอารมณ์ได้อีกแล้วเมื่อนึกถึงก่อนหน้านี้ที่เธอกับเหยียนเฟยฝานเคยสงสัยฟู่เจ๋อเพราะการตายของเหยียนเฟยหยวนเธอก็ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้วเหยียนเซียงได้ยินว่าเซี่ยอวี่ปิงไปพัวพันกับฟู่เจ๋อ ก็โมโหแทบตายเหมือนกัน "นังแพศยานั่น!"เธอเองก็ด่าตามตู้หลานเจินไปด้วยก่อนหน้านี้เธอก็เคยมองเซี่ยอวี่ปิงเป็นพี่สะใภ้ใหญ่ ท่าทีที่มีต่ออีกฝ่ายเรียกได้ว่าดีเสียยิ่งกว่าดีเทียบกับที่ทำกับโหลวซิงอิ๋นแล้ว ต่างกันเป็นพันเป็นหมื่นเท่า!"ตาบอด พวกเราเมื่อก่อนตาบอดกันหมด! ถึงได้ไม่เคยสังเกตเห็นว่ามันแอบมีอะไรลับ ๆ ล่อ ๆ แบบนี้"เหยียนเซียง: "ถ้ามันกับฟู่เจ๋อมีอะไรกันจริง ๆ งั้นมันก็ต้องมีส่วนในการทำให้พี่ใหญ่ตายแน่"เดิมทีพวกเธอก็สงสัยฟู่เจ๋ออยู่แล้วตอนนี้พอเซี่ยอวี่ปิงไปพัวพันกับฟู่เจ๋อ เหยียนเซียงกับตู้หลานเจินก็เริ่มปักใจเชื่อว่าเซี่ยอวี่ปิงอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเหยียนเฟยหยวน"นังแพศยานั่น ฉันไม่ปล่อยมันไว้แน่ ฉันจะฆ่ามัน!"เมื่อนึกถึงว่าเหยียนเฟยหยวนตายอย่างน่าเวทนาขนาดไหนตอนนี้ตู้หลานเจินไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้อีกแล้ว เธอแทบอยากฆ่าเซี่ยอวี่ปิงเสียเดี๋ยวนี้เซี่
ไม่สิ ถ้าจะพูดว่าถูกบังคับ...ตอนนี้ก็มีคนหนึ่งที่สามารถบังคับเซี่ยอวี่ปิงได้จริง ๆ นั่นก็คือโหลวซิงอิ๋น!ทันทีที่นึกถึงโหลวซิงอิ๋น ในหัวของเหยียนเฟยฝานก็เหมือนมีอะไรบางอย่างระเบิดขึ้นจากนั้นสายตาที่เขามองเซี่ยอวี่ปิงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย!เซี่ยอวี่ปิงจับสังเกตความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในดวงตาของเขาได้อย่างชัดเจนเซี่ยอวี่ปิงเข้าใจทันทีว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่เธอสูดจมูกด้วยความอึดอัดแล้วเอ่ยว่า "ใช่ ถูกบังคับ นอกจากจะถูกบังคับแล้ว ฉันมีเหตุผลอะไรถึงต้องทำเรื่องแบบนี้ด้วยล่ะ?""ฉันแต่งงานกับพี่ใหญ่ของคุณมาตั้งหลายปี ฉันเป็นคนแบบไหน คุณไม่รู้หรือไง?"เมื่อเอ่ยมาถึงตรงนี้ในน้ำเสียงสะอื้นของเซี่ยอวี่ปิงเต็มไปด้วยความน้อยใจ"ใครบังคับเธอ?"น้ำเสียงของเหยียนเฟยฝานหนักขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเซี่ยอวี่ปิง: "จะยังมีใครได้อีกล่ะ?"ตอนเอ่ยประโยคนี้ มุมปากของเซี่ยอวี่ปิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มขมขื่นเล็กน้อยและเพียงรอยยิ้มขมขื่นนี้ก็ยิ่งทำให้เหยียนเฟยฝานปักใจเชื่อในสิ่งที่ตัวเองคาดเดา!"โหลวซิงอิ๋นบังคับเธอเหรอ?"เซี่ยอวี่ปิง: "..."เป็นอย่างที่คิด เขานึกถึงโหลวซิงอิ๋นจริงด้วย!เรื่องที่โ
เมื่อเห็นเหยียนเฟยฝานเดินตรงมาที่รถ เซี่ยอวี่ปิงก็คว้ามือของป้าเฉินไว้แน่นด้วยความประหม่า"ทำยังไงดี เขาเดินมาทางนี้แล้ว เขาต้องแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าฉันอยู่ในรถ?"ป้าเฉิน: "คุณหนูใจเย็นก่อน รอดูอีกหน่อยค่ะ!"ตอนนี้ป้าเฉินเองก็ตื่นตระหนกแล้วเช่นกันแต่ในความคิดของเธอ ตราบใดที่เรื่องทุกอย่างยังไม่มาถึงขั้นสุดท้าย ก็อย่าเพิ่งออกไปเผชิญหน้าอย่างง่ายดายเพราะตอนนี้ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฟู่เจ๋อถูกเปิดเผยต่อหน้าคนตระกูลเหยียน ราคาที่ต้องจ่ายนั้นสูงเกินไปดังนั้นตราบใดที่ยังไม่ถึงวินาทีสุดท้าย ก็ห้ามเปิดเผยตัวเองเด็ดขาด"เขาต้องรู้แน่ ๆ ต้องรู้แล้วแน่ ๆ...""คุณหนู ใจเย็นก่อนค่ะ!"เมื่อเห็นเซี่ยอวี่ปิงตกใจจนตัวสั่น ป้าเฉินก็เตือนให้เธอตั้งสติอีกครั้ง!แต่เซี่ยอวี่ปิงจะใจเย็นลงได้ยังไงเธอไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เลยยิ่งเหยียนเฟยฝานเดินเข้ามาใกล้เท่าไร ใจของเธอก็ยิ่งลนลานจนแทบควบคุมไม่อยู่ เธอกลัว!เหยียนเฟยฝานเดินมาถึงหน้ารถของฟู่เจ๋อช่วงเวลาที่มองสบกันผ่านกระจกนิรภัยแบบทึบ ลมหายใจของเซี่ยอวี่ปิงก็แทบหยุดนิ่งแม้จะรู้ว่าเหยียนเฟยฝานมองไม่เห็นข้างใน แต่เธอก็ยังกลัวอยู่ดีแรง
เมื่อได้ยินว่าเซี่ยอวี่ปิงยังรู้สึกน้อยใจจนถึงตอนนี้ไฟโทสะในใจของเซี่ยหงหยางก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ "แกรู้ไหมว่าตอนนี้เรื่องหลาย ๆ อย่างของฉันที่ประเทศ Y ยังต้องให้เหล่าเซี่ยช่วยจัดการ?""ตอนนี้ลูกชายของเขาอยู่ในมือเหยียนเฟยฝาน แกก็ยังไม่ช่วยเขาจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ถ้าเขาไม่พอใจแล้วไม่ยอมช่วยฉันทำงานจะทำยังไง?"เซี่ยอวี่ปิง: "ตกลงเป็นเพราะเหล่าเซี่ยอาจไม่ยอมช่วยแม่จัดการธุระให้ดี หรือจริง ๆ แล้วเป็นเพราะแม่ร้อนใจกันแน่?"เซี่ยอวี่ปิงที่ถูกต่อว่าจนเดือดขึ้นมาเองก็เริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่เซี่ยหงหยางที่อยู่ในสายพอได้ยินคำพูดนี้ของเซี่ยอวี่ปิง ไฟโทสะก็ยิ่งพุ่งขึ้น "แกหมายความว่าไง?"น้ำเสียงของเธอยิ่งดุดันขึ้นกว่าเดิม!เซี่ยอวี่ปิงฟังแล้วรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เธอสูดหายใจลึกแล้วเอ่ยว่า "ไม่ได้หมายความว่าไง"เธอจะหมายความว่าไงได้ล่ะ!ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร เซี่ยอวี่ปิงถึงเริ่มรู้สึกว่าในหลาย ๆ ครั้ง เซี่ยหงหยางก็เข้าข้างเซี่ยฉินเหมือนกันทั้งที่เธอต่างหากคือลูกสาวแท้ ๆ ของแม่แต่บางครั้ง เวลาที่เธอเรียกร้องอะไร แม่กลับไม่ยอมตามใจตรงกันข้าม ถ้าเซี่ยฉินเอ่ยอะไรกับเ
เดิมทีเหยียนเฟยฝานสงสัยมาตลอดว่าการตายของเหยียนเฟยยวนอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับฟู่เจ๋อแต่ก่อนหน้านี้เขาก็รู้สึกว่าเหตุผลบางอย่างดูจะฟังไม่ขึ้นเท่าไรก่อนที่จะรู้ว่าฟู่เจ๋อกับเซี่ยอวี่ปิงมีความสัมพันธ์แบบนี้ ฟู่เจ๋อกับเหยียนเฟยยวนก็เป็นเพียงคู่แข่งกันในทางธุรกิจต่อให้หลายปีมานี้ทั้งสองจะห้ำหั่นกันมากแค่ไหน เขาก็ยังรู้สึกว่าไม่น่าจะรุนแรงถึงขั้นฆ่าคนได้ดังนั้นถึงจะมีความสงสัยอยู่บ้าง สุดท้ายเพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่หนักแน่นพอ เขาจึงล้มเลิกความคิดนั้นไปแต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว...วินาทีที่เห็นเซี่ยอวี่ปิงขึ้นรถของฟู่เจ๋อ ความสงสัยในใจของเหยียนเฟยฝานก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!กระทั่งตอนนี้ มันเปลี่ยนเป็นความปักใจเชื่อไปแล้ว!เมื่อเห็นฟู่เจ๋อที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดนอนอยู่บนพื้นนอกรถ เซี่ยอวี่ปิงก็ยิ่งหวาดกลัวจนใจสั่น!เหยียนเฟยฝาน เขาฆ่าคนได้จริง ๆ...เซี่ยอวี่ปิงหายใจแทบไม่ออก ก่อนจะเอ่ยกับคนในสายว่า "ถึงตอนนี้แม่จะไม่ยอมรับหนูเป็นลูกสาว แม่ก็ช่วยหนูสักครั้งเถอะ หนูไม่รู้จริง ๆ ว่าควรทำยังไงแล้ว"น้ำเสียงที่เซี่ยอวี่ปิงพูดผ่านโทรศัพท์ในตอนนี้แทบจะเป็นการวิงวอนเซี่ยหงห
เขายกมือขึ้นเล็กน้อย จั๋วกวงก็เข้าใจทันที ก่อนจะรับไม้เบสบอลมาจากมือของบอดี้การ์ดเมื่อเห็นไม้ที่หนาเกือบเท่าแขน ฟู่เจ๋อก็เกร็งไปทั้งกระดูก"นะ นายอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะโว้ย!”ไม้หนาขนาดนี้ ถ้าฟาดลงมาบนตัวเขา วันนี้เขาคงถูกตีตายอยู่ที่นี่แน่ทว่ายังไม่ทันสิ้นเสียง ไม้ในมือของเหยียนเฟยฝานก็ฟาดลงบนแผ่นหลังของเขาดัง 'ตึง' ชั่วขณะนั้น ฟู่เจ๋อสูดลมหายใจเย็นเฮือกทันทีเขารู้สึกราวกับหัวใจ ปอด และอวัยวะภายในทั้งหมดกำลังจะถูกเหยียนเฟยฝานฟาดจนกระเด็นออกมาจากร่าง!แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้หายใจหายคอ เหยียนเฟยฝานก็ฟาดลงมาอีกหนึ่งไม้เหยียนเฟยฝานในตอนนี้ราวกับสิงโตที่กำลังคลุ้มคลั่ง เขาเหวี่ยงไม้ใส่ฟู่เจ๋ออย่างไม่ยั้งมือมีหลายครั้งที่ฟาดลงบนศีรษะของฟู่เจ๋อโดยตรง!ตอนแรกฟู่เจ๋อยังไม่คิดจะหลบมากนัก แต่พอเห็นว่าเหยียนเฟยฝานกำลังจะตีเขาให้ตายจริง ๆ เขาก็พยายามปกป้องศีรษะเอาไว้ให้มากที่สุดเขายกแขนป้องศีรษะพลางขยับถอยหลังไปเรื่อย ๆเซี่ยอวี่ปิงที่อยู่ในรถไม่ไกลออกไป เมื่อเห็นท่าทางโหดเหี้ยมของเหยียนเฟยฝานก็ยิ่งตกใจจนตัวสั่นเทิ้ม"หยุดตีได้แล้ว หยุดตี! อ๊ากกกก"ฟู่เจ๋อร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
เจียงถังที่เดินกลับมายังห้องผู้ป่วยเพื่อหยิบโทรศัพท์ที่ลืมทิ้งไว้ในห้อง ทันได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอดีจนเธอถึงกับตกตะลึงเธอตั้งใจจะปรี่ตัวเข้าไปดูอาการของโหลวซิงอิ๋นทว่าเหยียนเฟยฝานกลับตวัดสายตาอันเย็นชามาที่เธอเจียงถังเองก็เริ่มมีน้ำโห “ซิงอิ๋น”เหยียนเฟยฝานในตอนนี้ผมเผ้าเริ่มยุ่งเหยิง เส้นเ
เจียงถังตั้งใจจะพาโหลวซิงอิ๋นกลับบ้านของตัวเองทว่าโหลวซิงอิ๋นยืนกรานจะกลับไปอวี่ชิ่งไถที่ถนนซิงเหอ ซึ่งเป็นคอนโดมิเนียมที่เธอแอบซื้อไว้เมื่อสามเดือนก่อนนั่นแสดงให้เห็นว่า ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา เธอเตรียมพร้อมที่จะเดินออกมาจากพันธนาการของเหยียนเฟยฝานมานานแล้ว...เจียงถัง “ฉันบอกให้ไปอยู่ด้วยกันก็ไ
บรรยากาศพลันเงียบสงัดลงทันทีความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วระหว่างคนทั้งสามคนโหลวซิงอิ๋นจ้องมองเหยียนเฟยฝาน ก่อนจะออกแรงเตะเก้าอี้ข้างตัวจนล้มคว่ำส่งเสียงดังสนั่นอีกครั้งกลิ่นอายรอบกายของเธอเต็มไปด้วยความดุดัน “คุณบอกแม่คุณไปสิว่าฉันตุ๋นซุปอะไรเป็นบ้าง?”“เซี่ยอวี่อิงบอกว่าอยากกินซุปนกพิราบฝีมือฉั
ณ ห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่อบอวลอยู่ในอากาศชวนให้พะอืดพะอม โหลวซิงอิ๋นนอนทอดกายอย่างสิ้นแรงอยู่บนเตียงผู้ป่วยที่หนาวเหน็บ แสงไฟนีออนบนเพดานดูพร่าเลือนพอ ๆ กับสติที่เหลืออยู่ของเธอเมื่อปลายสายกดรับ เธอไม่รอช้าที่จะเค้นเสียงพูดออกไป “ใบยินยอมผ่าตัดระงับการตั้งครรภ์ต้องม







