MasukShare
บทที่ ๑๖ สถานะคลุมเครือ (2/4)
Tanggal publikasi:
2026-10-11 08:00:27น้ำสะดุ้งเฮือก เพราะมัวแต่กลัวโอคาดะมาเจอปลื้ม จึงไม่ทันได้สนใจตะกร้าของฝากบนโต๊ะ ถ้าบอกว่าไปซื้อ
Bab terbaru
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๑๘ ลิงแก้มแดง (5/5)
“เรามาดื่มกันดีไหมครับ?”“แก้ว พี่ว่าตัวนี้แรงไปหรือเปล่า”“ถ้าไม่แรงแล้วฉันจะซื้อมาทำไมล่ะจ๊ะ”“พี่ให้แก้วเดียวใส่น้ำแข็ง”คุณครูนาฏศิลป์หน้าบึ้งพองแก้มเหลือบหางตามองพ่อนักแสดงอดีตทหาร ไม่ว่าจะครั้งไหน ๆ มักจะห้ามนู่นห้ามนี่ไปหมด แต่ถ้าไม่ทำตามก็ชอบเข้ามาวอแวรบกวนการนอนอยู่ร่ำไป แล้วแก้วมันจะเลือกอะไรได้บ้างเล่า รู้แบบนี้ไม่น่าไปหลงเชื่อคารมสมัยจีบกันเลย!ในทางตรงกันข้ามดินก็รู้ดีว่าคนรักตัวเองเป็นแม่ตัวดื้อแค่ไหน เขารู้มาจากครูที่โรงเรียนตลอดว่าแก้วมักชอบไปงานสังสรรค์และสนุกอย่างไม่ลืมหูลืมตา แต่ก็พอทราบที่มาเพราะเป็นเขาเองที่ไม่ค่อยกลับมานอนบ้าน ปล่อยให้แก้วต้องเหงาจนกลับไปพึ่งน้ำเมา แต่พอกลับมานอนบ้านได้ทุกวันแก้วก็กลายเป็นแบบนี้ไปเสียแล้ว“อ๊ะ! คุณน้ำมาดื่มด้วยกันดีไหมครับ?”“ของดก่อนแล้วกันครับ พอดีช่วงนี้ต้องดูแลสุขภาพแล้ว”คุณหมอปฏิเสธด้วยความเกรงใจ คราวก่อนที่มาเราเองก็เผลอดื่มตามน้ำไปแก้วสองแก้วพอให้กรึ่ม แต่ช่วงนี้ที่ร่างกายเริ่มส่งสัญญาณเตือนก็ไม่อยากเสพของมึนเมาแล้วไม่ว่าคุณครูนาฏศิลป์จะพยายามชวนเท่าไรแต่นอ
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๑๘ ลิงแก้มแดง (4/5)
“ไม่เป็นไรครับ วันนี้ผมแรงเยอะเป็นพิเศษเลย”“แบบนี้ก็ได้เหรอ”พี่หมอกลั้วหัวเราะคิกคักในลำคอ โดยที่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ปลื้มระแวงทุกคนที่เดินผ่านพี่หมอและหน้าละอ่อนกว่า ไม่ว่าจะเป็นดาราหน้าใหม่ตรงโต๊ะทางเข้าที่ชอบยื่นมือมารับจานจากพี่แบบถึงเนื้อถึงตัว หรือจะเป็นไอ้เด็กไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าจากโต๊ะกลางโถงที่ชอบชวนพี่คุย เขาจะไม่ยอมให้พี่ไปจากเขาหรอก เด็กคนเดียวที่พี่น้ำจะกินได้ต้องเป็นเขาเท่านั้น!คุณหมอร่างโปร่งพอได้มานั่งมองเจ้าลิงจ๋อขมวดคิ้ว ขู่ฟ่อแขกที่มักข้องเกี่ยวกับเขาเป็นพิเศษก็อมยิ้ม เรามองออกตั้งแต่อีกฝ่ายอารมณ์ไม่ดีที่เขาโดนทาบทามแล้ว คราวนี้ยังจะมาหึงคนอื่นที่ชวนเขาคุยอีก ช่างน่ารักเสียนี่กระไร. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .หลังจากงานเลี้ยงเลิกราพร้อมการจ่ายเบี้ยรายวันให้แด่ลูกจ้าง เราก็ได้รับคำเชิญจากคุณแก้วให้ไปพักที่บ้านก่อนเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น จะได้ไม่ต้องเสียค่าที่พัก เพราะที่เรือนนั้นมีห้องนอนสำรองเตรียมไว้รับแขกอยู่ พอสำหรับสามคนสำหรับตัวเขา ปลื้ม และเด็กชายเผิงปลื้มไม่ค่อยสบอารมณ์นักที่จะม
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๑๘ ลิงแก้มแดง (3/5)
“เผิง ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้วเหรอครับ?”“สิบขวบ”แม้จะมีเด็กคนอื่นมาช่วยปลื้มบ้าง แต่เด็กคนนี้มักจะมาช่วยทำงานเดินจานอยู่ตลอดหากมีโอกาส เป็นเด็กน้อยที่ขยันและโตเกินวัย ใบหน้าจิ้มลิ้มแต่ชอบทำสายตาเบื่อโลกไม่ใคร่พูดจานัก เว้นเสียแต่จะมีขนมมาล่ออย่างเช่นคราวนี้ที่เขาบังเอิญซื้อตังเมกรอบติดกระเป๋าเอาไว้ แต่ลืมไปว่าตัวเองต้องงดน้ำตาลเพื่อรักษาสุขภาพ“เดินทางมาไกลแบบนี้ไม่คิดถึงบ้านเหรอครับ?”“พรุ่งนี้ก็ได้กลับแล้ว”“เก่งจังเลย”คำพูดคำจาของเผิงค่อนข้างห้วนสั้น แต่แววตากลับไม่ได้ดื้อรั้นแต่อย่างใด คงเพราะที่บ้านส่งเรียนได้ถึงแค่ประถมสาม ก่อนจะต้องออกมาช่วยที่บ้านทำงาน ช่างเป็นเด็กที่ขยัน กตัญญู และน่าสงสารในเวลาเดียวกันเสียจริง เพราะแบบนี้เราจึงอยากหาขนมอะไรมามอบให้เป็นรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ นอกจากเงินรายวันของปลื้มเมื่อถึงเวลาเริ่มงานเดินจานอย่างเป็นทางการ ปลื้มในส่วนงานครัวที่มองพี่น้ำไปก็จับสังเกตอะไรได้บางอย่าง เราตระหนักรู้มาเสมอว่าพี่น้ำเป็นคนหน้าตาดีมาแต่ไหนแต่ไร ทั้งยิ่งสวยเพิ่มขึ้นมากตามอายุ แม้มีริ้วรอยตามใบหน้าแต่กลั
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๑๘ ลิงแก้มแดง (2/5)
“สิบขวบ”แม้จะมีเด็กคนอื่นมาช่วยปลื้มบ้าง แต่เด็กคนนี้มักจะมาช่วยทำงานเดินจานอยู่ตลอดหากมีโอกาส เป็นเด็กน้อยที่ขยันและโตเกินวัย ใบหน้าจิ้มลิ้มแต่ชอบทำสายตาเบื่อโลกไม่ใคร่พูดจานัก เว้นเสียแต่จะมีขนมมาล่ออย่างเช่นคราวนี้ที่เขาบังเอิญซื้อตังเมกรอบติดกระเป๋าเอาไว้ แต่ลืมไปว่าตัวเองต้องงดน้ำตาลเพื่อรักษาสุขภาพ“เดินทางมาไกลแบบนี้ไม่คิดถึงบ้านเหรอครับ?”“พรุ่งนี้ก็ได้กลับแล้ว”“เก่งจังเลย”คำพูดคำจาของเผิงค่อนข้างห้วนสั้น แต่แววตากลับไม่ได้ดื้อรั้นแต่อย่างใด คงเพราะที่บ้านส่งเรียนได้ถึงแค่ประถมสาม ก่อนจะต้องออกมาช่วยที่บ้านทำงาน ช่างเป็นเด็กที่ขยัน กตัญญู และน่าสงสารในเวลาเดียวกันเสียจริง เพราะแบบนี้เราจึงอยากหาขนมอะไรมามอบให้เป็นรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ นอกจากเงินรายวันของปลื้มเมื่อถึงเวลาเริ่มงานเดินจานอย่างเป็นทางการ ปลื้มในส่วนงานครัวที่มองพี่น้ำไปก็จับสังเกตอะไรได้บางอย่าง เราตระหนักรู้มาเสมอว่าพี่น้ำเป็นคนหน้าตาดีมาแต่ไหนแต่ไร ทั้งยิ่งสวยเพิ่มขึ้นมากตามอายุ แม้มีริ้วรอยตามใบหน้าแต่กลับยิ่งเสริมเสน่ห์ชวนมอง และพวกผู้กำกับผู้จัดทำภาพยนตร์เองก็คงเห
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๑๘ ลิงแก้มแดง (1/5)
“สุดท้ายก็ทำทันส่งจนได้ ขอบคุณพี่มากเลยนะครับ”ปลื้มดีใจน้ำตาคลอหลังขนกล่องขนมขึ้นท้ายรถลูกค้าเสร็จ งานที่คิดว่าจะทำเสร็จเส้นยาแดงผ่าแปดกลับสามารถเสร็จได้โดยมีเวลาเหลือตั้งหนึ่งวัน หากวันนั้นพี่น้ำไม่อาสาช่วยนำไส้ขนมไปห่อให้ละก็มีหวังเราได้เสียลูกค้าเงินหนาไปแน่“ทีนี้เราขึ้นไปพักเถอะ เดี๋ยววันนี้พี่ดูคุณป๊าให้เอง”น้ำกล่าวพลางลูบศีรษะเด็กน้อยเป็นการชมเชย นับเป็นเรื่องดีอีกอย่างที่ลูกค้านัดรับขนมในวันหยุด หากเป็นวันเปิดทำการทั้งพ่อค้าลูกค้าคงไม่มีเวลาตรวจสอบหรือพูดคุยถึงคำสั่งซื้อในอนาคตหรอก“รบกวนด้วยนะครับ เดี๋ยวผมตั้งหม้ออุ่นกับข้าวเอาไว้ให้”“ขอบใจนะ”‘กริ๊ง! กริ๊ง!’ เมื่อสิ้นเสียงพูดโทรศัพท์ร้านก็มีสายเรียกเข้า ทำให้พ่อครัวร่างสันทัดจากที่จะได้มีช่วงเวลาหวาน ๆ ร่วมกับพี่หมอ ต้องวิ่งแจ้นมารับสายจับปากกาจดกิจธุระ ส่วนน้ำก็มองไปยิ้มไปพลางคิดว่าปลื้มตอนทำงานขยันขันแข็งแบบนี้มองทีไรล้วนเพลินตายิ่งน้ำลากเก้าอี้ใต้โต๊ะมานั่งรอเด็กเข้าครัวเตรียมอาหาร ทว่าเมื่อปลื้มหันหลังเดินกลับมาเขาจึงตาโตด้วยความสงสัย เรื่องน่ายินดีอะไรกันที
องครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์ บทที่ ๑๗ เห็นชอบ (4/4)
เมื่อเรียนจบออกมา ผลงานก็ไม่ได้เด่นอย่างที่ป๊าคาดหวัง ถึงกระนั้นตัวเราที่โตขึ้นจากเด็กเป็นผู้ใหญ่คงทำให้ป๊าไม่ได้สนใจเขามากนัก เราซึ่งไม่ได้มีความสัมพันธ์ในแง่บวกกับป๊าเท่าไรจึงตัดสินใจเก็บกระเป๋าเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปเข้าร่วมสงครามที่ประเทศจีนทันทีที่ได้ทราบข่าว แม้ใจจะไม่ได้รู้สึกฮึกเหิมกับการรบมากนัก แต่เมื่อหันกลับไปมอง เราคงทำไปเพื่ออย่างน้อยป๊าจะภาคภูมิใจในตัวเขาบ้างหลังได้รับการเลื่อนขั้น แม้จะเป็นยศต๊อกต๋อยที่อาจแลกมาด้วยชีวิตก็ตามถือเป็นโชคดีที่เราสามารถเอาชีวิตรอดจากสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองมาได้ และแม้ในนามของสยามประเทศจะแสดงตัวเป็นกลาง และพวกเขาชาวจีนก็สมัครอาสาไปร่วมเป็นกำลังรบของทางฝั่งจีนด้วยตัวเอง แต่เพราะเราบังเอิญได้ไปช่วยเหลือลูกสาวของคนใหญ่คนโตไว้ท่ามกลางสภาวะสงคราม เมื่อกลับมาจึงได้รับการอวยยศขึ้นเป็นสิบเอกปีนั้นเองเราได้พบกับรุ่นพี่หน้าตาดีคนหนึ่งในชุดไปรเวตเดินเข้ามาในแผนก ด้วยความหลงผิดคิดว่าเป็นดารานักร้องที่ไหนเข้ามาเยี่ยมญาติจึงเดินเข้าไปทักทาย แต่ปรากฏว่าผู้ชายคนนั้นคือ ร้อยเอกพิภพ ธีระเสถียร ผู้ที่ใจกว้างมากพอจะเรียกทายาทชาวจีนโพ้นทะ
Anda juga akan menyukai
ผัวเถื่อน
A'vigetor1.7K Dibacaลมหนาว เหมันต์
น้ำหมึกใสใส1.8K Dibacaเกิดใหม่เป็นมารดาใจร้าย
ฉินหลานฮุย1.9K Dibaca(จบ)ผมอยากเป็นคุณชายไม่อยากเป็นแค่เด็กเลี้ยง (Mpreg, Yaoi)
LADY-ZOMBIE1.7K Dibacaลับหลังวิศวะ
นรกสร้าง585 Dibacaยาใจของไก่
นิชา อลีนา257 Dibacaทะลุมิติมาเป็นเกออัปลักษณ์
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว644 Dibacaหวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น
พิมพ์ใจ27 Dibaca
