26.สับสนตัวเอง

เช้าวันต่อมา

ไข่มุกตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดร้าวไปทั่วร่างกาย ใบหน้าหวานเบ้หน้าด้วยความเหยเกแต่แล้วความเจ็บบริเวณเนินสาวก็เล่นงานทันที

“อ๊ะ” เธอร้องขึ้นด้วยความรู้สึกเจ็บอยู่ไม่น้อย พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนใบหน้าเธอก็แดงระเรื่ออย่างเขินอาย เธอเผลอตัวไปมีความสัมพันธ์กับอดีตสามีตัวเองอีกแล้ว

ไข่มุกจำได้ดีเลยว่าเขาไม่ได้ขืนใจเธอแต่อย่างใด แต่ต่างหากที่เป็นฝ่ายเต็มใจที่จะทำแบบนั้นกับเขาทั้งที่เคยเตือนตัวเองไว้ว่าจะไม่เผลอตัวทำเรื่องแบบนั้นอีกเด็ดขาดแต่แล้วก็กลับลืมตัวอีกครั้ง

“ตื่นแล้วเหรอ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามพร้อมกับร่างของกวินท์ที่เดินเข้ามาภายในห้อง เขาสวมใส่ชุดลำลองดูเหมือนว่าเขาจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องของตัวเอง

“......” หญิงสาวเงียบไม่ได้ตอบอะไร เธอปรายตามองอดีตสามีเพียงนิดก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับหยิบผ้าห่มคลุมร่างเปลือยกายตัวเองไว้ เธอกำลังเดินผ่านหน้าเขาไปแต่ก็ถูกเขาสวมกอดจากทางด้านหลังเสียก่อน

“ทำไมไม่ตอบพี่ล่ะ” เขาถามอีกครั้งโดยที่ยังกอดตัวเธอไว้แน่น

“ปล่อยมุกค่ะ”

“เมื่อคืนพี่ก็ปล่อยใส่ทั้งคืนยังไม่พอใจอีกเหรอ”

“อึก” เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดที่แสนลามกดังจากคนด้านหลัง ใบหน้าหวานนั้นแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธออ่อนไหวกับเขาอีกแล้วสินะ

“ถ้ายังไม่พอใจพี่ทำให้อีกได้นะ”

“เลิกพูดจาลามกใส่มุกสักที มุกไม่ชอบ” ไข่มุกพยายามทำเสียงปกติ

“งั้นชอบพี่ได้ไหม”

“......”

“พี่รู้นะว่าลึก ๆ ในใจแล้วมุกก็มีความรู้สึกกับพี่อยู่ ทำไมถึงไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเองตรง ๆ ล่ะ” เขาเปิดประเด็นถามอย่างตรงไปตรงมาแต่ไข่มุกก็ยังเลือกที่จะเงียบเหมือนเดิม

“ทำไมไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเองล่ะ แบบที่พี่ยอมรับว่าพี่รักมุกอยู่”

“มุกไม่อยากกลับไปเจ็บแบบเดิมค่ะ” หญิงสาวตอบกลับไปเสียงนิ่งเพราะความเย็นชาของเขาในอดีตมันฝั่งอยู่ในใจเธออยู่ เธอไม่อยากกลับไปเจอแบบนั้นอีก เธอไม่อยากเสียน้ำตาเพราะเขา

“พี่รู้ว่าตัวพี่ในอดีตเป็นสามีที่ดีให้มุกไม่ได้ แต่ตอนนี้ถ้าพี่ได้โอกาสนั้นอีกครั้งพี่จะทำหน้าที่นั้นไม่ให้ขาดตกบกพร่องใด ๆ เลย” กวินท์รู้ตัวเองดีว่าในอดีตเขาเป็นคนแบบไหน แต่ใช่ว่าเขาจะเปลี่ยนตัวเองไม่ได้

“มุกจะเชื่อใจพี่ได้ยังไงคะ”

“ก็ลองเปิดใจให้พี่อีกสักนิดสิ”

“......” หญิงสาวเงียบทันทีเมื่อได้ยินคำตอบจากคนตัวสูง เธอเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตากลมโตที่ไม่กล้าแม้แต่จะสบตากันเต็มไปด้วยความรู้สึกสับสนมากมาย เธอจะเชื่อคำพูดนั้นดีไหมหรือควรหันหลังให้ทุกอย่างที่มันกำลังทำให้หัวใจสั่นไหว

“พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้มุกเสียอีก”

“มันก็ขึ้นอยู่กับการกระทำของพี่วินท์ค่ะ” เมื่อพูดจบแล้วเธอก็ผละตัวเขาออกไปก่อนที่จะสาวเท้าไปยังห้องน้ำทันทีปล่อยให้กวินท์ยืนนิ่งอยู่แบบนั้นคนเดียว

“อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม” กวินท์เอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาตัวใหญ่

“ทำไมพี่วินท์ยังไม่กลับห้องตัวเองอีกล่ะคะ” เธอไม่ได้ตอบคำถามของเขาแต่เลือกที่จะยิงตำถามใส่

“พี่กำลังทำคะแนนอยู่นะ บางทีการที่พี่ตามใจเธอทุกอย่างมันอาจจะดีขึ้นก็ได้”

“เฮ้อ” หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจยาวออกมาอย่างเอือมระอา บางทีการกระทำของเขามันก็สร้างความน่าปวดหัวให้เธออยู่ไม่น้อย

“เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ซื้อลูกพีชมาฝากนะ”

“พี่วินท์ไม่ทำงานเหรอ”

“งานพี่อีกอย่างหนึ่งคือการตามง้อเธอนะ”

“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้วค่ะ” หญิงสาวตอบกลับอย่างไม่ได้ใส่ใจคนตัวสูงมากนัก ก่อนจะเริ่มสนใจในสิ่งที่ตัวเองทำอยู่

กวินท์ได้แต่ยืนมองร่างบางอยู่แบบนั้นต่อให้เธอจะรู้สึกรำคาญเขามากเพียงใดแต่เขาไม่ได้สนใจเธอนัก เธอจะรู้สึกอย่างไรกับเขาก็ชั่งแต่ที่แน่ ๆ เขาต้องการทำให้เธอกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง

แต่แล้วเสียงมือถือของกวินท์ก็ดังขึ้นมาทำให้เขาได้สติจึงหยิบมือถือก่อนจะเห็นปลายสายที่เป็นชื่อของภากร เขาพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ อย่างรู้สึกเบื่อหน่ายแต่สุดท้ายก็ยอมรับมือถือแต่โดยดี

“ว่าไง”

(นายอยู่ไหนครับ)

“คือกูจะอยู่ไหนต้องรายงานมึงตลอดเลยเหรอ”

(ตอนนี้งานผมท่วมหัวครับเพราะมีใครบางคนหนีงานครับ)

“ปากดีนักนะ”

(นายจะเข้าบริษัทตอนไหนครับ)

“วันนี้กูไม่เข้า”

(นายต้องเข้าครับ ตอนนี้เอกสารมากมายรอนายเซ็นอนุมัติอยู่ครับ)

“เออ อีกครึ่งชั่วโมงกูเข้าไป แค่นี้แหละ” เมื่อพูดจบแล้วชายหนุ่มก็ตัดสายออกไปทันที เขาใช้มือลูบใบหน้าคมคายอย่างรู้สึกเบื่อหน่ายอยู่ไม่น้อยทำให้ไข่มุกที่นั่งอ่านหนังสือแสดงสีหน้าสงสัยทันทีก่อนที่เธอจะเอ่ยปากถาม

“มีเรื่องอะไรคะ”

“ไอ้กรโทรตามให้ไปทำงาน”

“ก็สมควรโดนตามแล้วไม่ใช่เหรอคะ วัน ๆ เอาแต่มาหามุกอยู่ได้” เธอเอ็ดชายหนุ่มเล็กน้อย เธอรู้สึกได้เลยว่าช่วงนี้กวินท์เอาแต่มาหาเธอไม่เลิกแถมยังมาอยู่บ่อยครั้งอีกเสียด้วย

“พี่อยากอยู่กับมุกมากกว่าการไปทำงานอีกนะ”

“ถ้าออกไปแล้วปิดประตูให้มุกด้วยนะคะ” เธอไม่ได้สนใจคำพูดของอดีตสามีเท่าไหร่นัก แต่เลือกที่จะพูดตัดบททันที หญิงสาววางหนังสือไว้บนโต๊ะก่อนที่เธอจะลุกขึ้นพร้อมกับทำท่าจะเดิน แต่ก็ถูกเสียงเรียกของกวินท์ดังขึ้นมาเสียก่อน

“มุก”

“คะ?” เธอหันไปมองเขาด้วยความสงสัยก่อนที่กวินท์จะเดินเข้ามาใกล้ ๆ เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอพร้อมกับโน้มใบหน้าลงไปจูบริมฝีปากบางเบา ๆ ท่ามกลางความตกใจของหญิงสาว

เขาใช้เพียงริมฝีปากแตะบริเวณริมฝีปากของเธอเบา ๆ ก่อนจะผละออกไปแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม

“พี่ไปทำงานก่อนนะ” เขาพูดเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินออกจากห้องด้วยความอารมณ์ดี ไข่มุกยืนอึ้งอยู่เล็กน้อยเมื่อได้สติเธอก็ใช้มือลูบใบหน้าตัวเองมันน่าแปลกใจที่หัวใจเธอเต้นระรัวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

เธอรู้สึกดีกับการกระทำของเขาเมื่อครู่ราวกับว่าสิ่งนั้นคือความสุขของเธอที่หายไป เธอกำลังสับสนกับตัวเองอยู่ไม่น้อย แม้ว่าปากจะบอกไม่อยากกลับไปอยู่ในจุดเดิม แต่หัวใจของเธอมันกลับสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง

เธอรับรู้ถึงการกระทำของกวินท์ที่พยายามตามง้อเธอมาปีกว่าแล้วแต่เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าจะกลับไปอยู่ด้วยกันได้ไหม เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าเขานั้นเปลี่ยนแปลงตัวเองหรือบางทีการที่เขาเข้าหาเธอเพียงเพราะความอยากทางเพศเท่านั้น..........