LOGINไม่กี่นาทีต่อมา...
“แน่ใจนะ ว่าคุณไม่ได้ตามผมมาจริงๆ น่ะ” เทวินทร์หันไปถามคนที่ยืนก้มหน้าเลือกเมนูของหวานอยู่เสียงเย็นชา บอกไม่ได้ตามมา แต่เดินเข้าร้านกาแฟเล็กๆ ที่เขาตั้งใจมานั่งตามหลังเขาติดๆ เนี่ยนะ
เมลดาบอกโดยไม่เงยหน้ามอง “เลิกระแวงเถอะน่า ฉันตั้งใจมาร้านนี้จริงๆ นะคุณ” พูดกับคนนี้จบก็หันไปบอกพนักงาน “ขออเมริกาโนเย็นหวานน้อยกับวาฟเฟิลไอศกรีมวานิลลาหนึ่งที่ค่ะ”
“เป็นอเมริกาโนเย็นหวานน้อยกับวาฟเฟิลไอศกรีมวานิลลาหนึ่งที่นะคะ ทานนี่หรือรับกลับบ้านคะคุณลูกค้า” พนักงานสาวถามเสียงหวานใส
“ทานที่นี่ครับ เธอมากับผม” เทวินทร์ที่สั่งเมนูไปก่อนแล้วบอกขึ้นก่อนจะลากแขนคนตัวเล็กเดินตามมานั่งที่โต๊ะด้วยกัน “นั่งสิ เรามีเรื่องต้องคุยกัน บอกมาตรงๆ เลยดีกว่าคุณต้องการอะไรจากผม”
“คะ?” ทำหน้างงใส่ขณะนั่งลงตามที่เขาสั่ง
“คุณแอบชอบผมอยู่ใช่ไหม ถึงได้พยายามเข้าหาผมทุกทางแบบนี้”
“คือ...”
“จริงจังหรือชั่วคืนดีล่ะ” เขาเผยยิ้มชวนลุ่มหลงออกมาขณะเอ่ยถามคนตรงหน้า “ปกติผมไม่ยุ่งกับคนใกล้ตัว แต่คุณทำขนาดนี้แล้วผมจะยอมให้สักคนแล้วกัน อยากได้ผมวันไหนนัดมาเลย หรือไม่ก็เข้าไปรอในห้อง รหัสเข้าห้องก็รู้แล้วนี่นะ”
“นี่คุณ! พูดแบบนี้หมายความว่าไง คิดว่าฉันอยากจะนอนกับคุณงั้นเหรอ!” เสียงใสแหวกลับไป หลังได้ยินคำพูดร้ายๆ ออกมาจากปากเขา ดวงตาสีน้ำตาลเบิกขึ้นมองหน้าหล่อๆ อย่างรับไม่ได้ ก่อนจะบอกด้วยน้ำเสียงเข้มจัด “ถึงจะชอบคนหล่อ แต่ฉันก็รักนวลสงวนตัวมากๆ นะคะ ไม่ได้ยอมนอนกับผู้ชายไปทั่ว คนที่ฉันจะนอนด้วยต้องเป็นผู้ชายของฉันจริงๆ เป็นคนที่จะทำให้ฉันมีความสุขที่ได้อยู่กับเขา ฉันแค่ชอบคุณ ไม่ได้คิดอยากเป็นคู่นอนของคุณนะ ตาบ้า!”
เทวินทร์มองคนแว้ดใส่เขาหน้างอปากยื่นเป็นตูดเป็ดแล้วแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ “ดูไม่ออกเลยว่าคุณเป็นคนรักนวลสงวนตัว”
“จะมากไปแล้วนะ!”
เห็นเขาทำหน้าไม่รู้สึกไม่รู้สา เมลดานี่แทบเต้น เขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่บ้าผู้ชายไปวันๆ หรือไง
คิดผิดแล้วค่ะ!
“เอาเป็นว่าฉันชอบคุณนะคุณเพื่อนบ้าน ชอบแบบว่าอยากจะคบจริงจัง ไม่ได้อยากเป็นคู่นอนชั่วครั้งชั่วคราวน่ะ”
"..."
เสียงหวานที่กลับเอ่ยขึ้นอย่างตรงไปตรงมา ทำเอาเทวินทร์นิ่งอึ้งไปเลย
ภายในร้านกาแฟยังคงมีผู้คนเข้ามาใช้บริการอยู่ตลอด
ทุกคนดูวุ่นวายกับการสั่งเครื่องดื่มและของหวาน ผิดกับโต๊ะเล็กๆ ติดริมหน้าต่างบานสูงที่เงียบงันลงมาตั้งแต่เมลดาพูดจบ
อเมริกาโนเย็นที่ถูกยกมาเสิร์ฟขัดจังหวะพอดี ถูกหญิงสาวดูดทีเดียวเกือบหมดแก้ว ขณะที่ดาร์คช็อกโกแลตปั่นของเทวินทร์ยังไม่ได้ถูกแตะเลยสักนิด
“ที่พูดมาเมื่อกี้ หมายความว่าไง” เทวินทร์ถามขึ้นหลังนั่งเงียบอยู่นาน
คนใจกล้าเห็นสีหน้าเขาแล้วเริ่มพูดไม่ออก “คือ...”
“ทำเป็นปากดีไปงั้นเองเหรอ”
เมลดาสูดหายใจเข้ายาวๆ เงยหน้าสบตาเขาแน่วแน่ “ฉันไม่ได้ปากดี ที่บอกว่าอยากคบกับคุณ ฉันพูดจริง คุณจะตกลงไหมก็พูดมาเลย ฉันยินดียอมรับมัน”
“ชอบผมขนาดนั้นเลย? รู้เหรอว่าผมเป็นคนแบบไหน” อันนี้เทวินทร์อยากรู้จริงๆ เขาเกิดมาจนอายุปูนนี้แล้ว ย่อมผ่านอะไรมามากมาย การสารภาพรักมีมาตั้งแต่วัยเด็ก ไม่ว่าจะมาเพราะชอบเขาจริงๆ หรือแค่อยากมีสัมพันธ์ชั่วคืนกัน ไม่มีใครทำหน้าตาจริงจังรอลุ้นคำตอบจากเขาเหมือนที่เมลดากำลังเป็นอยู่ในตอนนี้เลย
ชอบเขาตรงไหน?
เมลดาตอบได้เลยว่าเพราะเขาหล่อ!
ก็จะให้ชอบเขาที่ตรงไหนล่ะ ในเมื่อเจอกันแต่ละครั้งก็เป็นไปแบบห่างเหินสุดๆ แต่ผู้ชายเย็นชานี่กลับเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีที่สุดในสายตาเธอ(คนที่ไม่ค่อยเจอใคร) คนอะไรหล่อจริงหล่อจังขนาดนี้ ผมสีดำเข้มกับดวงตาสีนิลใต้แว่นคู่นั้นน่าหลงใหลมาก น่าเสียดายที่ได้เจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง เพราะทั้งเธอและเขาเป็นมนุษย์สายไม่ชอบสุงสิงกับใครทั้งคู่ ไม่แปลกใจเลยที่เจ้าจอมจะค้านไม่ให้เธอยุ่งกับเขา แต่คนมันหลงรูปไปแล้วนี่นา ลองดูหน่อยจะเป็นไร
คิดแล้วเมลดาจึงตอบเขาไปว่า “ฉันชอบคุณจริงๆ เรื่องแบบนี้ไม่เอามาล้อเล่นหรอก ส่วนเรื่องที่ว่าคุณเป็นคนแบบไหน ค่อยดูตอนคบกันแล้วก็ได้นี่นา”
“อืม อยากคบกันแบบจริงจังสินะ”
“ค่ะ”
“สำหรับผม การคบกันแบบจริงจังคือการทดลองอยู่ด้วยกันเลยนะ”
เมลดานิ่วหน้าถาม “หมายถึงอยู่ก่อนแต่งเหรอคะ?”
“ใช่”
“คุณไม่กลัวว่าฉันจะจับคุณไม่ปล่อยหรือไง”
“หึ” เทวินทร์แค่นยิ้มตอบ
“ถ้าจะต้องคบแบบทดลองอยู่ก่อนแต่ง ฉันคงไม่โอเค” เธอทำเป็นยักไหล่บอก แผนที่วางไว้คือเอาตัวเข้าไปพัวพันกับเขาให้มากที่สุด เพื่อปูทางรักเท่านั้น เรื่องนิสัยใจคอค่อยไปดูตอนคบกัน เข้ากันไม่ได้ค่อยแยกย้าย ไม่ถึงขนาดเอาตัวเข้าแลกค่ะ!
ดวงตาคมฉายแววบางอย่างในตอนที่ได้ยินคำตอบเธอ ครู่ต่อมา เสียงทุ้มเย็นพลันถามออกไป “ตอนนี้คุณอายุเท่าไหร่”
“ยี่สิบกลางๆ แล้วค่ะ ชื่อจริงเมลดา เรียกมดก็ได้ โสดและน่ารักมากที่สุดในคอนโดนี้”
“...”
คนหน้าเด็กตอบเสียงใสอย่างมั่นใจราวกับว่าแนะนำตัวแบบนี้บ่อยๆ พอเห็นเขาเงียบไป จึงถามคืนบ้าง
“แล้วคุณล่ะ ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่ ยังโสดอยู่หรือเปล่าคะ”
“ผมไม่จำเป็นต้องตอบคุณ”
“ได้ค่ะ ถ้าหากคุณไม่โอเคกับการเป็นแฟน ฉันเต็มใจจะแอบมองคุณอยู่ห่างๆ แบบนี้ต่อไป”
แม่คุณเอ้ย!
เทวินทร์ร้องลั่นในใจ อะไรจะแน่วแน่ตั้งใจขนาดนั้น เขาหรี่ตามองผู้หญิงตัวเล็กที่ทำเป็นดูดกาแฟแต่ตากลับจ้องเขาเป็นประกาย
จะว่าไปแล้ว เธอคนนี้ค่อนข้างไม่เหมือนใครเลย...
ในขณะที่คู่ปรับควบคู่หมั้นอย่างภัสสรกับสมชายกำลังพัฒนาความสัมพันธ์ ส่อแววจะลงเอยด้วยงานวิวาห์ในไม่ช้านี้ คนได้สามีกับลูกสาวคนโตมาก่อนอย่างเจ้าจอมก็คลอดลูกสาวคนเล็กออกมาเรียกคะแนนเอ็นดูจากทุกคนแล้วงานนี้คุณพ่อกับพี่สาวเห่อน้องหนักมาก ตัวพ่อนั้น อีกนิดจะลาออกจากงานมาเลี้ยงลูกอยู่บ้าน ปล่อยเจ้าจอมออกไปทำงานหาเลี้ยงครอบครัวแทนแล้ว ปู่ย่าตายายของหนูน้อยได้แต่ส่ายหน้า คร้านจะถือสาเขาแน่นอนว่าเมลดาต้องมาเยี่ยมแม่ลูกอ่อนระหว่างที่พักฟื้นอยู่ในโรงพยาบาล เธอมาแทบทุกวัน เพราะอยู่ใกล้มาก อยู่จนเทวินทร์เลิกงานถึงกลับพร้อมกัน ส่วนภัสสรนั้นบังเอิญไปดูงานต่างจังหวัดพอดี เลยได้แต่ฝากคู่หมั้นแวะมาดูบ่อยๆ แทนวันนี้เมลดามาอยู่เป็นเพื่อนเจ้าจอมทั้งวันเหมือนเคย พอได้เวลาสี่โมงเย็น เจ้าจอมต้องลงมาให้นมลูกในห้องเด็กอ่อน เธอก็ตามลงมาด้วย กะจะมาส่องหลานรอเวลาแฟนหนุ่มออกเวรมารับก่อนจะเข้าไปในห้องในนม เจ้าจอมยังมีใจหันมาถามเมลดา “แกจะเข้าไปอุ้มหลานหน่อยไหม เดี๋ยวขอคุณหมอให้”“ไม่อะ รอนี่ดีกว่า เดี๋ยวหมอวินจะเลิกงานแล้ว”“ตามใจ ยังไงถ้า
ทั้งที่ตัวเองเป็นคนวางแผนลองใจเมลดาในวันนั้น มีหน้ามาโยนความผิดให้เขาเฉย แต่ก็ไม่ได้เกินความคาดหมาย ด้วย ‘สนิทกันพอสมควร’ เขากับเทวินทร์จึงรู้จักกันและกันดี ไอ้หมอนี่มีดีทั้งรูปร่างหน้าตาและความสามารถ เก่งทุกด้าน ดีไปหมด แต่ในขณะเดียวกันมันก็ร้ายลึกร้ายยังไงไม่ให้ร้าย นั่นละเทวินทร์!เมื่อรู้ว่าคนที่เมลดาคบอยู่ด้วยคือหมอนี่ เมธีแทบแล่นไปถามน้องสาวว่าไปทำท่าไหนถึงคบกันได้ แต่อดใจไว้ได้ และส่งคนไปเตือนไม่ให้เทวินทร์ยุ่งกับเมลดาก่อน ลองใจว่ามันคิดยังไง จริงจังกับการคบน้องสาวเขาหรือเปล่า หากไม่จริงจัง เขาจะได้หาทางดึงน้องสาวที่ชอบคนหน้าหล่อเป็นนิสัยออกมาจากมันก่อนจะสายเกินไป แต่ถ้าเทวินทร์จริงจังจริงใจกับเมลดา เขาก็ยินดีส่งเสริม และผลลัพธ์ที่ได้ก็อย่างที่เห็น สองคนนี้รักกันจริงจังจนน่าหมั่นไส้“ผมมารอคุณอยู่ที่นี่ก็เพื่อจะบอกเรื่องนี้ไง คุณจะได้สบายใจ ไม่ต้องกลัวว่าพี่ชายจะมาปาดคอผมสักวันอีก อย่าโกรธผมเลยนะ” น้ำเสียงเทวินทร์ฟังดูง้องอน แต่เมลดาไม่อ่อนลงเลย เธอสะบัดแขนออกจากมือเขาแล้วถอยห่างออกมา“สรุปคือพวกคุณรู้จั
สองสามเดือนผ่านพ้นไปเมลดาเริ่มเคยชินกับการมีหลัวเป็นตัวเป็นตน ชีวิตประจำวันลงตัวของมันเอง เธอปรับตัวเป็นเด็กอนามัยนอนเร็วตื่นเช้า วันหนึ่งปั่นนิยายบ้าง ทำความสะอาดห้องบ้าง ไปเดินเล่นซื้อของเข้าบ้านบ้างตามประสา วันไหนเทวินทร์ต้องเข้าเวรดึก เธอก็นอนดูซีรีส์ฉ่ำความกินดีอยู่ดี มีแฟนทำกับข้าวเก่งอย่างเทวินทร์ ทำให้เธออวบจนน้ำหนักพุ่งขึ้นทุกเดือน มีเหนียงน้อยๆ ใต้คางแล้วด้วยใดๆ คือเทวินทร์ไม่มีปัญหากับการอวบอัดของเธอเลย เขายังเป็นเขาคนเดิม ที่เพิ่มเติมคือความร้ายกาจเอาแต่ใจ ต่อให้ทำงานกลับมาเหนื่อยสายตัวแทบขาด เขาก็ไม่เคยละเลยเธอ แทบไม่ปล่อยให้ห่างตัวห่างตาก็ว่าได้ วันไหนไม่พร้อมมีอะไรกันลึกซึ้งถึงใจ เขาต้องได้กอด ได้หอม ได้จูบเธอละเพลียกับเขา!แต่ก็นั่นแหละ รักเขาแล้วนี่ ทำไงได้ล่ะเมธีก็อีกคน เอาแต่ใจจนน่าปวดหัวเพราะเคืองที่พี่ชายจับเทวินทร์ไปในวันนั้น เมลดาเลยไม่ยอมเข้าไปดูบัญชีที่ผับอีก ต่อให้เมธีจะโทรตามแทบทุกวัน เธอก็ไม่ไป ทว่าไม่กี่วันก่อน ตอนออกไปซื้อของกับเทวินทร์ เธอเห็นคนของพี่ชายคอยตามเฝ้าอยู่แวบๆ วันนี้เลยว่าจะเข้าไปที่ผับ
“แล้วยังไง หมอวินยังอยู่กับแกไม่หนีหายไปไหนเหรอ” ภัสสรทำตาโตถามอย่างอยากรู้อยากเห็น ที่ผ่านมาเมลดาไม่เคยพาใครไปเจอเมธีมาก่อนเลย เพราะพวกเขาจะหายหน้าไปตั้งแต่เมธีส่งคำเตือนแล้ว“แหม ถ้าหมอวินทำตัวห่างกันสักพักกับนางจริง สีหน้านางคงไม่สดใสขนาดนี้หรอก นี่มันสีหน้าคนตกอยู่ห้วงแห่งรักชัดๆ” เจ้าจอมพูดยิ้มๆ อย่างหมั่นไส้คนอินเลิฟ ส่วนภัสสรแกล้งส่ายหน้าบอก“หมอวินพลาดแล้ว พี่ชายแฟนน่ากลัวขนาดนั้น เป็นฉันคงโบกมือลาไปคบผู้หญิงอื่นดีกว่า เอาที่ดีพร้อม ไม่มีผู้ปกครองมาคอยคุมเข้ม เอาแบบสวยทั้งหน้าและสมองเลย”เมลดาถลึงตาใส่ “นี่แกว่าฉันไม่สวยแล้วยังไร้สมองอีกเหรอ!”“ไม่ยอมรับ ก็อย่าร้อนตัวสิ”“ใครร้อนตัว ไม่มี๊!” ปฏิเสธเสียงสูงทันที ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นบอก “ถึงหน้าจะไม่สวยมาก แต่ก็น่ารักจิ้มลิ้มพริ้มเพรานะยะ สมองมีพอดีตัว ฉลาดทันคนอยู่ค่ะเพื่อน”“...” ภัสสรกับเจ้าจอมถึงกับกลอกตาขาวใส่คนน่ารักวันนั้นเมลดาใช้เวลากับเพื่อนทั้งสองอย่างมีความสุขอ
เทวินทร์คิดจะกดรหัสเปิดประตูเข้าไปดูให้แน่ใจ พลันเห็นกระดาษอะไรแวบๆ ตรงช่องด้านล่างประตู จึงก้มเก็บมันขึ้นมาอ่านห้ามเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยเฉพาะคนหื่น!ปล.มดเปลี่ยนรหัสประตูแล้ว ห้ามกดมั่วๆ นะอ้อ แม่ตัวดีหนีมานอนคนเดียวไม่พอ ยังเปลี่ยนรหัสประตูห้องที่ขนาดเข้าห้องผิดก็ยังไม่เปลี่ยนอีกดวงตาสีนิลจ้องประตูตรงหน้าอยู่นาน กว่าจะหมุนตัวเดินกลับห้องตัวเอง คว้ามือถือมากดหาแม่ตัวดีด้วยสีหน้าข่มอารมณ์เมื่อได้ยินเสียงระบบอัตโนมัติว่าไม่มีสัญญาณตอบรับดังกลับมา...ยิ้มร้ายพลันปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ขณะลดมือถือลงมาส่งข้อความไปแทนเทวินทร์: คืนนี้นอนคนเดียวขอให้หลับฝันดีนะเทวินทร์: เพราะคืนพรุ่งนี้จะไม่ได้นอนสักงีบเลยครับเมลดาไม่ได้อ่านข้อความที่เทวินทร์ส่งมาเลย เพราะปิดมือถือไว้แล้วนั่งเขียนงานจนดึกก็เข้านอนเลย มาตื่นอีกทีในตอนสายของวันด้วยนอนน้อยนี่เองสมองเลยลืมสิ้นว่าทำอะไรไว้เม
“อย่าเพิ่งนอน ลุกไปอาบน้ำก่อนสิ” สุ้มเสียงแหบพร่าเอ่ยบอกผู้หญิงที่กำลังจะหลับพับคาอก หลังถูกเคี่ยวกรำด้วยความหวามหวานมาทั้งคืน แต่เธอไม่ยอมลืมตาขึ้นมาด้วยซ้ำ ครางแผ่วตอบเขาแล้วซุกตัวนอนต่ออย่างอ่อนเพลียเทวินทร์ยิ้มน้อยๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะจูบหน้าผากมนหนักๆ ทีหนึ่งในที่สุดเมลดาก็ตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ!ก่อนนี้เขาเคยรักเคยชอบคนอื่นมาไม่น้อย แต่ไม่เคยเลยที่จะรับใครเข้ามาจนหมดหัวใจเหมือนเมลดา อาจเป็นเพราะวิธีการเข้าหาที่ยากจะหาใครเหมือน เดิมทีเขาคิดว่าจะเล่นตามเกมไป คบกันสักเดี๋ยวก็เลิกรา หากพอได้รู้จักกันมากขึ้น เขากลับพบว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรมาดึงดูดความสนใจเขาได้ตลอดเริ่มจากจำห้องตัวเองไม่ได้จนหลงเข้ามาให้ห้องเขา ทำตัวเป็นพวกแอบตามเพื่อมาขอเป็นแฟนเขา เมารั่วโทรมาป่วนจนยุ่งกันไปหมด มีความเป็นกุลสตรีน้อยกว่าแม่กับพี่สาวของเขาอีก เรื่องรักสวยรักงามนี่โยนทิ้งไปเลย เสื้อยืดกางเกงขาสั้นกุดโชว์ขาเรียวละชุดโปรดแต่เมลดาไม่เคยเสแสร้งเลยเวลาที่อยู่กับเขาเธอมีโลกใบน้อยๆ เป็นของตัวเอง อาทิตย์หนึ่งจะออกจากห้องไปหาของกินมาตุนไว้ครั้งส
คณินโชคดีที่ถึงจะแยกทางกับภรรยาด้วยความเจ็บปวด แต่ก็มีมินนี่ ลูกสาวสุดน่ารักเป็นยาใจเด็กหญิงถูกพ่อทุ่มความรักให้อย่างเต็มที่จนไม่รู้สึกขาดความอบอุ่นอะไรเลย สองคนพ่อลูกอยู่กันอย่างมีความสุข กระทั่งสองถึงสามปีก่อนที่คณินเริ่มเปิดหัวใจมองหาผู้หญิงสักคนมาเป็นคู่ชีวิตคนใหม่ เนื่องจากเห็นว่าลูกสาวโตขึ้น
เทวินทร์ไม่รู้ว่าเมลดาทำงานทำการอะไร รู้แค่ว่าเธออยู่ติดบ้านมากกว่าเขาเสียอีก ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่คอนโดนี้ เขาได้เจอหน้าเธอแค่สามครั้ง ซึ่งแต่ละครั้งแม่คุณมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาแปลกๆ ไม่ใช่สายตาเป็นปลื้มหรือชื่นชอบเหมือนคนอื่น เป็นสายตาพินิจพิจารณาราวกับว่าอยากมองลึกถึงตัวตนเขา มาวันนี้ยั
เทวินทร์แยกกับน้องชายมาง่ายๆ อย่างนั้น ขณะกำลังจะเดินออกไปหน้าผับเพื่อไปเอารถ เขาก็ต้องหรี่ตามองผู้หญิงที่ก้าวลงจากรถที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอด ด้วยไม่แน่ใจว่าใช่คนที่ตัวเองรู้จักหรือเปล่าเป็นเมลดาอย่างที่คิด!แต่ไม่มีสาวเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นกุดอีกแล้ว หญิงสาวที่กำลังเดินเข้าไปในผับมีใบหน้าสวยเฉียบที
เวลาราวสองทุ่มกว่า ณ สถานบันเทิงแห่งหนึ่งเริ่มคลาคล่ำไปด้วยเหล่านักท่องราตรีอาจเพราะเป็นผับค่อนข้างหรูหรา เจาะกลุ่มลูกค้าวัยทำงานที่มีระดับพอสมควร เพลงที่เปิดคลออยู่จึงไม่ได้หนักหน่วงเหมือนผับวัยรุ่นทั่วไปผู้ชายตัวสูงเด่นคนหนึ่งเดินช้าๆ ตามหลังพนักงานไปหาคนที่กำลังนั่งดื่มอยู่บนชั้นลอย ซึ่งมีความ







