Masukอวี่ซีมองเครื่องหมายบนแผนที่อย่างเงียบงัน
หุบเขาไป๋หลางมีทางเข้าหลักเพียงสองด้าน หากยกทัพบ
ตามหาอดีตราชเลขาหลังจากพบว่าสัญญาอภิเษกถูกแก้ไข อวี่ซีก็ไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่าแม้แต่วันเดียว นางรู้ดีว่ากู้เหวินชางคือพยานสำคัญที่สุด หากชายผู้นั้นยังมีชีวิต เขาอาจเป็นคนเดียวที่สามารถยืนยันได้ว่าใครสั่งให้ลบสิทธิ์ของนางออกจากสัญญา และเหตุใดการบิดเบือนครั้งนั้นจึงถูกปกปิดมานานหลายปีแต่การตามหาคนที่หายตัวไปนานเช่นนี้ไม่อาจใช้คนของราชสำนักได้ เพราะทันทีที่สำนักตรวจการหรือทหารวังเริ่มเคลื่อนไหว ผู้ที่อยู่เบื้องหลังย่อมรู้ตัวก่อนอวี่ซีจึงเลือกใช้เครือข่ายที่ไม่มีผู้ใดให้ความสำคัญ พ่อค้าเร่ ร้านยา คนส่งผ้า คนขนฟืน โรงเตี๊ยม และหญิงชราที่ทำอาหารขายตามประตูเมือง คนเหล่านี้อาจไม่มีตำแหน่ง แต่กลับเห็นผู้คนเข้าออกเมืองมากกว่าขุนนางในวังเสียอีกนางเริ่มจากหอสมุนไพรชิงเหอ เยี่ยนหลัวส่งคนไปตรวจอย่างเงียบ ๆ และพบว่าร้านยาแห่งนี้เปลี่ยนเจ้าของมาสามครั้งในสิบปี แต่คนดูแลคลังหลังร้านยังเป็นชายชราคนเดิม เขาชื่อเถียนเหล่า เคยทำงานให้ครอบครัวภรรยาของกู้เหวินชางมาก่อนคืนหนึ่ง ชายชราผู้นั้นถูกเชิญมาที่เรือนพักของพ่อค้าผ้าใกล้ประตูตะวันตก โดยไม่รู้ว
“ใช่”“ผู้ได้ประโยชน์คือผู้ที่ไม่ต้องการให้ข้ามีอำนาจตรวจบัญชีชายแดน”เยี่ยลู่เฉินมองนาง“เจ้าคิดถึงตระกูลเฉิน”“เสนาบดีฝ่ายขวาเกี่ยวข้องกับหอการค้าหย่งเฉิง การปลอมกระดาษ และข่าวลือสายลับ หากข้ามีสิทธิ์ตรวจการค้าตั้งแต่แรก เครือข่ายลักลอบขนสินค้าของพวกเขาอาจถูกพบเร็วกว่านี้หลายปี”“แต่ตอนสัญญาถูกแก้ เฉินจิ้งเหวินยังไม่ได้เป็นเสนาบดีฝ่ายขวา”“เขาอยู่ตำแหน่งใด”เยี่ยลู่เฉินเปิดรายชื่อขุนนางเก่า“รองเจ้ากรมคลัง และเป็นผู้ช่วยคณะเจรจาสงบศึก”อวี่ซีวางนิ้วลงบนชื่อของเขา“เช่นนั้นยิ่งเป็นไปได้”ในช่วงเวลานั้น เฉินจิ้งเหวินอาจยังไม่มีอำนาจเต็ม แต่เขาอยู่ในตำแหน่งที่เห็นเส้นทางการค้า เงินชดเชย และผลประโยชน์หลังสงครามทั้งหมด หากอวี่ซีได้สิทธิ์ตรวจบัญชีร่วม เครือข่ายของเขาย่อมถูกจำกัดยิ่งไปกว่านั้น การทำให้นางอ่อนแอในจวนจ้านอ๋องยังช่วยสร้างความแตกแยกระหว่างเซียวจิ้งเหยียนกับแคว้นเยว่ได้ง่ายหากวันหนึ่งเกิดปั
นางจึงก้มลงอีกครั้ง“องค์หญิงมีสิทธิ์แต่งตั้งข้ารับใช้จากแคว้นเดิมไว้ข้างกายไม่เกินสามสิบคน มีสิทธิ์ครอบครองทรัพย์สินส่วนพระองค์ และสามารถติดต่อราชสำนักแคว้นเยว่ในเรื่องครอบครัว การแพทย์ และการค้าโดยไม่ถือเป็นการสอดแนม”ปลายนิ้วของอวี่ซีค่อย ๆ กำกระดาษแน่นขึ้นซูเหยาซึ่งยืนอยู่ด้านหลังมองด้วยความตกใจอวี่ซีอ่านต่อจนถึงส่วนสุดท้ายของเงื่อนไข“เพื่อรักษาความมั่นคงของเส้นทางการค้าชายแดน พระชายามีสิทธิ์ร่วมตรวจบัญชีสินค้า ดูแลความปลอดภัยของคณะพ่อค้า และเสนอผู้แทนร่วมระหว่างสองแคว้น หากเกิดข้อพิพาททางการค้า นางสามารถขอเปิดการเจรจาโดยไม่ต้องผ่านกองทัพ”ทุกข้อความให้สิทธิ์นางมากกว่าที่เคยได้รับอย่างเทียบไม่ติดหากสัญญานี้ถูกส่งถึงจ้านอ๋องครบถ้วน ตั้งแต่วันแรกที่นางเข้าเรือน นางควรมีฐานะเท่าเทียมกับพระชายาเอกทั่วไป มีทรัพย์สิน ข้ารับใช้ และอำนาจด้านการค้าชายแดนนางไม่ควรถูกกีดกันออกจากบัญชีจวน ไม่ควรถูกยึดคนติดตามจากแคว้นเยว่ ไม่ควรถูกกล่าวหาว่าติดต่อครอบครัวเป็นความผิด และยิ่งไม่ควรถูกมองว่าเป็นสตรีซึ่งถูกส่งมา
“หากรู้แล้วจะทำสิ่งใด”“ข้าจะพาเจ้ากลับตั้งแต่ปีแรก แม้ต้องทำลายสัญญาสมรส”อวี่ซีนิ่งไปเยี่ยลู่เฉินหยิบแผ่นหยกสีดำออกจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้นาง“นี่คือป้ายติดต่อคนของข้าในเมืองหลวง พ่อค้าเยว่ โรงยา และคนส่งสารตามเส้นทางเหนือจะช่วยเจ้า หากต้องการออกจากวัง ให้ส่งเครื่องหมายเหยี่ยวสามปีก”อวี่ซีรับมา“พระเชษฐาไม่กลัวว่าข้าจะทำให้แคว้นเยว่ถูกกล่าวหาหรือ”“เจ้าถูกกล่าวหาไปแล้วทั้งที่เราไม่ได้ทำสิ่งใด”เขาตอบ“ความระมัดระวังไม่ได้หมายความว่าต้องปล่อยให้ครอบครัวถูกทำร้าย”อวี่ซีกำป้ายหยกไว้ “ขอบพระทัย”“อย่าเพิ่งขอบคุณ” เยี่ยลู่เฉินกล่าว “ข้ายังต้องถามเรื่องหนึ่ง จ้านอ๋องปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไรในตอนนี้”อวี่ซีชะงักเล็กน้อย “เขาเปลี่ยนไป”“เจ้ารักเขาหรือ”คำถามตรงเกินไปจนทำให้นางหันไปมองนอกหน้าต่าง“ข้ายังไม่รู้”“แต่เจ้ากำลังรอเ
เขายกมือ ขุนนางผู้ติดตามนำหีบไม้ขนาดเล็กเข้ามาวางตรงกลาง ก่อนเปิดออก ภายในมีสมุดบัญชี จดหมาย และตราประทับทองแดงหลายชิ้น“เมื่อสามเดือนก่อน คนของเราจับพ่อค้าข่าวกรองผู้หนึ่งได้ที่ชายแดน เขาพยายามขายข้อมูลเรื่องกองทัพจ้านอ๋องให้แคว้นเยว่ พร้อมอ้างว่าข้อมูลมาจากพระชายา”เฉินจิ้งเหวินสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เยี่ยลู่เฉินหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกมา“เมื่อสอบสวน เราพบว่าเขาไม่ได้รับข่าวจากอวี่ซี แต่ได้รับจากนายหน้าตระกูลหลัวในต้าเยี่ยน เงินค่าจ้างถูกส่งผ่านหอการค้าที่มีขุนนางเมืองหลวงคุ้มครอง”อวี่ซีถาม “หอการค้าใด”“หอการค้าหย่งเฉิง”ชื่อนั้นตรงกับเครือข่ายเงินซึ่งเกี่ยวข้องกับรองเจ้ากรมคลังหลัวกวง และเป็นเส้นทางเดียวกับการสั่งผลิตกระดาษตราน้ำปลอมเยี่ยลู่เฉินกล่าวต่อ“เราติดตามบัญชีจนพบว่าหอการค้าหย่งเฉิงรับเงินจากร้านแลกเงินซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลเฉิน”สายตาทุกคู่หันไปยังเสนาบดีฝ่ายขวาเฉินจิ้งเหวินยังคงยืนตรง“ร้านแลกเงินทำธุรกิจกับคนจำนวน
“เพียงเรื่องการค้าหรือ”“ภายนอกเป็นเช่นนั้นเพคะ”อวี่ซีวางมีดกลับลงในหีบการมาของเยี่ยลู่เฉินในช่วงที่นางถูกกล่าวหาว่าเกี่ยวข้องกับสายลับแคว้นเยว่ย่อมไม่ใช่เรื่องธรรมดา ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ คณะทูตนี้จะทำให้ทุกสายตาหันกลับมายังชาติกำเนิดของนางอีกครั้ง ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม พระบัญชาจากฮ่องเต้ก็มาถึง อวี่ซีต้องเข้าร่วมพิธีต้อนรับคณะทูตที่ท้องพระโรงในฐานะองค์หญิงแห่งแคว้นเยว่และพระชายาของจ้านอ๋องฉินมามาจัดเตรียมฉลองพระองค์ให้นางอย่างพิถีพิถัน เป็นชุดผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มปักลายนกเฟิ่งหวงด้วยด้ายเงิน ดูสง่างามแต่ไม่โดดเด่นเกินฐานะฮองเฮา เครื่องประดับส่วนใหญ่เป็นของต้าเยี่ยน ไม่มีสิ่งใดแสดงถึงแคว้นเยว่อย่างชัดเจน อวี่ซีมองตนเองในกระจกแล้วกล่าว“เปลี่ยนปิ่นชิ้นนี้”ฉินมามาชะงัก “พระชายาไม่พอพระทัยหรือเพคะ”“ใช้ปิ่นหยกรูปเหยี่ยวจากหีบด้านใน”“แต่เป็นเครื่องประดับของแคว้นเยว่”“วันนี้ข้าเข้าร่วมพิธีในฐานะองค์หญิงจากแคว้นนั้นด้วย จะซ่อนชาติกำเนิดไปเพื่อเหตุใ







