6

งานที่สำคัญที่สุดของนายแพทย์ภวินท์ตอนนี้คือบริหารที่นี่ให้มันรอดอย่างที่อาจารย์ชวัลฝากฝังเขาเอาไว้ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิตลง

หกปีต่อมา

หลังแถลงข่าวเปิดตัวโรงพยาบาลผู้สูงอายุ ผู้นำด้านการรักษาแบบองค์รวม โดยการรวบเอาศาสตร์จากหลายแขนงเข้ามาให้บริการเพื่อตอบสนองความต้องการของประชากรในประเทศที่นับวัน จำนวนกลุ่มผู้สูงอายุจะมากขึ้นทุกปีจนประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีจบสิ้นลงแล้ว

นายแพทย์ภวินท์ให้สัมภาษณ์กับสื่ออย่างเป็นกันเองแบบทุกครั้ง ก่อนขอตัวกลับเข้าห้องทำงานที่ชั้นบนของตัวตึกจากนั้น

ที่นั่นมีเครื่องดื่มวางรอเขาก่อนหน้าจะก้าวขาเข้ามาเพียงมีกี่นาที

          หกปีที่ผ่าน นายแพทย์ภวินท์กลายเป็นคนกินยาก ดื่มยากขึ้น เรื่องมากขึ้นหลายระดับ ไม่รวมการดำเนินชีวิตในแวดวงสังคมชั้นสูงที่หล่อหลอมให้ชายหนุ่มผู้ซึ่งเคยธรรมดากลายเป็นคนที่คิดซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ไว้ตัวมากขึ้น

          ยิ่งไต่ขึ้นไปบนยอดได้สูงเท่าไร อัตตาที่เคยน้อยนิดต่ำเตี้ยเรี่ยดินก็พุ่งทะยานสูงตามความสำเร็จมากขึ้นเท่านั้น

          บุคลิกภายนอกที่เหมือนคนถ่อมตน ยิ้มง่าย ตรงไปตรงมา แต่ใครเลยจะรู้ว่านั่นคือภาพลวงตาของนายแพทย์ภวินท์ที่เขาจงใจปั้นแต่งมันขึ้น  

          เสียงหวานดังตามมา ภวินท์นั่งลงที่เก้าอี้พนักสูงก่อนหมุนตัวออกไปมองที่วิวด้านนอก

          “ยาที่จะนำเข้าจากญี่ปุ่นเรียบร้อยแล้วนะคะ เหลือแค่เอกสารไม่กี่แผ่นจากทางอย.เท่านั้นค่ะ” แพทย์หญิงสราวลีกล่าวเสียงเนิบรายงานให้เขารับรู้ ถึงเรื่องใหญ่ที่เธอขอเป็นโต้โผมาโดยตลอด

          ยาแผนปัจจุบันที่นำเข้าจากต่างประเทศหลายรายการถูกจัดจำหน่ายด้วยบริษัทของบิดาแพทย์หญิงสราวลี

          “แล้วเรื่องที่ว่าเป็นคดีความนั่นน่ะค่ะ ทีมกฎหมายแจ้งรายละเอียดเข้ามาแล้วนะคะ” ภวินท์พยักหน้าว่ารับรู้เท่านั้น ไม่พูดอะไร สราวลีลอบสังเกตอาการชายที่ตนพึงใจ ค่อยออกปากถามถึงอีกเรื่อง

          “เคสวีไอพีที่วอร์ดเก่า จะทำยังไงต่อคะ”

          ได้ยินสราวลีเอ่ยถึงคนไข้รายสำคัญ พลันใบหน้าของนายแพทย์หนุ่มหล่อที่เหมือนรูปสลักจากหินเคร่งขรึมลง ดูเย็นชาและกระด้างไปชั่วขณะ

          “เรื่องของเคสนั้นผมรับผิดชอบเอง หมอลีไม่ต้องกังวลไป”

          แม้จะบอกด้วยวาจาสุภาพ แต่แพทย์หญิงสราวลีก็เข้าใจในถ้อยความ เขากำลังว่าเธอทางอ้อมว่าอย่าเข้ามายุ่งในเรื่องนี้

เงียบทำใจครู่หนึ่ง ถือโอกาสนี้เตือนเขาตามที่บิดาแนะนำ

          “คุณพ่อบอกว่าคุณน่ะน่าจะเลือกคบคนบ้างก็ดีนะคะ...”

          ภวินท์กล่าวตัดบท ที่หมายความว่าไม่ให้กล่าวถึงอีก “ขอบคุณหมอลีมาก ฝากขอบคุณท่านด้วย แต่เดี๋ยวที่เหลือผมขอจัดการเอง”

          แพทย์หญิงสราวลีเงียบปากทันที ภวินท์หยิบแฟ้มที่เปิดค้างบนโต๊ะมาอ่านครู่หนึ่งก็ถาม

          “หมอลีแจ้งทางศูนย์เรียนรู้แล้วหรือยังครับ”

          นายแพทย์หนุ่มถามถึงศูนย์เรียนรู้และจัดอบรมที่จัดตั้งเป็นบริษัทในเครือของทางโรงพยาบาล ถึงเรื่องประชุมวิชาการทางการแพทย์ที่กำลังจะจัดขึ้นอีกห้าเดือนข้างหน้านี้

          “แจ้งแล้วค่ะ ประชุมวิชาการประจำปีรอบนี้ อาจารย์ตอบรับเชิญเป็นวิทยากรให้ทางเราด้วยนะคะ เนี่ย ลีว่าจะมาบอกคุณ”

          แพทย์หญิงสราวลีกล่าวถึงนายแพทย์ที่เป็นอาจารย์ของพวกตนสมัยยังเป็นนักศึกษาแพทย์

          “ขอบคุณมากหมอลี”

          บอกจบ คว้าอีกแฟ้มบนโต๊ะอ่านรายละเอียดจะทำงานต่อ

          “ใครๆก็บอกว่าคุณน่ะ อะไรๆก็เก่งไปหมด เสียดายก็แต่...”

          นายแพทย์ภวินท์ชะงัก ปรายตามองมาทำนองว่าอะไรที่เธอต้องการจะเอ่ย สราวลีหลบตาก่อนถอนใจเบาๆ เงียบไปเสียอย่างนั้น

          “มีอะไรก็พูดเถอะครับหมอลี”

          “เสียดายก็แต่คุณไม่ใช่หนุ่มโสดน่ะสิคะ”

          เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา นายแพทย์หนุ่มก็เบือนหน้าไปอีกทางทันที หกปีแล้วที่เขายังคาทะเบียนสมรสไว้กับฐิตตา และนี่ก็จะเป็นปีสุดท้ายตามกำหนดสัญญา หากจะหย่าก็แค่รอให้ถึงสิ้นปีนี้เท่านั้น เขาก็จะกลายเป็นหนุ่มโสด

แต่เรื่องอื่นใดที่ไม่ใช่เรื่องงาน จะไม่อยู่ในเนื้อสมองของเขา

นายแพทย์ภวินท์บอกปัด น้ำเสียงฟังดูหงุดหงิดเล็กน้อย

          “เราเลิกพูดถึงเรื่องนี้ได้ไหมหมอลี”

          สราวลีปิดปากฉับ แล้วทิ้งเวลาครู่ใหญ่ๆ เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง

          “ลีจองโต๊ะที่ร้าน...ไว้แล้วค่ะ” หญิงสาวเอ่ยถึงร้านประจำที่ภวินท์ออกปากว่าที่นี่เท่านั้นที่ถูกปากเขาที่สุด แต่แล้วหมอหนุ่มกลับตอบออกมาว่า

“วันนี้ผมไม่อยากไปไหนเลย”

          “แต่ว่า...”

          คุณหมอคนสวยกำลังเอ่ยปากเซ้าซี้ชวนไปให้ได้ แต่แล้วก็จำใจต้องหุบลงอีก ภวินท์ไม่ชอบพูดเรื่องเดิมซ้ำซาก ถ้าเขาบอกว่าไม่ก็คือไม่ สราวลีรู้ว่าที่เธอได้ยืนอยู่ในตำแหน่งนี้ตรงที่ได้ใกล้ชิดเขามากที่สุดในระยะเวลาห้าหกปีมานี้ก็เพราะเธอเป็นงาน คะนึง เลขาสาวใหญ่ถูกเธอเขี่ยลงไปช่วยงานพื้นๆนานแล้ว ตั้งแต่เธอถูกทาบทามให้เข้ามาช่วยงานเขาใหม่ๆ

          ตอนนั้นเธอดีใจกรีดร้องจนบ้านแทบแตก เมื่อภวินท์ติดต่อหาเธอแล้วเชิญให้เข้ามาร่วมงานด้วยกัน บิดาของเธอเองก็ดีใจที่เธอจะร่วมงานกับเขา ท่านเอ่ยถึงนายแพทย์ภวินท์อยู่เสมอว่าเขาเหมาะจะเป็นนักธุรกิจมากกว่าหมอรักษาคนป่วยเสียด้วยซ้ำ

          ธุรกิจสุขภาพที่แตกยอดออกมาจากโรงพยาบาลของหมอชวัลในระยะหลังนี้ล้วนมาจากความคิดของเขาทั้งสิ้น ภวินท์จับทางถูก พอคิดปุ๊บเขาลงมือทำทันทีแล้วก็มือขึ้นเสียด้วย ที่ลงทุนลงไปนั่นก่อผลกำไรเป็นตัวเลขสวยๆที่นักลงทุนเห็นแล้วผิวปาก นั่งจิบไวน์รอผลตอบแทนด้วยความสบายใจกันทั้งนั้น

          และมาสองสามปีนี้เองที่เธอแอบรู้มาว่าเขาสะสมอิทธิพลมืดด้วยการคบหากับพวกนอกกฎหมายกลุ่มหนึ่ง แต่ก็เป็นไปแบบเงียบๆ นัดพบกันที่เกาะเล็กๆในต่างประเทศเสมอ และเคสวีไอพีในวอร์ดเก่านั่นก็คือพวกนั้นเอง

          ภวินท์ดูลึกลับซับซ้อนมาแต่บัดนั้น เธอแอบเห็นแววตาของเขาตอนประชุมบอร์ดผู้บริหารเวลามีเรื่องต้องถกกัน ก็ลอบใจหาย มันดูน่ากลัวในแบบที่เธอไม่เคยพบเห็นมาก่อน

          แพทย์หญิงสราวลีนึกถึงเรื่องของชายที่ตนพึงใจทีไร อดถอนใจอย่างคิดหนักไม่ได้ทุกที จะให้เลิกชอบเขาเธอทำไม่ได้หรอก

เธอลดอีโก้ตัวเองลงจนแทบไม่เหลือเพื่อภวินท์

          ทั้งที่เธอมีฐานะที่ดีกว่า พื้นฐานครอบครัวสูงกว่า แต่เธอก็ลดตัวลงมาเพื่อเอาใจเขา

          เธอแอบชอบภวินท์ตั้งแต่เป็นนักศึกษาแพทย์ และมั่นใจมาตลอดว่ามองเขาไม่ผิด คนอย่างภวินท์มีอนาคตก้าวไกล เพราะเขามีความมุ่งมั่น มีความปรารถนาอันแรงกล้า หญิงสาวจึงเกาะติดเขาแจแบบไม่ให้ภวินท์สลัดเธอออกไปได้อย่างง่ายดาย

          เธอเอาใจใส่เขา ไม่ก้าวก่าย ไม่ล้ำเส้น และในจังหวะเดียวกันเธอก็แฝงความรู้สึกลงไปให้เขาได้รู้ตัวอยู่เสมอด้วยว่าเธอรักเขา ปรารถนาดี หวังดีกับเขา และเธอจะรอเขาจนกว่าเขาจะหลุดออกจากสถานะสมรสแล้วหันมายกเธอ เชิดชูเธอขึ้นในตำแหน่งภรรยาเมื่อเวลานั้นมาถึง