Share

บทที่ 59

Auteur: จิ่นจิ่นไม่ใช่ตัวร้าย
ฉือเย่าขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดสุด ๆ “เป็นผู้ชายตัวโต ร้องไห้เหมือนผู้หญิงไปได้”

“ฉันก็น้อยใจเป็นน
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Latest chapter

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 100

    สวี่หว่านหนิงผ่อนคลายลงเล็กน้อย หันหน้าไปมอง ทางเดินแคบว่างเปล่า เงียบงันไร้ผู้คน ความหวังที่เต็มหัวใจของเธอ พังทลายลงในพริบตา
พอเธอตั้งสติได้ ชายคนนั้นก็พุ่งเข้ามาอยู่ข้างกาย บีบข้อมือเธอแน่น บิดอย่างแรง แย่งกระบองไฟฟ้าไป แล้วเหวี่ยงทิ้งเข้าไปในพุ่มไม้สวี่หว่านหนิงตกใจ วิ่งหนีสุดชีวิต ตะโกนสุดเสียง “ช่วยด้วย……”
เฉินจื่อหาวเร่งฝีเท้าไล่ตามมา คว้าผมเธอไว้ได้ในทีเดียว“อ๊าก!” สวี่หว่านหนิงรู้สึกเจ็บหนังศีรษะอย่างรุนแรง ถูกกระชากจนไม่สามารถวิ่งต่อไปได้
แม้เฉินจื่อหาวจะไม่ได้รูปร่างกำยำสูงใหญ่ แต่ความแตกต่างของพละกำลังระหว่างชายหญิง ทำให้ต่อหน้าเขา สวี่หว่านหนิงยังคงเป็นฝ่ายเสียเปรียบเฉินจื่อหาวใช้มือหนึ่งปิดปากเธอ อีกมือกระชากผม ลากร่างเธออ้อมเข้าไปในทางเดินเล็กของพุ่มไม้ มุ่งหน้าไปทางบ้านของเขา
“อืม อืม……”สวี่หว่านหนิงดิ้นรนสุดแรง เสียงร้องถูกอุดจนไม่สามารถเปล่งออกมาได้
หนังศีรษะถูกดึงจนปวดแสบปวดร้อน น้ำตาเอ่อท่วมดวงตา ความหวาดกลัวราวกับลูกศรพิษนับไม่ถ้วน พุ่งแทงเข้าสู่หัวใจของเธอระหว่างที่ดิ้นรน กระเป๋าในมือเธอหล่นลงกับพื้น
ทันใดนั้น เธอก็นึกขึ้นได้ว่า โทรศัพท์ยังอย

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 99

    “คุณทำเองเหรอ”
“อันนี้ทำเองไม่ได้จริง ๆ ได้แค่ซื้อแบบแพ็กมาให้คุณ”สวี่หว่านหนิงเดินไป ฟังข้อความเสียงไปด้วย รอยยิ้มบนริมฝีปากไม่เคยจางลงเลย
เสียงทุ้มต่ำของฉือเย่า ไม่ว่าจะฟังจากเสียงอัดหรือฟังต่อหน้า ก็ไพเราะชวนใจสั่นเหมือนกันหมดเธอแกล้งทำเสียงน้อยใจ ลากหางเสียงยาว ตอบกลับไปว่า “ก็ได้ค่า~”
ฉือเย่าถามกลับมาทันที “ไม่พอใจเหรอ?”สวี่หว่านหนิงไม่อยากให้เขาลำบาก กลัวว่าแค่เธอพูดอะไรไป เขาจะไปค้นสูตร ไปหาวิธี แล้วลงแรงทำบัวลอยไส้ถั่วลิสงที่ขั้นตอนยุ่งยากขึ้นมา
“ไม่ได้ไม่พอใจนะ ฉันแค่ตั้งตารอ พรุ่งนี้ฉันจะไปริมทะเล ที่นั่นมีโชว์พลุกับโชว์โดรนด้วย”“ให้ไปดูเป็นเพื่อนนะ”
“ไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากันนะ ยังไม่รู้เลยว่าจะต้องโอทีไหม”สวี่หว่านหนิงก้มหน้าเดินเข้าหมู่บ้าน คุยเสียงกับฉือเย่าไปมา ประโยคต่อประโยค
แทบจะไม่รอให้ถึงบ้านก่อนค่อยคุยถนนหลักในหมู่บ้านยามค่ำคืน แสงไฟสลัว ผู้คนเบาบาง“สวี่หว่านหนิง!”เสียงตะโกนด้วยความโกรธดังขึ้นกะทันหัน ชายหนุ่มที่คุ้นเคยและเต็มไปด้วยโทสะดังมาจากด้านหลังสวี่หว่านหนิงสะดุ้ง มือกำโทรศัพท์แน่น รีบหันไปมอง
เป็นเฉินจื่อหาวสีหน้าเขาเย็นเยียบ ส

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 98

    ฉือเย่าเข้าไปในห้อง มือหนึ่งถือขนม อีกมือหนึ่งปิดประตู
สวี่หว่านหนิงจนปัญญาสุด ๆ ใช้สองมือยันบานประตูห้องของเขา พูดชัดถ้อยชัดคำทีละคำว่า “ฉันนั่งรถไฟฟ้าไปทำงานเอง ไม่ต้องให้คุณไปส่ง ได้ยินไหม?”
ฉือเย่ายิ้มบาง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ “ก็เป็นเพื่อนกันไง อย่าเกรงใจผมเลย ผมไม่เก็บค่าโดยสารคุณหรอก”
“มันไม่ใช่เรื่องค่าโดยสาร” สวี่หว่านหนิงสีหน้าจริงจัง น้ำเสียงเคร่งขรึม “มันเป็นเรื่องเวลาและพลังงาน”
“ผมมีเวลาและพลังงานเหลือเฟือ”
“ฉือเย่า คุณ…”
ฉือเย่าขัดขึ้นอย่างใจเย็น “ไม่ยอมให้ผมปิดประตู หรือว่าคืนนี้อยากนอนกับผมเหรอ”
ประโยคกำกวมโผล่มาอย่างกะทันหัน
หัวใจของสวี่หว่านหนิงกระตุกวูบ เธอรีบชักมือกลับทันที แก้มร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง
“ราตรีสวัสดิ์” ฉือเย่ายิ้มรู้ทัน แล้วค่อย ๆ ปิดประตู
สวี่หว่านหนิงยืนอยู่หน้าประตูห้องของเขา ถอนหายใจยาว ๆ
ในหัวผุดคำที่เขาเพิ่งพูดขึ้นมาเมื่อครู่ คงเป็นคำพูดของคนที่เป็นเพื่อนกันแหละ!
เพื่อนธรรมดาที่ไหนจะทำถึงขนาดนี้ ทั้งทำอาหารเช้า ทั้งไปส่งที่ทำงาน
บางความรู้สึก ผู้ใหญ่ต่างก็รู้แก่ใจจริง ๆ ไม่ควรเอามาแยกแยะวิเคราะห์ให้ชัดเจน
มุมปากของสวี่หว่านห

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 97

    เขาเองก็สงสัยว่าตัวเองอาจหูฝาดไป
สวี่หว่านหนิงยื่นนิ้วชี้ไปที่คุกกี้สามกล่องในมือเขา ไล่อ่านจากล่างขึ้นบนว่า “ขนมขาไก่ ขนมโก๋แล้วก็ขนมผัวเมีย”
ใบหูของฉือเย่าแดงขึ้นทันที เขาเม้มปากยิ้มอย่างเขิน ๆ แล้วพยักหน้าเบา ๆ “อืม ได้ยินแล้ว”
“นี่เป็นของขึ้นชื่อแถวบ้านฉัน ไม่รู้ว่าคุณเคยกินไหม เลยเอากลับมาให้ลอง”
“ผมยังไม่เคยกินขนมผัวเมียเลย รสชาติเป็นยังไง”
“รสหวาน ๆ น่ะ ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบของหวานเท่าไหร่ แต่อยากให้ลองชิมนะ”
ฉือเย่าเม้มริมฝีปาก มองกล่องของฝากทั้งสามในมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นก็หันศีรษะขึ้น เงยสายตามองสวี่หว่านหนิง “ตั้งใจเอามาให้ผมโดยเฉพาะ?”
สวี่หว่านหนิงใจเต้นรัว รีบอธิบายทันที “ฉันไม่ได้รางวัลใหญ่ บริษัทเลยให้ของปลอบใจมา มีหลายอย่างที่หวานมาก ฉันเลยตั้งใจเลือกสามอย่างนี้ ขนมตาบอดจะหวานนิดหน่อย ที่เหลือเป็นรสเค็ม น่าจะถูกปากคุณ”
“คุณยังจำได้ว่าผมไม่ชอบของหวาน?” ฉือเย่าหรี่ตาลึกดำ มองเธออย่างตั้งใจ
สวี่หว่านหนิงถูกสายตาเขามองจนใจลึก ๆ สั่นไหว
กระแสอุ่นคลุมเครือพาดผ่านระหว่างคนทั้งสอง สายตาสบกัน อากาศรอบตัวร้อนขึ้นฉับพลัน
แก้มของสวี่หว่านหนิงยิ่งร้อนขึ้น ไม่รู

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 96

    ค่ำคืนเงียบสงัด ผู้คนหลับใหลยามดึก รถบัสของบริษัทจอดอยู่ด้านนอกหมู่บ้านตี้หยุน
สวี่หว่านหนิงกล่าวอำลาเพื่อนร่วมงานสองคนสุดท้าย แล้วลงจากรถ เดินกลับบ้านการจัดกิจกรรมกลุ่มครั้งนี้ พวกเขาไปพักโฮมสเตย์แถบชานเมืองเซินเฉิง ใกล้ชิดธรรมชาติ และลิ้มรสอาหารท้องถิ่นเมื่อกลับมาถึงหน้าบ้าน
สวี่หว่านหนิงสแกนลายนิ้วมือ เปิดประตูใหญ่เข้าไปเบา ๆในวินาทีที่เห็นไฟในห้องนั่งเล่นเปิดอยู่ เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เวลานี้ ฉือเย่าควรจะเข้านอนไปแล้วเธอเดินเข้าไปเปลี่ยนรองเท้า แล้วหันหน้าไปมองห้องนั่งเล่นเป็นไปตามคาด ฉือเย่ายังไม่หลับเขาสวมชุดนอนลำลอง นั่งเอนกายสบาย ๆ บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ดูโทรทัศน์อยู่ดึกขนาดนี้แล้วยังดูทีวีอยู่อีก?สวี่หว่านหนิงใส่รองเท้าแตะเดินเข้าไป สายตาเลื่อนไปที่จอโทรทัศน์ฉือเย่าเงยหน้ามองเธอ เธอมองจอที่กำลังถ่ายทอดการแข่งขันบาสเกตบอลด้วยความสงสัย ตัวอักษรสองคำที่มุมขวาบนชัดเจนเป็นพิเศษ “ถ่ายทอดซ้ำ”“ดึกขนาดนี้แล้ว ทำไมคุณยังดูบอลอยู่อีก” สวี่หว่านหนิงวางกระเป๋าลงบนโซฟา วางถุงขนมลงบนโต๊ะกลาง แล้วนั่งลงข้างเขาฉือเย่าไม่ตอบคำถามของเธอ
จู่ ๆ เขาก็ขยับตัวเข้ามาใกล้

  • หวนพบอีกครา คุณฉือคลั่งรัก   บทที่ 95

    เขาหยิบน้ำแร่จากถุงออกมา แล้ววางถุงนั้นลงบนตักของเธอ “แถมมากับการซื้อน้ำ”สวี่หว่านหนิงงงเล็กน้อย เปิดถุงออกดู
ข้างในเป็นนมหนึ่งขวด กับแซนด์วิชเนื้อและไข่หนึ่งชิ้นหัวใจของเธอสั่นไหวแผ่วเบา เธอหันไปมองเขา
สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย เงยหน้าดื่มน้ำอย่างเป็นธรรมชาติ“ขอบคุณนะ” สวี่หว่านหนิงรู้สึกได้ว่ามีกระแสความอบอุ่นที่อธิบายไม่ถูกไหลวูบวาบในใจ ใต้แผ่นอกเต้นระรัวไม่หยุดฉือเย่าวางขวดน้ำลง สตาร์ตรถ แล้วขับออกไปทันทีสวี่หว่านหนิงค่อย ๆ กอดอาหารเช้าไว้ในอ้อมแขน ในใจพลันเอ่อล้นด้วยความหม่นเศร้า
ฉือเย่าเป็นผู้ชายที่ดีมากคนหนึ่ง
ในอนาคต ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนได้แต่งงานกับฉือเย่า ก็คงจะมีชีวิตที่มีความสุขแน่นอนเมื่อมาถึงหน้าสำนักงานกฎหมาย ฉือเย่าจอดรถ หันไปมองนอกหน้าต่าง ราวกับจะสนใจสถานที่ทำงานของเธอไม่น้อย
สวี่หว่านหนิงถืออาหารเช้าลงจากรถ ปิดประตู เดินอ้อมหน้ารถไปยืนที่หน้าสำนักงาน ก่อนจะหันกลับมายิ้มให้ฉือเย่าอย่างสดใส โบกมือเบา ๆฉือเย่าจับพวงมาลัยด้วยมือข้างหนึ่ง จ้องมองดวงตาคู่สวยใสดุจน้ำฤดูใบไม้ร่วงของเธอ นิ่งไปเล็กน้อย“อรุณสวัสดิ์ หว่านหนิง”เสียงผู้หญิงที่เร่งรีบดังขึ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status