تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 94 จบบริบูรณ์
تاريخ النشر:
2026-09-21 11:58:56
أحدث فصل
หวนคืนรักคำสาปมาร ตอนที่ 94 จบบริบูรณ์
ต้นยามเหม่าอวี๋หมิงตื่นขึ้นมาหลังถูกน้ำค้างหยดใส่หน้า แล้วพบว่าตนเองยังนอนอยู่ที่ข้างกองไฟโดยมีผ้าผืนหนาห่มกายเอาไว้ สายตากวาดไปรอบๆพบว่าซุ่นเย่เองก็ยังหลับอยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน แต่กลับไร้เงาของโจวเฟิง ไวเท่าความคิดเขาดีดตัวลุกขึ้นตามหาชายหนุ่มในบริเวณนั้นทันที ขาสองข้างรีบวิ่งไปทางเรือนพักของศิษย์ในสำนัก ทันทีที่เปิดประตูทุกอย่างกลับว่างเปล่า"ท่านพี่...."อวี๋หมิงเอ่ยพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะวิ่งไปที่เรือนซิงจูเก๋อเหมือนกับว่าจ้าวเหวินอู๋รู้อยู่ก่อนแล้วว่าผู้เป็นน้องชายจะมาหาตนที่นี่ เขาจึงออกมานั่งดื่มชาร้อนรอที่หน้าเรือน ด้านข้างมีจดหมายหนึ่งฉบับวางอยู่เมื่อคืนต้นยามอิ๋นหลังจ้าวเหวินอู๋เข้านอนไปได้ไม่ถึงเค่อ เซี่ยหลงก็เข้ามารายงานว่าโจวเฟิงอยากพบ ชายหนุ่มมาลากลับแดนมารจริงๆ"เจ้าจะไปตอนนี้เลยหรือ""ขอรับ ข้าวานรองเจ้าสำนักนำจดหมายนี่ให้เขาที""อวี๋หมิงรู้หรือไม่""เขารู้เพียงว่าข้าจะกลับวันนี้ แต่ข้ามิได้บอกว่าจะกลับตอนไหน ชีวิตนี้ของข้าเกลียดการร่ำลาที่สุด...แต่ก็นับว่าโชคดีที่เกิดมาเป็นเด็กกำพร้า ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมาสำนักกระบี่เซียน เจ้าสำนักจ้าวหยงอี้และรองเจ้าสำนัก.... ไม่สิ
หวนคืนรักคำสาปมาร ตอนที่ 93 งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
หนึ่งเดือนผ่านไปหวิ๊ว~ หวิว~เสียงลมเย็นพลัดมาเป็นระลอกพาอาภรณ์ให้ปลิวไสวไปตามแรงลม อากาศหนาวจัดบวกกับเกล็ดหิมะที่ร่วงหล่นลงมาพาใจให้ยิ่งเศร้าหมอง เสียงร่ำไห้ของเหล่าผู้ภักดีเริ่มดังตลอดทางขณะที่ขบวนไว้อาลัยกำลังเคลื่อนตัวไปยังบนเนินเขาสูง ธงร่วมส่งดวงวิญญาณตราสำนักกระบี่เซียนตั้งตรงนำหน้าสุด อาภรณ์สีผ้าฝ้ายเนื้อหยาบที่ชีวิตนี้ไม่มีผู้ใดอยากสวมใส่ ถูกสวมทับด้วยเสื้อคลุมสีเดียวกันบนตัวอวี๋หมิง ในมือถือตราประจำสำนักส่งร่างไร้วิญญาณของผู้เป็นบิดาไปฝังในสุสานตระกูลจ้าว บนหลังม้าผู้นำขบวนคือบุตรชายอีกคนจ้าวเหวินอู๋ ถึงแม้เขาจะรักษาท่าทีของผู้นำได้ดีทว่าในแววตากลับแดงก่ำแต่ไร้หยาดน้ำใส ใช้เวลาไม่นานขบวนก็มาหยุดที่เนินเขา ตลอดเวลาที่ทำพิธีฝั่งร่างจ้าวหยงอี้เต็มไปด้วยความโศกเศร้า"สุราขอรับ"ต้าหวังอดีตผู้ช่วยคนสนิทของจ้าวหยงอี๋หลังผู้เป็นนายเสียไป ก็ถูกฝากฝังให้มาเป็นผู้ช่วยของบุตรชายเขาต่อ อวี๋หมิงรับสุรามาก่อนจะราดมันที่หน้าหลุมศพผู้เป็นบิดา ผู้คนมากมายต่างมาร่วมไว้อาลัย ความจริงทุกอย่างกระจ่างจ้าวหยงอี้ไร้ความผิด แต่ร่างกายของเขามิอาจรับความทรมานได้อีกต่อไป แก่นวิญญาณเสียหายมิพอในร่างก
หวนคืนรักคำสาปมาร ตอนที่ 92 คำทำนายของอาจารย์มิผิดไปแม้คำเดียว
"นับว่ายังพอมีฝีมืออยู่บ้าง คำสาปมารที่ข้าฝากไว้บนตัวเจ้ามาตลอดยี่สิบปีหากเป็นผู้อื่นคงตายไปแล้ว แต่เจ้ากลับทนอยู่ได้อีกทั้งพลังวิญญาณยังเพิ่มขึ้นได้ด้วย ข้าคิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกเจ้า! แต่ถึงอย่างนั้นสหายรักของเจ้าก็ทำลายแผนการของข้าที่จะได้ขึ้นเป็นเทพวิญญาณ กำจัดไอมารในตัวเจ้าทำลายพลังไปจนหมดสิ้น วันนี้ข้าจะให้มันสิ้นชีพแล้วนำพลังวิญญาณของมันมาชดเชยให้ข้า เพื่อขึ้นเป็นเทพวิญญาณอีกครั้ง ถึงครานั้นทั้งสองแดนก็จะกลายเป็นของข้าโดยสมบูรณ์"ครึ่ม! คลืน~เปรี๊ยง!ทันทีที่ฉินเทียนเหอเอ่ยจบก็ปลดปล่อยพลังวิญญาณของตนเองออกมาทั้งหมด หมู่เมฆก่อตัวมืดดำ ฟ้าปิดเกิดเป็นพายุลมแรงจนแทบยืนบนพื้นไม่ไหว พลังมหาศาลขนาดนี้มากพอที่จะทำลายคนที่นี่และภูเขาทั้งลูกให้ตายไปในเสี้ยววินาที"ข้ามิมีวันยอมให้เจ้าสมดั่งใจ"โจวเฟิงระเบิดพลังออกมาเช่นกัน พลังสองสายระดับเอกภพวิญญาณสีน้ำเงินเข้มและสีแดงฉายปรากฏทั่วท้องนภา คลื่นพลังสองสายกำลังปะทะกันด้วยเขตแดน ผู้คนกระเด็นออกด้วยไม่อาจรองรับความกดดันของพลังที่แผ่ออกมาได้อัก!แม้โจวเฟิงจะกระอักเลือดออกมาหลายครั้ง เท้าข้างหนึ่งล้มแล้วล้มอีกไปกับพื้น แต่ก็ยังยืนหยัดเอาชีวิต
หวนคืนรักคำสาปมาร ตอนที่ 91 เป็นเขาที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง
"นั่นมัน....นั่นมันผู้ใดกัน"เสียงทุกคนต่างแตกตื่นไปตามๆกัน แต่ดูเหมือนว่าฉินเทียนเหอเริ่มอยู่ไม่สุขเกรงว่าเรื่องที่ทำจะไม่อาจปกปิดได้แล้ว "นี่หรือแดนเซียน สภาพก็ไม่น่าศีวิไลเท่าแดนมารของข้าเลยแม้แต่น้อย มิรู้ท่านพี่ของข้าไปหลงอันใดหนักหนาถึงอยากไปอยู่ที่นั่น"เสียงของเฉินไท่เหยาเอ่ยด้วยท่าทีขบขัน"นี่มันจอมมาร! จอมมารชัดๆ"ทุกคนที่ได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มแตกตื่น พากันปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมาพร้อมกัน"ฮ่าๆ ดูสภาพพวกเจ้าเผ่าเซียนสิ ท่าทีหวาดกลัวเช่นนี้ยิ่งกว่าสุนัขจนตรอกแดนมารข้าเสียอีก มิน่าหลายปีมานี้ถึงถูกจูงจมูกได้ง่าย ไม่รู้แม้กระทั่งผู้ใดอยู่เบื้องหลัง....."สิ้นคำนั้นฉินเทียนเหอก็รีบใช้พลังวิญญาณของตนหวังทำลายหมอกดำนั้นทันที ทว่ากลับถูกโจวเฟิงสกัดเอาไว้ได้ทันก่อนมันถูกทำลาย แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจก็คือพลังวิญญาณของชายหนุ่มกลับทำลายพลังระดับเอกภพของฉินเทียนเหอได้อย่างง่ายดาย ไม่ต้องเดาให้ยากมีเพียงผู้ที่พลังอยู่ระดับเดียวกันเท่านั้นที่ทำเช่นนี้ได้ ครานี้ทุกคนเริ่มล้อมตัวโจวเฟิงเอาไว้เกรงว่าจะเกิดเรื่องขึ้นอีก"ทำดีมากหลานรัก เจ้าจงทำให้พวกเขาเห็นว่าคนเผามารมิได้ใจสกปรกคิดเรื่องครอง
หวนคืนรักคำสาปมาร ตอนที่ 90 แล้วพวกเจ้าไม่ชั่วกันเลยหรืออย่างไรกัน
ณ ลานตัดสินทั้งคู่พุ่งทะยานข้ามภูเขาอีกลูกมายังลานตัดสิน ภาพผู้คนตรงหน้ามิได้น้อยอย่างที่ชายหนุ่มคิด คนนับร้อยมารวมตัวกันที่นี่ เจ้าสำนักทั้งเจ็ด อีกทั้งยังมีคนจากทางวังหลวงอีกด้วย ด้านหน้าสุดคือฉินเทียนเหออสูรกายร้ายที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด แต่กลับวางท่าทีเป็นผู้ตัดสินความผิดผู้อื่น อวี๋หมิงที่เห็นเช่นนั้นย่อมทนมิได้ หวังจะพุ่งเข้าไปทว่ากลับถูกโจวเฟิงดึงแขนเอาไว้ก่อนมิให้ทำอันใดบุ่มบ่าม"อวี๋หมิงที่ข้ารู้จักมักทำอันใดรอบคอบ"โจวเฟิงเอ่ยเตือนสติสหาย เขาทั้งคู่พึ่งมาที่นี่ย่อมไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นบ้าง ที่กลางลานตัดสินมีเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่ง ผู้ที่นั่งอยู่คือจ้าวหยงอี๋ ร่างกายของเขาที่เคยแข็งแรงดูน่าเกรงขาม ยามนี้กลับเหมือนคนป่วยนั่งฟุบบนเก้าอี้อยู่กลางลานตัดสิน"ฝ่าบาทมีราชโองการให้ประหารจ้าวหยงอี๋ เจ้าสำนักกระบี่เซียน และปิดสำนักลงข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับเผ่ามาร แอบเลี้ยงดูบุตรชายของจอมมารเฉินอ่าวอู๋ที่ฆ่าผู้คนบริสุทธิ์หลายร้อยชีวิต มีใจคิดกบฏหากปล่อยไว้เกรงว่าจะนำภัยมาสู่แคว้นเทียนหลัวและดินแดนเซียน จบราชโองการ"ตัวแทนจากในวังหลวงอ่านราชโองการเสียงดังลั่น ผู้คนต่างโห่ร้องเห็นด
หวนคืนรักคำสาปมาร ตอนที่ 89 เจ้าบอกเองมิใช่หรือว่ามิได้ทำผิดเหตุใดต้องอาย
สองสัปดาห์ถัดมารถม้าที่อัดผู้คนด้านในถึงสามคนตลอดการเดินทางจากอำเภอหลงเจียมายังอำเภอฝูเทียน ในที่สุดก็มาถึงจุดหมายปลายทาง ทั้งสามคนไม่ได้หยุดพักเลยแม้สักวัน หลับนอนก็บนรถม้า หากมินับยามที่เปลี่ยนม้าและพักกินข้าวในโรงเตี๊ยมเท้าก็คงไม่ได้แตะพื้น "อ้อมไปขึ้นทางหลังเขาเถิด"ซุ่นเย่เอ่ยสั่งคนคุมรถม้า"เหตุใดต้องอ้อม"โจวเฟิงเอ่ยถามด้วยความไ่เข้าใจ"พวกท่านคงมิรู้... ด้านล่างตีนเขามีชาวบ้านมากมายรวมตัวกันอีกทั่งผลัดเปลี่ยนกันมาประท้วง ให้สำนักกระบี่เซียนรับผิดชอบเหล่าผู้บริสุทธิ์ที่ตายในสงครามครั้งนั้น ขืนเห็นรถม้าพวกเราเข้าไปมีหวังถูกโจมตีเป็นแน่""ยามสงบสำนักกระบี่เซียนดูแลและปกป้องชาวบ้านมากเพียงใดมินึกถึงเลยหรือ ยามนี้ฟังความไม่กี่ประโยคก็ตัดสินว่าผิดได้อย่างง่ายดาย หูเบาเสียขนาดนี้จึงถูกหลอกและล้มตายกันได้ง่าย""ไม่ต้องอ้อม ขึ้นทางด้านหน้าเนี่ยแหละ มิได้ทำผิดเหตุใดต้องอาย ขนาดผู้ที่ทำผิดยังลอยหน้าลอยตาเดินยืดอกได้เลย"โจวเฟิงเอ่ยด้วยท่าทีโกรธแค้น ก่อนที่ประโยคหลังจะตะโกนบอกผู้คุมรถม้าเป็นอย่างคาดการณ์ทันทีที่รถม้าเคลื่อนตัวเข้าถนนขึ้นสำนักกระบี่เซียน เหล่าชาวบ้านที่รวมตัวก็เข้ามาขวา
قد تعجبك أيضًا
มนต์รักหนุ่มพิษณุโลก
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)2.3K وجهات النظرมาเฟียคลั่ง(แค้น)รัก
ริตต้า6197.4K وجهات النظرMy little boy ปูนปั้นน้อยของเฮีย
Plearn92.6K وجهات النظرคนของข้าคือจอมมารไร้ใจ
นักเขียนบ้านนา1.9K وجهات النظرเกิดเป็นเมียอัปลักษณ์ของขุนพิรุณ
A'vigetor318 وجهات النظرปราบพยศคู่หมั้นตัวแสบ
พิมพ์ใจ281 وجهات النظرรวมเรื่องสั้นนิยายวาย
นรกสร้าง684 وجهات النظرมาสคอตที่รัก
รักษรมณ์482 وجهات النظر
