LOGINมือหนาอีกข้างเลื่อนลงมาโอบเอวเธอไว้แน่น ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิดกับอกกว้างจนแทบไม่มีช่องว่างให้มดสักตัวแล่นผ่านไปได้
“พะ พี่ริกเตอร์…” เสียงของริชาสั่นเครือ มือเล็กกำไหล่เขาแน่น แต่ทว่าเขาไม่หยุด ยังคงก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเธอต่ออย่างหิวกระหาย ดูดเม้มจนกลิ่นเหล้าจาง ๆ และกลิ่นบุหรี่ของเขาเคล้าเคลียไปทั่วผิวหนังบางของเธอ มือหนาของชายหนุ่มสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดของร่างเล็กโดยไม่ลังเล นิ้วเรียวยาวเลื่อนขึ้นไปตามผิวหนังเรียบเนียน จนถึงเนินอกที่ถูกผ้าลูกไม้ยกทรงกั้นไว้ เขาไม่รีบดึงออกทันที แต่ใช้ฝ่ามือหนาครอบทับลงไปทั้งเต้า แล้วบีบเบา ๆ ผ่านเนื้อผ้า “อ๊ะ!” ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัวที่ถูกสัมผัสตรง ๆ แผ่นหลังบางแอ่นขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ดวงตาเบิกกว้างมองลงมาที่มือที่กำลังลูบไล้ใต้เสื้อของตัวเอง แต่ทว่าคนตัวสูงกลับยกยิ้มมุมปาก แล้วดึงชายเสื้อของเธอขึ้นช้า ๆ จนหลุดพ้นศรีษะ เผยให้เห็นบราลูกไม้สีขาวที่ปกปิดอกอวบอิ่มไว้แน่น เขาใช้เพียงสองนิ้วเรียวเกี่ยวสายบราด้านหลัง ปลดตะขอออกด้วยความชำนาญในครั้งเดียว ก่อนจะดึงผ้าออกจนเต้าอวบทั้งสองข้างดีดเด้งออกมาเต็มตา ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ที่เห็นหน้าอกของหญิงสาวใหญ่เกินจากที่จินตนาการ ที่สำคัญคือผิวขาวเนียนละเอียด หัวนมสีสดตั้งชันจากความเย็นของเครื่องปรับอากาศและความตื่นเต้น ริกเตอร์จ้องมองเงียบ ๆ สักพัก ดวงตาเข้มขึ้นด้วยความหลงใหลอย่างเห็นได้ชัด “สวย” ร่างสูงพึมพำแผ่วเบา ก่อนจะโน้มลงไปประกบริมฝีปากลงบนจุกยอดข้างขวาทันที “อื้อ~” เสียงครางหวานหลุดจากลำคอของริชาโดยไม่อาจกลั้น มือเล็กตั้งใจยกขึ้นมาผลักไหล่เขา แต่สุดท้ายก็กลายเป็นการกำชายเสื้อเขาแน่นขึ้น ลิ้นร้อนของริกเตอร์วนรอบหัวนมอย่างเชื่องช้า ตวัดเลียเป็นวงกลม แล้วดูดเข้าปากแรงขึ้นทีละน้อย ฟันคมขบเบา ๆ อย่างหยอกล้อ จนร่างเล็กตัวสั่นสะท้าน ร่างสูงยังไม่คิดผละออก แต่ใช้เวลาตวัดลิ้นเลียวนอยู่นาน จนเกิดเสียงชื้นแฉะดังขึ้นในห้องเงียบ “พะ พี่ริกเตอร์ มะ มันเสียว” เสียงครางของเธอเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา ทำให้เขาอมยิ้มออกมา ก่อนจะย้ายไปปรนเปรออกอวบข้างซ้าย เขาทำทุกอย่างเหมือนเดิม ตวัดลิ้นเลียวนรอบจุกสีหวานจนบวมเป่ง มือหนาอีกข้างไม่ปล่อยให้ว่าง บีบเคล้นเต้าอวบข้างที่ว่างอย่างแรง บีบบี้ถูไถไปมา จนริชาต้องแอ่นอกขึ้นมารับโดยไม่รู้ตัว “อ๊าสส อืมมม” ทุกครั้งที่ลิ้นร้อนของเขาสัมผัส เธอจะครางออกมาอย่างไม่คิดเก็บกัก ไม่ว่าจะเป็นจุดไหนบนเนินอกนุ่มก็ตาม ความไวต่อสัมผัสของร่างกายที่ยังไม่เคยถูกใครสัมผัสแบบนี้ทำให้เธอเสียววูบวาบไปทั้งตัว ขาทั้งสองข้างบีบเข้าหากันโดยอัตโนมัติ ดวงตาคมเหลือบขึ้นมามองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากสวยที่เผยออ้าออกของเธอ แล้วก้มลงดูดเม้มลงไปบนจุดอ่อนไหวอีกครั้งด้วยความแรงกว่าเดิมจนเธอร้องเสียงหลง "อ๊าสสสส" มือหนาเลื่อนลงมาที่เอวคอดกิ่ว นิ้วเกี่ยวขอบกางเกงยีนส์ของเธอ แล้วดึงลงช้า ๆ พร้อมกับกางเกงในตัวจิ๋วก็หลุดติดมือลงไปด้วย จนพ้นจากขาเรียวเล็กของริชาลงไปจนหมด ลมหายใจของริกเตอร์ก็สะดุดทันที เนินอวบอิ่มไร้ขนสีหวานปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอย่างชัดเจน ผิวเรียบเนียนไม่มีเส้นขนแม้แต่เส้นเดียว ร่องแคบตรงกลางยังปิดแน่นสนิท และติ่งสีสดที่ซ่อนอยู่ข้างในบวมเป่งอย่างเห็นได้ชัด ริกเตอร์จ้องมองด้วยความตื่นเต้น และความหลงใหลที่ไม่เคยมีมาก่อน หญิงสาวพยายามหุบขาเข้าหากันด้วยความอาย แต่ทว่าเขาก็ใช้มือทั้งสองข้างจับเข้าไปที่ต้นขาด้านใน แล้วดันออกทันที “อย่าหุบ!!” เขาสั่งเสียงแหบพร่า “ฉันอยากเห็น” มือเล็กของริชากำโซฟาแน่น ใบหน้าสวยเบือนหน้าหนีไปอีกทางเพราะไม่กล้ามอง หัวใจเต้นแรงจนเจ็บอก ความอายและความเสียวซ่านผสมปนเปกันจนเธอแทบหายใจไม่ออก ก่อนจะรู้สึกถึงนิ้วเรียวยาวของเขาแตะลงไปที่ติ่งสีสดอย่างเบามือ “อ๊ะ!” ร่างเล็กสะดุ้งแรงทันทีที่ถูกสัมผัสลงไปตรงจุดที่ไวที่สุด นิ้วของเขาเริ่มวนเป็นวงกลมช้า ๆ จนน้ำสีใสเริ่มซึมออกมาจากร่องแคบอย่างรวดเร็ว เปียกชื้นไปทั่วปลายนิ้วของเขา “แฉะเร็วขนาดนี้เลย…” เขาพึมพำเสียงต่ำ แล้วกดนิ้วลงแรงขึ้นอีกนิด “อืมมม พะ พี่ เสียว” เสียงครางของริชาสั่นเครือ ร่างกายเธอเริ่มอยู่ไม่ติด มันสั่นระริกไปหมดทุกส่วน ขณะที่นิ้วของเขายังคงวนรอบติ่งนั้นไม่หยุด บางครั้งก็ดันลงไปตามร่อง แล้วดึงกลับมาสะกิดตรงจุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนน้ำสีใสไหลเยิ้มเปียกไปทั่วฝ่ามือ ชายหนุ่มก้มหน้าลง มองภาพนั้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เขาไม่เคยคิดจะทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ปกติเขาแค่ใช้ร่างกายเพื่อระบายความกระสัน แล้วก็จบแยกย้ายต่างคนต่างไป แต่ทว่าตอนนี้เขาอยากลิ้มรสความหวานจากร่องรักของเธอ อยากรู้ว่าร่องสาวบริสุทธิ์มันจะหวานสักแค่ไหนเอวสอบตอกอัดเข้าทางด้านหลังสลับหนักเบาแล้วแต่จังหวะ มือหนาข้างหนึ่งยึดเอวเล็กเข้าหาตัว กดจูบลงบนแผ่นหลังชื้นเหงื่อ ก่อนขยับขึ้นไปใช้ฟันขบบ่าเธอเบา ๆ ด้วยความกระสันที่กำลังพุ่งสูง ร่องรักขมิบตอดรัดรุนแรงอีกครั้ง เมื่อเขาออกแรงกระแทกอย่างหนักหน่วงในจังหวะถี่รัว ร่างกายเล็กอ่อนลงฟุบลงบนที่นอนเพราะความเสียวซ่านที่ต้านทานแทบไม่ไหว ทว่าเธอก็ถูกเขายกสะโพกขึ้นมากระหน่ำจ้วงแทงอีกครั้งจนเธอตาลอยร้องครางออกมาไม่เป็นภาษา ไม่นานเธอก็กระตุกตัวเกร็ง ร่องรักบีบรัดท่อนเนื้อเขารุนแรง ก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีใสออกมาจนใหลหยดเปื้อนไปตามเรียวขา ทว่าคนตัวสูงที่ยังไม่เสร็จ ก็เร่งจังหวะตอกอัดอีกครั้ง กระแทกเข้าออกอีกหลายนาที ก่อนจะกดท่อนเนื้อเข้าไปจนสุด ปลดปล่อยลาวาขาวขุ่นเข้าไปในร่องรักของเธอ พร้อมกับเสียงแหบพร่าที่คำรามออกมาเสียงดัง "อึก อ๊าสสส" ร่างสูงปลดปล่อยหมดจนหยดสุดท้าย ทว่ายังไม่ดึงออก เขาล้มตัวนอนทับร่างเล็กที่ทิ้งตัวหอบหายใจไปก่อนหน้า กดจูบไปตามซอกคอขาวของเธอ คนตัวสูงยังคงนอนทับตัวเธอนานหลายนาที น้ำหนักร่างแกร่งยังทับแผ่นหลังบาง ความร้อนจากอกเขาติดผิวเธอ ลมหายใจค่อย ๆ ช้าลงแต่ยังไม่ยอมลุกทันที ภาย
มือหนาเชยคางเธอขึ้นมามองสบตากับเขา ก่อนจะดึงแขนเธอในขึ้นมาอีกนิดจนร่องสีหวานเสียดสีไปกับความร้อนผ่าวกลางกายที่เริ่มแข็งตัวขึ้นมาอีกครั้ง "ขย่มฉันให้แตกสิ" ริชาพ่นลมหายใจออกมา เธอไม่ได้ตอบว่าจะทำให้ แค่ขยับสะโพกสวยไปมาให้ความร่อนผ่าวเสียดสีกัน จนได้ยินเสียงครางเบา ๆ ออกมาจากลำคอของเขา หลังจากนั้นมือเล็กก็ยกท่อนเนื้อแดงก่ำขึ้น แล้วกดสะโพกลงให้ความชุ่มฉ่ำกลืนกินความแข็งขืนเข้าไปทีละนิดจนสุดลำ "อื้อ~" ใบหน้าสวยแหงนเงยขึ้นร้องครางออกมากับความจุกปนเสียวที่แก่นกายของเขาชนเข้ากับผนังมดลูกด้านในของเธอ มือเล็กจับที่หน้าท้องแกร่ง ค่อย ๆ ขยับสะโพกขึ้นลงในจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้น จังหวะนั้นคนตัวสูงก็ยกตัวขึ้น ใช้ปากอ้าอมจุกสีหวานของเธอเข้าไปดูดเม้มจนเธอยิ่งออกแรงขย่มมากขึ้น ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! จังหวะเนิบนาบในช่วงแรกหายไป กลายเป็นจังหวะที่หนักหน่วงและแรงขึ้น สะโพกสวยดึงขึ้นจนส่วนหัวเกือบหลุด ก่อนจะกดกลับลงไปจนสุดโคน เสียงเนื้อกระทบดังติดต่อกันบนเตียงนุ่ม จนหัวเตียงสั่นติดผนัง ท่วงท่าและลีลาของเธอเรียกเสียงครางด้วยความพึงพอใจจากลำคอริกเตอร์ เขาไม่ได้นิ่งให้เธอทำคนเดียวตลอด
ประโยคที่ดังออกมาจากปากของเธอ มันก้องอยู่ในหูของริกเตอร์ที่กำลังใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ เขาก้มลงตะโปมจูบลงโทษเธอทันที เรียวลิ้นร้อนสอดลึกเข้าไปกวาดต้อนลิ้นเล็กของเธอที่เอาแต่หนี ทว่ามือหนาก็ยกขึ้นบีบเคล้นเต้าอวบของเธอจนเธอเริ่มเคลิบเคลิ้ม จึงบดขยี้จูบเร่าร้อนเข้าใส่ไม่ยั้งแรงนานหลายนาที ก่อนจะผละจูบออก มองใบหน้าสวยที่ตอนนี้มีน้ำตาผุดซึมออกมา "ไม่ต้องบีบน้ำตา เธอปากเก่งเองนะ" "ฮึก อยากทำก็ทำสิ ฮึก ยังไงฉันก็สู้พี่ไม่ได้อยู่แล้ว" "รู้ว่าเป็นแบบนั้นแล้วยั่วโมโหฉันทำไม แล้วที่บอกว่าใครก็เอาได้เธอหมายถึงใคร ถ้าเป็นไอ้เหี้ยเพื่อนเธอ เห็นทีฉันคงต้องจัดการขั้นเด็ดขาดกับมัน" "นี่พี่จะทำบ้าอะไร" "เธอก็ทำตัวดี ๆ สิ" "....." "ถ้าไม่อยากให้ใครเดือดร้อน เพราะคนบ้าแบบฉันทำได้ทุกอย่างแหละ ขยันเอาใจฉันสิ มือฉันจะได้ไม่ลั่นทำตามใจตัวเอง" "ทำไมพี่เลวแบบนี้" "ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าถ้าได้เอาเธออารมณ์อาจจะดีขึ้น" เขาจับมือเล็กของเธอมาสัมผัสตรงกลางกายของเขาผ่านกางเกงยีนส์ตัวหนา ที่กำลังแข็งสู้มือเธอตอนนี้ ผงกหัวขึ้นลงไม่หยุด "ปลอบมันหน่อยสิ เมื่อตอนเที่ยงเธอทำมันเจ็บนะ" เสียง
ริชากลับมาถึงห้องด้วยความอ่อนเพลีย เธอทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที โดยไม่คิดที่จะอาบน้ำ ร่างกายตอนนี้มันล้าเสียจนไม่อยากลุกขึ้นทำอะไรทั้งนั้น กระทั่งข้าวที่ซื้อติดมือมาด้วยก็วางเอาไว้บนพื้นอย่างหมดความสำคัญ ดวงตากลมโตจ้องมองเพดานนิ่งนาน ความคิดในหัวยังคงวนเวียนอยู่ที่เรื่องริกเตอร์ เขาหายเงียบไปเลยตั้งแต่เธอกระทุ้งผ่าหมากเขา มือเล็กหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ ยังคงค้างข้อความล่าสุดที่ไม่ได้เปิดอ่านคือตอนอยู่ที่ร้านอาหารตามสั่งเมื่อตอนเที่ยง "คงไม่ได้เป็นไรหรอกมั้ง" เสียงหวานพึมพำออกมา ก่อนจะยกมือขึ้นทุบหัวตัวเองที่ทำเหมือนเป็นห่วงผู้ชายคนนั้น "เธอต้องเรียกสติกลับมา ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ใครที่เธอจะควบคุมได้ริชา เขาเลวเกินไป" ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น ทำเอาร่างเล็กตกใจก่อนจะรีบหยิบขึ้นมาดู แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาที่เห็นว่าเป็นไนท์ส่งข้อความมาถามว่าเธอถึงห้องหรือยัง เธอก็กดพิมพ์กลับไปและคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ไว้กับที่นอนเหมือนเดิม หลังจากนั้นที่ตั้งใจว่าจะนอนพักก่อนแล้วค่อยไปอาบน้ำ ทว่าเพราะเธอคิดฟุ้งซ่านมากเกินไป เลยเลือกที่จะไปอาบน้ำก่อน ร่างเล็กถอดเสื้อผ้าตรงกลางห้องจนเหลือเพ
ประโยคหลังเธอหันไปพูดกับมาริว แบมือขอคำใบ้พี่รหัส มาริวรีบหยิบออกมาจากกระเป๋า แล้วยื่นไปให้พราวฟ้าทันที ไนท์ที่ยืนข้างกันก็ล้วงและยื่นไปด้วย แต่ก็ทำหน้าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ “ได้สิ เดี๋ยวฉันจะบอก” เฟยพยักหน้าทั้งที่ในใจเขาไม่ค่อยชอบใจเพื่อนของริชาคนนี้มากนัก ดูท่าทางไม่เหมือนผู้หญิง พูดจาก็ไม่เพราะ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่พูดออกไป เพราะดูเจ้าตัวจะเป็นคนอารมณ์ร้อน “เอานี่... ของมาริวคือผักขม ส่วนของไนท์คือสาวกรี๊ด” แค่อ่านคำใบ้พวกนั้น เฟยก็รู้แทบจะทันที เขาจึงแบมือไปตรงหน้าเธอ “เอาปากกามาสิ เดี๋ยวเขียนชื่อเล่นให้” พราวฟ้าหยิบปากกาออกมา ยื่นให้อีกฝ่ายที่ก้มหน้าเขียนลงไปในกระดาษทั้งสองแผ่น ด้วยความรวดเร็ว “แล้วแบบนี้เราจะรู้ได้ไงว่าพี่คนไหนชื่อเล่นอะไร” เธออดที่จะพูดแขวะเฟยไม่ได้ แทนที่จะบอกและชี้เป้ามาเลยตรง ๆ กลับมาทำให้ยุ่งยากเหมือนเดิม “แค่นี้ก็เยอะแล้วนะ ถ้าเข้ากิจกรรมรับน้องทุกวัน ชื่อเล่นพวกนี้ไม่ได้หายากอะไร” “เหอะ นี่ช่วยจริงป่ะ” “พอเหอะพราว นี่พี่เขาก็ช่วยแล้วนะ ยังไงมันก็เป็นหน้าที่ของเราอยู่แล้ว” ริชาที่ยืนฟังอยู่นานก็รีบเอ่ยแทรกทันที เธอได้แต่ถอนหายใจกับความเอาแต่ใจ
กลุ่มของริชาเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้หลังอาคาร ตรงที่กลุ่มพี่ว๊ากสี่คนกำลังนั่งล้อมวงกัน มีสมุดลายเซ็นต์วางอยู่บนโต๊ะหลายเล่ม และแก้วกาแฟวางเรียงกัน ทั้งกลุ่มหยุดชะงักเสียงหัวเราะทันที เมื่อหันหน้ามาเห็นรุ่นน้องสี่คนเดินมาพร้อมกัน ริชานั้นทำเป็นมองไม่เห็นเฟย เธอทำเหมือนเขาไม่ได้นั่งรวมกลุ่มอยู่ด้วย “รบกวนขอลายเซ็นต์พี่ว๊ากหน่อยได้ไหมคะ” พราวฟ้าเป็นคนเปิดประโยค ด้วยรอยยิ้มที่ดูจริงใจที่สุด มือเล็กยื่นสมุดไปข้างหน้า รุ่นพี่คนหนึ่งรับสมุด แล้วยกมือกวักให้ทั้งสี่เข้าไปยืนใกล้ ๆ “แนะนำตัวก่อนสิ เรียงไปตามนี้เลยนะ” ทั้งสี่คนแนะนำตัวเองทีละคน ชื่อเล่นและรหัส สาขาที่เรียน โดยเริ่มจากมาริว ต่อด้วยไนท์และพราวฟ้าที่พูดคล่องแคล่วเสียงดังฟังชัด ส่วนริชาที่เอ่ยเป็นคนสุดท้าย เธอพูดเสียงเบาจนพี่ว๊ากต้องบอกให้แนะนำซ้ำอีกครั้ง สายตารุ่นพี่กวาดมองทั้งกลุ่ม แล้วหยุดนานกว่าปกติที่ริชา มีรุ่นพี่คนหนึ่งในกลุ่มที่สนใจริชาเป็นพิเศษ เขายกยิ้มมุมปาก เอนหลังพิงพนัก มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าโดยไม่ปิดบัง แล้วแกล้งเอ่ยขึ้นมาอย่างทีเล่นทีจริง “เอาอย่างนี้ไหม... ถ้าน้องริชาให้ไลน์พี่ น้องจะได้ลายเซ็นต์พี่ว๊ากทั้งส







