MasukShare
ตอนที่ 16
Terakhir Diperbarui:
2026-01-14 20:11:48ไม่เป็นไรกับผีน่ะสิ!!
หากไม่ติดว่ามีคนจ้องอยู่ เธอคงบ้วนมันทิ้ง ถึงไม่ขมถึงขั้นทนไม่ไหวแต่ไอ้น้ำสีชมพูหวานแหววนี่ก็ทำเอาลำคอเธอร้อนวูบ ดูท่าว่าแอลกอฮอล์ที่ผสมอยู่จะมีไม่น้อย แล้วที่สำคัญ ไอ้น้ำนี่มันอร่อยตรงไหน
“ไม่ชอบเหรอครับ”
“ไม่ค่ะ”
คราวนี้เจณิสตาตอบเสียงดังฟังชัดเพื่อให้เขาเลิกพยายามคะยั้นคะยอให้เธอดื่มอะไรอีก
“โอเคครับ โอเค”
เขายกมือคล้ายจะบอกว่ายอมแพ้ ก่อนจะเอื้อมมือมาหยิบแก้วตรงหน้าเธอไป ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเพราะเขามึนเมาหรือไม่ระวัง แก้วจึงล้ม สาดเครื่องดื่มมาทางเธอ
“อ๊ะ!”
ความเปียกเย็นวาบบนหน้าตักทำเอาเจณิสตาสะดุ้ง และสะดุ้งอีกครั้งตอนคนนั่งตรงข้าม ผลุนผลันลุกมาช่วย ดวงตาเธอเบิกโต ปากอ้าค้างเพราะสัมผัสอุ่นอ้าวที่วางแปะอยู่บนหน้าขา
“ขอโทษครับ ผมไม่ทันระวัง”
“คุณ!!”
เจณิสตาลนลานปัดมือเขาออก ถลึงตาปรามให้เขาหยุด ใบหน้าร้อนผ่าวทว่าไม่ใช่เพราะเขินแต่เป็นเพราะกำลังโมโห แต่นอกจากเขาจะไม่ยอมหยุด ยังคว้ามือเธอไปจับแน่น ส่วนมืออีกข้างที่ถือทิชชู ค่อย ๆ เคลื่อนลงไปหาปลีน่อง
“ดูสิ เขมเปียกหมดเลย”
ความขาวและนวลเนียนพานให้ลมหายใจอธิปหอบกระชั้น คิดจินตนาการไปถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้กระโปรงทรงสอบ อธิปบีบปลีน่องเรียวนั่น แววตาวาววับล้อแสงไฟช้อนขึ้นสบกับผู้เป็นเจ้าของ สื่อความนัยที่หากไม่ใช่สาวใสไร้เดียงสา เธอต้องรับรู้แน่ว่าเขาอยากสานต่อกับเธอในคืนนี้
และใช่ เจณิสตาไม่ได้ไร้เดียงสา เธอรับรู้ ทว่าคำตอบที่มีในใจ มันไม่ใช่ ‘ยินดีค่ะ’ แต่เป็น ‘คว...เถอะค่ะ ไปตายซะ! ไอ้หน้าหม้อ!’
ดวงตาคู่สวยดุดันขึ้นตามแรงอารมณ์ เธอใช้มืออีกข้างที่ยังว่างตะครุบมือสากระคายที่กำลังแตะเนื้อต้องตัวเธอ หวังหยุดการกระทำแสนหยาบคาย
“คุณกำลังล้ำเส้นฉันอยู่นะคะ”
เจณิสตาพยายามข่มอารมณ์สุดชีวิต เจรจาให้เรื่องมันจบลงด้วยดี แม้ใจจริงเธอจะอยากตวัดขาฟาดปากที่พ่นความคิดสกปรก ๆ นั่นออกมา แล้วตามด้วยจิ้มตาที่มองเธออย่างจาบจ้วงแรง ๆ
ทว่าเขากลับหัวเราะร่วนในลำคอ ซ้ำร้ายมือที่เกาะหนึบกับเรียวขาเธอก็บีบเคล้นแรงขึ้น จนเธอเผลอเบ้หน้าด้วยความรังเกียจ
“อย่าเล่นตัวนักเลยน่า”
“ทำอะไรกัน!!”
เจณิสตาผวาเฮือก หากยังไม่ทันได้เอี้ยวหน้าไปมอง เจ้าของเสียงตวาดก็ปรากฏตัวข้าง ๆ คว้าหมับเข้าที่ข้อมือแล้วฉุดเธอให้ลุกขึ้นยืน
“คุณก้องภพ อึก!”
แรงบีบทำเอาเธอเบ้หน้า เจ็บแปลบไปทั้งข้อมือ กระนั้นก็ไม่กล้าร้องโอดครวญ เพราะคนข้าง ๆ หน้าถมึงทึงจนน่ากลัว
“เมื่อกี้คุณทำอะไร!”
ก้องภพถามย้ำเสียงเข้ม แววตาวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิด อธิปขึ้นชื่อว่าเป็นเสือผู้หญิง เดิมเขาคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่ยุ่งกับเลขาที่ทั้งเรียบร้อยและหน้านิ่งของเขา
แต่เขาก็คิดผิด หมอนี่มันไปทั่ว ไม่คิดเลือกเลยสินะ!
“โถ คุณก้องภพครับ”
อธิปยกยิ้มบาง ๆ พลางถอยออกห่างตามคำสั่งที่ได้รับทางสายตา
“ผมก็แค่ช่วยซับน้ำให้เขมเองครับ”
“แต่ที่ผมเห็น คุณกำลังลวนลามเลขาของผมชัด ๆ”
“ลวนลาม? อย่ามากล่าวหากันลอย ๆ แบบนี้สิครับ ผมฟ้องคุณได้นะ”
แม้น้ำเสียงจะเรียบเรื่อย หากแววตาของอธิปแข็งกร้าวขึ้น บอกให้รู้ว่าไม่พอใจและอาจทำอย่างที่พูดจริง ๆ
เจณิสตารีบคว้าแขนเจ้านาย ถึงจะโกรธที่ถูกแตะเนื้อต้องตัวอย่างหยาบคาย ทว่าเธอก็ไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้ใคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้องสาวเธอที่จะกลับมารับตำแหน่งคืนในเดือนหน้า
“ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเองค่ะคุณก้องภพ ฉันไม่ระวังทำค็อกเทลหลุดมือ คุณอธิปเขาก็แค่...แค่เข้ามาช่วย เขาไม่ได้ทำอะไรไม่ดีค่ะ”
“ไม่ได้ทำ...งั้นเหรอ?”
ก้องภพเน้นย้ำประโยคท้ายแล้วเอี้ยวหน้ามามองเลขา แววตาคาดคั้น เจณิสตากัดฟันแน่น แรงบีบทำเอาข้อมือเธอแทบแหลกแต่เธอก็อดทน เค้นเสียงพูดทีละคำ
“ค่ะ เขา...ไม่ได้ทำ”
“เหอะ ดี ดีมาก”
ก้องภพกระแทกเสียง ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตอนนี้เรื่องไหนทำให้เขาโมโหมากกว่ากัน ระหว่างสิ่งที่อธิปทำ กับคำที่ลูกน้องของเขาพูดออกมา
Bab terbaru
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 8
ชั่วโมงต่อมารถมินิแวนก็แล่นมาถึงร้านอาหารริมน้ำอันเป็นจุดหมายปลายทางของวันนี้ ร้านนี้ไม่ใช่ร้านเด่นดัง ออกจะเป็นร้านลับที่อยู่ไกลถึงชานเมืองเสียด้วยซ้ำเจณิสตาค้นพบมันโดยบังเอิญบนอินเทอร์เน็ต และพอได้ชวนก้องภพมาลองเธอก็ติดใจทั้งบรรยากาศที่ร่มรื่นและรสชาติของอาหารที่อร่อย ราคามิตรภาพแรงเบียดที่ข้างกายและไออุ่นของฝ่ามือที่วางแปะบนสะโพกกลมกลึงดึงความสนใจจากเจณิสตาเพียงครู่ แต่ยังไม่ทันหันไปถามพนักงานก็เดินเข้ามาต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม“จองไว้ชื่อคุณก้องภพค่ะ”เธอแจ้งกับพนักงาน ไม่กี่อึดใจอีกฝ่ายก็นำพวกเธอมาส่งยังโต๊ะที่จองไว้ สองสามีภรรยาเลือกนั่งประกบข้างลูกสาวเพื่อสะดวกแก่การดูแลรอยยิ้มบนใบหน้าหวานพลันกว้างขึ้น เมื่อพบว่ามันคือโต๊ะเดิมกับปีที่แล้ว โต๊ะที่เธอเคยบอกว่าชอบวิวจากมุมนี้ที่สุดผิดกับก้องภพที่แววตาดุดันขึ้นหลายส่วน เพราะพบว่านับตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าร้านมา ภรรยาของเขาตกเป็นเป้าสายตาชายอื่นถึงสามคู่ฮึ้ย! ลูกก็มา ผัวก็มี ยืนหัวโด่อยู่ข้าง ๆ ด้วยยังจะกล้ามองเมียชาวบ้านอีก!“พี่ก้องจะเอาอะไรเพิ่มไหมคะ”ก้องภพเก็บซ่อนความขุ่นเคืองคนนอกลงทันทีที่ได้ยินเสียงอ่อนหวานของภรรยา เขาจงใจโน้มหน
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 7
“คุณแม่ขา อันนี้ดีไหมคะ อุ้ย แต่อันนี้ก็สวย อันนี้ก็ด้วยยย”เสียงใส ๆ ดังเจื้อยแจ้วอยู่ในห้องแต่งตัว เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากหญิงสาวในชุดเดรสสีม่วงอ่อนลายดอกไลแลคที่กำลังยืนเลือกเครื่องประดับให้เข้ากับชุดที่ตนสวมใส่อยู่หลังสวมสร้อยให้ตัวเองสำเร็จ เจณิสตาย่อตัวลงนั่งตรงหน้าร่างเล็กที่ใส่ชุดคล้ายกันกับเธอ ในมือป้อม ๆ เล็ก ๆ มีกิ๊บติดผมอยู่สี่อัน แล้วยิ้มละไม“ไหนนนน วันนี้ลูกพีชอยากติดอันไหนคะ”เธอถามลูกสาวเสียงหวาน เด็กหญิงขมวดคิ้ว ทำหน้าคิดหนัก มองมือซ้ายของตนที มองมือขวาของตนที ครู่หนึ่งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่“ลูกพีชชอบทั้งหมดเลยค่ะ ลูกพีชขอติดทุกอันเลยได้ไหมคะ”คำขอไม่เหลือบ่ากว่าแรง แต่พื้นที่บนศีรษะลูกสาวนั้นไม่น่าพอ แถมบางชิ้นก็ไม่เข้ากับชุดซะด้วยสิ“อืมมมม ถ้าดูจากทรงผมที่ลูกพีชทำวันนี้ แม่ว่าติดสองอันจะสวยที่สุดนะคะ”“งั้นนนนน งั้นลูกพีชติดอันนี้ กับอันนี้ก็ได้ค่ะ ลูกพีชจะได้สวย ๆ เหมือนคุณแม่”เจณิสตาหัวเราะเสียงใส รับกิ๊บติดผมที่มีเพชรล้อมพราวระยับจากมือลูกสาวมาบรรจงติดบนผมสีดำขลับ หนานุ่มหากหยักศกตามธรรมชาติ ก่อนจะก้มไปหอมแก้มนุ่ม ๆ ทั้งซ้ายและขวาอย่างรักใคร่ปนมันเขี้ยวหลังติดเสร
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 6
วันเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวจากเด็กตัวน้อยที่นอนร้องอ้อแอ้ ชูแขนชูขาอยู่ในเปลเด็ก ก็เติบใหญ่กลายเป็นเด็กหญิงกมลพิชญ์วัยสามขวบที่แสนสดใส แสบซน และมีพลังเหลือล้น“อ๊ายยย จุนพ๊ออออออ”“จะหนีไปไหน มาให้จับซะดี ๆ ฮืมมมมม หรือจะจกพุงดิมดีนะ”“ว๊ากกก พุงดิมไม่อร่อยยยย”เสียงหวีดร้องระคนเสียงหัวเราะเอิ้กอ้ากดังลั่นไปทั่วบริเวณ ขณะที่หนึ่งผู้ใหญ่กำลังวิ่งไล่ตามเด็กหญิงกับเด็กชายไปรอบ ๆ สวนหย่อมหน้าบ้านโดยกติกาของเกมก็คือใครที่เป่ายิงฉุบแพ้จะต้องกลายเป็นหมาป่า ไล่จับคนที่เหลือ และหากแตะได้ใครคนนั้นต้องสลับมาเป็นหมาป่า แล้วคอยไล่จับคนอื่น ๆ แทนซึ่งผลของเกมนี้จบที่คนตัวโตที่สุด ชะลอฝีเท้าลง กลายเป็นหยุดยืนหอบหายใจ“เอ้า ๆ เอายาดมไหมคนแก่!” ดนตร์ตะโกนแซวแล้วหัวเราะร่าเมื่อได้รับสายตาขวางๆ กลับมาจากคนแก่“ไอ้...”เพราะมีเด็ก ๆ อยู่ ต่อให้อยากด่าออกเสียงแค่ไหน ก้องภพก็ทำได้แค่เว้นวรรคแล้วด่าในใจแทน“ก็บอกแล้วว่าให้รีบมีลูก”“นี่ก็รีบสุด ๆ แล้ว” ก้องภพตะโกนแย้ง ชี้หน้าคนยังแซวไม่เลิกอย่างคาดโทษ ก่อนเปลี่ยนเป็นกวักมือเรียก “มานี่เลย มาเปลี่ยนตัวกันได้แล้ว!”กระทั่งได้สลับหน้าที่ก้องภพก็
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 5
“แอะ แอ๊~”เสียงร้องไห้จ้าปลุกให้สองชีวิตที่เพิ่งเข้านอนกันเมื่อสามชั่วโมงก่อนถึงกับสะดุ้งเฮือก มือเรียวของคนอยู่ใกล้กว่าเอื้อมไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง ก่อนเธอจะพลิกตัวไปกระซิบบอกคนที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกัน“เดี๋ยวเจนไปดูลูกเองค่ะ” จากนั้นคุณแม่มือใหม่ที่ยังตื่นไม่เต็มตาก็รีบคลานไปหาร่างเล็กที่กำลังนอนแบะปาก เตะขาไปมาอยู่ในเตียงนอนเด็กอ่อนวินาทีที่สบกับดวงตาใสแป๋วคู่กลมโตที่ถอดแบบมาจากเธอ ขณะที่ส่วนอื่น ๆ บนใบหน้านั้นได้มาจากคนเป็นพ่อ ความเหนื่อยล้าต่าง ๆ ก็สลายหายไปหลายส่วน หญิงสาวส่งยิ้มกว้าง“ว่าไงคะลูกพีชของแม่~”ชื่อเล่นของลูกสาวได้มากจากผลไม้ที่เธอร่ำร้องอยากกินอยู่ตลอดช่วงที่ท้องแก ดวงตาคู่โตเบนมามองตามเสียง และคงเพราะเริ่มจดจำเธอได้แล้ว เสียงร้องจึงแผ่วลง คิ้วที่ขมวดมุ่นค่อย ๆ คลายออก“แอะ~”“โอ๋ ๆ ไม่ร้องน้า หนูหิวใช่ไหมคะ มา ๆ กินนมกันเนอะ”“แอ๊~”เสียงอ้อแอ้ร้องตอบกลับมาอย่างน่าเอ็นดู เจณิสตาอมยิ้ม ก้มไปสอดมือเข้าประคองคอแล้วช้อนก้น อุ้มเจ้าตัวน้อยขึ้นจากเตียงแล้วเดินเลี้ยวไปยังห้องเด็กอ่อนที่ตอนนี้อยู่ในขั้นตกแต่งเพื่อเอาเข้าเต้าทันทีที่ได้ในสิ่งที่ต้องการ ลูกพีชหรือเ
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 4
ดิษยะถอนหายใจแรง วางทั้งมีดและผลไม้ในมือลงก่อนเดินไล่เตะน้องชายไปรอบเคาน์เตอร์เสียงโวยวายระคนด่าทอของสามหนุ่มดึงทุกสายตาของสาว ๆ ที่นั่งจับกลุ่มอยู่ที่โซฟาชุด ครั้นพอเห็นผู้ชายตัวโตกำลังไล่หยอกกันเหมือนเด็ก พวกเธอก็หลุดหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันกลับมาคุยกันต่อ“แล้วนี่เริ่มแพ้ท้องบ้างหรือยังจ๊ะ”กิติมาเอ่ยถามตามประสาคนเคยผ่านมาก่อนแถมยังแพ้หนักมาก ๆ เมื่อเห็นว่าที่คุณแม่ที่แม้จะอิ่มเอิบขึ้น ทว่าใต้ตาปรากฎร่องรอยของการอดนอนด้วยความเป็นห่วง“ตัวเจนแทบไม่แพ้เลยค่ะพี่ปิ่น”เจณิสตาส่ายหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางผู้ชายตัวโตที่ยืนคั้นน้ำส้ม ใกล้ ๆ กันมีดิษยะกับดนตร์ที่ตอนนี้สงบศึกเพราะโดนไหว้วานแกมบังคับให้เป็นลูกมือกำลังหั่นผลไม้กันทั้งคู่“คนนู้นต่างหากที่อาการหนัก ทั้งเวียนหัวตอนเช้า ทั้งอารมณ์สวิง”ส่วนตัวเธอนั้นมีการเปลี่ยนแปลงเพียงด้านร่างกาย คัดหน้าอก น้ำหนักขึ้นเพราะเจริญอาหาร และรู้สึกง่วงนอนบ่อย ๆกิติมาได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี“ดี! แพ้ท้องแทนเยอะ ๆ ได้ยิ่งดี หมั่นไส้!”ทว่าเขมิกากลับส่ายหัวหวือ ไม่เห็นด้วย“พี่ปิ่นขา ลืมไปหรือเปล่าว่าถ้าบอสอารมณ์ไม่ดี คนที่จะซวยตอ
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 3
หลังจากก้องภพทำคนที่ตามบัญชีโซเซียลของเขาแตกตื่นด้วยการโพสต์ภาพถ่ายสองชายหญิงยืนยิ้มร่า ในมือถือทะเบียนสมรสคู่กันไปแล้วหนึ่งหน เดือนถัดมาชายหนุ่มก็ทำให้เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นอีกครั้งด้วยการประกาศอีกหนึ่งข่าวดีที่ตัวเขาเฝ้ารอมานาน ผ่านภาพสองชายหญิงคู่เดิมกำลังนั่งโอบกันบนโซฟาตัวโต สีหน้าเปี่ยมด้วยความสุขในมือของฝ่ายหญิงมีภาพถ่ายของผลอัลตราซาวด์ พร้อมเขียนแคปชันด้านล่างภาพ สั้น ๆ แต่แสนอบอุ่นหัวใจว่าภาพถ่ายแรกของครอบครัว ‘แสงธนนท์’ แต่ใครจะคิดล่ะว่านอกจากคำยินดีที่หลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ บรรดาคนสนิทจะถือโอกาสนี้มามอบของขวัญให้ถึงมือในเย็นวันหยุดสุดสัปดาห์ก้องภพกลอกตามองบน ตอนพบว่าคนที่ยืนอยู่ด้านนอกคือแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างกิติมา ดนตร์และดิษยะ ทำไมคนพวกนี้ต้องใจตรงกันวันนี้ด้วย!และถึงใจเขาจะไม่อยากรับแขก แต่ก็ทำได้เพียงปล่อยมือจากประตูห้องแล้วเบี่ยงตัวหลบเป็นเชิงอนุญาตให้คนเหล่านั้นเข้ามาในห้องเพราะภรรยาไม่เพียงร้องทักทายด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ แต่ช่วงเวลาหวานแหววของเขากับภรรยา กลายเป็นปาร์ตี้ฉลองต้อนรับสมาชิกใหม่นับตั้งแต่เขมิกากับพิมพิบุกมาเยี่ยม พร้อมของกินถุงใหญ่และของขวัญจาก
Anda juga akan menyukai
ท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)48.0K Dibacaท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา143.4K Dibacaชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน93.6K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี65.3K Dibacaเจ้าสาวสลับตัว
แคลร์ออสติน1.7K Dibacaเด็กเลี้ยงของนายหัว
กัญจารีย์312 Dibacaเสน่หาค่ำคืนนั้น
อิงวรา185 Dibacaเล่ห์มารซาตานทมิฬ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์294 Dibaca
