LOGINShare
ฝากฝังให้ลึกๆ
publish date:
2026-10-13 22:27:47
Latest chapter
หวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง! ENDกรรมตามสนองมาพร้อมชีวิตที่สงบ!!
โม่เหลี่ยงชุนยืนเชิดหน้าทำเป็นผู้ถูกกระทำ สมทบด้วยโม่อันอวี๋ที่ถือถังน้ำมันก๊าดทำท่าจะสาดใส่หน้าร้าน พร้อมตะโกนขู่กร้าว"ถ้าพวกแกไม่ยอมจ่ายเงินสองพันหยวนมาให้วันนี้พวกเราเผาร้านนี้ให้พินาศกันไปข้างหนึ่งเลย!" โม่อันอวี๋แผดเสียงขู่ด้วยความบ้าบิ่น“ไอ้อันอวี๋ แกมองหน้าฉันชัดๆ ฉันคลอดแกออกมาหรอ? ถึงต้องมารับผิดชอบชีวิตพวกแก แกเรียนไม่จบ เพราะไม่ดิ้นรน ติดหนี้ไปทั่วเพราะความโลภ แล้วกล้าดียังไงมาขู่ฉัน ไอ้เด็กเวร!!” ซูเจียงหมดความอดทนแล้วจริง เธอชี้หน้าด่าจนพวกมันผงะถอยลูกค้าในร้านต่างตกใจกลัวและพากันถอยร่นออกไปด้านนอก บ้างก็ซุบซิบกันด้วยความตกตะลึง"พวกแกคิดว่าวิธีปัญญาอ่อนแบบนี้จะได้ผลเหรอ?" ซูเจียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่ดังฟังชัดไปทั่วร้าน "บอกให้ตาสว่างเสียทีเถอะว่า เงินทุกหยวนในร้านนี้มาจากหยาดเหงื่อแรงงานและความสามารถของเราสองคน ไม่ใช่เงินที่หล่นมาจากฟ้า และยิ่งไม่ใช่สมบัติที่พวกแกจะมาปล้นชิงเอาไปใช้หนี้พนันเน่า ๆ ของไอ้เด็กเวรคนนี้ได้!""นังซูเจียง!!" โม่อันอวี๋โมโหจนหน้าดำหน้าแดง เงื้อมมือถือถังน้ำมันก๊าดพุ่งเข้ามาหมายจะสาดใส่ตู้โชว์ซาลาเปา"หยุด!!" เสียงตะโกนทรงพลังดังขึ้นจาก
หวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง! ผีพนัน
ภายในห้องโถงมืดทึบ กลิ่นอับชื้นและกลิ่นยาจีนราคาถูกโชยแตะจมูก โม่เหลี่ยงชุนนั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่บนเก้าอี้ไม้โยกเยก มือหยาบกร้านคีบมวนยาสูบราคาถูกขึ้นสูบอย่างกระสับกระส่าย ควันสีเทาพวยพุ่งกลบใบหน้าเหี่ยวย่นที่เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความขุ่นมัวและความแค้นเคืองส่วนเหวินเหยานอนซมอยู่บนเตียงไม้เก่า ๆ ด้วยอาการไข้ใจและโรคความดันกำเริบ นางนอนคร่ำครวญโอดโอยด้วยความเจ็บปวดและแค้นใจอยู่ตลอดเวลา"ไอ้ลูกเนรคุณ!! นังสะใภ้สาระเลว!!" เสียงแหบแห้งของเหวินเหยาเอ่ยลอดไรฟันด้วยความอาฆาตมาดร้าย "พวกมันร่ำรวยจนกินอิ่มนอนหลับบนกองเงินกองทอง มีเงินเก็บเป็นหมื่นหยวน มีตึกแถวใจกลางเมือง... แต่ปล่อยให้พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดต้องมานอนรอความตายอยู่ในบ้านผีสิงนี่นะ!! จิตใจพวกมันทำด้วยอะไร!!"โม่อันอวี๋ลูกชายคนรองที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าบึ้งตึง ปิดประตูเสียงดังสนั่นด้วยความหงุดหงิด เขากระแทกตัวลงนั่งบนม้านั่งยาวก่อนจะสบถออกมาเสียงดัง"แม่เลิกโวยวายสักทีเถอะน่า โวยวายไปตอนนี้ เงินมันก็ไม่ได้งอกเงยขึ้นมาหรอก!" โม่อันอวี๋พูดด้วยน้ำเสียงกระแทกแดกแดดัน ใบหน้าคมคายที่เคยดูสำมะเลเทเมาตอนนี้ยิ่งดูโทรมหนักเนื่อ
หวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง! ตอบแทนบุญคุณ
“ท่านผู้กองครับ พวกเขาไม่ใช่พ่อแม่ที่มาทวงบุญคุณธรรมดา แต่เป็นกลุ่มคนที่บุกรุกเข้ามาข่มขู่กรรโชกทรัพย์และสร้างความวุ่นวายในร้านค้าของผม มีพยานและหลักฐานชัดเจน” เจี่ยสวี่เอ่ยเสียงเรียบแต่น้ำหนักคำพูดเด็ดขาด ซูเจียงหยิบสมุดบันทึกและเอกสารการแจ้งแยกบ้านที่มีลายเซ็นผู้ใหญ่บ้านมายื่นให้เจ้าหน้าที่ดู “นี่คือเอกสารการตัดขาดความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการเมื่อสองสัปดาห์ก่อนค่ะท่านผู้กอง บุคคลเหล่านี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทางกฎหมายกับพวกเราแล้ว การที่พวกเขายกพวกมาบุกรุกและเรียกร้องเงินทองถือเป็นการกรรโชกทรัพย์และสร้างความเดือดร้อนรำคาญในที่สาธารณะ” ซูเจียงหยิบสมุดบันทึกและเอกสารการแจ้งแยกบ้านที่มีลายเซ็นผู้ใหญ่บ้านมายื่นให้เจ้าหน้าที่ดู ครั้งนี้เธอไม่ปราณีอีกแล้วจริงๆหัวหน้าตำรวจรับเอกสารมาเปิดดูคร่าว ๆ ก่อนจะหันไปมองหน้าโม่เหลี่ยงชุนและเหวินเหยาด้วยแววตาดุดัน “เอกสารทางกฎหมายชัดเจนขนาดนี้ และมีพยานหลักฐานจากเหตุการณ์ครั้งก่อน ถ้าพวกคุณยังกล้ามายกพวกก่อกวนรีดไถชาวบ้านอีก ผมจะจับกุมตัวข้อหากรรโชกทรัพย์และบุกรุกเคหสถาน นำตัวไปขังคุกสถานีตำรวจทันที ไม่มีการตักเตือนรอบสองแล้ว!!”คำพูดเฉียบขาดของตำรวจ
หวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง! ครอบครัวปลิง
ซูเจียงตอบกลับด้วยรอยยิ้มสดใสยอดขายในแต่ละวันพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว จากเดิมที่เคยได้กำไรหลักสิบหยวนต่อวัน ตอนนี้รายได้สุทธิของร้าน "ซาลาเปาหอมหมื่นลี้" พุ่งแตะหลักร้อยหยวนต่อวันเข้าไปแล้ว! ภายในระยะเวลาไม่ถึงครึ่งเดือน เงินทุนที่ลงไปเริ่มทยอยไหลกลับเข้ามาในกระเป๋าจนหมด และกลายเป็นกำไรสะสมก้อนโตที่ทำให้ฐานะทางการเงินของสองสามีภรรยาขยับขึ้นมาเทียบชั้นกับคหบดีระดับย่อม ๆ ในอำเภอทว่า ความสำเร็จย่อมมาพร้อมกับความอิจฉาริษยาของผู้อื่น เป็นสัจธรรมที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงในช่วงบ่ายวันหนึ่งขณะที่ลูกค้าเริ่มซาลง ซูเจียงกำลังนั่งก้มหน้าตรวจเช็กบัญชีรายรับรายจ่ายในสมุดเล่มหนา เสียงฝีเท้าหนัก ๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นที่หน้าร้าน พร้อมกับเงาร่างของคนกลุ่มหนึ่งที่ก้าวเข้ามาขวางแสงแดดที่ส่องผ่านประตูหน้าร้านจนหมดซูเจียงเงยหน้าขึ้นด้วยความสงสัย ก่อนที่รอยยิ้มบนใบหน้าจะค่อย ๆ เลือนหายไปเมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนคือใครเหวินเหยา โม่เหลี่ยงชุน โม่อันอวี๋ และโม่เจี่ยอัน ยืนจังก้าอยู่กลางร้านด้วยท่าทางวางโต แม้ว่าคราวก่อนพวกเขาจะถูกเจ้าหน้าที่เทศบาลไล่ตะเพิดออกไปจากตลาดสด แต่ความโลภและข่าวลือเรื่องความร่ำรวยของลู
หวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง! ฝากฝังให้ลึกๆ
ทว่า ในขณะที่อนาคตอันสดใสกำลังรอคอยพวกเขาอยู่เบื้องหน้า โลกภายนอกในยุค 1985 กำลังเคลื่อนตัวไปสู่วัฏจักรแห่งความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจครั้งใหญ่ นโยบายปฏิรูปเศรษฐกิจของประเทศเริ่มเปิดกว้างให้ภาคเอกชนและพ่อค้ารายย่อยสามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างอิสระมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน การแข่งขันทางธุรกิจก็เริ่มดุเดือดขึ้นตามลำดับ“ต่อให้จะมีคู่แข่งมากขึ้น แต่ถ้าหากว่าเรารักษาคุณภาพเอาไว้ได้ อย่างไรฉันก็คิดว่าขายได้” เพราะตอนนี้มีหลายร้านมาเปิดใกล้เคียงกันทั้งร้านโจ๊ก ร้านซาลาเปา ร้านเสี่ยวหลงเปา รวมถึงบะหมี่ต่างๆ แต่ทั้งคู่ไม่ได้ท้อถอย ยังคงทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างดี“ไม่ลดคุณภาพ ไม่ลดราคา ยืนหยัดบนคุณภาพที่ดี นั่นคือสิ่งที่ร้านเราจะทำ ลูกค้าจะเห็นความจริงใจของเราเอง” เมื่อความคิดเห็นตรงกัน ย่อมพากันไปได้ไกลเช้าวันรุ่งขึ้น ณ แผงขายซาลาเปาประจำตลาดสด บรรยากาศยังคงคึกคักเช่นเคย ลูกค้ามายืนเข้าคิวรอกันตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ซูเจียงและเจี่ยสวี่ช่วยกันทำงานอย่างรวดเร็วและเป็นระบบ จนกระทั่งเวลาผ่านไปราวสองชั่วโมง แป้งและซาลาเปาทั้งหมดก็ถูกขายจนหมดเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว”วันนี้หมดแล้วค่ะ“ ลูกค้าคนนึงที่มายืน
หวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง! จะไม่ใช่แต่แผงลอย!!
หัวหน้าเจ้าหน้าที่ตัดบทด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้อง “พาตัวสามคนนี้ออกไปจากพื้นที่ตลาดเดี๋ยวนี้ อย่าให้มารบกวนพ่อค้าแม่ค้าทำมาหากินอีก หากยังมีพฤติกรรมก่อกวนอีก เราจะดำเนินคดีข้อหาก่อความวุ่นวายและทำลายความสงบเรียบร้อยในที่สาธารณะ”เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายไม่รอช้า ตรงเข้าไปหิ้วปีกโม่เหลี่ยงชุนและดันตัวเหวินเหยากับโม่อันอวี๋ให้ออกห่างจากแผงค้าทันที เหวินเหยาพยายามดิ้นรนกรีดร้องด่าทอเสียงดังแหลม “ไอ้พวกคนใจร้าย! นังตัวดี พวกแกจะต้องมีจุดจบไม่สวยแน่” แต่เสียงของนางก็ค่อย ๆ เลือนหายไปตามแรงผลักดันของเจ้าหน้าที่ที่พาตัวออกไปจากบริเวณตลาดท่ามกลางเสียงปรบมือและเสียงหัวเราะเยาะของชาวบ้านที่หมั่นไส้เหตุการณ์วุ่นวายคลี่คลายลงอย่างรวดเร็ว ซูเจียงโค้งศีรษะขอบคุณหัวหน้าเจ้าหน้าที่และลูกค้าทุกคนที่ช่วยเป็นพยานให้ ก่อนจะหันกลับมาจัดเตรียมซาลาเปานึ่งร้อน ๆ ให้ลูกค้าที่ยืนรอต่อแถวต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเจี่ยสวี่มองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความเคารพ และความทึ่งในความฉลาดเฉลียวของเธอ ชายหนุ่มยื่นมือไปกุมมือเรียวบางที่เปื้อนแป้งเบา ๆ ซูเจียงหันมาสบตาเขา รอยยิ้มอ่อนโยนและมั่
You May Also Like
ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว410.0K viewsคุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko26.2K viewsท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.4K viewsท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
สายธารสะท้อนเงา595.1K viewsเส้นทางชีวิตที่แผดเผา ถักทอความฝันดั่งสายรุ้ง
Akasha 21 viewsเมื่อนางร้ายตัดใจเหตุใดท่านอ๋องต้องรั้งเอาไว้ด้วย
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน34 viewsไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา
ดอกไม้หนาม1.1K viewsชะตาร้ายชะตารัก
ต้ายวี่298 views
