ตอนที่ 53 ผู้บุกรุกยามวิกาล 1

เมื่อสายตาปรับกับความมืดได้แล้ว แม้ในห้องไม่ได้จุดเทียนแต่ชายหนุ่มก็ยังมองผ่านม่านมุ้งเห็นร่างบอบบางหลับใหลอย่างเป็นสุข พลันทำให้ซ่งอวี้หานหงุดหงิดไร้สาเหตุ

เดิมทีตั้งใจแอบเข้ามาเพื่อคุยกับนางแต่รอจนสาวใช้ออกไปคิดว่าจะได้มาพูดคุย แต่นางกลับนอนหลับอย่างง่ายดาย สวรรค์! เขาไม่เคยเห็นใครหลับง่ายเช่นนี้มาก่อน พอคิดว่ากลับกันว่าเขาต่างหากที่นอนไม่หลับมาหลายคืนจึงเกิดความไม่พอใจ มาถึงขั้นนี้ก็คงต้องปลุกนางขึ้นมาคุยให้รู้เรื่อง มือแกร่งแหวกม่านมุ้งออก สายตามองไปยังใบหน้าที่อยู่ในห้วงนิทรา เปลือกตาปิดสนิท ริมฝีปากเผยอขึ้นน้อยๆ จะว่าไปนี้เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นสตรียามหลับใหลเช่นนี้ ก็แน่ล่ะ เขายังไม่ได้แต่งงาน ไม่มีอนุหรือสตรีอุ่นเตียง ไม่เคยมีหญิงใดนอนเคียงข้าง หรือที่เคยเห็นก็คือพวกนักฆ่าหรือสายลับที่เขาจับกุมตัวแต่พวกมันก็หลับอย่างทรมาน

ต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะดึงสายตาของตนกลับมา ซ่งอวี้หานไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน ที่ผ่านมาก็พบหญิงงามมามาก แต่ไม่เคยหวั่นไหวเลยสักครั้ง นั้นจึงเป็นเหตุผลที่เขายังไม่แต่งงานกับสตรีใด แต่กับหญิงสาวตัวเล็กๆ กลับมีอิทธ