ตอนที่1 อยากเดทให้ปัดขวา

ตอนที่1 อยากเดทให้ปัดขวา

แอปหาคู่

หนุ่มอายุ 35 ปี กับความสูง 185 เซนติเมตร พร้อมคำโปรยสั้น ๆ ใต้โปรไฟล์ 'กำลังมองหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด'

โปรไฟล์ของเขาไม่มีอะไรโดดเด่นนัก ไม่มีรูปหน้าชัด ๆ แต่พอให้รู้ว่า ตัวสูง ไหล่กว้าง และดูดีทีเดียว แม้จะเห็นเพียงด้านข้าง

ไม่มีคำโปรยยาวเหยียด มีแค่ข้อความเพียงไม่กี่คำที่สื่อสารชัดเจน "กำลังมองหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด"

เธอกดเข้าไปดูซ้ำอีกครั้ง ก่อนจะกดถูกใจ และไม่กี่วินาทีต่อมา

Match!!

ปรากฏว่าเขากดถูกใจรูปของเธอก่อนแล้ว เลยกลายเป็นว่าทั้งคู่แมตช์กัน ไม่นานก็มีแจ้งเตือนข้อความ

ติ๊ง!

“สวัสดีครับ ผมภาคภูมิ” เรียบง่าย ตรงไปตรงมา

“พิพิมพ์ค่ะ” เงียบไปไม่ถึงสิบวินาที

“คืนนี้คุณว่างไหม” หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ทั้งที่รู้ความต้องการของอีกฝ่ายอยู่แล้ว

“ว่างค่ะ”

“ผมอยู่ที่ผับ XXX ถ้าคุณไม่มั่นใจ มานั่งดื่มก่อนก็ได้” สายตาของเธอไล่อ่านข้อความนั้นช้า ๆ

“ได้ค่ะ” ตอบสั้น ๆ

พิพิมพ์ลุกขึ้นจากเตียง ห้องเงียบสนิทเหมือนทุกวัน เธอใช้เวลาทั้งวันอยู่บนนี้ และทำรายงาน ความเหนื่อยล้า ความเบื่อหน่าย ทำให้เธอตัดสินใจลุกไปอาบน้ำแต่งตัว

น้ำเย็นไหลผ่านผิวกาย เธออาบน้ำเร็วกว่าปกติ แต่เลือกเสื้อผ้านานกว่าทุกครั้ง

สายเดี่ยวสีดำตัวเล็กแนบลำตัว กางเกงยีนขาสั้นโชว์เรียวขา เธอมองตัวเองในกระจก เอวคอด หน้าท้องเรียบ ผิวขาวตัดกับสีดำของเสื้อ

“คืนนี้ก็แค่…สนุก” เธอพูดเบา ๆ กับตัวเอง

ผับ XXX

แสงไฟสลัว เสียงเพลงดังคลอ พิพิมพ์ยืนอยู่หน้าผับครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูรูปที่เขาส่งมา

แล้วเธอก็เห็นเขา นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ ท่าทางเหมือนในรูปเป๊ะ แต่ตัวจริงดูดีกว่ามาก เสี้ยวหน้าคมนั้นทำให้เธอใจสั่น

"ตัวจริงโคตรหล่อ เขาโสดจริงเหรอ" พิพิมพ์สูดหายใจลึก สาวเท้าเดินเข้าไปหาไม่เร่งรีบ

“คุณภาคภูมิใช่ไหมคะ” เขาหันมาช้า ๆ ดวงตาคมมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าโดยไม่ปิดบัง ก่อนจะหยุดที่ใบหน้า

“ครับ” เสียงทุ้มต่ำ

“พิพิมพ์”

“ค่ะ”

เขายกยิ้มมุมปากราวพอใจที่เห็นเธออยู่ตรงนี้ แต่เพียงแค่แว็บเดียวก็ปรับสีหน้าเป็นปกติ

“นั่งสิครับ”

เธอนั่งลงข้าง ๆ ระยะห่างใกล้พอจะได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ จากตัวเขา

“ดื่มอะไรดี”

“อะไรก็ได้ค่ะ”

เขาพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะสั่งให้บาร์เทนเดอร์ทำเครื่องดื่มให้เธอ ระหว่างรอ ความเงียบแทรกอยู่ระหว่างทั้งสอง แต่ไม่อึดอัด แค่ตึง

“อายุเท่าไหร่”

“ยี่สิบค่ะ”

“แน่ใจว่ายี่สิบ”

พิพิมพ์หัวเราะเบา ๆ

“จะดูบัตรไหมคะ” ใบหน้าเรียวสวยเชิดขึ้นเล็กน้อยพร้อมถามกลับไป

"หึ หึ ไม่ต้องครับ ดูก็รู้ว่าคุณโตแล้ว" เขาหัวเราะในลำคอ สายตายังไม่ละจากเธอ

"หมายความว่าไงคะ" สายตาคมคู่นั้นทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อเขาเอาแต่จ้องหน้าเธอ

“ถ้าคุณอายุไม่ถึงยี่สิบ การ์ดหน้าผับคงไม่ให้คุณเข้ามา”

"อ้อ…ค่ะ"

บรรยากาศอึดอัดเริ่มผ่อนคลายขึ้นเมื่อบาร์เทนเดอร์ส่งแก้วเครื่องดื่มให้หญิงสาว

แก้วแรกผ่านไป เป็นแก้วที่สอง แล้วก็สาม บทสนทนาเริ่มไหลลื่นขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้สึกได้ตลอดคือ 'เขามองเธอบ่อย' จนเวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง พิพิมพ์เองก็เริ่มรู้สึกเมานิด ๆ แต่ยังมีสติดี

“พิพิมพ์”

“คะ”

ใบหน้าคมโน้มเข้าใกล้เธอมากขึ้น ได้กลิ่นลมหายใจปนกลิ่นแอลกอฮอล์

“ถ้าผมชวนคุณไปต่อ” หยุดนิดเดียวก่อนจะพูดต่อ “คุณจะไปไหม” ไม่มีคำหยาบ แต่ความหมายชัดเจน

ดวงตากลมโตเงยขึ้นสบตาเขา แต่ยังไม่ตอบกลับทันที เธอวางแก้วลงช้า ๆ

“ไม่มีผูกมัดนะคะ”

“แน่นอน”

“ฉันค้างไม่ได้”

“เรื่องนั้นผมไม่บังคับ” การตกลงจบลงด้วยระยะเวลาสั้น ๆ เพราะรู้ตั้งแต่ต้นของการนัดเจอกันในค่ำคืนนี้แล้ว

บนรถ

อากาศข้างในรถเย็นกว่าด้านนอก แต่ร่างกายเธอกลับร้อนสึกร้อนวูบวาบ เมื่อขึ้นมานั่งบนรถของชายหนุ่ม

“คอนโดผมไกล” เสียงเรียบพูดขึ้นทำลายความเงียบอีกครั้ง

“แวะโรงแรมแถวนี้คุณโอเคไหม”

“โอเคค่ะ” พิพิมพ์หันไปตอบกลับ เธอเคารพพื้นที่ส่วนตัวของคนอื่นเสมอ

ใช้เวลาไม่นานรถเลี้ยวเข้าโรงแรมหรูระดับห้าดาวที่อยู่ไม่ไกล เธอเลิกคิ้วนิดหนึ่งก่อนหันไปถาม

“แพงไปไหมคะ เราไม่ได้ค้างที่นี่ทั้งคืนนี่คะ”

ใบหน้าคมเข้มยังจ้องทางข้างหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นเมื่อรถจอดตรงด้านหน้าโรงแรม โดยมีพนักงานของโรงแรมวิ่งออกมาต้อนรับ

“ผมยินดีจ่าย แม้จะแค่ชั่วโมงเดียว” พิพิมพ์เงียบไปไม่มีคำถามต่อ เพียงแค่รถคันที่เธอนั่งอยู่ก็พอรู้ว่าฐานะทางการเงินเขาค่อนข้างดี

ภายในห้อง

ไฟสว่างขึ้น ห้องกว้าง หรู และเงียบ แอร์เย็นเฉียบจนเธอขนลุกซู่ พิพิมพ์ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง

“จะอาบน้ำก่อนไหม” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้านหลัง

“ค่ะ”

"จะดื่มอะไรไหมครับ หรือต้องการเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนไหม ผมจะจัดการให้"

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันน่าจะอยู่ที่นี่ไม่นาน"

"อาจจะนานก็ได้นะครับ เรายังไม่เริ่มเลย เผื่อคุณติดใจ"