เข้าสู่ระบบ“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
จากนั้นทั้งคู่ก็อยู่เสวนากับหลวงพ่อสักพักก่อนกราบลาเดินทางกลับ และได้ไปเยี่ยมมารดาของสามีที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลอิทธินันท์ธาดากุล ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แสงแดดยังลอดผ่านม่านบังแดดสีขาวสะอาดตา ปรมัตถ์พูดคุยสอบถามอาการของมารดากับพยาบาลที่ดูแลนุนีติ์เดินเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ใก
ร่างเปลือยเปล่าสองร่างตระกองกอดกันกลมด้วยไฟรักที่โหมกระพือตามแรงปรารถนา ปรมัตถ์พรมจูบไปทั้งร่างภรรยาสาว ฝากรอยคิสมาร์กแทบจะทุกซอกหลืบ กายสาวดิ้นพล่านเสียวซ่านรัญจวนใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อน ยิ่งฮอร์โมนคนท้องพลุ่งพล่านยิ่งเพิ่มกำหนัดให้กายแกร่งเร่งเร้าขับเคลื่อนอย่างลืมตน“เบา ๆ นะคะที่รัก”“ครับคนสวย
“ได้ไงคะ พี่ลัดดาไม่ไปได้ยังไง กัลยาพูดภาษาฝรั่งเศสได้นิดหน่อยเพิ่งลงคอร์สเรียน นุนีติ์ไปเป็นเพื่อนพี่นะ เธอสื่อสารภาษาฝรั่งเศสได้ดีกว่าพี่”“ต้องให้ท่านรองอนุญาตด้วยมั้งคะ” นุนีติ์เอ่ยอ้อมแอ้มออกความคิดเห็น“งานนี้ท่านรองไปอยู่แล้ว เพราะลูกค้ารายใหญ่ ถ้ารายยิบย่อยไปเสียที่ไหน”“ก็ได้ค่ะ ยังไงถ้าท่า
ตึกสูงตระหง่านใจกลางกรุงเทพมหานคร อิทธินันท์ธาดา กรุป บริษัทยักษ์ใหญ่ที่ผู้คนมากมายอยากเข้ามาทำงาน ด้วยสวัสดิการมากมาย ซีอีโอหนุ่มผู้แสนเย็นชาเป็นที่หมายปองของสาว ๆ แถมยังโสด ไม่มีสาวคนไหนที่ชายหนุ่มจะควงออกหน้าออกตาในวงสังคมมาสักพักใหญ่วันนี้ผู้ช่วยสาวสวยได้ห้องเสื้อวิภาดาจัดการเนรมิตตัวเธอได้อย่า
“เปล่าแดง” คราวนี้เสียงหวานลงหนักท้ายประโยคยืนยันว่าไม่แดง แต่เธอคงไม่รู้หรอกกว่ามันแดงก่ำเป็นลูกตำลึง กลิ่นกายบุรุษเพศประสานกลิ่นเหงื่อค่อยวนเวียนอยู่รอบกายเธอจำได้อย่างแม่นยำยอมรับแต่โดยดีว่าเจ้านายของเธอเป็นผู้ชายที่หล่อเหลามีเสน่ห์ดึงดูดเหลือร้าย ยิ่งถ้าได้สบสายตาคมคู่นั้นยิ่งประหม่า แอบระบายลม
“รู้สึกเป็นไงบ้าง”“ไม่ค่ะ ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น” นุนีติ์แสร้งตอบพยายามฝืนกายแข็งขืนต่อสัมผัสที่อันตรายทางอารมณ์และความรู้สึก ปรมัตถ์โอบร่างอรชรทางด้านหลัง ใช้มือเขี่ยผมที่คลอเคลียซอกคอ ก่อนกดฝังจมูกเพื่อดอมดมสูดกลิ่นหอมละมุนปราศจากกลิ่นปรุงแต่ง ลิ้นร้อนลากไล้แถวซอกคอขึ้นไปหยอกเย้าแถวติ่งหูขบกัดเบา







