Masukอัยย์ร่าไม่ได้หันไปมอง แต่พอรู้ว่าสองคนนั้นกำลังทำอะไรอยู่ เฟย์อารมณ์เสียและอยากเข้ามาทำร้ายอัยย์ร่าหลายครั้ง แต่ราเชนห้ามเอาไว้ก่อน ทั้งสองคนนัวเนียกันอยู่ตรงเก้าอี้ตัวนั้น แต่เฟย์เป็นฝ่ายผลักราเชนออกและพูดขึ้น“ของที่ให้เอามา ได้เอามาหรือเปล่าคะ?”“แน่นอนสิ จะลืมได้ยังไง”ราเชนสั่งลูกน้องให้ไปเอาข
ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งค้าง ราเชนมองมาทางอัยย์ร่าด้วยสายตาโรคจิต อัยย์ร่าไม่ยอมลดปืนลงเธอยังคงจ่อไปทางเขาอยู่ เสียงฝีเท้าของใครหลายคนกำลังเดินเข้ามาทางพวกเธอ อัยย์ร่าเงยหน้าขึ้นไปมองและเห็นลูกน้องของราเชนเดินถือเก้าอี้มาวางไว้ไกล ๆ หนึ่งตัว ราเชนยิ้มมุมปากให้อัยย์ร่าอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ใช้จังหวะที่
สายถูกตัดทิ้งไปทันที อัยย์ร่าเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกง เธอพยายามตั้งสติว่าควรจะต้องทำยังไงกับสถานการณ์ตอนนี้ อัยย์ร่าเงยหน้าขึ้นมองด้านนอกว่าตอนนี้รถอยู่ที่ไหน และเห็นว่ามันคือทางลัดและด้านข้างมีแต่ป่า มีบ้านคนอยู่จำนวนหนึ่งแต่ไม่เยอะมาก“พวกผมจะหาที่จอด ขับไปต่อแบบนี้ไม่ไหวแน่ครับคุณอัยย์ รถจอ
เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ววันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เพื่อน ๆ ของอัยย์ร่าจะได้อยู่ที่นี้แล้ว อันนาและเจจะต้องบินกลับประเทศไทยคืนนี้ เลยมีเวลาอยู่กับอัยย์ร่าต่อแค่ถึงช่วงเย็นเท่านั้น“ไม่อยากกลับเลย เที่ยวกับแกสนุกมากอัยย์ร่า” อันนาที่ยืนกอดเพื่อนตัวเล็กแน่นพูดขึ้น“อัยย์ก็อยากให้ทุกคนอยู่ด้วยกันอีกน
“เร็ว ๆ ยัยจิ๋วรีบบอกว่า พี่มันเลขอะไร?”“อัยย์ไม่พูดด้วยแล้ว ลามกมากเจ”“ใบ้ก็ได้” เจทำหน้าอ้อนวอนอยากรู้ใจจะขาด อัยย์ร่าเม้มปาก เพราะเคยได้ยินเดร็กพูดหยอกล้อกับเธอตอนอยู่ด้วยกันสองคน“หกสอง” อัยย์ร่าพูดจบก็เดินหนีไปร้านอื่นทันที ทิ้งให้อันนาที่ไม่รู้ว่ามันขนาดเท่าไรเพราะไม่เคยเห็นของจริงเหมือนกัน
ทั้งสามคนเดินเข้ามาถึงชั้นบนสุดของโรงแรม โดยชั้นบนมีเพียงไม่กี่ห้องพัก เพราะเป็นพื้นที่สำหรับลูกค้าพิเศษเท่านั้น เดร็กจองห้องไว้ทั้งหมดสองห้อง คือห้องของอันนาและเจที่ในห้องมีห้องแยกสองห้องนอน และห้องของอัยย์ร่าที่ใหญ่ที่สุดแต่มีเพียงห้องนอนเดียวด้านใน“ยัยจิ๋ว ผัวแกรวยมาก เวอร์มากค่ะ” เจพูดขึ้นในขณะ







![เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)