chapter 3

กายใหญ่แทรกเข้าไปพำนักระหว่างลำขาเสลา ปลายนิ้วยาวใหญ่ที่ซุกไซ้ไปในกลีบกุหลาบนุ่มขยับเคลื่อนตัวออกแผ่วเบาและนุ่มนวล มือใหญ่สอดและดันสะโพกงามงอนให้ลอยขึ้นเหนือฟูก เพื่อให้ได้ยลกุหลาบอวบอูมอย่างถนัดตาไม่มีสิ่งใดขวางกั้น

“อู้...” ชายหนุ่มถึงกับส่งเสียงครางแหบพร่าในลำคอ ดวงตาคมกริบเบิกกว้าง พร้อมกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่ “สวยมาก...ที่รัก...สวยที่สุด” เทพกานต์พูดออกมาเหมือนกับคนละเมอ

มือใหญ่ละจากการบีบเคล้นทรวงสล้าง ลากไล้จากหน้าท้องแบนราบเรียบและสวยไปด้านหลังเอวเล็กคอดขยำนวดสะโพกกลมกลึง พร้อมกับใบหน้าคมคร้ามโน้มลงไปอย่างช้า แต่ดวงตาคมกริบกลับเหลือบขึ้นมองมและได้สบกับดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ทั้งหวาดหวั่นและหวาดกลัว วาบหวาม หวั่นไหวและร้อนผ่าวไปด้วยไฟปรารถนาเหมือนกับภูเขาไฟร้ายที่รอวันปะทุ

“ขอนะหลิน...” เทพกานต์บอกเสียงนุ่มและแผ่วพลิ้ว จรดริมฝีปากร้อนผ่าวประทับบนเนินดอกรักสะอาดขาวแผ่วเบา ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารถเส้นไหมนุ่มจนพลิ้วกระจายเพราะความร้อนแรงของพายุพิศวาสที่หล่อหลอมสองกายให้เดินไปในเส้นทางเดียวกัน

ริมฝีปากหนาร้อนขบเม้มผิวเนื้อขาวเนียนจากต้นขาด้านในฝั่งหนึ่งและย้ายไปอีกฝั่งจนผิวกายส่วนนั้นแดงเป็นจ้ำๆ ก่อนจะขยับเคลื่อนพรมจุมพิตแผดร้อนเผาซบนิ่งกับกุหลาบอวบอูม ขบเม้มหยอกเย้าก่อนปลายลิ้นสากระคายตวัดไล้ไปตามรอยแยกกลีบกุหลาบนุ่มสอดแทรกสัมผัสกับเส้นทางสวาทอบอุ่น แล้วขยับเคลื่อนไปตวัดไล้หยอกล้อเกสรดอกรักแผ่วเบาก่อนจะทวีความเร็วขึ้น จนกายโปร่งบางถึงกับหวีดร้องเสียงดังลั่น ปลดปล่อยน้ำหวานเอ่อล้นซึมออกมา แต่ก็ยังไม่มากพอให้ชายหนุ่มได้ลิ้มลองอย่างอิ่มเต็ม

“เทพ...หลิน...ไม่ไหวแล้ว...” รมย์นลินรู้สึกเหมือนกันว่ามีของเหลวอุ่นร้อนไหลออกจากเรือนกาย สองมือเล็กจิกทึ้งผ้าปูเตียงสีขาวขุ่นและดึงแรงๆ ปลายเท้าจิกเกร็งพร้อมกับเสียงหวานเชื่อมที่ดังออกมาเป็นระลอก

ใบหน้าขาวสวยแดงปลั่งด้วยเลือดฝาดแหงนหงายไปด้านหลัง ลมหายใจหอบพร่าและแรงเร็วจนสองปทุมถันกระเพื่อมไหว ท้องน้อยบิดเกลียวเป็นเกลียวคลื่น ซ่านสยิวและรัญจวนใจไปทั่วทุกรูขุมขน เหมือนกับว่ากำลังเดินทางอยู่ในดินแดนแห่งความฝัน ร่างทั้งร่างเบาหวิวเหมือนกับปุยนุ่นลอยไปบนฝากฟ้าและแตกกระจายเหมือนกับพลุไฟและตกลงในคุ้งน้ำเย็นฉ่ำ

เทพกานต์เหลือบตาขึ้นมอง ใบหน้าคมคร้ามเปื้อนยิ้มนิดๆ ร่างหนาขยับขึ้นนั่งบนเตียง สองมือใหญ่ช้อนสะโพกงามงอนให้ลอยเด่นเหนือพื้นเตียงพอให้รมย์นลินได้เห็นว่าเขากำลังทำอย่างไรกับเรือนกายสาวสดและสวยงามของเธอ สองมือใหญ่ขยำนวดสะโพกกลมมน ริมฝีปากหนาร้อนประทับไล่บนลำขาเสลาอีกครั้งเพื่อแยกลำขาเรียวยาวให้ออกห่างเปิดทางให้เขาได้ลิ้มดอกรักหวานฉ่ำนุ่ม

“เทพ...” รมย์นลินร้องเรียกชายหนุ่มเสียงแหบพร่าและสั่นเครือ ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ลมหายใจหอบกระเส่าและแรงเร็วจนสองปทุมถันกระเพื่อม ความเสียวซ่านและรัญจวนใจแล่นพล่านไปตามกระแสเลือด สองมือไขว่คว้าหาร่างใหญ่แต่กลับเอื้อมไม่ถึง จึงได้แต่จิกทึ้งดึงผ้าปูเตียงแรงๆ ลำขาเรียวยาวจิกเกร็ง สะโพกหนั่นแน่นพยายามส่ายหนีไฟร้อนผ่าวที่ลามเลียอยู่บนเรือนกายบอบบางและอ่อนเยาว์แต่ก็ไม่พ้นเมื่อถูกชายหนุ่มตรึงไว้ด้วยความแข็งแกร่งและชั้นเชิงที่เหนือกว่า

“จ๋า...อยากได้อะไรล่ะที่รัก” แม้กำลังกลืนกินน้ำผึ้งจากบ่อน้ำแอ่งน้อย แต่เมื่อได้เห็นเชอร์รี่ผลเล็กและแดงสดซึ่งแต่งแต้มอยู่บนก้อนเนื้อขาวนวลไหวกระเพื่อมยั่วตายั่วใจความกระหายอยาก ทำเอาเรือนกายแข็งแกร่งที่ขยายใหญ่ดุนดันกางเกงกีฬาขาสั้นอยู่ถึงกับรวดร้าว มือใหญ่ขยำนวดสะโพกกลมมลแรงๆ ปลายลิ้นสากระคายสอดแทรกจมลึกไปในท่อลำเลียงน้ำหวานนุ่ม แหวกว่ายเหมือนกับปลาตัวน้อยเสาะหาอาหาร

ดูเหมือนว่าความใกล้ชิดจะยังไม่พอให้ชายหนุ่มได้ชิมรสหวานจากเรือนกายสาว และอีกทั้งเส้นทางสวาทอบอุ่นและฉ่ำร้อนก็ยังแย้มบานไม่พอให้มังกรตัวใหญ่ยักษ์เติมเต็มสร้างความหฤหรรษ์กับสองร่าง เทพกานต์ยื่นมือไปคว้าหมอนหนุนสองใบมาวางซ้อนทับและยกสะโพกกลมมนวางลงไป เพื่อให้เขาได้เคลื่อนมือขึ้นไปสัมผัสฟอนเฟ้นทรวงสล้างขาวผ่อง และส่งปลายนิ้วยาวใหญ่คลี่ผกากรองอ่อนเยาว์ให้บานแย้มพอที่จะกลืนกินหนอนยักษ์ได้ในเร็วไว

“เทพ...ได้โปรด...” รมย์นลินอ้อนวอนเสียงดังลั่นห้องด้วยความสยิวซ่านทรวง ใบหน้าแดงปลั่งเต็มไปด้วยเลือดฝาดสาว ลมหายใจหอบแรงจนสองปทุมถันกระเพื่อมไหว เรือนกายโปร่งบางขยับส่ายเป็นเกลียว ริมฝีปากอวบอิ่มบวมช้ำห่ออู้พร้อมกับเสียงครางหวานๆ ดังออกมาเป็นระยะ มือเล็กเรียวค่อยๆ ขยับเคลื่อนไปบนร่างแกร่งและจิกปลายเล็บบนไหล่กว้างพร้อมกับลากแรงๆ จนร่างใหญ่สะดุ้ง

นิ้วใหญ่ขยับเคลื่อนรุกล้ำเข้าไปในความอบอุ่นและร้อนผ่าวอย่างช้าๆ จนได้สัมผัสกับสายใยบางๆ บอกให้รู้ว่าหญิงสาวคนนี้ยังบริสุทธิ์และผุดผ่อง ไม่เคยมีภมรใดเคยไต่ตอม เทพกานต์เปิดเส้นทางสวาทด้วยการขยับเคลื่อนนิ้วอย่างแผ่วเบา นุ่มนวลและอ่อนโยน และมีอีกนิ้วกดคลึงปุ่มสวาทหวานสลับกับการใช้ปลายลิ้นหยอกเย้ากดคลึงเกสรหวานนุ่มสลับกับตามนิ้วยาวใหญ่ที่ค่อยๆ เพิ่มจำนวนซุกไซ้ท่อลำเลียงน้ำหวานกุหลาบ

“อืม...หลิน แม่เจ้า...” น้ำเสียงหวานนุ่มและแหบพร่าดังออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มเป็นระยะ สองมือเล็กเรียวลูบไล้ไปบนกล้ามเนื้อแข็งแกร่งและเต็มไปด้วยมัดกล้าม เรือนกายโปร่งบางขยับเคลื่อนไปตามแรงเคลื่อนไหวที่เป็นไปอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน

รมย์นลินหลงเพลิดไปในเพลิงพิศวาส กายบางเบาหวิวเหมือนลูกโป่งลอยละลิ่วไปบนฟ้ากว้างและแตกกระจายเหมือนกับพลุดวงใหญ่ สายธารร้อนผ่าวเอ่อล้นและซึมหายไปในอุ้งปากกว้าง

“เทพ...เทพ...ได้โปรด” รมย์นลินหายใจหอบฮักเหมือนกับคนวิ่งระยะทางไกลมา เนื้อตัวยังคงเต้นระริกกับความสุขสมที่ไม่เคยคิดว่าจะมากมายถึงเพียงนี้ ดวงตากลมโตเป็นประกายหวานฉ่ำเชื่อม วงหน้าหวานสวยแดงปลั่งเหมือนผลเชอร์รี่และมีหยดเหงื่อไหลซึมเปรอะหน้าส่งยิ้มหวานฉ่ำเยิ้ม

“ต้องการอะไรละจ๊ะหลิน” เทพกานต์ส่งยิ้มตอบกลับ ดวงตาคมกริบมองเข้าไปในดวงตากลมโต ริมฝีปากอุ่นร้อนทาบและหยอกล้อไปบนผิวกายเนียนนุ่ม พร้อมกับมือใหญ่ดึงเอากางเกงออกจากกาย ปลดปล่อยภมรตัวใหญ่ออกมาทักทายเส้นทางกุหลาบฉ่ำหวาน แต่เพื่อไม่ให้รมย์นลินขลาดกลัวกับอาวุธร้ายและใหญ่โตเกินชายทั่วไป เขาจึงจับมือเรียวให้หญิงสาวได้รู้จักกับกายแข็งแกร่งด้วยการนำพามันลากไล้เคลื่อนไหวไปทั่วตัวและหยุดอยู่ใกล้ๆ กับสัญลักษณ์แห่งความเป็นชายชาติอาชาไนย

“อุ้ย!!” รมย์นลินตกใจกับเรือนกายที่ขยายใหญ่และร้อนผ่าว มือเล็กพยายามดึงหนีแต่กลับถูกกดรั้งเอาไว้ด้วยแรงที่เหนือกว่า “ทะ...เทพปล่อยหลินเถอะนะ...” หญิงสาวร้องบอกด้วยน้ำเสียงค่อนข้างไปทางตื่นตระหนก