Mag-log inShare
4. Part : สิ่งที่ต้องการ
Petsa ng paglalathala:
2026-06-17 11:04:13[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : สิ่งที่ต้องการ ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- “หนูเสียครอบครัวไปแล้ว ป๊าก็ต้องมาเป็นครอบครัวให้หนู แบบนั้นถึงจะถูกสิ ไม่ใช่ทิ้งหนูไว้ แล้วหนีไปอยู่เมืองนอกคนเดียวแบบนี้...” “...” ดินแดนไม่ได้คิดไปถึงขั้นนั้นเลย เขาคิดเพียงแค่ว่าเมื่อลียาบรรลุนิติภาวะเขาจะยกสิ่งที่เตรียมไว้ให้กับเธอ ทั้งบ้าน รถ เงินสด และอื่น ๆ รวมถึงยกเลิกบุตรบุญธรรม สถานะที่ผูกติดทั้งสองคนไว้ด้วยกัน เพื่อให้เธอได้ไปมีชีวิตในแบบที่เธอต้องการ ส่วนเขาเองก็จะได้หลุดพ้นจากความรู้สึกผิดในอดีตสักที ถึงจะไม่ใช่ผู้กระทำผิดโดยตรง แต่จะให้เขาเมินเฉยต่อเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ก็คงทำไม่ได้ “แบบนั้นคงไม่ได้ ฉันมีงานสำคัญที่ต้องกลับไปดูแล” “แล้วหนูล่ะคะ หนูไม่สำคัญกับป๊าเหรอ?” “หยุดเรียกฉันแบบนั้นเถอะลียา มันไม่เหมาะ” เขารู้สึกไม่ดีจริง ๆ ที่ได้ยินลียาเรียกเขาด้วยคำ ๆ นั้น “...” “แล้วอีกอย่าง...พรุ่งนี้ช่วงค่ำ ๆ ฉันก็ต้องบินกลับนิวซีแลนด์แล้ว คงทำอย่างที่เธอขอไม่ได้” “งั้นก็พาหนูกับแม่นมไปด้วยสิ จะทิ้งเราสองคนไว้แบบนี้ได้ยังไง...ทำไมถึงปล่อยให้ผู้หญิงสองคนดูแลกันลำพังล่ะคะ ถ้ามีโจนขึ้นบ้านหนูกับแม่นมจะทำยังไง ป๊าไม่คิดบ้างเหรอ?” เธอยกเรื่องร้อยแปดขึ้นมาอ้าง เรียกร้องความเห็นใจจากเขา “คุณหนูคะ...” “ในเมื่อหนูเป็นลูกของเหยื่อ หนูก็มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องไม่ใช่เหรอคะแม่นม...ไม่รู้ล่ะ ถ้าป๊าไม่ย้ายกลับมาอยู่ที่ไทย หนูจะเป็นเด็กใจแตก จะเลิกเรียนหนังสือ จะติดเหล้า ติดยา ติดการพนัน ติดผู้ชายเลยคอยดู” “...” ดินแดนคิดหนักเมื่อเขาถูกเด็กสาวกดดันด้วยคำขู่พวกนั้น “คุณหนู” “แต่ถ้าป๊ากลับมาอยู่ที่นี่ หนูสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีค่ะ จะไม่...ไม่แอบทำเรื่องไม่ดี” เธอหมายถึงเรื่องไม่ดีทุกอย่างและรวมทั้งความลับที่ดินแดนล่วงรู้ “เฮ้อ...” การกดดันของลียามีผลกับใจของดินแดนมากจริง ๆ ยิ่งเธอเอาความฉิบหายสารพัดมากองไว้ตรงหน้าเขาแบบนี้ด้วยแล้ว เขากลัวว่าเธอจะก้าวเข้าหาสิ่งอบายมุขพวกนั้นจริง ๆ เพื่อเรียกร้องในสิ่งที่ต้องการ “นะคะ หนูอยากให้ป๊ามาอยู่ที่นี่ด้วยกัน บ้านหลังนี้ใหญ่เกินไปที่หนูกับแม่นมจะอยู่กันสองคน” “คุณหนู อย่ากดดันคุณดินแบบนั้นสิคะ ท่านมีงานสำคัญที่ต้องกลับไปดูแลนะคะ” “แล้วหนูไม่สำคัญเหรอคะ หนูไม่เคยสำคัญกับป๊าเลยใช่ไหม?” “มันไม่ใช่แบบนั้นนะลียา...” “ถ้าเห็นว่าหนูไม่สำคัญ คุณก็กลับไปนิวซีแลนด์เถอะค่ะ ไปดูแลงานของคุณ ไม่ต้องมาสนใจหนูหรอก...” เธอสะบัดก้นขึ้นห้องไปอย่างเด็กเอาแต่ใจ ทั้งที่ปกติแล้วไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ทว่าเวลานี้เธอกำลังรู้สึกเหมือนว่าตัวเองจะถูกทิ้งอีกครั้ง จากคนที่เธอมองว่าเขาเป็นครอบครัว จะในสถานะพ่อ น้า อา พี่ หรืออะไรก็ตาม เธออยากมีเขาไว้เพื่อให้อบอุ่นใจ “คุณหนูไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะคะ” “เฮ้อ พรุ่งนี้ผมมีไฟล์ทบินกลับตอนห้าทุ่ม ไม่กลับก็ไม่ได้ด้วยสิ...” “เดี๋ยวแม่นมไปช่วยพูดให้ค่ะ เธออาจจะเสียใจที่คุณมาเร็วไปเร็ว อีกอย่าง...ป้าผิดเองที่เคยให้ความหวังกับเธอ ว่าคุณดินอาจจะกลับมาอยู่ที่ไทยด้วยกัน” “อย่าโทษตัวเองเลยครับ...” ในช่วงเวลาอาหารเช้าของวันรุ่งขึ้น ลียาไม่ยอมลงมาทานข้าว เพราะเธอน้อยใจที่อีกคนยืนยันคำเดิมว่าจะจากเธอไปอีกครั้ง ลียาจึงเอาแต่ขังตัวเองอยู่บนห้อง จนกระทั่งถึงเวลาที่ผู้จัดการมรดกมาถึง ก๊อก ๆ! “คุณหนูคะ สิบโมงแล้วนะคะ ยังไม่ตื่นอีกเหรอ?” ก๊อก ๆ! “คุณหนูคะ คุณ...” แก๊ก! “ตื่นแล้วค่ะ” “ผู้จัดการมรดกมาถึงแล้วค่ะ” “...ค่ะ เดี๋ยวอีกสิบนาทีหนูตามลงไป” เธอปิดประตูกลับเข้าห้องมา เพื่อมาจัดการตัวเองให้เสร็จ เพราะตอนนั้นเธอยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ ลียาจัดการธุระส่วนตัวของเธอเสร็จ ก็เดินลงมาชั้นล่าง แม้จะไม่อยากลงไปเจอหน้าใครบางคน แต่เพียงแค่คิดว่าเขากำลังจะทิ้งเธอไปอีกครั้ง ก็เกิดอยากเห็นหน้าเขาก่อนจากกัน ***** “สวัสดีครับคุณลียา ผมเป็นผู้จัดการมรดกของคุณลียาครับ” “สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้ชายสูงอายุแปลกหน้า ที่ดูเหมือนว่าจะเป็นคนสำคัญที่เดินทางมาพบเธอในวันนี้ “...” เธอไม่ตอบไลน์ที่ผมส่งหาเมื่อคืนเลย ท่าจะน้อยใจจริง ๆ เมื่อทั้งหมดอยู่กันครบองค์ประชุม ผู้จัดการมรดกของลียาก็เริ่มแจกแจงสิ่งที่เธอจะได้รับต่อจากนี้ ซึ่งเป็นการชดเชยที่ดินแดนเตรียมไว้ให้เธอในวันที่เธอบรรลุนิติภาวะ “สิ่งที่คุณลียาจะได้รับคือ บ้านหรูมูลค่าหนึ่งร้อยล้านพร้อมชุดตกแต่งทุกชิ้นที่อยู่ภายในบ้านหลังนี้ อีกทั้งรถปอร์เช่ taycan turbo s สีชมพู มูลค่าสิบสามล้านหนึ่งแสนบาท หุ้นในบริษัทเบเทอร์ลิค จำนวนสิบหุ้น และเงินสดอีกจำนวนห้าสิบล้านบาท” “...” ลียานั่งเงียบฟังตลอดช่วงที่ผู้จัดการมรดกชี้แจงรายละเอียด เธอไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งของที่มีมูลค่ามากมายนั้นเลย เพราะตั้งแต่ที่เธอจำความได้จนถึงตอนนี้ ดินแดนก็ดูแลและให้ความสะดวกสบายกับเธอมาตลอด “ส่วนเรื่องการเรียน คุณดินแดนจะส่งเสียให้คุณลียาจนกว่าจะจบปริญญาเอก หรือตามแต่เจตนารมณ์ของคุณลียาครับ” “ถ้าต้องการอะไรเพิ่มอีก บอกฉันได้เลยนะ” “...” ลียาเงียบใส่คนที่พูดด้วย เพราะถึงเธอจะเอ่ยปากขอในสิ่งที่ต้องการ เขาก็ปฏิเสธคำขอนั้นของเธออยู่ดี “...เสร็จธุระแล้วใช่ไหมคะแม่นม” “เอ่อ...” “...” ดินแดนพยักหน้าเพื่อบอกให้ป้านวลพูดแทนเขา เพราะดูเหมือนว่าลียาจะประท้วงด้วยการไม่ยอมพูดคุยกับเขา “เรียบร้อยแล้วค่ะคุณหนู” “งั้นหนูขอขึ้นห้องก่อนนะคะ” “เฮ้อ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ” แม่นมรู้สึกทั้งเป็นห่วงและเข้าใจคุณหนูของเธอในเวลาเดียวกัน นั่นก็เพราะตลอดเวลาที่ดินแดนย้ายไปอยู่เมืองนอก เธอก็นับวันรอที่จะเจอหน้าเขาอีกครั้ง ทว่าเขากลับดูไม่ได้อยากจะเจอเธออย่างที่เธอต้องการจะเห็น แค่อ้อมกอดของความคิดถึงก็ไม่มีมอบให้... “ส่วนเรื่องยกเลิกรับบุตรบุญธรรม ผมฝากจัดการต่อให้ด้วยนะครับ” ผมอาจจะต้องกลับมาที่ไทยอีกครั้งเพื่อจัดการเรื่องนั้นให้เสร็จ หากเสร็จเรื่องแล้ว ผมกับลียาคงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก “ได้ครับ ผมเตรียมเอกสารเสร็จแล้วจะแจ้งให้ทราบนะครับ” “แล้ว…คุณดินจะให้คนรถไปส่งที่สนามบินกี่โมงดีคะ” “สักสามทุ่มก็ได้ครับ” เขาเผื่อเวลาไว้สองชั่วโมงก่อนเครื่องจะขึ้น ซึ่งตอนนี้ก็มีเวลาเตรียมตัวอีกเป็นครึ่งวัน และดินแดนก็ใช้เวลาไปกับการเตรียมงานบางส่วนที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่างของบ้าน เพื่อที่จะได้พักผ่อนตอนอยู่บนเครื่อง และเมื่อถึงนิวซีแลนด์เขาจะได้พร้อมทำงานทันที ซึ่งเขาใช้เวลากับงานไปจนถึงช่วงตะวันตกดิน และตลอดเวลาที่เขาอยู่ชั้นล่างก็ไม่เห็นว่าลียาจะลงมาทานข้าว หรือลงมาใช้ชีวิตอย่างที่เคยทำปกติ “คุณหนูเงียบหายไปทั้งวันเลย” “เดี๋ยวผมลองไปคุยกับเธอดูครับ เผื่อว่าเธอจะยอมเข้าใจ” “นั่นสิคะ ป้าว่าแบบนั้นก็ดีเหมือนกัน” ดินแดนปล่อยมือจากงานที่เพิ่งทำเสร็จ และเดินขึ้นไปหาลียาที่ห้องนอนของเธอ เพื่อพูดคุยและตกลงกันให้เข้าใจ ถึงเรื่องที่เขาไม่สามารถกลับมาอยู่กับเธอที่ไทยตามที่เธอขอได้... ก๊อก ๆ! “ลียา ฉันขอเข้าไปคุยด้วยหน่อยได้ไหม?” ก๊อก ๆ! “ลียา...” แก๊ก! “มีอะไรคะ?” เธอเปิดประตูออกมาในชุดสุดเซ็กซี่ เว้านมโชว์เอว แถมยังใส่คู่กับกระโปรงสั้นจู่ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ใส่ชุดนี้เพื่อเตรียมตัวเข้านอน “แต่งตัวจะไปไหนเหรอ?” “ไปเที่ยวสิคะ ใครจะแต่งตัวแบบนี้นอนเล่นอยู่บ้าน...” เธอหันหลังให้ดินแดนและเดินกลับเข้าไปในห้อง เพื่อแต่งตัวต่อให้เสร็จ ซึ่งเขาก็เดินตามเข้ามาด้านใน เพื่อจะพูดคุยถึงเรื่องที่อยากให้เธอเข้าใจ “ไว้ฉันถึงนิวซีแลนด์เมื่อไหร่จะโทรมาบอกนะ” “...” ก็ยังยืนยันที่จะกลับสินะ “ได้ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ” เธอพูดโดยที่ไม่ได้หันหน้ากลับไปมองคู่สนทนา เธอเข้าใจแล้วใช่ไหมนะ “ว่าแต่...จะไปเที่ยวกับเพื่อนเหรอ” “ไปคนเดียวค่ะ” ลียาอายุเข้ายี่สิบเต็มแล้ว ไม่แปลกที่จะอยากออกไปใช้สิทธิ์ที่เธอไม่เคยได้ใช้ อีกอย่างการเริ่มเป็นเด็กใจแตกในช่วงนี้ก็เหมาะที่สุด “คนเดียว?” “ค่ะ” “เป็นผู้หญิงทำไมถึงไปเที่ยวคนเดียวล่ะ?” “ไปหาเพื่อนเอาข้างหน้าก็ได้หนิคะ ไม่เห็นยาก…” “…” เธอกำลังจะประท้วงผมอยู่สินะ เฮ้อ~ ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] sds ♡Thank you for support • I Love You 3000♡ • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿
Pinakabagong kabanata
อดีตร้าย ลิขิตรัก 27. Part : THE END.
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------นิวซีแลนด์ 3ปีต่อมา…เวลาผ่านไปนานจนลียาและบาสเรียนจบตามเป้าหมาย ทั้งคู่เรียนจบปริญญาโทที่ไทยพร้อมกัน มีแค่บาสที่ขอย้ายมาเรียนต่อปริญญาเอกที่นิวซีแลนด์ เพื่อให้ง่ายต่อการดูแลงานที่ดินแดนมอบหมายและในคริสต์มาสปีนี้ ดินแดนตัดสินใจพาทุกคนมาเยี่ยมบาส ที่นิวซีแลนด์และมาใช้เวลาช่วงสิ้นปีด้วยกันที่นี่ ไม่เว้นแม้แต่คุณหมอเต้ยแฟนหนุ่มของบาส ที่ก็มาร่วมทริปนี้ด้วยเช่นกัน…นอกจากวันนี้จะเป็นวันคริสต์มาสแล้ว ยังเป็นวันครบรอบยี่สิบปีของโศกนาฏกรรมครั้งนั้นอีกด้วย สาเหตุที่ทำให้ลียานึกถึงเรื่องนี้อีกครั้ง ก็เพราะทุกปีจะมีการหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาเล่าตามช่องทางโซเชียวต่างๆซึ่งทุกครั้งที่มีการพูดถึง ก็ยังมีหลายคนที่แสดงความโกรธแค้นต่อฆาตกร และแสดงความสงสารต่อลียาผู้ที่เป็นเหยื่อ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเวลานี้ ฝันร้ายนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว“ลงไปข้างล่างกันเถอะครับ ทุกคนน่าจะรออยู่” ดินแดนพูดบอกกับลียาที่กำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ที่ปลายเตียง“เอ่อ…ป๊าลงไปก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวหนูขอจัดการธุระ
อดีตร้าย ลิขิตรัก 26. Part : ลิขิตให้รัก Nc🔞
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ลิขิตให้รัก Nc🔞----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ห้องนอนดินแดน…ทันทีที่แผ่นหลังสวยถูกวางลงบนเตียงอย่างทนุถนอม ดินแดนก็งัดแท่งใหญ่ออกจากช่องแคบครู่หนึ่ง เพื่อจัดการกับเสื้อผ้าที่แสนเกะกะของเขาและสาวสวย“ป๊าคะ หนูอยากได้อันนั้น”“อันนั้น?” ดินแดนหยุดคิดไปครู่ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจคำที่ลียาพูด แต่เขาแค่ไม่แน่ใจว่าเธอหมายถึงอันไหน หรือสีอะไร “สีอะไรครับ เดี๋ยวป๊าไปหยิบให้”“สีฟ้าค่ะ”ลียานอนเปลือยเปล่ารออยู่บนเตียง มองดูดินแดนเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว เขาหยิบกล่องแห่งความลับของลียาขึ้นมา ก่อนจะใส่รหัสเปิดมันออกอย่างง่ายดาย แน่นอนว่าตอนนี้ทั้งคู่ไม่มีความลับต่อกันอีกแล้ว เพราะสถานะคู่รักที่พวกเขาเป็นอยู่ มันไม่สมควรจะมีความลับต่อกัน“นี่ครับ” ผมยื่นของเล่นแสนโปรดให้ลียา และในตอนที่เห็นว่าเธอกำลังให้ความสนใจกับปุ่มเปิดของสิ่
อดีตร้าย ลิขิตรัก 25. Part : ความสุขเกิดขึ้นอีกครั้ง Nc🔞
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความสุขเกิดขึ้นอีกครั้ง Nc🔞----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------2เดือนต่อมา...ตอนนี้เวลาผ่านมาจนฉันกับบาสเราได้ออกจากโรงพยาบาลมารับการรักษาตัวที่บ้านแล้ว ผลข้างเคียงจากอาการขาดออกซิเจนที่ฉันเป็นก็ยังมีให้เห็นอยู่ทั้งอาการวูบ หายใจลำบาก หรือบางทีก็มีอาการชัก แต่ถึงอย่างนั้นอาการที่ว่ามาก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ และคิดว่าในอนาคตมันอาจจะดีขึ้นมากกว่านี้ เพราะฉันได้รับการรักษาที่ดีจากคุณหมอ และการดูแลที่ดีมากๆ เช่นกัน จาครอบครัวของฉันอีกอย่าง เรื่องที่ค้างคาระหว่างฉันกับป๊าก็สิ้นสุดลงแล้ว เราทั้งคู่ไม่ได้มีพันธะใดๆ ผูกมัดกันไว้อีกแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นอิสระจากการเป็นลูกบุญธรรมของเขาโดยสิ้นเชิง จะเหลือก็แค่ ยังไม่ได้บอกสถานะที่แท้จริงให้กับคนในบ้านรู้ก็เท่านั้น…“ป๊าคะ บาสตื่นหรือยังคะ?”“เห็นป้าสอนบอกว่าออกไปโรงพยาบาลนะ”“แหม่ หม
อดีตร้าย ลิขิตรัก 24. Part : ตื่นจากฝันร้าย
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตื่นจากฝันร้าย----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ฉันหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่ามีอีกคนนอนอยู่กับฉันบนเตียงคนไข้ ความอบอุ่นที่ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดนี้ อาจเป็นยาที่ดีที่สุด ที่รักษาอาการเจ็บปวดของฉันให้หายดี…“ป๊าคะ”“..!”เพียงแค่ได้ยินเสียงแหบพร่าของเจ้าของร่างที่เขานอนกอดอยู่ ดินแดนก็สะดุ้งตื่นขึ้น นั่นคงเป็นสิ่งที่เขารอคอยอยู่นานเป็นวัน เพราะตั้งแต่ที่พาลียาออกมาจากจุดนั้น เธอก็ถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลทันทีเธอหลับไปเกือบครบ24ชั่วโมง อาจเพราะว่าร่างกายบอบช้ำไปทั้งตัวจากการถูกซ้อม แถมสมองยังขาดออกซิเจนไปชั่วขณะ การจะฟื้นตัวได้ก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย“ตื่นแล้วเหรอครับ เจ็บตรงไหนบ้าง บอกป๊าซิ๊”“...ไม่เจ็บแล้วค่ะ”“ไม่โกหกป๊าสิครับ…”“...” ก็ใช่อย่างที่ป๊าบอก ฉันกำลังโกหกเขาอยู่จริงๆ ก็อาจจะเพราะว่าฉันไม่ต้องการให้เขารู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว “แค่ได้มีชีวิตอยู่ต่อกับป๊า เจ็บกว่านี้หนูก็ทนได้ค่ะ...”“เฮ้อ ป๊าขอโทษนะ”“ขอโทษทำไมคะ?”“ก็ถ้าป๊าเจอตัวหนูเร็วกว่านี้ หนูคงไม่เจ็บตัว”“...” คนตัวเล
อดีตร้าย ลิขิตรัก 23. Part : ความจริงจากปากคนชั่ว
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความจริงจากปากคนชั่ว----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------“หนูกลัวแล้วค่ะ อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ ฮืออ!” ลียาร้องไห้อ้อนวอนตัวสั่น เพราะตั้งแต่ที่จำความได้ ไม่เคยมีใครใช้ความรุนแรงกับเธอขนาดนี้ แม้แต่ตอนที่อยู่ในบ้านเด็กกำพร้าเธอก็ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี“ทำไมต้องกลัวพี่ขนาดนี้ด้วย? กับไอ้ลูกฆาตกรที่ฆ่าครอบครัวของลียา ไม่เห็นจะกลัวมันขนาดนี้”“ระรู้เรื่องนั้นได้ยังไง?”“ตอนแรกก็สงสัยอยู่ว่าไอ้ลูกฆาตกรมันจะบอกเรื่องนี้กับน้องลียาหรือยังสรุปว่าน้องลียารู้แล้วสินะ”“…”“แต่รู้แล้วก็ดี ไม่เสียเที่ยวที่พี่พาน้องลียามารําลึกความหลังที่บ้านหลังนี้” นอกจากที่ก็อปจะอยากลองทำเรื่องอย่างว่าที่บ้านร้างแล้ว บ้านหลังนี้ที่เขาเลือก ยังมีประวัติที่เกี่ยวข้องกับอดีตของลียาอีกด้วย“...หมายความว่ายังไง?”“ก็ที่นี่ไง...บ้านที่ครอบครัวของน้องลียาตาย คือที่นี่แหละ”“..!” ลียามองตามคนที่กำลังผายมือนำเสนอบ้านร้าง ที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับตัวเธอในอดีต บ้านที่เคยเกิดโศกนาฏกรรมเป็นข่าวดังหน้าหนึ่งเมื่อสิบเจ็บปีก่อน“น้องลียาอาจจะมอง
อดีตร้าย ลิขิตรัก 22. Part : ล่าตัวไอ้โรคจิต
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ล่าตัวไอ้โรคจิต----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------“ไม่ต้องกลัวนะ แค่ทำตามที่บอก พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้ที่รักต้องเจ็บตัว…” คำพูดกับรอยยิ้มน่าขนลุกของก็อป อดทำลียาหวั่นเชื่อมั่นในคำสัญญาของเขา ทั้งยังรู้สึกขยะแขยงกับคำที่เขาเรียกเธอว่าที่รักสภาพแวดล้อมโดยรอบที่เป็นป่าและบ้านร้างติดๆ กัน สถานที่นี้ เป็นที่ที่ก็อปจัดเตรียมไว้เป็นสถานที่สารภาพรักตั้งแต่แรก เขาเพียงแค่เข้าไปเปิดโรงแรมเพราะไม่สามารถมานอนรอลียาอยู่ที่นี่ได้ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่สภาพแวดล้อมโดยรอบ หรือสถานที่ แต่เป็นคนที่เธออยู่ด้วยตอนนี้ เพราะลียาเดาใจของเขาไม่ถูกเลย ว่าเขาจะจัดการปัญหาระหว่างทั้งคู่ให้จบลงด้วยดีอย่างไร…“…” ตอนนี้ป๊าจะรู้หรือยังนะลียาจำเป็นต้องทิ้งโทรศัพท์มือถือไว้ที่โรงแรมตามคำสั่งของก็อป เพราะในตอนที่ลียามาถึงโรงแรม ก็มีสายจากแม่นมโทรเข้าไม่หยุด ก็อปรู้ได้ทันทีว่าตอนนั้นทางบ้านของลียาน่าจะรู้แล้วว่าเธอหายตัวไปตลอดเส้นทางที่เธอเดินตามเขาเข้ามายังบ้านร้างหลังนี้ ฝ่าดงป่าหญ้าลกจนมาเจอซอยที่เต็มไปด้วยบ้านร้าง ซึ่งไม่
Maaari mong magustuhan
วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์176.5K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.3K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.7K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว376.9K viewsเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan229 viewsเอาดอร์
เฮียกังฟู431 viewsเสน่หาแฟนเก่า
อิแย้ม25 viewsคุณหมอไร้รัก
Wabibi95 views
