แชร์

Ep.08

ผู้เขียน: เตชิตา
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-16 10:52:21

ใบหน้าคล้ำของพวกมันดุดันและเหี้ยมเกรียม ดวงตาจับจ้องมองเธอไร้แววปรานี น้ำตาของขวัญข้าวไหลรินเงียบ ๆ เพราะครั้งนี้เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะติดต่อบอกใคร คงไม่มีทางหนีชะตากรรมเลวร้ายในคราวนี้ได้อย่างแน่นอน

“เราได้ตัวเธอมาแล้วครับท่าน” เสียงเหี้ยมรายงานทางโทรศัพท์

“ดีมาก ฉันจะไปรอที่สวน เอาตัวเธอไปที่นั่น”

“ครับท่าน”

รถตู้แล่นออกสู่ถนนวงแหวนอยุธยา–สระบุรี ข้ามสายเอเชียมุ่งหน้านครนายก โดยไม่รู้ว่ามีรถของปรเมนทร์ขับตามมาติด ๆ เป็นความบังเอิญที่โชคดีของขวัญข้าว ที่เขาผ่านมาเห็นพวกมันกำลังฉุดกระชากหญิงสาวเจ้าปัญหาขึ้นรถ

“ยัยเซ่อเอ๊ย ไม่รู้จักระวังตัวซะบ้างเลย” ปรเมนทร์บ่นพึมพำพลางคว้าโทรศัพท์ติดต่อพี่ชาย

“พี่ปราชญ์ ตอนนี้พี่อยู่ไร่ใช่ไหม” เสียงทุ้มกล่าวทันทีที่ปลายสายรับ

“เออ...ทำไมวะ”

“ผมกำลังตามรถคนร้ายอยู่พี่ ตอนนี้มันกำลังวิ่งไปทางสระบุรี” ปรเมนทร์กล่าว

“คนร้าย!”

“ใช่พี่ ยัยข้าวบูดโดนจับขึ้นรถตู้เมื่อกี้ บังเอิญผมเห็นพอดี”

“งั้นตอนนี้แกอยู่เส้นไหน”

 “เส้นพหลโยธิน”

“โอเค เดี๋ยวฉันให้จ่ามืดไปดักรอแถวแยกนครนายก–สระบุรีแล้วกัน”

“ครับพี่ แล้วผมจะโทรหา”

ปรเมนทร์กล่าวก่อนกดตัดสาย ดวงตาคมยังจ้องท้ายรถตู้ที่ขับนำอยู่ด้านหน้า เขาขับตามหลังมาไม่ห่าง จนกระทั่งถึงทางแยกเข้าสู่เส้นทางสายนครนายก เขาสังเกตเห็นรถอีกคันเลี้ยวออกจากข้างทางขับตีคู่กับรถตู้ไปเรื่อย ๆ โดยไม่ให้คนร้ายรู้ตัว

รถตู้เข้าสู่เขตจังหวัดนครนายกจนถึงเส้นทางเล็กซึ่งเปลี่ยวไร้ผู้คน เมื่อรถของจ่ามืดยังคงตามท้าย พวกมันจึงเริ่มรู้ตัว ความเร็วรถพร้อมเสียงปืนเริ่มดังสนั่น การยิงโต้ตอบกันทำให้รถทั้งสองคันข้างหน้าส่ายไปมา ปรเมนทร์ที่ขับตามรั้งท้ายจึงเลี่ยงลงนอกเส้นทาง เพื่อนำรถเข้าดักหน้ารถตู้

เสียงปืนดังระงมพร้อมคำสบถของวายร้ายทั้งสาม ทำให้หัวใจของขวัญข้าวเต้นแรงเมื่อเริ่มเห็นทางรอด เธอไม่รู้ว่าใครที่ตามมาช่วย แต่ถ้ารอดจากสถานการณ์เลวร้ายนี้ได้ เธอสัญญาว่าจะตอบแทนบุญคุณของเขาแน่นอน

“ไอ้เวรเอ๊ย ใครวะ เสือกตามมาถึงนี่!”

หนึ่งในสามโจรสบถดังก่อนจะบรรจุกระสุน ขณะคนขับเบรกรถจนเสียงล้อครูดพื้น ตัวรถส่ายสะบัดทำให้เธอกลิ้งตกลงมากองกับพื้นรถ หน้าผากกระแทกเข้ากับเหล็กขาเบาะนั่งจนรู้สึกเจ็บแปลบ เลือดเหนียว ๆ ซึมออกมาก่อนเธอจะหมดสติ

ปรเมนทร์กับจ่ามืดพร้อมนายตำรวจอีกสามคนรีบลงจากรถ เมื่อรถตู้จอดสนิทและโจรทั้งสามเริ่มระดมอาวุธต่อสู้ กระทั่งหนึ่งในสามถูกยิงบาดเจ็บ ส่วนอีกสองคนรีบหลบหนีทิ้งรถไว้ เรือโทหนุ่มรีบวิ่งเข้าไปช้อนร่างบอบบางของขวัญข้าว อุ้มหญิงสาวที่หมดสติจากอาการบาดเจ็บขึ้นรถของตน แยกกับจ่ามืดที่เร่งติดตามคนร้ายต่อทันที

ขวัญข้าวกะพริบตาเบา ๆ ตอบสนองแสงจ้าของดวงไฟบนเพดานสีขาว เธอลืมตาขึ้นมองรอบกาย ก่อนสะดุ้งเมื่อสบสายตาดุดันของปรเมนทร์ที่ยืนกอดอกเอนหลังพิงผนังห้อง จ้องเธอนิ่ง ๆ

“คุณ...คุณช่วยฉันไว้เหรอคะ” เธอยกมือสัมผัสหน้าผากเบา ๆ เมื่อรู้สึกเจ็บตึงตรงบริเวณนั้น

“ใช่”

“ฉันเป็นหนี้ชีวิตคุณอีกครั้งสินะ” ขวัญข้าวระบายลมหายใจยาว แล้วเงยหน้าขึ้นเอ่ยอย่างซาบซึ้ง “ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้คุณ ฉันคงไม่มีทางรอดมือคนพวกนั้นมาได้แน่ ๆ”

“ถือว่าคุณโชคดี ที่บังเอิญผมผ่านไปเห็นพอดี” ปรเมนทร์ยักไหล่

“คุณไปหาฉันใช่ไหมคะ ถึงบังเอิญเห็นเหตุการณ์” เธอมองหน้าเขานิ่ง

“ใช่ แต่ไม่ใช่ว่าผมพิศวาสอะไรคุณนักหรอกนะ แค่อยากจะไปตกลงกับคุณเท่านั้น”

หัวใจเธอเต้นสะดุดเมื่อฟังคำพูดของชายตรงหน้า ถึงไม่ใช่คนคิดมาก แต่น้ำเสียงของเขาทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่า เขารังเกียจที่จะมีความสัมพันธ์กับเธอมากแค่ไหน  ในเมื่อเขาแสดงออกชัดขนาดนี้ อย่าว่าแต่เรื่องแต่งงานเลย เขาคงอยากบอกด้วยซ้ำว่าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเธออีก

“ค่ะ... แต่ถึงยังไง ฉันก็ต้องขอบคุณมากที่คุณช่วยฉันไว้ คุณไม่ต้องห่วงว่าครอบครัวฉันจะผูกมัดคุณด้วยเรื่องแต่งงานบ้า ๆ นั่น ฉันสัญญาว่าจะจัดการเรื่องนี้เอง” เธอยืนยันหนักแน่นด้วยท่าทางไว้ตัว

“คุณจะล้มเลิกความคิดเรื่องการแต่งงานระหว่างเรา...”

“แน่นอนค่ะ แค่ที่คุณช่วยฉันไว้ทั้งสองครั้ง ฉันก็ไม่รู้จะตอบแทนคุณยังไงหมดแล้ว ฉันไม่กล้าทำเรื่องเดือดร้อนให้คุณไม่สบายใจอีกหรอก” เธอเอ่ยยืนยัน ทั้งแววตาและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความจริงใจ

ปรเมนทร์หรี่ตามองหญิงสาวโดยไม่กล่าวอะไร

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • อสูรกระซิบรัก   Ep.34

    “ไม่ต้อง! แสนดีกลับเองได้!” ปริยากรทั้งสะบัดตัวทั้งออกแรงผลักแผงอกกว้างทุบตีเขาพัลวันทั้งน้ำตานองหน้า“อย่าอาละวาดได้ไหมแสนดี! ขืนพี่ปล่อยเราขับรถออกไปสภาพนี้แล้วเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา พี่จะมองหน้าทุกคนที่บ้านได้ยังไง!”“ไม่ต้องมาห่วงแสนดี! ตาต้าใจร้าย!”“สงบสติอารมณ์หน่อยได้ไหมแสนดี!”“ไม่! ปล่อยแสนดีเดี๋ยวนี้!” สาวน้อยแผดเสียงลั่นดิ้นรนสุดกำลังที่มีปริยากรดิ้นรนสุดกำลัง ยิ่งอ้อมแขนแข็งแกร่งรัดรอบเอวเธอแน่นหนาเท่าใดหยดน้ำตาก็ยิ่งหลั่งไหลพร้อมเสียงสะอื้นราวจะขาดใจ ความเจ็บปวดแล่นริ้วเข้ายึดกุมหัวใจเมื่อตระหนักว่าชายหนุ่มที่เธอปักใจรักแอบมอบหัวใจให้หญิงสาวอีกคน ทั้งที่ทุกคนต่างรับรู้ว่าเธอรักและภักดีต่อเขามากแค่ไหน แต่ทุกคนกลับพร้อมใจกันปิดบัง ปล่อยให้เธอเป็นคนโง่คนสุดท้ายที่ไม่เคยระแคะระคายเลยว่าเขากับปลายรุ้งแอบซ่อนความสัมพันธ์กันเอาไว้“แสนดี สงบสติอารมณ์ก่อนได้ไหม!” ธรภูมิตวาดลั่นอย่างหมดความอดทน“อย่ายุ่งกับแสนดี! รักแสนดีไม่ได้ก็ไม่ต้องมายุ่งกับแสนดี!”สาวน้อยหยุดดิ้นรน ปล่อยให้ร่างกายอ่อนแรงซบอกกว้าง มือทั้งคู่ถูกยกขึ้นปิดหน้าที่นองไปด้วยน้ำตา ความรักที่เคยหล่อเลี้ยงหัวใจและแอบหว

  • อสูรกระซิบรัก   Ep.33

    “จริงนะ พี่ถือว่านี่คือคำสัญญา” ดวงตาคมวาวขึ้นพร้อมรอยยิ้มเปิดกว้าง“หื่น เซ็กซ์จัด”“พิณไม่รู้อะไร...สามีพิณนะจบเอกกามสูตรเชียวนะ” เขายักคิ้วยิ้มให้เธอ“บ้า ไม่เคยได้ยินเอกกามสูตร” ใบหน้าหวานแดงปลั่ง“งั้นไว้พิณหายดีแล้วพี่จะสอนให้ รับรองวิชานี้เรียนสนุกและตื่นเต้นสุด ๆ”“คนบ้า ชอบพูดบ้า ๆ”“บ้าที่ไหน เรื่องกามสูตรนี้มีจริงนะยาหยี เคยได้ยินชื่อของวาสยายาน(VASYAYANA) นักปราชญ์ชาวอินเดียหรือเปล่าสุดสวย ท่านเขียนตำรับรักฉบับอินเดียเรื่องกามสูตรเนี่ยมากว่า 1,300 ปีที่แล้วเลยนะ”“อื้อ ไม่เห็นจะอยากอ่านเลย” “โธ่...เป็นหนังสือที่มีประโยชน์เล่มหนึ่งเลยนะในตำรากามสูตรโดยวาสยายานาน่ะ มีบริบทของ “ธรรมะ” แห่งการครองคู่อย่างมีความสุข เรียกได้ว่าเป็นบริบทของการเรียนรู้ผู้ชายและเข้าใจผู้หญิง เป็นการประสานจุดเด่นจุดด้อยด้วยกันจนรวมเป็นหนึ่งเดียว และยังมีเรื่องของ “อัฎฐะ” หรือการประกอบกิจการร่วมกันเพื่อก่อร่างสร้างครอบครัว มีการทำการงานเพื่อความเป็นปึกแผ่นมีการแบ่งหน้าที่ในการทำงาน การเก็บเงินทอง การดูแลบ้านช่องลูกหลานให้มีความสุขไม่ได้มีแต่เรื่องกามารมณ์อย่างเดียวเสียเมื่อไหร่ล่ะเมียจ๋า เรียกว่าเร

  • อสูรกระซิบรัก   Ep.32

    เขาไม่ตอบแต่กลับส่งยิ้มให้เธอพร้อมกับเปิดประตูรถสปอร์ตแบบเปิดประทุนให้เธอก้าวเข้าไปแล้วจึงวิ่งอ้อมหน้ารถมายังฝั่งของตน เครื่องยนต์ถูกสตาร์ทและขับเคลื่อนออกไปอย่างเร็วปานกลางจนกระทั่งถึงหน้าผาโล่งกว้างแห่งหนึ่งที่มีเพียงเวิ้งฟ้ากว้างสีครามด้านหน้ากับเหวลึกและท้องทะเลสีครามมองเห็นไกล ๆ ลมเย็นพัดแรงจนผมของเธอปลิ้วลู่ไปตามกระแส เครื่องบินเล็กสองลำบินโฉบไปมาจนเธอต้องมองอย่างสนใจ“เอ๊ะ!”เสียงหวานดังอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นแผ่นผ้าสีขาวกลางม่านฟ้ามีข้อความตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวโตเขียนคำว่า “Phin-Will U Marry Me” น้ำตาของเธอไหลพราก มือทั้งสองข้างถูกยกขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองไว้ด้วยความปลื้ม ใบหน้าหวานเงยขึ้นสบตาคมของคนรักเขาโอบกอดเธอไว้ดวงตาคมจ้องมองสบตาของเธอหวานฉ่ำ ใบหน้าโน้มลงแนบชิดจนหน้าผากสัมผัสกัน แหวนที่เลือกเองกับมือถูกหยิบออกมาถือไว้พร้อมกับกระซิบเบา ๆให้เธอได้ยิน“I love you. Please marry me...แต่งงานกับพี่นะครับ”“Yes…I love you too. พิณก็รักพี่เขตค่ะ”เสียงหัวเราะปนไปกับน้ำตาแห่งความตื้นตันเมื่อแหวนที่สวยที่สุดในความรู้สึกของเธอถูกสวมเข้าที่นิ้วนางข้างซ้าย เธอยกแขนขึ้นโอบลำคอแกร่งพร้อม

  • อสูรกระซิบรัก   Ep.31

    พิณพญาทั้งอ่อนโยนและอ่อนหวาน แค่แอบมองแอบฟังเธอคุยโทรศัพท์กับมารดาเมื่อวันแรกที่ได้พบกันอีกครั้ง เขาก็ตกหลุมรักในความน่ารักและช่างอ้อนของพิณพญาที่มีต่อมารดาแม้จะเป็นเพียงแค่การพูดคุยกันทางโทรศัพท์ก็ทำให้เขาอยากเป็นคนหนึ่งในครอบครัวของเธอทันทีความรู้สึกนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับเขามาก่อน แม้เขาจะเคยมีผู้หญิงมากมายในชีวิต แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่จะมีใครทำให้เขาคิดถึงคำว่าครอบครัวเหมือนเช่นที่พิณพญาทำได้เลยสักคน อาเขตมั่นใจว่าเขาพบคนที่เกิดมาเพื่อเป็นคู่ของเขาอย่างแท้จริงแล้วเสน่ห์ของพิณพญาไม่ใช่มีเพียงรูปร่างหน้าตาเท่านั้น เสน่ห์ของเธอเพียบพร้อมไปหมดทั้งพิศวาสเย้ายวนที่ทำให้เขาลุ่มหลง ทั้งความอ่อนโยนน่ารัก ความอ่อนหวานช่างอ้อน ถึงแม้เธอจะแสนงอน ขี้ใจน้อยแต่นั่นก็เป็นเรื่องเล็กเพราะเขาค่อนข้างชอบที่จะง้อและเอาใจคนขี้งอนอย่างเธอด้วยร่างกายของเขาเองพิณพญาไม่เชื่อลมปากของอาเขตนัก ผู้หญิงถึงอย่างไรก็ยังต้องการการยืนยันเป็นทางการ นั่นก็คือการแต่งงานนั่นแหละไม่ใช่เรื่องอื่น เธอไม่ชอบที่จะคบหากันแบบประเภทเลื่อนลอย ถูกใจก็อยู่ไม่ถูกใจก็เลิก และถ้าเขาไม่คิดจะแต่งงานกับเธอ พิณพญาก็ไม่พร้อมจะเปลืองตัวมอ

  • อสูรกระซิบรัก   Ep.30

    “จะลงไปดี ๆ หรือจะให้พี่อุ้มไป” อาเขตถอนหายใจแรง“พิณจะกลับบ้าน”“พี่อยากให้เราคุยกันก่อน”“แต่พิณไม่พร้อมจะคุย”“คุยกันอย่างมีเหตุผลบ้างได้ไหม อย่าใช้แต่อารมณ์แบบนี้สิพิณ”“พิณไม่ได้ใช้อารมณ์ แต่พิณยังไม่พร้อมจะคุยต่างหาก พี่เขตนั่นแหละเอาแต่ใจ ไร้เหตุผล” เธอหันมาต่อว่าเสียงขุ่น“ถ้าพิณยังไม่พร้อมจะคุย พี่ก็พร้อมจะรอให้พิณอารมณ์ดีกว่านี้ก่อน แต่พี่ก็ต้องแน่ใจด้วยว่าพิณจะไม่หนีพี่ไปอย่างครั้งก่อน”“ไหนว่ารักกันก็ต้องเชื่อใจกันไง พี่เขตไม่เชื่อใจพิณ”“ถ้าอย่างนั้นพิณสัญญากับพี่ได้ใช่ไหมว่าเราจะคุยกันดี ๆ โดยที่พิณจะไม่หนีพี่ไปเฉย ๆ”“ฮึ...” เธอสะบัดหน้าหนี“ว่าไง...”“สัญญา แต่ต้องไม่ใช่วันนี้ในเวลาที่พิณยังไม่หายโกรธแบบนี้ด้วย”“ตกลง แต่ถึงยังไงคืนนิ้พิณก็ต้องอยู่ที่นี่”“แต่พิณอยากกลับบ้าน” เธอเม้มริมฝีปาก “พี่เหนื่อย”“งั้นพิณกลับเอง” เธอยังต่อรอง“ไม่ได้! พี่จะปล่อยพิณกลับได้ยังไง พิณกลัวอะไรถ้าจะต้องค้างบ้านพี่ หรือว่าพิณกลัวพี่...”“ไม่กลัว...แต่ไม่อยากเห็นหน้า”“ถ้าอย่างนั้นพี่จะนอนหันหลังให้พิณก็ได้”อาเขตหัวเราะเบา ๆ พร้อมกับเปิดประตูลงไปก่อนจะเดินอ้อมหน้ารถตรงมายังประตูฝั่งต

  • อสูรกระซิบรัก   Ep.29

    “พี่เขต”“กลับกันเถอะพิณ” อาเขตโอบบ่าคนรักไว้อย่างปลอบโยน “นังหน้าด้าน รู้ทั้งรู้ว่าเขตคบอยู่กับฉัน ไม่มีปัญญาหาผู้ชายคนอื่นหรือไง หน้าตาก็ดูดี แต่ชอบแย่งแฟนชาวบ้าน” เสียงตะโกนของเพียงเดือนทำให้สายตาทุกคู่หันมาจับจ้องและซุบซิบกันสนุกปาก“หยุดเดี๋ยวนี้นะเพียงเดือน ผมไม่คิดว่าคุณจะกล้าทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้”“ใช่สิคะ เพียงมันโง่ที่รักคุณ พอคุณเบื่อถึงได้ถีบหัวเพียงส่ง” เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเจ็บแค้นก่อนจะหันกลับมามองทางหญิงสาวอีกคนอย่างเกรี้ยวกราด“แกก็เหมือนกัน อย่าคิดนะว่าเขาจะจริงจังด้วย นี่คงยอมนอนกับเขาแล้วหละสิ คิดสินะว่าเขาจะหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้นน่ะ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ผู้ชายถ้าเขารักแกจริงเขาก็ต้องให้เกียรติแกสิ วันหนึ่งแกก็จะไม่ต่างอะไรจากฉันเมื่อเขาเบื่อ เพราะเขาก็เคยหลงฉันเหมือนที่เคยหลงแกมาก่อน นังหน้าโง่”“เพียงเดือน!”น้ำตาของพิณพญาค่อย ๆ ไหลอาบแก้ม เสียดหัวใจกับคำพูดของเพียงเดือน มือเรียวสะบัดออกจากฝ่ามือของคนรักพร้อมกับหันหลังให้คนทั้งคู่ สองเท้าพาตัวเองก้าวเดินจากมาอย่างรวดเร็ว มือเรียวยกขึ้นปาดน้ำตา“หยุดได้แล้วนะเพียง ถ้าคุณยังไม่เลิกวุ่นวายกับผมและพิณ รับรองคุณไม่มีวั

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status