Share

บทที่ 46

last update Tanggal publikasi: 2026-03-11 17:58:10
บทที่ 33 : การกลับมาของแม่ทัพไร้พ่าย

ข่าวการปราบกบฏที่ชายแดนเหนือสำเร็จลุล่วงแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลว
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 131

    บทส่งท้าย: กาลเวลา ลิขิตสวรรค์ และนิรันดร์ของเราห้าปีต่อมา ณ เมืองเจียงหนานสายลมวสันต์พัดพาความอบอุ่นและกลิ่นหอมของดอกท้อให้ลอยอวลไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลไป๋ บรรยากาศภายในจวนเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะสดใสที่ดังแว่วมาจากลานกว้างหน้าเรือนใหญ่“ท่านพ่อ! จับข้าให้ได้สิขอรับ!”เด็กชายตัวน้อยวัย

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 130

    บทที่ 69: พยานรักแห่งสองห้วงเวลาหลายสัปดาห์ผ่านไป ชีวิตในจวนตระกูลไป๋กลับมาสงบสุขและอบอวลไปด้วยความหวาน เมิ่งซีกลับไปดูแลกิจการหอวิจิตรซีซีอย่างขยันขันแข็ง โดยมีไป๋อวี้เฉินคอยรับส่งและดูแลแทบไม่ห่างกายทว่าในช่วงเช้าของวันหนึ่ง ขณะที่เมิ่งซีกำลังนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับไป๋อวี้เฉินและฮูหยินผู้เฒ่า กลิ่น

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 129

    บทที่ 68: พันธนาการแห่งรักราตรีเยือกเย็นปกคลุมไปทั่วจวนตระกูลไป๋ ทว่าภายในเรือนนอนใหญ่กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากถ่านในเตาผิง แสงเทียนวับแวมส่องกระทบผ้าม่านแพรไหมสีนวลที่พลิ้วไหวตามแรงลมเมิ่งซีนั่งอยู่บนเตียงกว้าง นางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเป้ใบย่อมที่ติดตัวมาจากโลกอนาคตขึ้นมาเปิดออก ท่ามกลางสายตาใคร่

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 128

    บทที่ 67: เรื่องเล่าจากห้วงอนาคตแสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในโถงของเรือนใหญ่ บรรยากาศที่เคยอึมครึมมาตลอดหกเดือนถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มและเสียงพูดคุยที่อบอุ่นบนตั่งไม้ตัวใหญ่ ฮูหยินผู้เฒ่าไป๋ นั่งอยู่ตรงกลาง ดวงตาที่ผ่านโลกมามาก รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปีติ สองมือเหี่ยวย่นกอบกุมมือของ เมิ่งซี เอา

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 127

    บทที่ 66: ฮูหยินที่หวนคืนแสงแดดสีทองยามเช้าสาดส่องลอดผ่านหน้าต่าง ขับไล่ความมืดมิดและเงียบเหงาที่ปกคลุมเรือนนอนแห่งนี้มาตลอดหกเดือนให้มลายหายไปขวัญฤทัยในร่างของเมิ่งซีค่อยๆ ขยับตัวตื่น สิ่งแรกที่นางสัมผัสได้คือวงแขนแกร่งที่กอดนางเอาไว้แน่น และลมหายใจอุ่นๆ ที่รดอยู่บริเวณหน้าผาก เมื่อเงยหน้าขึ้น นา

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 126

    บทที่ 65: ปาฏิหาริย์แห่งหยาดฝนนี่เขาไม่ได้กำลังฝันไปใช่หรือไม่...ไป๋อวี้เฉินยืนตัวแข็งทื่อ นัยน์ตาคมเบิกกว้างเมื่อทอดสบเห็นร่างบางในชุดเสื้อผ้าแปลกประหลาด กำลังนั่งสะอื้นไห้อยู่เบื้องหน้าเรือนนอนทว่าเมื่อ 'หมิงซาน' ที่ยืนอยู่เบื้องหลังหลุดเสียงอุทานเรียก “ฮูหยิน!” ชายหนุ่มจึงตระหนักได้ในวินาทีนั้

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 66

    บทที่ 5: สตรีที่ไม่อาจคาดเดาแสงแดดยามบ่ายคล้อยสาดส่องลงมายังลานกว้างหน้าโรงเตี๊ยม รถม้าคันหรูของตระกูลไป๋ถูกเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางไกลอีกครั้ง ทว่าบรรยากาศรอบรถม้าในยามนี้กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดแปลกประหลาด‘หมิงซาน’ ผู้คุ้มกันฝีมือฉกาจเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า เมื่อเห็นเจ้านายของตนเ

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 33

    บทที่ 26 : วิญญาณแม่ค้าหน้าเลือดคำว่า 'สถานะ' และ 'ไม่มีสิทธิ์' ที่ลี่เสวี่ยเหยียนจงใจกระซิบเยาะเย้ยกรีดลึกลงไปในใจของหลินเวย ทว่าแทนที่หญิงสาวจะปล่อยให้น้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ไหลริน นางกลับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กดข่มความเจ็บปวดเอาไว้ให้ลึกที่สุด แล้วสับสวิตช์สวมวิญญาณ 'เถ้าแก่เนี้ยหน้าเลือด' ในเสี้ยววิน

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 28

    "มู่เฟิง..." น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือกดุจน้ำแข็ง"ขอรับ ท่านแม่ทัพ!""ไปสืบมา... ว่าใครเป็นคนทำ" เขาหรี่ตาลงมองไปทางทิศที่ตั้งของหอหลินหลาง"ไฟไหม้กลางดึก ทั้งที่ไม่มีคนอยู่ และไหม้จากชั้นล่างขึ้นบน... นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นการลอบวางเพลิง!""รับทราบขอรับ! ข้าจะเร่งตรวจสอบทันที!"เยว่เฉินกำหมัดแ

  • อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ   บทที่ 24

    "ท่านแม่ทัพ... ข้าขอถามท่านตรงๆ เถิด" นางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบคู่นั้น"เราแต่งงานกันมาเป็นปี ท่านไม่เคยแม้แต่จะปรายตามองข้า ทำเหมือนข้าเป็นอากาศธาตุ หรือบางครั้งก็มองข้าด้วยสายตาเกลียดชัง... แล้วเหตุใดตอนนี้ ท่านถึงอยากจะมาขอเริ่มต้นใหม่? ท่านเกลียดข้าไม่ใช่หรือ?"เยว่เฉินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status