ตอนที่ 4 ก่อกำเนิดอัญมณี […เมื่ออดีต]

แก้วตาไม่มีแรงจะขยับและตอบโต้เขา พึ่บ พึ่บ พึ่บ อิฐขยับทันทีไม่ใช่แค่เธอที่รู้สึกทรมานเขาเองก็ไม่ต่างจากเธอ แต่เขาหาทางออกให้กับตัวเองได้อยู่แล้ว แรงตอดรัดของเธอมีมากขึ้น จนอิฐอัดแรงกระแทกใส่เธอไม่ยั้ง ความป่าเถื่อนที่เขามอบให้เธอทำให้เธอเจ็บปวดจนแทบจะสลบอยู่หลายครั้ง แต่เมื่อเธออยากจะหลับไปพร้อมกับความเจ็บปวดนี้ อิฐก็จะบีบเคล้นอกอวบของเธออย่างแรง  “เธอทำให้ฉันเสียวดีจริงๆ” เฮ่อ เฮ่อ เฮ่อ อิฐยังคงขยับ แววตาบ่งบอกถึงความสุขและยิ่งมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นใบหน้าเธอเจ็บปวด แท่งร้อนของเขาโอบล้อมไปด้วยหยาดเลือดและธารน้ำของร่างกายเธอที่เริ่มคุ้นชิน และตอบสนองกับความป่าเถื่อนของเขา เธอเสียวแล้ว

            แก้วตาที่ต้องกัดฟันอดทนต่อการกระทำย่ำยีที่อิฐมอบให้ ในสมองเธอคิดแต่ว่าเธอต้องผ่านมันไปให้ได้ เธอไม่มีทางฆ่าตัวตายแน่นอน แต่เธอจะทำให้อิฐอยู่บ้านหลังนี้ต่อไปไม่ได้ ร่างบางที่นอนถูกโยกให้ร่างกายขยับอย่างต่อเนื่องเมื่ออิฐไม่มีทีท่าจะสงบลงเลย แม้ความวาบหวามจะแผ่กระจายไปทั่วทุกอณูในทุกๆ จุดของร่างกายแล้วก็ตามแต่เธอก็พยายามข่มความรู้สึกของตัวเองไว้อย่างเต็มที่เท่าที่จะทำได้

            ซี๊ดดดดด อิฐที่คิดว่าตัวเองขยายตัวเต็มที่แล้ว แต่ในร่องสาวเขากลับขยายตัวมากขึ้นอีก ร่องสาวที่ฉีกขาดดูดกลืนเขาได้ดีจริงๆ ฝ่ามืออดไม่ได้ที่จะบีบเคล้นดึงรั้งเต้าเต่งอวบอึ๋มของเธอเกินตัวจริงๆ เขาในฐานะผู้ชายเขาไม่ปฎิเสธเลยว่าของเธอนั่นถือว่าผ่าน

            “เสียวมาก ก็ครางออกมาเถอะ ฉันไม่ว่าเธอหรอก” เสียงแหบพร่าร้องบอกอย่างใจดี

            อื้มมมมม ริมฝีปากอิ่มแดงถูกบดขยี้ด้วยความหยาบกร้าน อิฐไม่ปราณีเธอทั้งข้างบนและข้างล่าง เขาไม่ได้เริงสวาทกับเธอ แต่เขากระทำการข่มขืนเธอเหมือนสัตว์เดรัจฉาน ไร้ซึ่งความอ่อนโยน ทุกๆการกระทำเขาคาดหวังให้เธอเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจ เขาสร้างตราบาปบนร่างกายเธอได้ แต่จิตใจเธอต้องควบคุมมันให้ได้ เขาไม่มีทางชนะเธอในทุกๆอย่าง

            อื้มมมมม แก้วตาที่พยายามพลิกหน้าหนี เธอก็ได้อิสระในที่สุด แต่ปากเธอแตก ทำให้มีเลือดไหลออกมาผสมกับน้ำลายของอิฐเลอะริมฝีปากเธอไปหมด แก้วตาพยายามเช็ดมันออกด้วยท่าทีรังเกียจ ซึ่งอิฐเองก็หาได้สนใจใยดีกับท่าทางแบบนั้น

            อึก อึก พึ่บ พับ อิฐใช้สองมือบีบคอเธอไว้ ทำให้แก้วตาหายใจลำบาก แต่ทำไมกลับเป็นอิฐเหมือนจะทรมานกว่าเธอ เพราะเส้นเลือดตามร่างกายเขาปูดโปนเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาตามรูขุมขน และเขาก็เร่งสะโพกเพื่อกระแทกใส่เธอแรงขึ้นและเร็วขึ้นอีก

            โอ้วววววววว อิฐร้องครางออกมา แก้วตาเองก็รู้สึกไม่ต่างจากเขา เธอเกร็งและกระตุกพร้อมๆกับเขา และท้องน้อยของเธอก็อุ่นวาบ

            เฮ่อ เฮ่อ เฮ่อ อิฐหยุดทุกการเคลื่อนไหว เขาหอบหายใจเหนือร่างเธอ ซึ่งเธอเองก็ไม่ต่างจากเขา ก่อนหน้านี้เธอถูกเขาขัดขวางการเอาอากาศเข้าปอด แต่เมื่อเขาปล่อยจากการบีบรัดคอเธอจึงหอบหายใจถี่แรง เมื่อกี้เธอทั้งเสียวจนเหมือนร่างกายล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ แต่มันแค่ช่วงสั้นๆที่เธอรู้สึกดี แต่ตอนนี้เธอเหมือนอยากตายจริงๆ กับแท่งเนื้อของอิฐที่ยังอยู่ในตัวเธอและเธอก็เจ็บจนแทบขยับขาไม่ได้

            แก้วตาพยายามผลักอิฐให้ออกไป เพราะคิดว่ามันจบแล้ว แต่เธอคิดผิด เมื่ออิฐผลักมือเธอออก เขาใช้สองมือขยับขาเธอทั้งสองให้ลอยขึ้น ทำให้สะโพกเธอลอยขึ้นมาตามแรงปราถนาของเขา และเขาก็ทำอย่างเดิมอีกครั้ง ทุกอย่างเริ่มต้นอีกครั้ง ร่างกายเธอปวดระบบไม่น้อยอยู่แล้ว ตอนนี้มันยิ่งทวีความเจ็บปวด แรงปะทะและแรงกระแทกที่เขาสาดซัดเข้ามา ทำให้เธอทรมานพอๆกับความเสียวที่เกิดขึ้น ถ้าคนที่ทำแบบนี้กับเธอเป็นชายที่ใจเธอปราถนา เธอก็คงจะไม่รู้สึกว่ามันน่าขยะแขยงและทรมานใจถึงขนาดนี้

            โอ้ววววว และอิฐก็ครางออกมาเป็นครั้งที่สองในสิบนาทีต่อมา และเขาก็เป็นแบบนี้อีกครั้ง เขาพักหอบหายใจไม่กี่นาที เขาก็ทำเหมือนเดิม เพียงแต่เขาพลิกร่างเธอจัดเปลี่ยนท่าทางตามที่เขาต้องการ เธอทำได้แต่เพียงแค่อดทน และรอว่าเมื่อไหร่มันจะจบ

            โอ้ววววว เสียงครางครั้งที่สี่ของอิฐดังออกมา แก้วตาทรุดฮวบนาบใบหน้าและอกอวบกับที่นอน เมื่อเขาเสร็จสมในอีกท่า

            เพี๊ยะ เพี๊ยะ เขาฟาดก้นเธออีกครั้งซ้ายขวาและยอมถอดถอนแท่งร้อนออกมาในที่สุด ร่องสาวปลดปล่อยให้สายธารลาวาที่มีคราบสีแดงผสมอยู่มากมายไหลออกมาเลอะเทอะที่นอนบริเวณนั้น

            “สะใจ!!!” อิฐขยับออกมาพร้อมกับเสียงตะโกนก้องกังวาลคับห้อง  ฮาฮาฮา “ต่อไปฉันจะดูว่าเธอจะปากดีกับฉันอีกมั้ย ถ้าไม่อยากต้องเจอแบบนี้อีกก็ไสหัวออกจากบ้านฉันไปได้แล้ว”

            แก้วตาแม้จะหายใจรวยระริน เธอก็ได้ยินทุกอย่างชัดเจน แต่เธอไม่มีเรี่ยวแรงเหลือพอจะต่อกรกับเขาในตอนนี้

            ปัง! ประตูห้องที่ถูกปิดเสียงดัง ทำให้คนที่พึ่งกลับมาและตั้งใจจะมาดูบุตรสาวที่น่าจะกลับมาตั้งนานแล้วเป็นอย่างไรบ้าง แต่เมื่อกอแก้วเดินสวนกับอิฐที่แต่งตัวไม่เรียบร้อยผมเผ้ายุ่งเหยิง เดินมาจากทิศทางห้องลูกของตน เธอก็ใจหายวาบ และเมื่อคนทั้งสองสบตากัน อิฐกลับมอบรอยยิ้มเย้ยหยันให้มา กอแก้วรีบเร่งฝีเท้าไปยังห้องของบุตรสาว