ตอนที่ 3

.

" คืนนี้ พี่จะโทรหานะ น้องลูกชุบ "

พี่ขุนพล ที่ยกมือขึ้นมาวางบนหัวฉันแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอย่างอ่อนโยน พลันเอาหัวใจฉันถึงกับเต้นแรงขึ้นมา กับดาเมจความหล่อร้ายของพี่เขา ก่อนจะได้สติจึงรีบดึงมือออกจากหัวฉัน

" งืออ เอามือพี่ออกไปเลยนะ "

" หึหึ "

" พี่กลับไปเลยค่ะ แล้วก็ขอบคุณที่มาช่วยหิ้วของนะคะ"

" ยิ้มให้ดูหน่อยสิ"

" ห้ะ"

" ยิ้มหวานให้ดูหน่อยแล้วจะไป" ขุนพลเอ่ยขึ้น พร้อมมองหน้าลูกชุบนิ่งๆ

" ประสาท!!"

ฉันพูดตอบและได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเบา ๆ     อย่างชอบใจ ก่อนที่ฉันจะรีบเดินกลับเข้าไปในโรงเรียนทันที ชิ พี่ขุนพลหน้าตาก็ดี แต่ทำไมถึงสติไม่ดี เขาบ้า  ไปแล้ว

ขุนพล ที่ยืนนิ่งจ้องมองลูกชุบเดินด้วยแววตาวูบไหว หัวใจเต้นแรงระรัวจนเขาแทบจะบ้า เมื่อในหัวเขามันมีแต่ คำว่าน่ารัก น่ารัก อยู่เต็มไปหมดจนร่างเล็กลับสายตา

ก่อนจะหันมาเจอไอ้หมอก ลูกชายของพี่แม็ก ที่พ่อ    ทิกเกอร์ส่งมาเป็นมือขวาของเขา ยืนยิ้มใส่เขาจน เขาตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจและเอ่ยถามเสียงเข้ม

" มึงยิ้มอะไร ไอ้หมอก "

" เปล่าครับนายน้อย แต่ผมแค่แปลกใจ "

" แปลกใจอะไร??? "

"ผมเพิ่งเคยเห็น นายน้อยขู่เด็กครับ "

" กูขู่อะไร"

" แบบตะกี้ไงครับ "

" กูจีบต่างหาก หึ "

ขุนพล ที่เค้นหัวเราะออกมา ก่อนที่เขาจะเดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไปจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้หมอก ที่ยืนนิ่งตกใจกับคำตอบของนายน้อย ผู้ที่ไม่เคยสนใจผู้หญิงแม้แต่คนเดียว นอกจากคุณผู้หญิง ก่อนจะได้สติจึงรีบวิ่งขึ้นแล้วขับตามนายน้อยไปทันที

ฉันที่เดินเข้ามาในโรงเรียนด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นดูก็เห็นข้อความของลูกหว้าส่งมา ว่าจะแข่งแล้ว  ฉันจึงเงยหน้าขึ้นมาแล้วรีบจะวิ่งไปยังลานกีฬา  ที่จัดแข่งขัน

ก่อนจะต้องมาตกใจเมื่อจู่ ๆ สายฟ้า หนุ่มนักกีฬาประจำโรงเรียน มายืนดักรออยู่ใกล้

สายฟ้าที่วิ่งออกมาหา ลูกชุบ ผู้หญิงที่เขาแอบรัก มาตั้งแต่มอสี่ ในวันปฐมนิเทศน์ ที่เขาได้พูดคุยแล้วเจอเธอเป็นเพื่อนคนแรก

ก่อนจะตกลงเป็นเพื่อนกัน ยิ่งรู้จักเขายิ่งหลงรักลูกชุบ แต่เขาไม่กล้าที่จะบอก ออกไป เพราะกลัวว่าจะเสียเพื่อน และวันนี้ที่เขาวิ่งตามหาเพราะได้ยินน้องในโรงเรียนพูดกันว่าลูกชุบพาแฟนมาในงานด้วยจึงอยากมาเห็นกับตา ก่อนจะเห็นเธอยืนคุยกับผู้ชายคนนั้น เขาก็ร้อนใจมาก จึงทำได้เพียงยืนมองอยู่ห่างๆ

" ลูกชุบ "

" อุ๊ย สายฟ้า โผล่มาแบบนี้เราตกใจหมด "

" อืม โทษที แล้วนี่ลูกชุบจะไปไหนเหรอ "

" จะไปที่สนามอ่ะ ลูกหว้าจะแข่งแล้ว เราต้องอัดวิดีโอให้พ่อกับแม่ดู สายฟ้ามีอะไรกับเราหรือเปล่า "

ฉันเอ่ยถาม ด้วยความสงสัย ก่อนจะมองหน้าสายฟ้าราวกับรอคำตอบ

" อ๋อเปล่า ไม่มีอะไรแค่ทักทายเฉย ๆ ลูกชุบรีบไปเถอะเดี๋ยวไม่ทัน "

สายฟ้า ที่เห็นลูกชุบจ้องหน้าเขา ตาใส่แป๋วก็ เกิดอาการใจสั่น ประหม่าถึงกับลืมคำถาม ที่จะถามได้   แต่ เอ่ยปฏิเสธไป

" งั้นเราไปก่อน ไว้เจอกัน"

ฉันส่งยิ้มหวาน ให้กับสายฟ้าอีกครั้ง ก่อนจะรีบเดิน   ไปทางสนามทันที

 

#อีกด้าน

" นายครับ นายน้อยมาแล้วครับ "

แม็ค ที่เปิดประตูห้องทำงานของผู้เป็นนาย ก่อนที่ร่าง  สูงหล่อที่ถอดผู้เป็นพ่อมาจะเดินตามเข้ามา อย่างเงียบ ๆ

" มาแล้วเหรอ ขุนพล "  

ทิกเกอร์ คุณพ่อสุดหล่อที่อยู่ในวัยสี่สิบกว่า เอ่ยทัก ลูกชายหัวแก้ว หัวแหวนด้วยรอยยิ้มบาง ก่อนจะลุกขึ้น เดินไปใกล้ ๆ แล้วนั่งลงที่โซฟา กลางห้องทำงาน

" คุณพ่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ " ขุนพลเอ่ยถามขึ้นทันที เมื่อพ่อนั่งลงพร้อมกับซองเอกสาร

" อ่ะนี่ เอกสารเซ็นต์สัญญา กับ บริษัท SL Quality   ลูกลองไปอ่านดู ว่ามีตรงไหนที่ ต้องแก้ไขอีกไหม "

" พ่อจะสร้างโรงแรมเหรอครับ "ขุนพลเอ่ยถามพร้อมกับหยิบขึ้นมาเปิดดู

" อืมใช่ แม่ใบข้าวอยากทำน่ะ"

" เฮ้อ พ่อครับ ช่วยเลิกตามใจเมียตัวเองสักทีเถอะ พอแม่แกล้งบีบน้ำตา ก็ใจอ่อนให้แม่ตลอด แล้วเดี๋ยว    พอแม่เบื่อไม่อยากทำ พ่อก็โยนมาให้ผมทำอี กผมรับช่วงต่อตลอด "

" อย่ามาบ่นแม่นะ ถ้าขุนพล ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ พ่อให้ขุนเขา ดูให้เองก็ได้ "

ทิกเกอร์เอ่ยขึ้น ด้วยน้ำเสียงงอนลูกตัวเอง พลางบ่น  ในใจ จะให้เขาทำยังไง ก็คนมันแพ้น้ำตาเมียนี่หว่า

" บ่นแม่ ไม่ได้เลยงอนตลอด นี่ขนาดผม ขุนเขา และครองขวัญ โตกันหมดแล้ว พ่อก็ยังคลั่งรักแม่เหมือนเดิม "

" หึ รอไว้ลูกมีเมียแล้ว ก็จะเข้าใจพ่อเอง ว่าแต่ลูก จะทำไม"

ทิกเกอร์เอ่ยขึ้น อย่างขำพลางคิดถึงหน้าเมียรัก ก็อยากจะกลับบ้านไปกอดฟัดซะ ตอนนี้เลย

" สายไหม สุวรรณภิรมย์ "

ขุนพล ที่เปิดอ่านเอกสารคร่าว ๆ ก่อนสายตาจะ ไปสะดุดกับนามสกุลของผู้บริหารสูงสุด ภาพในหัว เมื่อเช้า ที่เจอเด็กสองคนแวบเข้ามาในหัว

“พี่ลูกชุบ สุวรรณภิรมย์ ค่ะ “

เขาถึงกับยกยิ้มขึ้นมาเบา ๆอย่างชอบใจ หึหึ อะไรจะบังเอิญขนาดนี้ ก่อนจะเอ่ยขึ้น กับพ่อของเขาทันที

" ผมจะดูแลโปรเจคนี้เอง ครับพ่อ "

" เปลี่ยนใจแล้ว ??"

" อ่านข้อมูลแล้ว น่าสนใจดีครับ " ขุนพลเอ่ยขึ้นด้วย   สีหน้ายิ้มแววตาเป็นประกาย

"     " ทิกเกอร์นิ่งเงียบไม่ตอบ กับจ้องมองลูกชายตัวเอง ที่แววตาเป็นประกายเหมือนตอนที่ เขาตกหลุม รักใบข้าว จึงอดที่จะ เอ่ยถามขึ้นไม่ได้

" ขุนพล "

" ครับพ่อ "

" ลูกไปตกหลุมรักใครมา"

"      "

" แววตาลูก เหมือนพ่อตอนเจอ แม่ข้าวไม่มีผิด "

ทิกเกอร์เอ่ยขึ้น พร้อมกับลอบสังเกตสีหน้าลูก ก็เข้าใจได้ทันที ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา ด้วยความชอบใจ

ขุนพลได้แต่นิ่งเงียบมองหน้าพ่อตัวเองอย่างคน       ใช้ความคิด และได้แต่แอบถอนหายใจเบา ๆ นี่เขาคงไม่สามารถปิดบังอะไรพ่อของเขาได้จริง ๆ สินะ จึงพยักหน้ารับเบาๆ

" หึหึ ลูกไปเจอเธอที่ไหนมา "

" หน้าโรงเรียน JL ครับ "

" เด็กนักเรียน อายุเท่าไร??"

" น้องอยู่มอหก อายุสิบแปดครับ "

"เวลามองหน้าเธอ ลูกใจเต้นแรงไหม "

" ครับ ใจผมเต้นแรงมาก ยังกับกลอง เวลาอยู่ข้างกัน ผมอยากจะดึงน้อง เข้ามาใกล้ ๆ และไม่ชอบให้ใครมา  มองน้อง ผมหวง"

" หึหึ " ทิกเกอร์หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ พร้อมกับมองหน้าลูกตัวเอง ที่เริ่มดูจริงจังแล้วหันมาพูดกับเขาทันที

" พ่อครับ "

"             "

" พ่อจีบแม่ยังไงให้ติดครับ "