LOGINมือหนาอีกข้างเลื่อนลงมาโอบเอวเธอไว้แน่น ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิดกับอกกว้างจนแทบไม่มีช่องว่างให้มดสักตัวแล่นผ่านไปได้
“พะ พี่ริกเตอร์…” เสียงของริชาสั่นเครือ มือเล็กกำไหล่เขาแน่น แต่ทว่าเขาไม่หยุด ยังคงก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเธอต่ออย่างหิวกระหาย ดูดเม้มจนกลิ่นเหล้าจาง ๆ และกลิ่นบุหรี่ของเขาเคล้าเคลียไปทั่วผิวหนังบางของเธอ มือหนาของชายหนุ่มสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดของร่างเล็กโดยไม่ลังเล นิ้วเรียวยาวเลื่อนขึ้นไปตามผิวหนังเรียบเนียน จนถึงเนินอกที่ถูกผ้าลูกไม้ยกทรงกั้นไว้ เขาไม่รีบดึงออกทันที แต่ใช้ฝ่ามือหนาครอบทับลงไปทั้งเต้า แล้วบีบเบา ๆ ผ่านเนื้อผ้า “อ๊ะ!” ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัวที่ถูกสัมผัสตรง ๆ แผ่นหลังบางแอ่นขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ดวงตาเบิกกว้างมองลงมาที่มือที่กำลังลูบไล้ใต้เสื้อของตัวเอง แต่ทว่าคนตัวสูงกลับยกยิ้มมุมปาก แล้วดึงชายเสื้อของเธอขึ้นช้า ๆ จนหลุดพ้นศรีษะ เผยให้เห็นบราลูกไม้สีขาวที่ปกปิดอกอวบอิ่มไว้แน่น เขาใช้เพียงสองนิ้วเรียวเกี่ยวสายบราด้านหลัง ปลดตะขอออกด้วยความชำนาญในครั้งเดียว ก่อนจะดึงผ้าออกจนเต้าอวบทั้งสองข้างดีดเด้งออกมาเต็มตา ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ที่เห็นหน้าอกของหญิงสาวใหญ่เกินจากที่จินตนาการ ที่สำคัญคือผิวขาวเนียนละเอียด หัวนมสีสดตั้งชันจากความเย็นของเครื่องปรับอากาศและความตื่นเต้น ริกเตอร์จ้องมองเงียบ ๆ สักพัก ดวงตาเข้มขึ้นด้วยความหลงใหลอย่างเห็นได้ชัด “สวย” ร่างสูงพึมพำแผ่วเบา ก่อนจะโน้มลงไปประกบริมฝีปากลงบนจุกยอดข้างขวาทันที “อื้อ~” เสียงครางหวานหลุดจากลำคอของริชาโดยไม่อาจกลั้น มือเล็กตั้งใจยกขึ้นมาผลักไหล่เขา แต่สุดท้ายก็กลายเป็นการกำชายเสื้อเขาแน่นขึ้น ลิ้นร้อนของริกเตอร์วนรอบหัวนมอย่างเชื่องช้า ตวัดเลียเป็นวงกลม แล้วดูดเข้าปากแรงขึ้นทีละน้อย ฟันคมขบเบา ๆ อย่างหยอกล้อ จนร่างเล็กตัวสั่นสะท้าน ร่างสูงยังไม่คิดผละออก แต่ใช้เวลาตวัดลิ้นเลียวนอยู่นาน จนเกิดเสียงชื้นแฉะดังขึ้นในห้องเงียบ “พะ พี่ริกเตอร์ มะ มันเสียว” เสียงครางของเธอเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา ทำให้เขาอมยิ้มออกมา ก่อนจะย้ายไปปรนเปรออกอวบข้างซ้าย เขาทำทุกอย่างเหมือนเดิม ตวัดลิ้นเลียวนรอบจุกสีหวานจนบวมเป่ง มือหนาอีกข้างไม่ปล่อยให้ว่าง บีบเคล้นเต้าอวบข้างที่ว่างอย่างแรง บีบบี้ถูไถไปมา จนริชาต้องแอ่นอกขึ้นมารับโดยไม่รู้ตัว “อ๊าสส อืมมม” ทุกครั้งที่ลิ้นร้อนของเขาสัมผัส เธอจะครางออกมาอย่างไม่คิดเก็บกัก ไม่ว่าจะเป็นจุดไหนบนเนินอกนุ่มก็ตาม ความไวต่อสัมผัสของร่างกายที่ยังไม่เคยถูกใครสัมผัสแบบนี้ทำให้เธอเสียววูบวาบไปทั้งตัว ขาทั้งสองข้างบีบเข้าหากันโดยอัตโนมัติ ดวงตาคมเหลือบขึ้นมามองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากสวยที่เผยออ้าออกของเธอ แล้วก้มลงดูดเม้มลงไปบนจุดอ่อนไหวอีกครั้งด้วยความแรงกว่าเดิมจนเธอร้องเสียงหลง "อ๊าสสสส" มือหนาเลื่อนลงมาที่เอวคอดกิ่ว นิ้วเกี่ยวขอบกางเกงยีนส์ของเธอ แล้วดึงลงช้า ๆ พร้อมกับกางเกงในตัวจิ๋วก็หลุดติดมือลงไปด้วย จนพ้นจากขาเรียวเล็กของริชาลงไปจนหมด ลมหายใจของริกเตอร์ก็สะดุดทันที เนินอวบอิ่มไร้ขนสีหวานปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอย่างชัดเจน ผิวเรียบเนียนไม่มีเส้นขนแม้แต่เส้นเดียว ร่องแคบตรงกลางยังปิดแน่นสนิท และติ่งสีสดที่ซ่อนอยู่ข้างในบวมเป่งอย่างเห็นได้ชัด ริกเตอร์จ้องมองด้วยความตื่นเต้น และความหลงใหลที่ไม่เคยมีมาก่อน หญิงสาวพยายามหุบขาเข้าหากันด้วยความอาย แต่ทว่าเขาก็ใช้มือทั้งสองข้างจับเข้าไปที่ต้นขาด้านใน แล้วดันออกทันที “อย่าหุบ!!” เขาสั่งเสียงแหบพร่า “ฉันอยากเห็น” มือเล็กของริชากำโซฟาแน่น ใบหน้าสวยเบือนหน้าหนีไปอีกทางเพราะไม่กล้ามอง หัวใจเต้นแรงจนเจ็บอก ความอายและความเสียวซ่านผสมปนเปกันจนเธอแทบหายใจไม่ออก ก่อนจะรู้สึกถึงนิ้วเรียวยาวของเขาแตะลงไปที่ติ่งสีสดอย่างเบามือ “อ๊ะ!” ร่างเล็กสะดุ้งแรงทันทีที่ถูกสัมผัสลงไปตรงจุดที่ไวที่สุด นิ้วของเขาเริ่มวนเป็นวงกลมช้า ๆ จนน้ำสีใสเริ่มซึมออกมาจากร่องแคบอย่างรวดเร็ว เปียกชื้นไปทั่วปลายนิ้วของเขา “แฉะเร็วขนาดนี้เลย…” เขาพึมพำเสียงต่ำ แล้วกดนิ้วลงแรงขึ้นอีกนิด “อืมมม พะ พี่ เสียว” เสียงครางของริชาสั่นเครือ ร่างกายเธอเริ่มอยู่ไม่ติด มันสั่นระริกไปหมดทุกส่วน ขณะที่นิ้วของเขายังคงวนรอบติ่งนั้นไม่หยุด บางครั้งก็ดันลงไปตามร่อง แล้วดึงกลับมาสะกิดตรงจุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนน้ำสีใสไหลเยิ้มเปียกไปทั่วฝ่ามือ ชายหนุ่มก้มหน้าลง มองภาพนั้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เขาไม่เคยคิดจะทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ปกติเขาแค่ใช้ร่างกายเพื่อระบายความกระสัน แล้วก็จบแยกย้ายต่างคนต่างไป แต่ทว่าตอนนี้เขาอยากลิ้มรสความหวานจากร่องรักของเธอ อยากรู้ว่าร่องสาวบริสุทธิ์มันจะหวานสักแค่ไหนแสงแดดอ่อนยามเช้าเล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนคอนโดหรู ในตอนที่ริชากำลังหลับสบาย ผ้าห่มยังคลุมถึงหน้าอก ลมหายใจเธอยังเข้าออกสม่ำเสมอ ทว่าความเสียวแปลบที่กลางกายก็ฉุดเธอออกจากความฝัน มันไม่ใช่ความเสียวที่เกิดจากการขยับตัวผิดท่า ทว่ามันรู้สึกร้อนรุ่มและเปียกชัดเจนจนเธอสะดุ้งในผ้าห่ม ดวงตาคู่สวยเปิดเปลือกตาขึ้นมา ก้มไปมองที่หว่างขาของตัวเอง แล้วดวงตากลมโตก็เบิกโพลงทันที อาการงัวเงียหายเป็นปลิดทิ้ง เรียวขาสวยหุบเข้าหากันตามสัญชาตญาณ ทว่าก็ถูกมือหนาของริกเตอร์จับเอาไว้ ฝ่ามือร้อนผ่าวดันต้นขาออกให้อ้าเหมือนเดิมสำเร็จ ขณะที่ศรีษะยังอยู่ระหว่างขาเธอ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาคมช้อนมองจากด้านล่าง ริมฝีปากยังไม่ห่างจากจุดอ่อนไหว สิ่งที่เขาทำคือกำลังใช้ลิ้นปาดเลียร่องรักของเธอจนได้ยินเสียงชื้นแฉะดังชัดในห้องที่ยังเงียบสงบ ลิ้นร้อนลากผ่านช้า ๆ ตลอดร่อง แล้วกลับไปวนที่จุดเดิมซ้ำ ร่างกายเธอเสียววูบวาบจนต้องอ้าปากกลั้นเสียงครางเอาไว้ มือเล็กกำผ้าปูแน่น ศรีษะกดลงบนหมอน ก่อนจะเผลอยกสะโพกขึ้นรับในจังหวะเดียวกัน “ฉันเลียจนจะแตกอยู่แล้ว” ร่างสูงมองเธอด้วยความเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากเปรอะเปื้อน น้ำเสียงแ
ความโกรธกับความเกลียดทวีคูณจนมือเย็นเฉียบปลายนิ้วชา หน้าอกบีบเข้าหากันแน่น เธอยืนตัวสั่น แต่ไม่คิดจะเดินเข้าไป ไม่อยากส่งเสียงให้ทั้งสองคนรู้ตัว และไม่คิดจะผลักประตูเพื่อมองภาพอุดจาดตาให้ชัดขึ้น การวิ่งหนีออกจากห้องนี้เหมือนสองเดือนที่แล้ว สำหรับเธอตอนนี้ไม่ใช่ทางออกที่ดี เธอไม่ได้ต้องการเป็นคนแพ้และยอมถอยออกไปง่าย ๆ การที่เขาเอาเธอกลับมา เปอร์เซ็นต์ที่เธอจะเป็นคนชนะมันย่อมมีมากกว่า การเอาคืนผู้ชายแบบเขาจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด ถ้าเธอออกไปตอนนี้ เธอจะเป็นได้แค่ภาพผู้หญิงขี้แพ้และโดนถีบออกจากคอนโดของเขาเกือบเที่ยงคืน ปล่อยให้เขาได้เสวยสุขกับเพื่อนรักที่ไม่รู้ว่าแอบทำแบบนี้กันมานานแค่ไหนแล้ว เธอจึงค่อย ๆ หันหลังเดินกลับไปล้มตัวลงนอนหนุนศรีษะที่เดิมบนโซฟา ดึงกระเป๋าผ้ามากุมไว้ใกล้หน้าท้อง หลับตาลงและปรับระดับลมหายใจให้สม่ำเสมอเหมือนคนกำลังนอนหลับไม่รู้เรื่อง ทั้งที่ภาพยังฉายชัดในหัว ไม่นานเสียงคนคุยในห้องน้ำดังอู้อี้มาถึงห้องนั่งเล่น ทว่าไม่สามารถจับใจความได้ว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน มีบางช่วงที่ดังและบางช่วงที่เบา มีเสียงคนขยับตัวที่ไม่สามารถคิดเป็นแบบอื่นได้ ก่อนจะเงียบลงไปอีกครั้ง
ริกเตอร์สังเกตเห็นอาการของริชา ทว่าเขาก็ทำแค่มอง ไม่ได้ถามหรือแสดงความห่วงใยอะไรกลับไป ธีร์ยกขวดเติมให้เพื่อน “นี่ก็ดึกแล้วว่ะ มึงไม่ต้องไปส่งน้องเขากลับหอเหรอวะ” ประโยคนั้นทำให้ริชาลืมตาขึ้น ความง่วงแทบจะหายเป็นปลิดทิ้ง เพราะเธออยากออกไปจากที่นี่ ทว่ายังไม่ทันได้พูดอะไร คนตัวสูงก็ชิงตอบออกไปเสียก่อน “ไม่กลับ” ริชาก้มหน้า มองน้ำแข็งที่ละลายในแก้วตัวเองแก้เก้อที่เขาพูดออกมาแบบนั้น ก่อนจะกลับมารู้สึกง่วงนอนอีกครั้ง เวลาผ่านมาเกือบเที่ยงคืน วงเหล้าที่เคยมีเสียงหัวเราะค่อย ๆ หายไปเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่แทรกซึมเข้าไปในร่างกายของแต่ละคน บิ๊กบอสเป็นคนแรกที่ยอมแพ้ ร่างสูงใหญ่ทรุดจากโซฟาลงไปนอนหงายบนพรมห้องนั่งเล่น แขนขายาวกางเหยียดเต็มพื้น ปากบ่นพึมพำอะไรไม่เป็นภาษา ส่วนแก้วเหล้าก็กลิ้งอยู่ใกล้หัวไหล่ ธีร์เอนตัวลงบนโซฟาตัวตรงข้ามไม่นานหลังจากนั้น ศรีษะพาดพนัก มือยังถือแก้วที่มีเหล้าเหลือก้นแก้วค้างไว้ก่อนจะคลายนิ้วออก และทิ้งตัวนอนราบไปกับพื้นไม่ต่างจากบิ๊กบอส ทั้งวงจึงเหลือสามคน... เซญ่ายังคุมสติได้ดี เหล้าในแก้วไม่หมด สายตายังมองชัด ไม่เมาถึงขั้นเสียอาการ แต่เหล้าทำให้ความอดทนเธอส
“จมูกไวนะพวกมึง” เจ้าของห้องเอ่ยขึ้นมาโดยไม่มองหน้า ทว่าก็ไม่ทำให้ธีร์และบิ๊กบอสสะเทือนกับคำพูดเหน็บแนมนั้น ทั้งสองคนเดินผ่านริชา พยักหน้าให้เธอเป็นการทักทาย ก่อนจะชูของในมือที่หิ้วกันมาให้เจ้าของห้องดู “กูซื้อกับแกล้มมาเต็มเลย คิดไม่ผิดว่ามึงน่าจะมีแขก” ธีร์เอ่ยออกมาเป็นประโยคล้อเลียนกลับไปบ้าง ทำเอาคนที่ได้ฟังอย่างริชาถึงกับหน้าร้อนผ่าว ก่อนจะเหลือบไปเห็นเซญ่าที่เดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย โดยสายตาไม่ละจากเธอแม้แต่วินาที นัยน์ตาคู่สวยเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ที่ไม่ได้มาจากความหึงหวงธรรมดา แต่มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้น โดยที่ริชาไม่รู้ตัวเลยว่าเธอไปเดินเหยียบจุดไหนของผู้หญิงคนนั้น ถึงได้มองเธอด้วยแววตาน่ากลัวขนาดนั้น ห้องนั่งเล่นที่ก่อนหน้านี้ยังมีแค่เธอคนเดียว ทว่าตอนนี้เต็มไปด้วยผู้ชายที่เธอคุ้นหน้า และเจอมาหลายครั้ง ทว่าทุกสถานการณ์ที่เจอกันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าจดจำ รวมไปถึงเซญ่าที่มองราวกับเธอไม่ควรอยู่ในห้องนี้ ริชาเดินกลับไปนั่งบนโซฟาอีกครั้ง เธอนั่งก้มหน้านิ่งไม่มองสบตาใครทั้งนั้น ก่อนที่ริกเตอร์จะเดินมาหยุดยืนที่ด้านหลังเธอ เอามือวางบนพนักพิงใกล้ไหล่เธอครู่หนึ่ง ไม่ได้ถึงขนาดแ
ร่างสูงไม่พอใจในทันที มือที่อยู่บนเกียร์ยื่นมาคว้าแขนเธอ กระชากเข้าใกล้จนเข็มขัดนิรภัยขึงตึง ใบหน้าเขาเข้ามาระยะที่เธอได้กลิ่นบุหรี่ชัดเจน ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยลอดไรฟัน “ก็ลองดูสิ” "....." “อยากคบเป็นเพื่อนก็คบ แต่ถ้าฉันรู้ว่าไอ้เหี้ยนั่นทำอะไรนอกเหนือกว่าเพื่อน ได้เห็นดีกันแน่” แรงบีบที่แขนไม่ถึงกับทำให้เธอเจ็บ แต่ก็พอให้รู้ว่าเขาไม่ได้พูดเล่น ทว่าที่เจ็บกว่านั้นคือน้ำเสียงและคำพูดของเขาที่ทำเหมือนการจะจัดการใครสักคนคือเรื่องง่าย เธอจึงยิ้มเยาะออกมา ทั้งที่ในอกยังสั่นไหว ตั้งใจยั่วประสาทเขาให้สติแตก “นี่พี่หลงฉันถึงขนาดนี้เลยเหรอ” ดวงตาของเธอเป็นประกายท้าทาย “ฉันยังไม่ทำอะไรเลยนะ แค่นอนนิ่งให้พี่กระแทก พี่ก็คลั่งได้ขนาดนี้” ประโยคนั้นตั้งใจให้เขาเจ็บ ให้เขาอายและโกรธจนพูดอะไรโง่ ๆ กลับมา ทว่าเขากลับไม่ได้ปฏิเสธ แค่เพียงยกยิ้มขึ้นมา มองหน้าเธอตรง ๆ ระยะใกล้จนเธอเห็นชัดว่าดวงตาคมนั้นไม่ได้หวาดหวั่น “เธอไม่รู้เหรอว่าแค่เธอนอนนิ่งให้ฉันกระแทก กับเสียงครางของเธอ ก็ทำให้ฉันอยากกระแทกเธอทั้งวันทั้งคืน” เขากลับเป็นฝ่ายเอ่ยเยาะเย้ยเธอ “ฉันแทบไม่ต้องใช้ลีลาอะไรเลยนะ เธอก็แฉะรอแล้ว” ปร
ริชาเหลือบไปมองเห็นไฟหน้าจอสะท้อนมัว ๆ ก่อนที่ริกเตอร์จะหยิบขึ้นมาเอง ไนท์... สายตาคมหรี่ตาลงทันที นิ้วเรียวยาวยังไม่กดรับ ทว่าจะกดตัดสายก็ไม่กด ปล่อยให้สั่นอยู่ในฝ่ามือราวกับกำลังให้เธอเลือกเองทางใดทางหนึ่ง แต่สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหว “รับ” คำเดียวที่หลุดออกมาเป็นการตัดจบทุกอย่าง ร่างเล็กยื่นมือไป ทว่าเขายังไม่ยื่นให้เธอทันที เพราะอยากต่อรองอะไรบางอย่าง “เปิดลำโพง” เธอกลืนน้ำลาย แล้วเอาโทรศัพท์มากดรับ พร้อมเปิดลำโพงตามคำสั่ง เสียงเครื่องยนต์รถหรูที่แทบไม่ได้ยินเสียง ไม่สามารถกลบเสียงของปลายสายแบบที่เธอแอบคิดเอาไว้ได้ (ชารับสายสิ) น้ำเสียงไนท์ฟังดูร้อนรนและหอบเล็กน้อย เหมือนเพิ่งเดินตามมาจนสุดลาน (ฉันเห็นเธอแล้วนะ เพิ่งเดินออกจากตึกวิศวะกับผู้ชายคนนั้น) นิ้วเรียวของริชากำชายกระโปรงแน่น เธอไม่รู้ว่าไนท์เห็นทุกอย่างตั้งแต่ที่ร้านเหล้า เห็นสายตาคู่หนึ่งจ้องมองด้านหลังของเธอจนเขาสงสัย วันนี้เขาเห็นภาพนั้นซ้อนกับภาพจริงตรงหน้า ร่างสูงคนเดิม เดินแนบชิดกับเธอราวกับคนสนิทสนมกัน อีกทั้งยังเอากระเป๋าของเธอไปสะพายบนไหล่เขา แล้วเธอก็เพิ่งขึ้นรถหรูสีดำของผู้ชายคนนั้น มันคือเรื่องราวทั้งหมด







