LOGINเมื่อกลับมาถึงห้องคอนโด นลิน ก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง เธอย้อนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ คุณหมอที่น่าหมั่นไส้คนนั้นลากเธอไปกินข้าวกลางวันจนได้
และตลอดมื้ออาหาร เขาก็ทำตัวเหมือนเป็นนักข่าว สัมภาษณ์เธอไม่หยุด ทั้งเรื่องส่วนตัว ชีวิตประจำวัน ไปจนถึงอาหารที่ชอบและไม่ชอบ มันน่ารำคาญ แต่ในใจลึกๆ เธอกลับรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด เป็นความรู้สึกใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอไม่เคยได้รับจากคนรักเก่าเลยสักครั้ง
ยิ่งไปกว่านั้น พอหมอภาครู้ว่าเธอเพิ่งขับรถกลับมาจากต่างจังหวัด เขาก็ยืนกรานที่จะเป็นคนขับรถของเธอมาส่งที่คอนโดด้วยตัวเอง แล้วก็นั่งแท็กซี่ย้อนกลับไปเอารถของเขาที่โรงพยาบาล ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่ดูภายนอกเหมือนคาสโนว่าตัวพ่อ จะมีการกระทำที่ใส่ใจและเป็นสุภาพบุรุษได้ขนาดนี้
นลินพยายามสลัดความคิดเกี่ยวกับหมอภาคออกจากหัว แต่เขาก็ยังตามมาหลอกหลอนเธอในแอปพลิเคชันไลน์
ติ๊ง!
ข้อความจากเขาเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ
‘อย่าลืมกินข้าวเย็นนะครับ แล้วก็กิน...’
ตามมาด้วยลิสต์อาหารยาวเหยียดที่มีประโยชน์ต่อคนท้อง ทั้งผักใบเขียว เนื้อปลา โปรตีนต่างๆ พร้อมคำอธิบายสั้นๆ กำกับไว้
ผู้ชายคนนี้ แปลกจริงๆ
ณ “The Hideout” บาร์กึ่งร้านอาหารของเพื่อนสนิทหมอภาค
บรรยากาศภายในร้านไม่ได้อึกทึกครึกโครมเหมือนผับทั่วไป แต่เน้นความสบายๆ เป็นกันเอง แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟดีไซน์เก๋ส่องกระทบกำแพงอิฐเปลือย เสียงเพลงโซลแจ๊สคลอเบาๆ สร้างความผ่อนคลาย เหมาะสำหรับคนที่อยากจะมานั่งดื่มเงียบๆ หรือพูดคุยกับเพื่อนฝูงหลังเลิกงาน
“เป็นไงเพื่อน ลมอะไรหอบมาถึงนี่ได้วะ” กร เพื่อนสนิทและเจ้าของร้านเอ่ยทักขึ้นทันทีที่เห็นร่างสูงของหมอภาคเดินมานั่งที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์
“ไม่มีอะไร แค่อยากมานั่งดื่มชิวๆ”
“อย่างนั้นเหรอ” กรหรี่ตามองอย่างจับผิด “แล้วผู้หญิงคนที่แกอยากเจอจนนั่งเพ้อให้ฉันฟังมาสองเดือนน่ะ ได้เจอกันรึยังวะ” เขาไม่เคยเห็นเพื่อนสนิทที่เป็นเสือผู้หญิงตัวพ่ออย่างหมอภาค จะพูดถึงผู้หญิงคนไหนซ้ำๆ ได้มากขนาดนี้มาก่อนเลย
“เจอแล้ว” ภาคินตอบพลางยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ “เพิ่งเจอวันนี้เลย”
“เฮ้ย! จริงดิ! แล้วแกได้ไลน์มายัง หล่อรวยโปรไฟล์ดีอย่างแก จีบติดแน่นอนอยู่แล้ว”
“แน่นอน” ภาคินยิ้มมุมปาก “ยังไงฉันก็ต้องจีบ ‘แม่ของลูก’ ให้ติดให้ได้”
“โห...คิดไปไกลนะเพื่อน ‘แม่ของลูก’ เลยเหรอวะ” กรแซวอย่างอารมณ์ดี
ภาคินวางแก้วลง มองหน้าเพื่อนสนิทแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“แม่ของลูกจริงๆ ฉันทำเขาท้อง”
คำสารภาพนั้นเล่นเอากรถึงกับพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ งานนี้ดูท่าจะของจริงแล้วสินะ ไอ้หมอภาคเพื่อนรักของเขากำลังจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้วเว้ย!
หลายวันต่อมา...
นลิน เดินออกมาจากห้องทำงานกระจกใสของบอสใหญ่เจ้าของบริษัท หลังจากการประชุมสรุปความคืบหน้าของนิตยสารฉบับต่อไปเสร็จสิ้น พอเธอเดินมาถึงโต๊ะทำงานของตัวเอง พิมพ์ เลขาสาวหน้าใสก็รีบรายงานทันที
“คุณหวานคะ วันนี้มีข้าวกล่องมาส่งอีกแล้วค่ะ วางอยู่บนโต๊ะนะคะ”
มันเป็นแบบนี้มาทุกวัน ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา
นลินถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันไลน์ และก็เป็นไปตามคาด ข้อความจาก ‘คุณหมอภาค’ เด้งขึ้นมาเป็นอันแรก
‘ทานให้อร่อยนะครับ อาหารมื้อนี้เน้นปลาแซลมอนย่าง มีโอเมก้า 3 สูง ช่วยบำรุงสมองของลูกน้อย ส่วนผักบล็อกโคลีมีโฟเลตสูงมาก จำเป็นต่อ...’
เธอกวาดตาอ่านข้อความที่ร่ายยาวถึงคุณประโยชน์ทางโภชนาการต่างๆ ที่เหมาะสำหรับคนท้องอย่างละเอียด ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงเงียบๆ โดยไม่ตอบกลับไปเช่นเคย
สลับมาที่โรงพยาบาล...
หมอภาค แอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูระหว่างรอคนไข้รายต่อไป เขายิ้มออกมาอย่างดีใจเหมือนลูกสุนัขที่กำลังรอเจ้าของกลับบ้าน เมื่อเห็นสถานะใต้ข้อความล่าสุดที่เขาส่งไปขึ้นว่า ‘อ่านแล้ว’
เธออ่านแล้ว...
เขาคิดในใจอย่างมีความสุข แม้ว่าจะไม่มีข้อความใดๆ ตอบกลับมาเลยก็ตาม แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยเธอก็ต้องรับรู้ถึงความพยายามและความจริงใจของเขาบ้างอย่างแน่นอน
“คุณหมอคะ คนไข้รอในห้องตรวจแล้วค่ะ”
“ครับๆ” เขาตอบรับเสียงพยาบาล ก่อนจะจำใจวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะ แม้ว่าใจจริงอยากจะพิมพ์ข้อความส่งไปหา ‘แม่ของลูก’ อีกสักข้อความก็ตาม
ในตอนเย็น ณ ล็อบบี้คอนโดของนลิน
ภาคินยืนรออยู่ที่มุมหนึ่งของล็อบบี้ ในมือของเขาหิ้วถุงอาหารมากมายและถุงเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยวิตามินบำรุงครรภ์ เขาตั้งใจจะเอามาให้เธอด้วยตัวเองหลังออกเวร
ไม่นานนัก ร่างระหงที่คุ้นเคยก็เดินผ่านประตูเข้ามา แต่ท่วงท่าของเธอดูไม่มั่นคงเหมือนทุกครั้ง นลินมีสีหน้าซีดเซียว และในจังหวะหนึ่ง เธอก็เดินเซจนเกือบจะล้มลง
หมับ!
ภาคินพุ่งเข้าไปประคองร่างของเธอไว้ได้ทันท่วงที
“คุณเป็นอะไรไป! มีอาการยังไงบ้างครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย
นลินเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่ประคองเธอไว้แน่น กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยจากคืนนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นผิดจังหวะ เธอยอมรับกับตัวเองในใจว่า ลึกๆ แล้วเธอรู้สึกอุ่นใจเหลือเกินที่ได้เห็นเขาในยามที่ตัวเองกำลังอ่อนแอแบบนี้
“เวียนหัวมากเลยค่ะ รู้สึกอยากจะอ้วก แล้วก็เพลียๆ ไม่มีแรงเลย”
ได้ยินเช่นนั้น ภาคินก็ขมวดคิ้วมุ่น นี่คืออาการแพ้ท้องที่ชัดเจนที่สุด เขาคงปล่อยให้นลินอยู่คนเดียวในสภาพแบบนี้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
ยังไงซะ เขาก็ต้องหาทางให้เธอยอมย้ายไปอยู่กับเขาให้ได้!
ตอนพิเศษ: วิวาห์แสนหวานกับครอบครัวที่สมบูรณ์แบบบรรยากาศภายในห้องแต่งตัวเจ้าสาวของโรงแรมหรูอบอวลไปด้วยความสุขและรอยยิ้ม ไอรินในชุดแต่งงานเปิดไหล่สีขาวบริสุทธิ์ที่ถูกตัดเย็บมาอย่างประณีต กำลังนั่งมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ ใบหน้าสวยเฉียบที่มักจะดูเคร่งขรึมในมาดผู้อำนวยการโรงพยาบาล วันนี้กลับถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสีหวานละมุน ขับให้เธอดูสง่าและนุ่มนวลจนไม่อาจละสายตา“แกสวยมากเลยไอริน ฉันรับรองเลยว่าถ้าคุณศิระเห็น จะต้องตะลึงแน่ๆ”เสียงหวานใสของ ‘พรีม’ เพื่อนสนิทคนสวยที่ตอนนี้พ่วงตำแหน่งน้องสะใภ้ เอ่ยชมอย่างจริงใจ ขณะช่วยจัดระเบียบชายกระโปรงและผ้าคลุมเจ้าสาวให้เพื่อนรักอย่างทะนุถนอมไอรินหันมายิ้มกว้างให้พรีม “ขอบใจนะพรีม... เอาจริงๆ ฉันก็ตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน”“ตื่นเต้นก็เรื่องปกตินี่ วันสำคัญที่สุดในชีวิตทั้งที” พรีมยิ้มให้กำลังใจแกร๊ก...บานประตูห้องพักเปิดออก พร้อมกับร่างสูงสง่าของ ‘หมอพายุ’ ศัลยแพทย์หนุ่มผู้เป็นน้องชายแท้ๆ ของไอรินก้าวเข้ามาด้านใน พายุอยู่ในชุดสูทสีเข้มดูหล่อเนี้ยบสมกับที่เป็นคุณพ่อบ้านสายคลั่งรัก เขาเดินตรงเข้ามาโอบเอวพรีมผู้เป็นภรรยาเอาไว้หลวมๆ ก่อนจ
ตอนที่ 16 (บทส่งท้าย): บทพิสูจน์ของหัวใจความวุ่นวายในช่วงเช้าของโรงพยาบาล BGH ดูเบาบางลงไปมากเมื่อเทียบกับความรู้สึกโล่งใจของไอริน หญิงสาวก้าวลงจากรถสปอร์ตของศิระด้วยรอยยิ้ม หลังจากเคลียร์ใจกัน ซีอีโอหนุ่มก็กลับมารับหน้าที่สารถีส่วนตัวของเธออีกครั้งอย่างเปิดเผย“ตั้งใจทำงานนะครับ ผอ. เย็นนี้เดี๋ยวผมมารับไปทานข้าวที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ของคุณ” ศิระเอ่ยบอกขณะเลื่อนกระจกรถลงมาส่งยิ้มอบอุ่นให้“เตรียมตัวตอบคำถามคุณพ่อให้ดีเถอะค่ะ รายนั้นเตรียมตึงใส่คุณแน่ๆ” ไอรินเย้ากลับเบาๆ แม้ในใจจะแอบกังวลอยู่บ้างศิระไม่ได้มีทีท่าหวั่นวิตก เขายักคิ้วให้เธออย่างมั่นใจ “ระดับผมแล้ว... รับรองว่าว่าที่พ่อตาต้องยอมยกธงขาวแน่นอนครับ”ไอรินส่ายหน้าอย่างอ่อนใจให้กับความมั่นใจของเขา ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าโรงพยาบาลไปเพื่อสะสางภารกิจสำคัญอย่างแรกของวันช่วงบ่าย ไอรินนัดหมอวินมาพูดคุยเป็นการส่วนตัวที่คาเฟ่ใต้โรงพยาบาล เพื่อเคลียร์ทุกอย่างให้ชัดเจนเมื่อเครื่องดื่มถูกนำมาเสิร์ฟ ไอรินก็สูดลมหายใจเข้าลึก ตัดสินใจเอ่ยเข้าเรื่องอย่างตรงไปตรงมา“พี่วินคะ ไอรินต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะคะ สำหรับเรื่องที่บรรดาบอร์ดบริหารหรือคุณพ่
ตอนที่ 15: รักแรกที่หน้าห้องผ่าตัดบานประตูไม้สีเข้มของห้องทำงานประธานบริษัทถูกผลักออกโดยฝีมือของมารดาศิระ หญิงวัยกลางคนเดินนำหน้าไอรินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเบิกบานภายในห้องทำงานกว้างขวาง ศิระนั่งจมอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ สภาพของเขาดูอิดโรย ขอบตาคล้ำอย่างคนอดนอนมาหลายคืน ชายหนุ่มละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยความหงุดหงิดที่ถูกรบกวน ทว่าเมื่อเห็นว่าใครเดินเข้ามาพร้อมกับมารดาของตน ดวงตาก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ“แม่... แล้ว... ไอริน?” ศิระผุดลุกขึ้นยืน แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง“เซอร์ไพรส์จ้ะ!” มารดาของศิระเดินเอากล่องขนมไปวางบนโต๊ะรับแขก “แม่เจอหนูไอรินที่ล็อบบี้ข้างล่าง เลยชวนขึ้นมาด้วยกัน แอบคบกับ ผอ. คนสวยก็ไม่บอกแม่สักคำ ปล่อยให้แม่รู้เองได้ยังไงฮึ”ไอรินเดินตามเข้ามาเงียบๆ เธอลอบมองใบหน้าซูบเซียวของศิระด้วยความรู้สึกผิดปนสงสาร แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้อ้าปากพูดอะไรเพื่อปรับความเข้าใจ คุณแม่ก็หันกลับมามองหน้าเธออย่างพินิจพิเคราะห์ พร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนนึกอะไรขึ้นได้“เอ๊ะ... แต่จะว่าไป...” หญิงวัยกลางคนหรี่ตามองไอรินสลับกับลูกชาย “มองใกล้ๆ แบบนี้ หนูไอรินหน้าตาคล้ายคุณห
ตอนที่ 14: ประกาศสถานะสามวันแล้ว... สามวันที่ศิระหายตัวไปจากวงโคจรชีวิตของไอรินอย่างสมบูรณ์แบบการประชุมติดตามความคืบหน้าของระบบเอไอภายในโรงพยาบาล BGH ในเช้าวันนี้ บรรยากาศเงียบเหงาและตึงเครียดกว่าปกติ ไอรินนั่งอยู่ตำแหน่งประธานการประชุม สายตาของเธอเอาแต่จดจ้องไปที่ประตูห้อง หวังลึกๆ ว่าชายหนุ่มในชุดสูทที่คุ้นตาจะก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มมั่นใจเหมือนทุกครั้งทว่าคนที่เปิดประตูเข้ามากลับเป็น ‘คุณนพ’ ผู้ช่วยคนสนิทของศิระ“ต้องขออภัยที่รบกวนเวลาประชุมครับท่านผู้อำนวยการ พอดีช่วงนี้ท่านประธานศิระติดงานด่วนที่บริษัทแม่ยาวเลยครับ หลังจากนี้ผมจะเข้ามารับหน้าที่ประสานงานเรื่องระบบเฟสสุดท้ายแทนทั้งหมดครับ”คำชี้แจงอย่างเป็นทางการของคุณนพ ทำเอาหัวใจของไอรินหล่นวูบ ความหวังริบหรี่ที่จะได้เจอหน้าและอธิบายเรื่องราวทั้งหมดพังทลายลง เขาไม่ได้แค่หลบหน้า แต่เขากำลัง 'ถอยห่าง' ออกไปจากชีวิตของเธอตลอดการประชุม ไอรินต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการดึงสติให้อยู่กับรายงานบนหน้าจอ หลังจากปิดการประชุมและทุกคนทยอยออกจากห้องไป ผู้อำนวยการสาวตัดสินใจเอ่ยเรียกผู้ช่วยของชายหนุ่มเอาไว้“เดี๋ยวค่ะคุณนพ”นพชะงักเท้
ตอนที่ 13: เส้นขนานของความสัมพันธ์เช้าวันจันทร์ที่ความสดใสของวันหยุดสุดสัปดาห์ยังคงตกค้างอยู่ในความรู้สึก ไอรินก้าวเข้ามาในโรงพยาบาลด้วยใบหน้าที่ดูมีน้ำมีนวลและผ่องใสกว่าปกติ รอยยิ้มบางๆ ยังคงประดับอยู่บนมุมปากเมื่อนึกถึงอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นในเพนต์เฮาส์ของศิระผู้อำนวยการสาวเดินเข้ามาในโซนห้องทำงานผู้บริหาร ทว่าความอารมณ์ดีทั้งหมดกลับต้องสะดุดลง เมื่อเห็นผู้เป็นบิดา นั่งรออยู่ที่โซฟารับรองในห้องทำงานของเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“คุณพ่อ... มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าคะ ถึงมารอไอรินแต่เช้าเลย” ไอรินวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะ เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจภาคินปรายตามองลูกสาว ก่อนจะถอนหายใจหนักๆ “นั่งลงก่อนสิไอริน พ่อมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย... เรื่องภาพลักษณ์ของลูกในฐานะผู้อำนวยการ”ไอรินขมวดคิ้วเล็กน้อย ทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามบิดา “เกิดอะไรขึ้นคะคุณพ่อ”“ช่วงนี้กรรมการบอร์ดหลายคนเริ่มตั้งคำถามเรื่องความสัมพันธ์ของลูกกับคุณศิระ” น้ำเสียงของภาคินจริงจังและเด็ดขาด “การที่ผู้อำนวยการโรงพยาบาลไปสนิทสนมกับคู่ค้าที่รับเหมาทำระบบเอไออย่างออกหน้าออกตา มันทำให้คนอื่นมองว่าลูกอาจจะมีผลประโยชน์ทับซ้อน ลูกรู้ใ
ตอนที่ 12: รสชาติของความใกล้ชิดเวลาผ่านไปเกือบสองเดือนนับตั้งแต่ทริปภูเก็ต ความสัมพันธ์ของไอรินและศิระพัฒนาไปไกลเกินกว่าคำว่าพันธมิตรทางธุรกิจ แม้ในเวลาทำงานไอรินจะยังคงรักษาระยะห่างในฐานะผู้อำนวยการโรงพยาบาล แต่เมื่ออยู่นอกเวลางาน ศิระก็ทำหน้าที่คนรักได้อย่างไร้ที่ติ เขาทั้งสม่ำเสมอ เอาใจใส่ และแทรกซึมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของเธอจนไอรินขาดเขาไม่ได้อีกต่อไปเย็นวันเสาร์ที่ฝนโปรยปราย แทนที่จะออกไปทานอาหารค่ำที่ร้านหรูเหมือนทุกที ศิระกลับเสนอตัวชวนผู้อำนวยการสาวมาที่เพนต์เฮาส์ส่วนตัวของเขา โดยอ้างว่าอยากจะโชว์ฝีมือทำอาหารอิตาเลียนสูตรต้นตำรับให้เธอทานบรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์กว้างขวางอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเนย ศิระในชุดเสื้อยืดสีขาวสบายๆ สวมผ้ากันเปื้อนสีเข้ม กำลังยืนง่วนอยู่หน้าเตาด้วยท่าทางทะมัดทะแมงผิดกับมาดซีอีโอที่เธอเคยเห็นไอรินในชุดเดรสยาวทรงเข้ารูปสีเบจที่ดูเรียบหรูแต่ผ่อนคลายสำหรับวันหยุด เดินเข้ามาในโซนเคาน์เตอร์ครัว หญิงสาวยืนมองแผ่นหลังของคนทำอาหารแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้“มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ เชฟศิระ” ไอรินเดินเข้าไปใกล้ ชะโงกหน้าดูซอสพาสต้าที่กำลังเดือดปุดๆศิระหั
ตอนที่ 6นลิน ยอมให้ หมอภาค ใช้คีย์การ์ดของเธอเปิดประตูและพาเข้ามาในคอนโดแต่โดยดี ตอนนี้เธอไม่มีแรงแม้แต่จะยืนด้วยตัวเองแล้ว ร่างทั้งร่างโอนเอนไปตามแรงประคองของเขาหมอภาคค่อยๆ พานลินมานั่งลงบนโซฟาหนังนุ่มกลางห้องนั่งเล่น ก่อนที่สายตาคมกริบจะกวาดมองสำรวจไปรอบๆ ห้องชุดสุดหรูแห่งนี้เป็นครั้งแรก ทุกอย่
ตอนที่ 4ภาคิน หรือ หมอภาค เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้างดงามที่แฝงไปด้วยความดื้อรั้นของหญิงสาวตรงหน้าอย่างใช้ความคิด สองเดือน ถ้านับตามระยะเวลาที่ระบุในเอกสาร เด็กในท้องคนนี้มีโอกาสเป็นลูกของเขาสูงมากให้ตายสิ คืนนั้นเขาไม่ได้ป้องกันจริงๆ และก็ไม่ได้คาดคิดเลยว่าเธอเองก็จะไม่ได้ป้อ
ตอนที่ 3สองเดือนต่อมา...แท่งพลาสติกสีขาวในมือนิ่งสนิท แต่หัวใจของ นลิน กลับเต้นรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก ขีดสีแดงสองขีดที่ปรากฏขึ้นอย่างเด่นชัดบนหน้าจอผลตรวจการตั้งครรภ์คือคำตอบที่ทำให้โลกของเธอหยุดหมุนอีกครั้งวินาทีนั้น ภาพแรกที่แวบเข้ามาในหัวไม่ใช่ใบหน้าของชายแปลกหน้าคนนั้น แต่เป็นใบหน้าที่ผิด
ตอนที่ 2เช้าวันต่อมา...แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านผืนหนาเข้ามาในห้องสวีท ปลุกให้ นลิน ตื่นขึ้นจากนิทรา เธอขยับตัวช้าๆ รับรู้ได้ถึงความเมื่อยขบไปทั่วทั้งร่าง ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงกิจกรรมอันหนักหน่วงเมื่อคืนได้เป็นอย่างดีหญิงสาวลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ให้เกิดเสียงดังจนรบกวนใครอีกคน







