ตอนที่9.

ตอนที่9.

“ป่านนี้คงนัวเนียอยู่กับยายคนสวยนั่นสิท่า ก็ดีแล้วล่ะจะได้ไม่มายุ่งกับเรา อิอิ.. ขอให้มีความสุขมากๆ นะเจ้าคะคุณผู้ชาย คืนนี้เราก็ใส่ชุดนอนแบบไม่ได้นอนได้น่ะสิ ฮ่าๆ”

ว่าแล้วสาวเจ้าก็หยิบชุดนอนบางพลิ้วสีชมพูหวานๆ มาสวมโดยที่ไม่สวมชุดชั้นในและมันทำให้คนที่ยืนแอบมองอยู่เงียบๆ ตื่นตัวขึ้นมาทันที...

ร่างเล็กทว่าอวบอิ่มเต็มตึงไปเสียทุกสัดส่วนเดินฮัมเพลงเบาๆ ไปที่เตียงกว้างอย่างอารมณ์ดี ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาเธอต้องทนเก็บกักความเป็นตัวของตัวเองไว้ และยังหวาดกลัวไปเสียทุกอย่างรอบกายที่ไม่คุ้นเคย ต้องเกร็งเครียดเขม็งไปทั้งกายทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าพยัคฆ์ ชายหนุ่มที่หล่อเหลาและเสน่ห์ล้นเหลือ จนเธอไม่เป็นตัวของตัวเอง นี่เป็นช่วงเวลาที่เธอมีความสุขทีสุดในระยะเวลาเกือบ 48 ชั่วโมงที่ผ่านมา ซึ่งมันช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงจนแทบตั้งรับไม่ทันแล้วยังมีตำแหน่งใหม่ที่ไม่น่าชื่นชมเลยสักนิด

ผู้หญิงของพยัคฆ์ คิงส์.. ที่ไม่รู้ว่าเขาจะเขี่ยเธอทิ้งตอนไหน เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ใบหน้ายิ้มละไมของเธอก็เศร้าหมองลง

ใครอยากจะเป็นนางบำเรอของผู้ชายที่ไร้หัวใจกัน

“แล้วเราจะอยู่ยังไงต่อไป หลังจากที่เราไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว.. จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ยังไง...”

เหมือนถามเองตอบเองเมื่อรู้คำตอบอยู่แล้วว่าตนเองก็คงไม่ต่างจากบรรดาเมียเช่าทั้งหลาย ที่พอหมดวาระก็เป็นแค่หญิงไร้ค่า แล้วยิ่งข้างบ้านเธออยู่ติดกับสองมนุษย์ป้ามหาภัยอย่างวัชรากับอาภรณ์แล้ว แทบไม่ต้องคิดเลยว่าชีวิตจะถูกตีแผ่ว่าเหลวแหลกแค่ไหน และเธอก็คงหาความสงบสุขไม่ได้อย่างแน่นอน คิดไปก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดจุมพิตาถอนหายใจเอื้อมมือไปปิดหัวเตียงแล้วปิดเปลือกตาลงช้าๆ

หลับไปครั้งนี้ตื่นขึ้นมาเธออาจจะพบว่าตัวเองแค่ฝันไปก็ได้... ไม่วายที่เธอยังจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าทั้งหมดที่พบเจอนั้นเป็นเพียงความฝัน..

“เฮ้ย.. คุ คุณ..” แต่แล้วจุมพิตาก็สะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกว่าที่นอนอ่อนยวบลงไปเหมือนมีใครสักคนขึ้นมาบนเตียง ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นหน้าคนที่เข้ามาเบียดชิดสนิทสนมอย่างรวดเร็วไม่ทันให้ตั้งตัว

“ว่าไงจ๊ะยายตัวจิ๋ว”

“เข้ามาได้ไงคะ” เธอถามหน้าตื่นพยายามจะขยับหนี

“ก็เดินเข้ามา..”

ว่าพลางกระแซะเข้ามาใกล้แล้วยังวาดวงแขนมารั้งเอวเล็กให้แนบชิดไปกับร่างแกร่งของตน แผงอกกว้างเปล่าเปลือยเพราะเจ้าตัวปลดกระดุมเสื้อออกทั้งแถบทำให้คนมองใจหวิวๆ ยกมือดันแผงอกนั้นไว้แต่จุมพิตาแทบจะชักมือกลับเมื่อรับรู้ถึงความร้อนของแผงอกตึงแน่นนั้น

“ตะ แต่ว่า..”

“ที่นี่บ้านของฉัน ฉันจะเข้าจะออกห้องไหนก็ได้ ว่าไหม”

“แต่คุณกับเอ่อ แฟนคุณ..”

“ซูซี่ไม่ใช่แฟนฉัน ตอนนี้ฉันมีผู้หญิงที่จะใช้ควงใช้ทำอะไรๆ แค่คนเดียวนั่นก็คือเธอ..” คำพูดของเขาไม่ได้ทำให้รู้สึกดีแม้แต่น้อย

“แต่ว่า..”

“ไม่มีแต่ เธอจะแต่อะไรนักหนา ไม่ใช่ว่าไม่เคย..”

พยัคฆ์ทำเสียงรำคาญจุมพิตาจึงเงียบแล้วก็เกร็งไปทั้งตัวเมื่อเขาพลิกกายมาคร่อมร่างเธอไว้ หัวใจสาวเต้นกระหน่ำด้วยความหวาดหวั่นหรือหวั่นไหวก็ไม่อาจจะทราบได้

“ฉันจะไม่อยู่หลายวัน..”

จะมาบอกเธอทำไม ไปเลย รีบไปให้เร็วเท่าไหร่ยิ่งดี... คิดในใจด้วยความลิงโลดไม่น้อย อาการเกร็งเมื่อครู่ลดลงแต่ก็เพียงไม่นานเพราะคำพูดต่อมาของเขา

“ดังนั้นคืนนี้เราจะต้องมาทำอะไรสักอย่างเพื่อให้เธอคิดถึงฉันตอนฉันไม่อยู่..”

“ทะ ทำอะไรคะ..” ถามเขาหน้าตื่นมือเท้าเย็นเฉียบเริ่มเห็นเค้าลางบางอย่างที่ไม่อยากจะคิดถึงมันเลย...

“ก็ทำแบบนี้ไง..” พยัคฆ์โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนจุมพิตาสะดุดลมหายใจตัวเอง ยิ่งเห็นริมฝีปากหยักสวยเคลื่อนเข้ามาใกล้หญิงสาวก็หลับตาลงทันที พร้อมทั้งเม้มปากแน่นจึงไม่ได้เห็นรอยยิ้มของเขา

สำหรับพยัคฆ์แล้วต่อให้เธอหลับตาหรือเม้มปากแน่นแค่ไหนเขาก็มีวิธีทำให้เธอเปิดปากให้อยู่ดี และเขาก็ไม่รอช้าที่จะทำให้เธอเปิดปากให้เขาจูบ มือหนาเลื่อนไปใต้ผ้าห่มแล้วลูบไล้ต้นขาเนียนนุ่มเบาๆ วกมายังต้นขาด้านในใกล้กับจุดซ่อนเร้นลึกลับของอิสตรีที่เขาอยากจะโจนจ้วงเข้าไปสักครั้งหรือหลายๆ ครั้ง ตอนนี้เขาร้อนรนไปหมดอยากจะครอบครองร่างงามของเจ้าหล่อนใจจะขาดแล้ว

“อุ้ย..” หญิงสาวอุทานแล้วลืมตาขึ้นเมื่อนิ้วร้ายแตะต้องจุดอ่อนไหวอันหวงแหนและนั่นก็เท่ากับว่าเปิดโอกาสให้พยัคฆ์ฉกฉวยความหวานจากปากสาว ริมฝีปากร้อนผ่าวทาบลงบนกลีบปากนุ่มเผยอค้างด้วยความตื่นตระหนกแล้วสอดลิ้นเข้าไปคลอเคลียจูบไซ้ดูดดื่มความหวานจากปากสาวอย่างรวดเร็วเร่าร้อน

จุมพิตาสะดุ้งเฮือกเมื่อมือร้อนๆ ลูบไล้ขึ้นมาถึงทรวงอกอวบอิ่มของตนพร้อมทั้งนิ้วแกร่งก็สะกิดยอดอกสวยเบาๆ สร้างความเสียวกระสันจนร่างสาวส่ายไหวด้วยความรัญจวนใจ แล้วไม่นานเธอก็ต้องครางออกมาอย่างอดไม่ไหวเพราะลิ้นร้อนที่ร่ายมนต์อยู่กับโพรงปากหวาน เคลื่อนมายังทรวงสาวอวบใหญ่ของตนแล้วดูดกลืนยอดอกสีหวานอย่างหิวกระหาย แผ่นหลังบางแอ่นโค้งเหนือที่นอนนุ่มเมื่อความซ่านกระสันโจมตีจนเหมือนว่าโลกทั้งใบหกคะเมนตีลังกาและเธอก็ถูกโยนไปโยนมาอยู่กลางอากาศ แล้วตกลงมากระแทกพื้นนุ่มๆ

“อา... คุ คุณยักษ์ อย่า..”

ไม่รู้ว่าเธอห้ามเขาหรืออะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้จุมพิตารู้สึกเหมือนจะสะดุดลมหายใจตัวเอง และเพิ่งรู้สึกว่าบัดนี้ร่างกายของตนเปลือยเปล่า

“สวยจัง... จ๋อม สวยที่สุดเลย..”

พยัคฆ์ครางชิดยอดอกชุ่มชื้นจากปากและลิ้นของตน ความร้อนรุ่มโจมตีจนไม่อาจจะทนกับความเย้ายวนตรงหน้าได้ร่างสูงผุดลุกขึ้นแล้วจัดการกับเสื้อผ้าของตนอย่างรวดเร็ว

จุมพิตารู้สึกโล่งอกที่เขาผละออกไปเพราเธอจะได้มีเวลาได้หายใจหายคอจากความเสียวซ่านนี้บ้าง หญิงสาวปรือตาที่เยิ้มจากฤทธิ์จุมพิตร้ายระทดระทวยอยู่บนเตียงแต่เธอก็โล่งอกได้ไม่ทันไรร่างกายใหญ่โตเปล่าเปลือยที่เคลื่อนกายมาเท้าแขนคร่อมร่างเธอไว้ก็ทำให้ดวงตาที่ปรือเยิ้มเมื่อครู่เบิกกว้างเมื่อดวงตาแสนซนเผลอมองต่ำลงไปกว่าแผงอกแกร่งของเขาจุมพิตากลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบากหอบหายใจสะท้านขึ้นมาทันที