Se connecterPartager
ตอนที่12.
Date de publication:
2024-10-31 18:48:55ตอนที่12.
“ไปๆ ไปหาคุณยักษ์เขาเลย เขามารับแก อ่า.. หมดธุระของคุงยักษ์แล้วช่ายมั้ยคับ”
เฮียตือผลักร่างเล็กๆ ของจ้อยมาให้พยัคฆ์ทันทีเหมือนรังเกียจซึ่งชายหนุ่มก็รับร่างเล็กๆ ที่แทบจะทรงตัวไม่อยู่ของจ้อยไว้แล้วส่งต่อให้คนของเขาพาเด็กชายไปที่รถ
“ครับ หมดแล้ว ผมกลับก่อนล่ะ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ..”
ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงและใบหน้าเรียบเฉยแล้วหันหลังกลับท่ามกลางความโล่งอกของเฮียตือที่ปาดเหงื่อรัวๆ แล้วหันมาด่าลูกน้องอย่างโมโห
“ไอ้พวกหมาขี้เรื้อนเลี้ยงเปลืองข้าวสุก ถ้าหากอีทำมากกว่านี้อั๊วจะไม่ย่อยยับเหรอวะ ทีหลังหัดแหกตาบ้างว่าใครเป็นใคร ไอ้พวกเวร..”
เฮียตือทั้งถีบทั้งยันลูกน้องพัลวันอย่างฉุนเฉียวเมื่อตนเกือบซวยเพราะความอวดดีของลูกน้อง...
ทางด้านพยัคฆ์ที่กลับเข้ามานั่งในรถคันงามเย็นฉ่ำด้วยแววตาขุ่นเข้มก็กดโทรศัพท์ถึงใครบางคนที่จะทำให้คนชั่วๆ หมดไปจากโลกได้โดยไม่ยาก
“ฉันมีเรื่องจะบอกให้นายรู้ว่ะ..”
“ว่ามาเลยเพื่อน” เจคอป บาร์ตัน อดีตมาเฟียหนุ่มผู้ไม่ชื่นชอบการกดขี่ข่มเหงเด็ก สตรีและคนชรารวมไปถึงสัตว์ทั้งหลายและผันตัวเองมาเป็นผู้รักษากฎหมายและกฎหมู่ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงยินดี
“ที่โกดังเฮียตือ.. รายละเอียดฉันส่งอีเมลไปให้นายแล้ว”
“ขอบใจมากเพื่อนรับรองนายไม่ผิดหวังแน่นอน”
“ว่าแต่นายสบายดีใช่ไหม เป็นไงบ้างประเทศไทย”
“สุขสบายที่สุดว่ะ เหลืออย่างเดียว ยังหาเมียคนไทยไม่ได้” อีกฝ่ายพูดติดหัวเราะเบาๆ มาตามสาย
“เออ.. ขอให้ได้ขอให้โดนเร็วๆ นี้ก็แล้วกันแค่นี้ก่อนนะ ฉันมีเรื่องต้องทำ”
พยัคฆ์วางสายจากเพื่อนรักแล้วก็หันมามองเด็กชายที่หลับไปด้วยความอ่อนเพลียก็ถอนใจออกมาหนักๆ
“พาเด็กไปหาหมอก่อนนะวิลล์ น่ากลัวว่าจะป่วยหนักเกินเยียวยา..” น้ำเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความกังวล
“แล้วเราจะบอกคุณจ๋อมมั้ยครับ”
“ก็คงต้องบอกแต่ไม่ใช่ตอนนี้”
“น่าสงสารนะครับ พวกนั้นคงใช้แรงงานเด็กหนักมาก เราจะถอนรากถอนโคนคนใจร้ายพวกนั้นอย่างไรให้หมดไปจากโลกนะ”
วิลล์เองก็รู้สึกเจ็บแค้นเดือดดาลอยู่ไม่น้อย ตอนที่เจ้านายหนุ่มจัดการไอ้โตนั่นชายหนุ่มเองก็ตั้งหลักรอพร้อมที่จะลุยหากพวกที่เหลือเกิดอยากลองของ เขาก็คงไม่รอช้าที่จะสั่งสอนพวกมันบ้าง
“รอดูหากครั้งนี้ไอ้เจคมันเก็บไม่หมด เราก็ค่อยมาตามเก็บกวาดคนที่เหลือ แต่ยายมนุษย์ป้ามหาภัยนั่นสั่งชาติชายให้จับตาดูไว้ให้ดี ฉันจะไม่ปล่อยให้สองคนนั้นลอยนวลไปได้อีก แต่เล่นเกมกับพวกเขาหน่อยเพราะง่ายเกินไปไม่สนุก”
“ครับ ผมโทร. ไปบอกพี่ชาติแล้ว”
“แล้วพ่อของซูซี่ล่ะเคลื่อนไหวรึยัง”
นายสุวัฒน์ บิดาของสุมณฑานั้นเป็นผู้มีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อยในฐานะเจ้าของร้านเพชรชื่อดัง แต่ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังของนายสุวัฒน์นั้นคือการค้าอัญมณีเถื่อน และของส่วนใหญ่ก็ถูกจารกรรมมาจากเจ้าของเดิม ไม่ว่าชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากทั่วทุกมุมโลกก็ว่าได้ และลูกค้าส่วนใหญ่ก็จะมีแต่มหาเศรษฐีที่นิยมของเก่าสวยๆ งามๆ แต่ไม่อยากลงทุนซื้อใหม่หรือสั่งทำขึ้นใหม่ แต่เลือกที่จะรับซื้อของโจร และยังมีการประมูลลับๆ ระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายอีกด้วย และแน่นอนว่าสร้อยเพชรชมพูของเขาก็เป็นหนึ่งในสินค้าที่จะซื้อขายกันในการประมูลที่จะถึงนี้
“สายเรารายงานมาว่าเสี่ยสุวัฒน์กำลังจะเปิดประมูลของเจ้านายอีกสองสัปดาห์ครับ ได้ข่าวว่ามีเศรษฐีสนใจหลายคน แต่เขาไม่รู้ว่ามันเป็นของเจ้านาย เสี่ยสุวัฒน์สร้างประวัติมันขึ้นใหม่ว่าเป็นของเก่าจากราชวงศ์อังกฤษยุคกลาง ตกทอดมาจากขุนนางเก่าที่ตกอับเลยเอามาปล่อย”
“หึหึ.. มันสร้างประวัติของของฉันเสียเน่าเฟะเลยว่ะ แต่ก็มีส่วนถูกอยู่นะเพราะเพชรชมพูมันเป็นสมบัติของท่านย่าทวดฉัน ท่านเป็นลูกสาวขุนนางอังกฤษยุคกลางก่อนที่ลูกหลานรุ่นหลังจะแต่งงานกับชาวอิตาลีและย้ายถิ่นฐานไปปักหลักอยู่ที่นั่นในรุ่นของคุณปู่ แต่ตระกูลฉันไม่เคยตกอับถึงขนาดต้องขายสมบัติกิน พวกเราทำมาหากินไม่เคยเอาเปรียบใครด้วย”
พยัคฆ์อธิบายเรื่อยๆ ด้วยความขบขันอยู่ไม่น้อยที่เรื่องแต่งมันคล้ายคลึงกันกับเรื่องจริง
“ก็ถือว่าเป็นของเก่าหายากล่ะครับ แล้วเราจะทำยังไงต่อครับ”
“เราเฉยไว้ก่อนให้มันตายใจ”
แล้วพยัคฆ์ก็เงียบไปเป็นการตัดบทสนทนาเมื่อรถคันหรูวิ่งเข้าเขตโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ซึ่งตระกูลของเขาถือหุ้นอยู่เกือบครึ่งหนึ่ง
ทางด้านวัชรากับอาภรณ์สองพี่น้องที่เป็นตัวต้นเหตุของเรื่องราววุ่นวายที่เกิดกับจุมพิตานั้น ไม่ได้รู้สึกเดือดเนื้อร้อนใจใดๆ กับคนรอบข้างเพราะตอนนี้พวกนางกำลังมีความสุขสนุกกับการใช้เงิน สองพี่น้องมนุษย์ป้ามหาภัยพากันบินไปฮ่องกงเพื่อเที่ยวชอปปิงกันอย่างสนุกสนานและพากันไปเล่นการพนันตามแหล่งท่องเที่ยวชื่อดังด้วยความเพลิดเพลิน เพราะไม่ว่าจะเล่นอะไรก็มือขึ้นเสียทุกบ่อน และการมาครั้งนี้สองพี่น้องมหาภัยก็ได้ของที่แอบฉกจากนักท่องเที่ยวที่มาด้วยกัน และจากโรงแรมที่พักติดไม้ติดมือกลับมาด้วย ตามกมลสันดานคนงกและเห็นแก่ตัว แต่ที่ทั้งสองไม่รู้ก็คือสาเหตุที่ทุกอย่างมันราบรื่นนั้นมาจากแผนของใครบางคนต่างหาก
“พี่วัช พี่ว่าป่านนี้ไอ้เด็กนั่นมันจะเป็นยังไงบ้างนะ”
อาภรณ์เอ่ยถามพี่สาวขณะที่ชื่นชมข้าวของมากมายที่พากันขนซื้อมาเสียมากมายเพื่ออวดเพื่อนๆ การอวดความมั่งมีทำตัวไฮโซโก้หรูคือความสุขของอาภรณ์ เจ้าหล่อนแสร้งทำตัวว่ารวยมากและดูดีอยู่เสมอในสายตาใครๆ
“ถามทำไม มันจะเป็นจะตายก็เรื่องของมันสิ ถ้ามันตายไปเสียก็ดีจะได้ไม่มีใครรู้ว่าเราหลอกใช้มันไปขโมยของ”
วัชราพูดอย่างไม่ยี่หระกับชีวิตความเป็นความตายของใคร เพราะโดยปกติแล้ววัชราก็มักจะเห็นผลประโยชน์ของตัวเองยิ่งใหญ่เสมอ ทุกสิ่งทุกอย่างเจ้าหล่อนจะต้องได้มากกว่าคนอื่นๆ
“ก็จริง ที่ถามนี่ไม่ได้ห่วงมันนะ แค่อยากรู้ว่ามันตายรึยัง ฉันเห็นว่ามันร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงนั่นล่ะถึงได้พาไปส่งให้ไอ้เสี่ยตือ มันจะได้ตายเร็วๆ ไงล่ะ แหม.. พี่นี่ก็คิดว่าฉันห่วงมันรึไง ฮิๆ”
“แผนเธอนี่มันสูงส่งเสมอเลยนะพอลล่า” วัชรายิ้มร่าให้น้องสาว
Dernier chapitre
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่48. อวสาน
ตอนที่48. อวสาน“ก็พี่รักจ๋อม รักลูกของเรา และจะรักตลอดไป”“จ๋อมก็รักพี่ยักษ์และลูกของเราค่ะ เราจะรักกันตลอดไป..” หญิงจูบแก้มสามีเบาๆ แล้วโอบกอดเขาไว้“แบบนี้ต้องตกรางวัลหนักๆ เลยนะครับที่รัก”“แน่ะ คนอะไรเห็นแก่รางวัลจริงเชียว นี่บอกรักกันเพราะหวังรางวัลแค่นั้นหรือคะ”หญิงสาวทำทีเง้างอดขณะเคลื่อนกายขึ้นเหนือร่างแกร่งเปล่าเปลือยที่เอนกายลงนอนอย่างรู้งานมองภรรยาคนสวยนัยน์ตากรุ้มกริ่ม“เปล่าเสียหน่อยก็รักเมียหลงเมียจะแย่แล้วครับ” ปากก็พูดไปมือก็ลูบไล้เรือนกายขาวลอออิ่มเอิบอย่างแสนรัก“แบบนี้ต้องทำให้หลงมากๆ ค่ะ จะได้ไม่ไปวอแวกับสาวๆ คนไหน..”ว่าแล้วหญิงสาวก็ก้มลงจูบสามีสุดหล่ออย่างเร่าร้อนซึ่งพยัคฆ์ก็จูบตอบภรรยาที่รักเร่าร้อนไม่แพ้กัน แม้เธอจะอยู่ในช่วงตั้งครรภ์ก็ไม่ได้ทำให้ความเสน่หาของเขาลดลงแม้แต่น้อย นับวันมันยิ่งเพิ่มความรักความเสน่หาให้กับเขาจนไม่อาจจะละเลยที่จะให้ความรักแก่เธอกับลูกได้มือหนาลูบไล้ท้อง
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่47.
ตอนที่47.บทส่งท้าย หญิงสาวมองดูสองพ่อลูกที่ทุ่มเถียงกันเรื่องเลี้ยงแมวจรจัดที่ถูกทำร้ายมาจนบาดเจ็บสาหัสซึ่ง น้องเจ้าจอม หรือ เด็กหญิงจันท์ยาวี วัยห้าขวบเศษเป็นคนพามันไปส่งโรงพยาบาลด้วยตัวเองโดยมีชาติชายเป็นคนขับรถพามาเด็กหญิงเฝ้าดูอาการเจ้าแมวเหมียวตัวสีขาวสะอาดเพศผู้อย่างใจจดจ่อ และรอฟังอาการของมันโดยไม่ยอมกลับบ้านจนกว่าจะรู้ว่ามันปลอดภัย เมื่อจุมพิตาซึ่งออกไปธุระกับสามีรู้ข่าวว่าลูกสาวจอมซนพาลูกแมวไปโรงพยาบาลรักษาสัตว์ก็รีบเดินทางมาดูด้วยห่วงลูกสาวทั้ งยังอยากเห็นเจ้าแมวน้อยที่น้องเจ้าจอมดั้นด้นพามันมาส่งด้วยตัวเอง“คุณพ่อบอกเหตุผลมาสิคะว่าทำไมเจ้าจอมเลี้ยงเจ้าเสือขาวไม่ได้”เด็กหญิงวัยห้าขวบผมหยักศกรวบผมครึ่งศีรษะปล่อยลอนผมยาวครึ่งแผ่นหลังคลอเคลียแผ่นหลังเล็กในชุดฟูฟ่องตามแบบที่เด็กหญิงชื่นชอบดูงดงามราวเจ้าหญิง แก้มแดงเปล่งปลั่ง และริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเม้มแน่นดวงตากลมโตที่ถอดแบบผู้เป็นแม่มานั้นจ้องบิดาเขม็งพร้อมทั้งตั้งชื่อให้เจ้าแมวน้อยเสร็จสร
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่46.
ตอนที่46.“อุ๊ย..”หญิงสาวอุทานอย่างตกใจเมื่อมือใหญ่คว้ามือเล็กของเธอหมับพร้อมทั้งลืมตามองเธออย่างมีความหมาย“แอบคิดอะไรกับพี่รึเปล่าคนสวย”“บ้า เปล่าเสียหน่อยจ๋อมเห็นว่าผ้ามันเลื่อนลงมาจะหยิบมาปิดหน้าอกให้หรอกเดี๋ยวไม่สบาย” แก้ตัวหน้าแดงก่ำหลบตาคมพราวพราย“แน่ใจเหรอจ๊ะ เอ.. จ๋อมบุกรุกที่ของพี่รึเปล่านี่ แบบนี้ต้องลงโทษข้อหาบุกรุก”“จะบ้าเหรอ จ๋อมยังไม่ได้ทำอะไรเลย อย่ามาโมเมนะ ไม่เอาแล้วจ๋อมจะไปอาบน้ำพี่ยักษ์ปล่อยมือจ๋อมได้แล้วค่ะ คนอะไรเขาอุตส่าห์หวังดีแท้ๆ มากล่าวหาเขา เชอะ.. ไม่ยุ่งด้วยแล้ว..”หญิงสาวทำทีขึงขังกลบเกลื่อนความหวั่นไหวเมื่อรู้ดีว่าบทลงโทษของเขานั้นร้อนแรงเพียงใด“ก็ได้ครับเจ้าหญิง”พยัคฆ์ปล่อยมือเธอแต่โดยดีหญิงสาวจึงรีบลุกไปเข้าห้องน้ำจึงไม่ได้เห็นแววตาของสามีที่มองตามไปพยัคฆ์ยิ้มกริ่มเมื่อกวางน้อยติดกับร่างสูงลุกขึ้นจากที่นอนแล้วเดินตามภรรยาเข้าไปในห้องน้ำ จุมพิตาซึ่งกำลังจะหันมาป
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่45.
ตอนที่45.งานแต่งงานของจุมพิตากับพยัคฆ์มีขึ้นในสองสัปดาห์ถัดมา งานแต่งของพวกเขานั้นไม่ได้ใหญ่โตหรูหราอย่างที่ใครๆ หลายคนคิด เพราะหญิงสาวเพียงต้องการจัดงานแต่งงานเล็กๆ ที่เชิญเฉพาะคนที่สนิทเท่านั้นเพราะไม่ชอบความวุ่นวาย และเธอเองก็มีเพื่อนแค่ไม่กี่คนและแทบไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนเลย เนื่องจากนายจักรนั้นอพยพมาจากที่อื่นแล้วมาตั้งรกรากอยู่แถบชายแดนไทย ลาว ญาติของนายจักรที่จุมพิตาเคยเห็นหน้าค่าตา พอรู้ว่าเขาไม่ได้รับราชการต่างก็พากันเหินห่างออกไปและก็ขาดการติดต่อไปโดยปริยายงานแต่งงานที่ใหญ่โตหรูหราที่เชิญแขกมาเป็นร้อยเป็นพันแต่ไม่มีสักคนที่เธอรู้จักอย่างจริงจังจริงใจมันก็ไม่ได้มีประโยชน์อันใดเลย เพราะคนเหล่านั้นไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ และเธอเองก็ไม่ได้รู้จักพวกเขาด้วย งานแต่งงานในความคิดของจุมพิตาจึงต้องเป็นงานแต่งที่อบอุ่นเต็มไปด้วยญาติมิตรที่สนิทสนมกัน มีความรักและความจริงใจต่อกันมากกว่างานแต่งใหญ่โตหรูหรา แต่แสนอ้างว้างมีแต่คนใส่หน้ากากมาร่วมงาน ซึ่งพยัคฆ์เองก็เห็นด้วยกับความคิดของคนที่จะมาศรีภรรยาโดยไม่คัดค้านใดๆ
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่44.
ตอนที่44.คุณนทีปรายตามองว่าที่ลูกเขยอย่างไม่ค่อยพอใจนัก เพราะพยัคฆ์มักแอบขโมยลูกสาวของตนไปพลอดรักอยู่ร่ำไป เผลอเป็นไม่ได้เสือร้ายที่ทำตัวเป็นแมวจะต้องขโมยปลาย่างไปกินเสียทุกที“มันยังไม่ถึงฤกษ์จะแต่ง ก็ควรอยู่ห่างๆ กันไว้บ้างนะ”“โธ่.. คุณพ่อครับ แค่ห่างจ๋อมนาทีเดียวผมก็จะใจขาดแล้วครับให้ผมเจอหน้าจ๋อมสักสามนาทีได้ไหมครับ”“งั้นก็ห่างไปสักสามวันก็แล้วกัน”คุณจริยาพูดขึ้นนางเดินมาพร้อมด้วยคุณย่าคริสตี้และคนงานที่ถือพลั่วและบุ้งกี๋มาด้วย“เอาล่ะไปทำงานของตัวเองเสียทีอย่ามาวุ่นวายกับน้องเขา มันจะเสียฤกษ์เสียยาม ความจริงแล้วถ้ายึดแบบประเพณีโบราณของไทยเจ้าบ่าวเจ้าสาวนี่ต้องห้ามเจอหน้ากันเป็นเดือนๆ เลยนะ”คุณย่าคริสตี้ซึ่งร่างกายยังคงแข็งแรงเดินเหินราวกับคนวัยห้าสิบต้นๆ ทั้งที่ปีนี้ท่านจะย่างเข้าสู่ปีที่เจ็บสิบเก้าแล้วทำสีหน้าจริงจังใส่หลานชายหัวแก้วหัวแหวน ยิ่งรู้ว่าก่อนหน้าที่จะพิสูจน์ได้ว่าจุมพิตาเป็นลูกสาวของคุณนทีกับคุณจริยา พยัคฆ์ได้ทำอะไรกับจุ
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่43.
ตอนที่43.“โอ้ว จ๋อมจ๋า จ๋อม อา.. อ๊า..”พยัคฆ์ครางกระเส่าไม่แพ้กันก่อนที่ความเสียวซ่านจะบีบรัดจนเขาและเธอไม่อาจจะทานทนกับความร้อนระอุแห่งกระแสสวาทได้ ชายหนุ่มโถมกายเข้าหาร่างงามครั้งสุดท้ายปลดปล่อยทุกหยาดหยดแห่งความสุขสมเข้าสู่กายบางที่แทบจะทรุดลงกับพื้นทันทีที่พุ่งทะยานไปสู่จุดสูงสุดแห่งเพลงสวาทร้อนแรงพยัคฆ์มองร่างงามที่ซวนซบอยู่กับพื้นกระเบื้องลายสวยอย่างพอใจ หากเขาพยายามปั๊มลูกทุกๆ วันมีหรือที่เธอจะไม่ท้องแล้วทีนี้พอแต่งปุ๊บเขาก็จะได้เป็นว่าที่คุณพ่อปั๊บสมปรารถนา ใครจะว่าเขาโกหกเรื่องเธอท้องไม่ได้เพราะจุมพิตาจะท้องจริงๆ“ทีนี้เรามาอาบน้ำด้วยกันดีกว่านะครับที่รัก”ปากบอกว่าจะอาบน้ำแต่เขาไม่ยอมถอดถอนตัวตนใหญ่โตออกจากร่างสาว พยัคฆ์พลิกร่างงามให้หันกลับมาแล้วจับเรียวเขาเสลาให้โอบรัดรอบเอวสอบก่อนจะพาเธอไปที่ฝักบัวใหญ่หรูหราแล้วเปิดน้ำพร่างพรมลงมาและเริ่มเกมรักเราร้อนใต้ฝักบัวอีกครั้งโดยที่จุมพิตาไม่มีโอกาสได้คัดค้านความต้องการของเขาได้เลย...
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่11.
ตอนที่11.“แล้วเด็กที่มันเอาของมาให้คุณล่ะ ได้ข่าวว่าพี่สาวกับพ่อมันหายตัวไปจากบ้าน ฉันไม่เชื่อหรอกว่ามันจะหนีไปเฉยๆ หรือเพราะมีคนมาจับตัวมันไป หรือว่าจะเป็นคุณยักษ์”สุมณฑาหน้าตื่นเมื่อนึกถึงชายหนุ่มอีกคนที่เธอไม่อยากจะเสี่ยงปะทะกับเขานัก“ไม่หรอกน่า เราใช้เด็กตัวเล็กๆ ที่ขายของในตลาดลงมือ แล้วอีก
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่10.
ตอนที่10.“คุ คุณ เอ่อ อุ้ย..” จุมพิตาพยายามจะถอยหนีแต่ก็ไม่สามารถจะขยับไปไหนได้เมื่อร่างเปลือยเปล่าเช่นเดียวกันทาบลงมา ความร้อนจากร่างแกร่งราวจะแผดเผาร่างสาวให้ไหม้เกรียม“เธอจะต้องคิดถึงฉันคนเดียวจุมพิตา..”เขาบอกเสียงพร่าแล้วปิดปากที่กำลังจะเอ่ยทักท้วงทันที โลกของจุมพิตาหมุนติ้วๆ อีกครั้งความเสี
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่9.
ตอนที่9.“ป่านนี้คงนัวเนียอยู่กับยายคนสวยนั่นสิท่า ก็ดีแล้วล่ะจะได้ไม่มายุ่งกับเรา อิอิ.. ขอให้มีความสุขมากๆ นะเจ้าคะคุณผู้ชาย คืนนี้เราก็ใส่ชุดนอนแบบไม่ได้นอนได้น่ะสิ ฮ่าๆ”ว่าแล้วสาวเจ้าก็หยิบชุดนอนบางพลิ้วสีชมพูหวานๆ มาสวมโดยที่ไม่สวมชุดชั้นในและมันทำให้คนที่ยืนแอบมองอยู่เงียบๆ ตื่นตัวขึ้นมาทันท
หวานสวาทเจ้าสาวสิบเก้ามงกุฎ ตอนที่8.
ตอนที่8.“ยักษ์น่ะ ซูซี่อุตส่าห์มาหานะคะ มาตั้งไกลแทนที่จะถามบ้างว่าซูซี่เหนื่อยไหม พักที่ไหน”“ทำไมผมต้องถามด้วยล่ะ” เจอคำถามนี้เข้าไปสุมณฑายิ่งเคืองหนัก คิดไปถึงสาวหน้าจืดอีกคนขึ้นมาอย่างพาลๆ“คงเป็นเพราะนังคนหน้าจืดนั่นสินะที่ทำให้คุณมีท่าทีห่างเหินกับซูซี่แบบนี้ คุณไม่มีทางสนใจแม่นั่นจริงจังหรอ
Vous vous intéresseriez aussi à
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์169.0K Vuesเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี67.3K Vuesเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์85.0K Vuesพี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง88.4K Vuesคุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน
ฤดูร้อนที่สดใส124 Vuesผมจะเอาคุณหนูทำเมีย
มาตานานา พิธุ170 Vuesรอยแค้น แรงปรารถนา
H.O.Darkness95 Vuesพรหมลิขิตพิศวาส
ทิพย์วารี78 Vues
