تسجيل الدخول- หลายเดือนผ่านไป – “ คนดีรอด้วย จะรีบเดินไปไหน ” เสียงของพี่กันต์ดังอยู่ด้านหลังฉันที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ฉันอยากหนีไปให้ไกลจากพี่กันต์ตอนนี้มาก ไม่ใช่ว่าเราสองคนทะเลาะอะไรกันหรอก แต่เป็นเพราะว่า “ พี่กันต์ก็หยุดเรียกแอมป์แบบนั้นสักทีซิ ” คนดีอะไรนั้นอ่ะ เมื่อไหร่จะเลิกเรียกฉันสักที หมับ !
" ........ " ไอ้แทนก็คือไอ้แทน มันก็ปรายตามามอง แล้วก็ทำหน้านิ่งๆของมันต่อไป" สัส!! "" กูกลับก่อนดีกว่า อยากกอดเมียจะแย่ ขอบใจพวกมึงมากที่เหลือก็ฝากเคลียร์ด้วย "" โหไอ้ห่า ได้เมียคืนแล้วโยนงานให้พวกกูทันทีนะมึง "" อย่าบ่นไอ้สัส เหล้าฟรีเดือนหนึ่งที่มึงขอจะเอาไหม "" เอาครับพี่กันต์ครับ ผมจะเคลีย
Chapter 52ตอนนี้ใจผมมันโคตรปวดหนึบเลยครับ ทั้งคำพูดแล้วก็น้ำเสียงที่แอมป์พูดออกมามันสื่อไปในทางที่ผมจะต้องผิดหวัง เอาจริงๆ ผมก็เตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่พอเจอเข้าจริงๆ มันก็คงยอมรับง่ายๆ ไม่ได้หรอก ใช่ไหมล่ะครับผมขอย้อนกลับไปในวันที่ผมกลับจากเชียงใหม่ จำได้ไหมครับที่ผมบอกว่ามีธุระต้องทำ นี่แหละครับธุร
" สาม " เกมส์โอเวอร์ค่ะ ถึงสามแล้วแต่ก็ไม่มีใครออกไป" โอเคครับ ไม่มีใครออกมาก็ไม่เป็นไร ในเมื่อผมให้โอกาสแล้วไม่ออกมาผมก็จะได้ชี้ตัวเลย " วินาทีนี้คือยิ่งกว่าลุ้นเกรดออกหรือหวยออกซะอีก" ผมขอให้นักศึกษาปี 1 ที่เป็นน้องรหัสของผมออกมารับโทษด้วย ครับ " น้องรหัสพี่มันก็คือ...." เชิญครับน้องแอมป์ " ฉัน
Chapter 51ฉันเดินออกไปด้านหน้าด้วยความรู้สึกอยากจะเดินไปต่อยหน้าไอ้คนที่เรียกฉันด้วยสรรพนามนั้นจริงๆ ไม่รู้จะจองเวรฉันไปถึงไหน" นับสิครับ มองหน้าผม แล้วคุณนับได้เหรอ " ไอ้....." ค่ะ 1... 2... 3... 6.... 10....15.....25...... "" ครบไหมครับ "" แปปนึงค่ะ " คือฉันยังนับไม่เสร็จไงแล้วมาถามแบบนี้ฉันจ
" มึงรู้ปะแอมป์ว่าเรื่องอะไร "" กูไม่รู้ เลิกถามกูได้แล้ว แล้วก็เลิกมองกูด้วยสายตาที่กูเป็นต้นเหตุสักทีเถอะ " ก็ตลอดทั้งวันทั้งไอ้เมย์และไอ้เนยมันเอาแต่ถามฉัน และมองว่าฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องที่พวกพี่เค้าเรียกมารวมตัว" โห!! มึง ก็มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นี่หว่า "" ทำไมพวกมึงไม่เลิกสงสัยแล้วรอพวก
" มองขนาดนั้นลองจับดูได้นะ " ผมเห็นแอมป์มองลูกชายที่มีขนาดใหญ่มากกว่ามาตรฐานด้วยความตกใจ จะตกใจทำไมวะก็เคยเข้าไปแล้วรึเปล่า" พูดบ้าอะไร แอมป์ไม่ได้ อ้ะ " ขี้เกียจฟังว่ะ ผมก็เลยจัดการจับลูกชายผมจ่อไปที่ร่องทางรักของแอมป์แล้วกดส่วนหัวเข้าไป อ่าส์ ขนาดเข้าไปแค่หัวแม่งยังแน่นขนาดนี้ ถ้าเข้าไปทั้งลำจะขน
Chapter 23 nc18+" แล้วเธอคิดว่าถ้าคนที่มั่วแต่ไม่ยอมรับว่าตัวเองมั่ว กับคนที่โคตรมั่วแม่งได้กันเองแม่งจะเป็นไงวะ " ผมพูดพร้อมเหยียดยิ้มไปให้แอมป์" พี่จะทำอะไร อย่าเข้ามานะ " จำเป็นไหมที่ผมต้องฟังเสียงแอมป์ ผมตอบให้ครับว่าไม่จำเป็น" บอกว่าอย่าเข้ามาไง " ผมไม่ฟังเสียงใครทั้งนั้นแหละ เดินเข้าไปหาแอม
" จริงดิ o_o " พี่ต้นพยักหน้า ใครมันจะอยากเชื่อ เมื่อก่อนพี่แกทั้งอ้วน ทั้งตี๋ ดูตุ้นๆ ดีอะ อีกอย่างตอนนั้นฉัน 9 ขวบได้มั้ง ส่วนพี่ต้นก็ประมาณ 10 ขวบได้ (ตอน 9 ขวบ ฉันก็ยังตัวเล็กอยู่นะบอกก่อน) แต่ตอนนี้หื้มม คนละเรื่อง ทั้งสูง ทั้งหล่อ ไม่หลงเหลือเค้าโครงเดิมเลย ไม่ดิยังเหลืออยู่ พี่ต้นก็ยังตี๋อยู่
Chapter 22- 16.45 น. - " จะไปดีไหมวะ หรือไม่ไปดี แต่นี่ก็ยังเหลือเวลาอยู่ จะไปหรือไม่ไปดี วะ " ไม่ต้องงกันค่ะ ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นแอมป์คนนี้คนเดิมจ้า กำลังคิดอยู่ว่าจะไปซื้อน้ำดีไหม คืออยู่ๆ ก็อยากน้ำโกโก้เฉย นี่พูดถึงแล้วความอยากมันก็มีมากขึ้น แต่ก็ยังลังเลว่าจะไปซื้อดีไหม ร้านมันก็ไม่ได้ไกล







