LOGINShare
4
publish date:
2025-12-16 15:30:10เจตน์หลับไปจริงๆ ด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา เขาเข้าไปช่วยพี่ชายทำงานแทน เพราะพี่ชายบินไปฮ่องกง ธุรกิจ ผับ บาร์ คาเฟ่ อาบอบนวดและธุรกิจสีเทาอื่น ๆ ที่อย่างไรก็ต้องสืบทอด ทำให้เขานอนหลับไม่เต็มอิ่ม มีเพียงการอยู่กับพลอยไพลินเท่านั้นที่ทำให้เขานอนหลับสนิท อาจเพราะหน้าที่การงานที่ต้องสานต่อและความรับผิดชอบที่ค่อนข้างกดดัน และเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายเพราะมีคู่แข่ง ทำให้เขาต้องระมัดระวังตัวอยู่เสมอ
“อุ๊ย! ขอโทษค่ะพี่เจตน์ พอดีพลอยจะลุกไปปิดหน้าต่างน่ะค่ะ จู่ ๆ ฝนก็ตกหนัก”
“ไม่เป็นไรครับ” เจตน์ลุกขึ้น พลางบิดขี้เกียจ กิริยาเช่นนี้เขาจะทำเวลาอยู่กับพลอยไพลินเท่านั้น เพราะเธอคือคนที่ทำให้เขาผ่อนคลายที่สุดเวลาอยู่ด้วย
“อุ๊ย!” พลอยไพลินลุกขึ้นแล้วเซ ทำให้เจตน์ต้องรีบไปประคองร่างของเธอเอาไว้
“เป็นอะไร”
“เหน็บกินค่ะ”
“ขอโทษนะ พี่นอนทับขาเธอ”
“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอรีบผละออกห่าง แล้วเดินไปปิดหน้าต่าง ลมแรง ๆ พัดฝนเข้ามา ทำให้ฝนสาดมาโดนตัวของพลอยไพลินจนเปียกปอนไปหมด
“อุ๊ย!” เธออุทานออกมาอย่างตกใจ
“เดี๋ยวพี่ช่วยปิด” เจตน์ช่วยปิดหน้าต่างที่กระแทกไปมาทำให้ทั้งสองเปียกปอนไปพร้อมกัน
พอปิดหน้าต่างแล้วเธอหันมาก็ตกอยู่ในอ้อมแขนของเขาแบบไม่ทันตั้งตัว
“พี่เจตน์เปียกหมดเลย ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะค่ะ” เธอรีบเอ่ยบอก
“พี่ไม่มีเสื้อผ้าแล้ว มีแค่ชุดนอนชุดนี้ชุดเดียว กับชุดนักศึกษา”
“อ้าวเหรอคะ” เธอกวาดสายตามองแล้วถอนใจ
“พลอยมีเสื้อยืดตัวโต ๆ กับกางเกงเลอยู่ค่ะ พี่เจตน์พอใส่ได้ไหมคะ”
“ใส่ได้สิ”
“เดี๋ยวพลอยไปเอาเสื้อผ้ามาให้พี่แล้วกันค่ะ” เขาทำท่าจะตามมา เธอเลยรีบปรามเอาไว้
“พี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องพลอยดีกว่า ยืนรอตรงนี้มันหนาว”
“ไม่ได้ค่ะ”
“กลัวพี่เหรอ”
“กลัวค่ะ” เธอตอบตามตรง จะไปอวดดีว่าไม่กลัวเขา เดี๋ยวก็เจอดีเข้าหรอก
“พี่ไม่ทำอะไรหรอก ถ้าพลอยไม่ยอม”
“แน่ใช่ไหม” เธอพูดอย่างไม่ไว้ใจ
“แน่ครับ” เขาเอานิ้วไปเกี่ยวไว้ทางด้านหลัง ก่อนจะฉีกยิ้มให้เธออย่างบริสุทธิ์ใจ
“พลอยไม่ไว้ใจพี่เจตน์หรอกค่ะ พี่น่ะเสือผู้หญิง รออยู่นี่แหละค่ะ พลอยจะไปเอาเสื้อผ้ามาให้” เธอรีบตัดบท ไม่ยอมใจอ่อนง่าย ๆ
พลอยไพลินเปิดตู้เสื้อผ้าและหยิบชุดให้เขา พอหันมาก็ต้องสะดุ้ง
“อุ๊ย! พี่เจตน์เข้ามาตอนไหนคะ พลอยบอกว่าให้รออยู่ข้างนอกไง”
“ห้องน้องพลอยเรียบร้อยจังเลยครับ หอมด้วย” เขาได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากห้องนอนของเธอ
“ชุดพี่เจตน์ค่ะ” เธอยื่นให้เขา เขาก็รับมาถือเอาไว้
“ชุดน้องพลอยหอมจังเลยครับ” เจตน์ยกขึ้นมาดม ก่อนจะยิ้มหวานให้เธอ
“เวลาพี่เจตน์จีบผู้หญิงก็ใช้มุขนี้เหรอคะ”
“พี่ไม่เคยจีบผู้หญิง”
“จะบอกว่าผู้หญิงวิ่งเข้าหาพี่เองเหรอคะ”
“น้องพลอยเห็นยังไงก็อย่างนั้นแหละ”
“...” เธอเงียบไม่ได้ตอบโต้
“หึงพี่เหรอ” เขาเดินเข้าหา ก่อนจะใช้มือดันไปที่ตู้เสื้อผ้า ทำให้เธอตกอยู่ในอ้อมแขนของเขา
“ใครจะไปหึงพี่กันล่ะคะ”
“น้องพลอยก็เปียกไปหมดแล้ว เปลี่ยนชุดพร้อมพี่ไหม”
“อุ๊ย! อย่ามาลามกกับพลอยนะคะ” เธอยกขึ้นกอดอกเมื่อเขาหลุบสายตามองต่ำลง
“ยังไม่ตอบเลยว่าหึงพี่เหรอ” เขาขยับเข้าไปใกล้ พลางกระซิบถามตรงริมหู ลมหายใจร้อนแรงของเขาเป่ารดอยู่ตรงพวงแก้มหอมกรุ่น
“ไม่ได้หึงค่ะ” เธอตอบเขาออกไป ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด การใกล้ชิดกับผู้ชายที่เต็มไปด้วยเสน่ห์เหลือร้ายแบบเขา ทำให้เธอใจสั่น
พยายามจะอยู่ให้ไกลจากเขา เพราะรู้ว่าหัวใจตัวเองคงทานทนไม่ไหว แต่ก็เผลอเปิดโอกาสให้เขาเข้ามาในชีวิตอยู่ร่ำไป
“อย่าค่ะ” เธอดันใบหน้าของเขาออกห่าง เมื่อเขาทำท่าจะก้มลงมาประทับริมฝีปากกับกลีบปากหวานฉ่ำของเธอ
“ไหนบอกว่าจะไม่ล่วงเกินพลอยไงคะ”
“อุ๊ย!” พอเธอขยับเขาก็หอมแก้มเธอแรงๆ
“พี่ไม่แกล้งแล้ว ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ พี่ก็จะเปลี่ยนเสื้อผ้าเหมือนกัน เดี๋ยวจะป่วยเอาได้” เพราะเธอโดนฝนสาดเข้ามาโดนตัว ละอองฝนแม้เพียงเล็กน้อยก็ทำให้คนเราป่วยได้
“พี่เจตน์ก็ถอยไปสิคะ” เธอเงยหน้าขึ้นไปมองเขา เขารู้ดีว่าภายใต้กรอบแว่นตาหนา ๆ นั้น เธอน่ารักเพียงใด
เจตน์ยอมถอยแต่โดยดี เมื่อเขาถอย เธอก็รีบรวบเสื้อผ้าของตัวเองเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำทันที
หัวใจของพลอยไพลินสั่นระริกเมื่อวิ่งเข้ามาในห้องน้ำ เธอมองตัวเองในกระจก พบว่าหน้าตัวเองกำลังแดงก่ำ และมันก็ร้อนเห่ออย่างที่สุด มือบางกุมหัวใจของเธอเอาไว้ มันเต้นโครมครามคล้ายกับว่าจะกระเด็นออกมาจากอก นี่กระมังที่เป็นสาเหตุให้เธอไม่อยากใกล้ชิดกับเขาแบบนี้
“ใจเย็น ๆ เอาไว้พลอย เราต้องไม่หวั่นไหวกับเขาสิ” เธอเตือนตัวเองให้ระงับใจเอาไว้ พยายามแสดงออกว่าเธอไม่ชอบเขา เพราะอยากให้เขาออกไปจากชีวิตของเธอ
เธอไม่อยากช้ำใจเหมือนมารดา เธออยากมีชีวิตที่สงบสุขเหมือนผู้หญิงทั่วไป ไม่ต้องคอยหวาดระแวงว่าจะมีผู้หญิงเข้าหาเขาหรือเปล่า
เธอเดินออกมาจากห้องน้ำ หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ก็เห็นว่าเขานั่งอยู่บนเตียงกว้าง ในชุดเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงเลผ้าผูกเอว
Latest chapter
หวานใจเฮีย 5
เสื้อยืดตัวใหญ่ของเธอ พออยู่บนตัวของเขามันกลายเป็นเสื้อตัวขนาดพอดีสำหรับเขา4หนุ่มสาวทั้งสองมองสบตากัน ก่อนที่พลอยไพลินจะเบือนหน้าหนี“พลอยขอออกไปเก็บคอมก่อนนะคะ รายงานของพี่เจตน์เสร็จแล้วนะคะ พี่จะอ่านทวนก่อนไหมคะ”“เสร็จแล้วก็คือเสร็จ พี่เชื่อว่าน้องพลอยทำงานเรียบร้อยครับ” เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก่อนจะกดโอนเงิน“ค่ารายงาน พี่จ่ายให้พลอยแล้วนะ”“แต่นี่มันเกินจากราคาค่าจ้างนะคะ” เธอกดดูยอดเงินแล้วมองหน้าเขา ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาให้เงินเธอเยอะขนาดนี้“พี่รู้ว่าพลอยต้องใช้เงิน และมีค่าใช้จ่ายในบ้านด้วย พลอยช่วยพี่ทำรายงานก็ถือว่าเป็นค่าจ้าง” เขารู้ว่าเธอไม่ยอมรับเงินของเขาฟรี ๆ เพราะหยิ่งในศักดิ์ศรี เขาเลยต้องหาวิธีให้เงินเธอโดยที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ นั่นก็คือการจ้างทำงานเธอไม่ได้รวยก็จริง แต่คุณยายก็ทิ้งเงินเอาไว้ให้จำนวนหนึ่ง แม้จะไม่มากพอก็พอให้เธอเรียนจนจบ แต่พลอยไพลินไม่งอมืองอเท้าใช้แต่เงินของคุณยาย เธอพยายามทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า ไม่จำเป็นก็ไม่เคยถอนเงินของคุณยายมาใช้พร่ำเพรื่อ“แต่พลอยไม่อยากรับเงินของพี่มาเยอะขนาดนี้ค่ะ พลอยเกรงใจ” เงินหลายหมื่นบาทที่
หวานใจเฮีย 4
เจตน์หลับไปจริงๆ ด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา เขาเข้าไปช่วยพี่ชายทำงานแทน เพราะพี่ชายบินไปฮ่องกง ธุรกิจ ผับ บาร์ คาเฟ่ อาบอบนวดและธุรกิจสีเทาอื่น ๆ ที่อย่างไรก็ต้องสืบทอด ทำให้เขานอนหลับไม่เต็มอิ่ม มีเพียงการอยู่กับพลอยไพลินเท่านั้นที่ทำให้เขานอนหลับสนิท อาจเพราะหน้าที่การงานที่ต้องสานต่อและความรับผิดชอบที่ค่อนข้างกดดัน และเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายเพราะมีคู่แข่ง ทำให้เขาต้องระมัดระวังตัวอยู่เสมอ“อุ๊ย! ขอโทษค่ะพี่เจตน์ พอดีพลอยจะลุกไปปิดหน้าต่างน่ะค่ะ จู่ ๆ ฝนก็ตกหนัก”“ไม่เป็นไรครับ” เจตน์ลุกขึ้น พลางบิดขี้เกียจ กิริยาเช่นนี้เขาจะทำเวลาอยู่กับพลอยไพลินเท่านั้น เพราะเธอคือคนที่ทำให้เขาผ่อนคลายที่สุดเวลาอยู่ด้วย“อุ๊ย!” พลอยไพลินลุกขึ้นแล้วเซ ทำให้เจตน์ต้องรีบไปประคองร่างของเธอเอาไว้“เป็นอะไร”“เหน็บกินค่ะ”“ขอโทษนะ พี่นอนทับขาเธอ”“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอรีบผละออกห่าง แล้วเดินไปปิดหน้าต่าง ลมแรง ๆ พัดฝนเข้ามา ทำให้ฝนสาดมาโดนตัวของพลอยไพลินจนเปียกปอนไปหมด“อุ๊ย!” เธออุทานออกมาอย่างตกใจ“เดี๋ยวพี่ช่วยปิด” เจตน์ช่วยปิดหน้าต่างที่กระแทกไปมาทำให้ทั้งสองเปียกปอนไปพร้อมกันพอปิดหน้าต่างแล้วเ
หวานใจเฮีย 3
คนหัวดีแบบเขาสอบได้เอทุกวิชา แต่เขาไม่ชอบมานั่งคร่ำเคร่งกับการทำรายงานอะไรแบบนี้ เขาเลยจ้างเธอ แต่พลอยไพลินไม่รู้หรอกว่าคนเถื่อน ๆ แบบเขาแค่อยากใกล้ชิดเธอ เลยจ้างเธอให้มาช่วยทำรายงานให้เขาเธอเรียนอยู่ปีหนึ่งก็จริง แต่ความรู้ของเธอมีทุกระดับชั้นทุกคณะ ทุกสาขาวิชา เพราะรับงานนักศึกษาทุกคนที่จ้าง เลยต้องอ่านหนังสือและหาข้อมูลในวิชานั้น ๆ ไปด้วย ทำให้เธอมีความรู้รอบด้าน เธอหัวดีเรียนเก่ง สามารถสรุปเนื้อหาแต่ละวิชาได้ดี เพียงแค่ได้อ่านหนังสือหรือได้ฟังบรรยายในวิชานั้น ๆ“คิดแพงแค่ไหน พี่ก็มีปัญญาจ่ายเธอน่า”“รู้แล้วค่ะว่ารวย” เธอย่นจมูกใส่คนอวดรวย“รายงานพี่เร่ง ส่งวันมะรืนนี้ เธอไปทำให้พี่คืนนี้เลยได้ไหม” คนเจ้าเล่ห์หลุบสายตาลงมองจานข้าว พลอยไพลินจึงไม่ได้เห็นแววตาบางอย่างของเขา“ไปทำให้หมายความว่ายังไงคะ”“ไปทำให้ที่คอนโดฯ พี่ไง”“ไม่ไปค่ะ พลอยจะรับมาทำที่บ้าน”“งั้นพี่ไปค้างบ้านเธอ”“ไม่ได้ค่ะ”“ทำไม”“มันไม่เหมาะค่ะ”“พี่สมใจก็อยู่ ไม่เหมาะยังไง” เขากวาดสายตามองเด็กสาวที่อยู่ภายใต้กรอบแว่นตาหนาเตอะ“พลอยไม่ไว้ใจพี่เจตน์”“พี่ต้องพรีเซ้นส์งาน เธอทำเสร็จพี่จะได้รีบอ่าน วิชานี้สำคัญมากนะ
หวานใจเฮีย 2
“รังเกียจหรือไง”“ใช่ค่ะ” พลอยไพลินตอบตามตรง“ตรงดี แต่พวกหล่อนมาเสนอเอง พี่ไม่ได้ขอ”“พี่ก็เอาเหรอคะ”“พี่ก็ป้องกัน ไม่ผูกมัดกับใคร”“พลอยกลัวติดโรค”“พี่ไม่เคยเอาใครสด” ประโยคของคนเถื่อนทำให้พลอยไพลินหน้าแดง“เลิกพูดสักที”“เธอเริ่มก่อน” เจตน์ยิ้มอย่างชอบใจที่ได้แหย่เธอเขาชอบเธอแต่เด็ก เป็นคนขอบิดาเองว่าโตขึ้นอยากได้เธอเป็นเมีย บิดาก็รักเขามากเพราะเป็นลูกคนเล็ก ก็เลยจัดการทาบทามกับบิดาของเธอ เลยได้หมั้นกัน อีกทั้งบิดาของเธอเคยมีบุญคุณช่วยเหลือพ่อของเขาเอาไว้ นั่นยิ่งทำให้พ่อของเขานิยมชมชอบพลอยไพลินเป็นอันมากในตอนเด็กเธอเคยช่วยเขาเอาไว้จากการโดนทำร้าย โดยไปเรียกคนมาช่วย ไม่งั้นเขาโดนพวกนักเลงคู่อริของบิดากระทืบตายไปแล้วพวกมันโคตรหมาหมู่ แถมยังสันดานทราม ทำร้ายได้แม้กระทั่งเด็กไม่มีทางสู้“พี่เจตน์จะพาพลอยไปไหน บอกแล้วไงว่าพลอยไม่ชอบให้พี่ขับรถเร็ว พลอยกลัว” พลอยไพลินหวาดกลัวสุดใจ“เธอไม่ยอมคบกับพี่เอง ทุกอย่างถึงได้เป็นแบบนี้ ถ้าเธอยอมคบกับพี่ รับรองว่าเธอคือผู้หญิงหนึ่งเดียวของพี่” เขาพูดเอาแต่ได้ พลอยไพลินส่ายหน้าจนผมยุ่ง เธอจะไม่ยอมคบกับเขาเด็ดขาดเธอเกลียดบิดาที่มีผู้หญิงมากมา
หวานใจเฮีย 1
เสียงผิวปากระหว่างเดินทางไปยังตึกเรียนทำให้พลอยไพลินกอดหนังสือเอาไว้แน่น พยายามหลีกเลี่ยงจากรุ่นพี่ที่ชอบแซวเธอเสียเหลือเกิน“จะรีบไปไหนจ๊ะน้องพลอยคนสวย วันนี้เดินคนเดียวเหรอจ๊ะ” หนุ่มทั้งแก๊งที่ชอบแซวสาว ๆ ในมหาวิทยาลัยรีบกระโดดมาขวางหน้าของพลอยไพลินเอาไว้“หลีกไปนะ” พลอยไพลินถอยหนี ขยับแว่นตาไปมา ท่าทีรังเกียจของเธอทำให้หนุ่ม ๆ ถึงกับอยากแกล้งต่อพลอยไพลินเป็นเด็กเรียน ดูเชย ๆ แต่มีหนุ่ม ๆ เคยเห็นเธอถอดแว่นตาหนาเตอะออกจากใบหน้าแล้ว สวยจับจิตจับใจเสียเหลือเกิน นั่นทำให้หลายคนอยากตามมาวอแว“น้องพลอยบอกว่าหลีกไปว่ะพวกเรา” คนพูดหันไปหัวเราะ แต่ก่อนที่จะยื่นมือไปสัมผัสใบหน้าเนียนของพลอยไพลิน มือหนาของใครบางคนก็กระชากออกไปเสียก่อน“เฮ้ย!ไอ้เจตน์ เสือกอะไรด้วยวะ”“เสือกไม่เสือก มึงอยากเจอกับกูไหม” เจตน์มองอย่างเอาเรื่อง ใคร ๆ ก็รู้ว่าเจตน์เป็นขาใหญ่ประจำมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งนี้ ไม่มีใครกล้าจะมีเรื่องด้วย“จะจีบน้องแว่นเองก็ไม่บอก ไม่ยุ่งก็ได้วะ” คนพูดสะบัดมือไปมาเพราะโดนเจตน์บีบจนเจ็บไปหมด ไม่กล้างัดข้อกับคนหน้าดุ แถมยังเป็นนักเลงหัวไม้แบบเจตน์อีก“คิดยังไงถึงเดินผ่านทางนี้ ก็รู้ว่าจะโดนแ
You may also like
คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว283.8K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน80.5K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X124.3K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก67.9K viewsอุบัติรักกับดักซาตาน: Accidentally in Love
พิชชากร39 viewsกักขังรักนางบำเรอNC25+
เลดี้พิ้งค์54 viewsความรับผิดชอบหรือหัวใจ ภาค: กล้วยไม้ป่าที่ผลิบานกลางม่านหมอก
ภัทรกร23 viewsวิวาห์ลวงบ่วงซาตาน
พิชชากร43 views
