บทที่ 107. ตอนที่ 4. ผลแห่งการกระทำ

“ทหาร นำตัวนางออกไป เสียงดังวุ่นวายไม่สมกับเป็นจักรพรรดินีสวรรค์เอาเสียเลย”

“พระแม่ นี่ท่าน…” พระแม่หวังฉือจินหมู่ วางหน้าเรียบเฉยจ้องมองดูนางด้วยความไม่พอใจ

“ออกไปก่อนเกาโฮ่ว เชื่อข้า นี่เจ้ายังขายหน้ามิพอรึไง ต่อให้ข้าดำรงตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์ แต่หากมีข้อบกพร่อง พวกเข้าก็สามารถปลดข้าออก แต่งตั้งผู้เหมาะสมขึ้นมาได้ใหม่”

"ท่านพี่ นี่ท่าน ท่านเข้าข้างผู้อื่น รังแกลูกข้า ไฉ่เหลียงหวง เจ้าไม่ได้ทำ เจ้าบริสุทธิ์ แม่เชื่อเจ้า" ทหารสวรรค์นำตัวนางออกไป แต่เสียงเอ่ยเรียกชื่อบุตรยังดังจนสุดสายตา ซื่อเว่ยต้าตี้แอบยิ้มมุมปากด้วยความสมเพช ผลกรรมใดที่เคยเกิดขึ้น เขาไม่เคยใส่ใจ ได้แต่ก้มหน้ายอมรับ ต่อสิ่งที่เกิดขึ้นมาตลอด มาถึงเวลานี้ได้แต่หวังว่าผลการตัดสินจะเป็นไปอย่างยุติธรรม

“ไฉ่เหลียงหวง ทั้งหลักฐานทั้งพยาน เจ้ายังมิยอมรับอีกรึ ว่าเป็นต้นเหตุก่อเรื่องมากมายขนาดนี้ ทำไมอำนาจที่เจ้ามีอยู่ในมือยังไม่พอ ถึงต้องอยากได้แดนปัญจธาตุ อยากมีชัยชนะเหนือผู้อื่น”

“พระแม่ ข้าถูกนางบงการ ซูหนี่เคยมีใจต่อซื่อเว่ยต้าตี้ แต่พอเขาไม่สนใจ นางจึงคิดหาวิธีทำให้เขาเสียใจแทน”

“ไท่จื่อ เหตุใดท่านต้องกล่าวเท็จเช่นนี้