Se connecterPartager
ตอนที่ 2 จริงจังกว่าเรื่องเรียน
Date de publication:
2025-11-05 15:04:28“นั่นสิฉันลืมไปว่าแกเป็นถึงลูกสาวเจ้าของมหาวิทยาลัยสืบเรื่องอาจารย์ใหม่แค่นี้คงไม่ยาก ว่าแต่แกไม่คิดบ้างเหรอว่าอาจารย์เขาจะมีแฟนแล้ว”
“ไม่รู้สิเจน ฉันคงต้องสืบดูก่อน”
“ฉันเตือนแกเลยนะเปียโน ถ้าอาจารย์มีแฟนแล้วอย่าไปยุ่งกับเขาเด็ดขาด แกทั้งสวยทั้งรวยไม่จำเป็นต้องไปแย่งผู้ชายของใคร” ณัฐมลเตือนสติเพื่อน
“ฉันรู้หรอกน่าใบตอง คนอย่างฉันก็มีศักดิ์ศรีพอ ฉันไม่ไปแย่งของรักของห่วงของใครหรอก แต่ถ้าใครมาแย่งของฉันเป็นอันเห็นดีกัน”
“แกก็พูดไปเรื่อยเปียโน อย่างกับแกมีแฟนนั่นแหละ รุ่นพี่มาจีบตั้งหลายคนก็ไม่เห็นแกจะสนใจใคร”
“ก็สเปกฉันต้องอายุมากกว่าไงล่ะ”
“อย่างอาจารย์ไนท์น่ะเหรอ” เจนิสาถามย้ำเพื่อความแน่ใจ
“อือ อย่างอาจารย์ไนท์เนี่ยใช่เลย คะแนนเต็มสิบฉันให้ร้อยเลยนะ”
“แกก็เว่อร์เกินไปแล้ว”
“ฉันพูดจริงนะเจน ยังไม่เคยมีใครที่ทำให้ฉันรู้สึกชอบได้เท่าอาจารย์ไนท์เลย เขาทำให้หัวใจฉันเต้นแรง วันนี้ฉันเรียนแทบไม่รู้เรื่อง”
“ก็แกเอาแต่จ้องหน้าอาจารย์นี่จะเรียนรู้เรื่องได้ยังไง”
“ฉันอยากให้ถึงวันเสาร์หน้าเร็วๆ จังเลย” สุพิชฌาย์พูดไปยิ้มไปดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับเมื่อนึกถึงใบหน้าหล่อของอาจารย์หนุ่ม
“นี่เราเพิ่งเลิกเรียนได้ไม่ถึงยี่สิบนาทีเองนะ แกจะให้มันถึงวันเสาร์เหรอยัยเปียโน มันเกินไปแล้ว” ณัฐมลพูดพลางหัวเราะ
“เหลืออีกตั้งหนึ่งอาทิตย์ฉันจะทนคิดถึงเขาไหวไหมนะ”
“เป็นเอามากนะแก ฉันว่าไปกินข้าวกันก่อนดีกว่านะฉันหิวแล้ว” เจนิตาตัดบทเพราะถ้าคุยกันต่อสุพิชฌาย์ก็คงเวิ่นเว้อไม่เลิก
ตลอดหนึ่งสัปดาห์ต่อมาไม่มีวันไหนเลยที่สุพิชฌาย์ไม่พูดถึงอาจารย์ปณัยกร หญิงสาวรอคอยให้ถึงวันเสาร์เพราะอยากจะเจอหน้าอาจารย์อีกครั้ง
เธอยังไม่ได้สอบถามไปทางอาจารย์ทรงวุฒิเพราะตอนนี้อาจารย์ยังพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลและเธอก็ไม่อยากจะรบกวนเวลาของท่าน
“พวกแกพรุ่งนี้ก็วันเสาร์แล้วฉันตื่นเต้น” สุพิชฌาย์พูดกับเพื่อนเย็นวันศุกร์ขณะเลิกเรียนวิชาสุดท้าย
“ก็แค่วันเสาร์จะตื่นเต้นทำไมหรือชอบที่มาเรียนในวันหยุด”
“ก็ต้องชอบสิเพราะฉันได้มีเวลาอยู่กับอาจารย์ไนท์ตั้งสาม ชั่วโมงเชียวนะเจน” สุพิชฌาย์ตอบด้วยสีหน้าระรื่นเธอดีใจที่จะได้เจอกับเขาอีกครั้ง
“แกก็เพ้อฝันเหมือนกันนะเปียโน พูดมาได้ว่ามีเวลาอยู่กับอาจารย์สามชั่วโมงทำอย่างกับอยู่กันตามลำพังสองคนนั่นแหละ ลืมไปหรือเปล่ามีเพื่อนนักเรียนอีกเต็มห้อง”
“ฉันไม่สนใจคนอื่นหรอกนะ ฉันสนใจแค่ฉันกับอาจารย์”
“แกคงมองพวกฉันเป็นอากาศธาตุเลยใช่ไหม”
“มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกใบตองแต่มันเป็นเวลาที่ฉันจะเก็บเกี่ยวความสุขให้กับตัวเอง”
“เฮ้อ!....เพื่อนเราเป็นเอามากๆ ไม่ใช่ว่าพรุ่งนี้รีบมาเรียนแต่เช้าเพื่อจะจองโต๊ะด้านหน้าสุดนะ”
“ใครจะนั่งหน้ากันล่ะ ต้องนั่งแถวที่สองเพราะจุดนั้นอาจารย์จะเห็นชัดที่สุด” เธอตอบอย่างมั่นใจเพราะไปถามมารดาที่เคยเป็นอาจารย์มาแล้วว่าเวลาสอนชอบมองบริเวณไหนบ่อยที่สุด
“ฉันว่าครั้งนี้เปียโนมันเป็นเอามากนะ เผื่อใจไว้หน่อยก็ดีนะ อาจารย์เขาคงไม่มองนักศึกษาอย่างเรา”
“แกอย่าทำให้ฉันเสียกำลังใจสิใบตอง ถึงวันนี้ไม่มองแต่วันต่อไปมันก็ไม่แน่ คอยดูนะฉันจะต้องหาทางใกล้ชิดกับอาจารย์ไนท์มากกว่านี้ให้ได้”
“นี่แกวางแผนจะทำอะไรเหรอเปียโน อย่าคิดทำอะไรที่แผลงๆ นะ”
“ตอนนี้ยังคิดไม่ แต่เดี๋ยวก็คิดออกเองนั่นแหละ”
“แกจะทำอะไรก็ตามใจแกเลย แต่อย่าลืมนะว่าแกยังเป็นนักศึกษาอยู่ระวังด้วยเดี๋ยวจะเสียไปถึงพ่อกับแม่” ณัฐมลเตือนเพื่อนด้วยความหวังดี
“รู้แล้วน่าใบตองฉันไม่ทำอะไรให้เสียไปถึงพ่อกับแม่หรอก ถ้างั้นขอตัวกลับก่อนนะ”
“แล้วคืนนี้อย่าลืมนะที่เรานัดกันไว้ ฉันนัดกลุ่มยัยน้ำหวานไว้ด้วยนะ ไปกันหลายคนน่าจะสนุกดี”
“เชิญพวกแกตามสบายเถอะฉันจะรีบพักผ่อนพรุ่งนี้ตื่นมาหน้าตาจะได้สดชื่น ขอบตาไม่คล้ำอาจารย์เห็นว่าฉันสวยกว่าใคร”
“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสาวสายปาร์ตี้อย่างแกจะพลาดการไปกินเหล้ากับพวกเรา แล้วจะเอาเวลาไปนอนพักผ่อน” เจนิสตาพูดแล้วหัวเราะเพราะปกติแล้วคนที่ชวนไปดื่มเหล้าหรือไปเที่ยวกลางคืนมักจะเป็นสุพิชฌาย์มากกว่า
“ปล่อยให้เปียโนเพ้อฝันไปคนเดียวเถอะเราสองคนก็รีบกลับหอดีกว่า” ณัฐมลชวนเจนิตากลับหอพักที่อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยซึ่งทั้งสองคนพักด้วยกันตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง
“แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ” เจนิตาโบกมือให้เพื่อน
“อือ แล้วเจอกัน”
สุพิชฌาย์แยกกับเพื่อนหน้าอาคารเรียนจากนั้นหญิงสาวก็ขับรถคันเล็กของตนเองกลับที่บ้านซึ่งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย บิดามารดาของเธอเป็นเจ้าของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งนี้และบริหารงานมานานตั้งแต่สมัยคุณปู่คุณย่า
“สวัสดีค่ะพ่อสวัสดีค่ะแม่” หญิงสาวทักทายบิดามารดาที่กำลังนั่งคุยกันอยู่บริเวณห้องรับแขก
“เปียโนวันนี้กลับเร็วนะลูก”
“หนูเลิกเรียนก็รีบกลับบ้านเลยค่ะ หนูเป็นเด็กดีใช่ไหมคะ” หญิงสาวกอดแขนบิดาอย่างประจบ
“พ่อรู้ว่าลูกสาวพ่อเป็นเด็กดี พ่อกับแม่ว่าเย็นนี้จะไปเยี่ยมอาจารย์ทรงวุฒิสักหน่อยเห็นว่าตอนนี้ออกจากห้องไอซียูมาอยู่ห้องพักฟื้นแล้วหนูจะไปกับพ่อด้วยไหม”
“ลูกสาวกลับมาในเหนื่อยๆ ให้ลูกพักเถอะ แล้วคืนนี้ก็คงต้องออกไปปาร์ตี้กับเพื่อนอีกอย่าไปกวนเวลาวัยรุ่นเลย”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะแม่หนูก็อยากไปเยี่ยมอาจารย์ทรงวุฒิเหมือนกันค่ะ”
“แล้วคืนนี้จะไม่ออกไปเที่ยวกับเพื่อนอีกหรือเปล่า” คุณวิมลวรรณถามลูกสาวเพราะปกติเธอจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนในคืนวันศุกร์ ซึ่งเธอเคยห้ามอยู่หลายครั้งแต่เธอก็ไม่ฟังจนสุดท้ายก็เลิกห้าม
“คืนนี้คงไม่ไปค่ะ พรุ่งนี้หนูมีเรียน”
“หนูมีเรียนวันเสาร์ด้วยเหรอเปียโน” เธอวันถามลูกสาวด้วยความแปลกใจเพราะเสาร์ที่แล้วเธอไม่อยู่บ้านจึงไม่รู้ว่าลูกสาวของตนเองนั้นออกไปเรียนกับอาจารย์พิเศษที่จ้างมาสอนแทนอาจารย์ทรงวุฒิที่ประสบอุบัติเหตุและนอนอยู่ที่โรงพยาบาล
“มีค่ะแม่ ก็อาจารย์พิเศษที่มาสอนแทนอาจารย์ทรงวุฒิเขาว่างเฉพาะวันเสาร์ค่ะ”
“แล้วเขาสอนดีไหมเปียโน” คุณสุชาติถามลูกสาวเพราะทางมหาวิทยาลัยยังไม่เคยจ้างอาจารย์ท่านนี้มาสอนเลยสักครั้งแต่ครั้งนี้ที่จ้างก็เพราะอาจารย์ทรงวุฒิเป็นคนแนะนำ
“ก็ดีค่ะพ่อลักษณะการสอนคล้ายๆ กับอาจารย์ทรงวุฒิเลยค่ะพ่อ”
“แล้วเพื่อนของหนูโอเคกับอาจารย์พิเศษคนนี้ไหม”
“ก็โอเคนะคะโดยเฉพาะเพื่อนผู้หญิง”
“ทำไมล่ะ” คุณวิมลวรรณที่นั่งฟังอยู่ถามลูกสาว
“ก็อาจารย์คนนี่หล่อมากค่ะแม่ เพื่อนๆ ก็เลยชอบและอยากเรียนกับอาจารย์ค่ะ”
“แล้วลูกสาวของแม่ล่ะชอบอาจารย์คนนี้หรือเปล่าเขาชื่ออาจารย์อะไรนะ”
“เขาชื่ออาจารย์ปณัยกรค่ะ แต่เขาให้พวกหนูเรียกว่าอาจารย์ไนท์ค่ะ” หญิงสาวไม่ตอบมารดาว่าชอบอาจารย์คนใหม่หรือเปล่าเพราะกลัวว่าจะทำให้เขามีปัญหา
“พ่อว่าพวกเราอย่าเสียเวลาคุยกันเลย รีบไปเยี่ยมอาจารย์ทรงวุฒิดีกว่าพ่อไม่อยากไปถึงค่ำมันจะรบกวนเวลาพักผ่อน เยี่ยมเสร็จแล้วจะได้ไปหาของกินอร่อยๆ”
“ได้ค่ะพ่อ”
“แล้วหนูจะเปลี่ยนชุดก่อนไหมล่ะเปียโน”
“ไม่เป็นไรค่ะแม่หนูไปชุดนี้ก็ได้”
Dernier chapitre
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 40 ตอนจบ
หลังจากเคลียร์งานทุกอย่างเป็นที่เรียบร้อยปณัยกรก็เดินทางมาที่ประเทศอังกฤษเขาเข้าพักที่อพาร์ตเมนต์ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหอพักของสุพิชฌาย์มากนักปณัยกรมาถึงที่นี่ตั้งแต่กลางดึกแต่ไม่อยากจะไปรบกวนเวลาพักผ่อนของสุพิชฌาย์ วันนี้เข้าจึงรีบตื่นนอนตั้งแต่เช้าแล้วไปดักรอหญิงสาวที่หน้ามหาวิทยาลัย เขารู้ว่าวันนี้สุพิชฌาย์ไม่มีเรียนแต่เธอมีนัดอ่านหนังสือกับเพื่อนผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงคนที่เขาคิดถึงสุดหัวใจก็กำลังเดินเข้ามาใกล้ หญิงสาวไม่ทันสังเกตเพราะคนที่พิงกำแพงและก้มหน้าอยู่นั้นคือคนรักของตัวเอง“เปียโน” ปณัยกรเรียกชื่อคนรักเบาๆสุพิชฌาย์หยุดเดินเมื่อได้ยินเสียงเรียกเบาๆ หญิงสาวรู้สึกคุ้นหูกับเสียงที่เรียกและมันฟังดูไม่ใช่เพื่อนชาวต่างชาติของเธอเธอหันมองแล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าคนยืนอยู่นั้นคือคนที่เธอกำลังคิดถึงมากที่สุดในตอนนี้ สุพิชฌาย์โผกอดด้วยความดีใจและไม่สนใจสายตาของคนอื่นที่เดินผ่านไปผ่านมา“พี่ไนท์ มาได้ยังไง” สุพิชฌาย์ร้องไห้ด้วยความดีใจเพราะก่อนหน้านี้ปณัยกรโทรมาบอกว่าพวกเขามาหาเธอตามนัดไม่ได้ทำให้เธอน้อยใจและงอนอยู่หลายวันแต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะมาอยู่ที่นี่ก่อนเวลาที่นัดไว้“คิดถึงก็เลย
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 39 พ่อที่เข้าใจลูกสาว
ช่วงปิดเทอมใหญ่ปณัยกรไม่มีสอนที่มหาวิทยาลัยรัฐบาล ชายหนุ่มจึงมีเวลาเรียนรู้งานกับคุณสุชาติอย่างเต็มที่ ส่วนช่วงเปิดเทอมนั้นเขาก็วางแผนเอาไว้แล้วว่าจะสอนนักศึกษาวันจันทร์ถึงวันพุธเต็มวันส่วนวันพฤหัสกับวันศุกร์เขาจะสอนแค่ครึ่งวันเพื่อจะปลีกตัวมาทำงานที่มหาวิทยาลัยของคุณสุชาติชายหนุ่มปรึกษาเรื่องนี้กับรุ่นพี่และเขาก็บอกว่าไม่มีปัญหาอะไร ถ้าออกมาทำงานข้างนอกมันไม่ได้กระทบกับการสอน ปณัยกรไม่ใช่คนแรกที่ทำแบบนี้เนื่องจากยังมีอาจารย์อีกหลายท่านที่ทำงานอื่นแต่ต้องรับผิดชอบในวิชาของตนเองให้ครบถ้วนตอนนี้ก็ผ่านมาสองเดือนที่เขาเรียนรู้งานกับคุณสุชาติได้มากแล้ว ชายหนุ่มวางแผนเอาไว้ว่าก่อนที่มหาวิทยาลัยจะเปิดภาคเรียนที่หนึ่งเขาจะบินไปหาสุพิชฌาย์ที่อังกฤษ ซึ่งเรื่องนี้เขายังไม่ได้แจ้งคุณสุชาติแต่ก็คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเพราะที่ผ่านมาเขาก็รับผิดชอบงานที่ได้รับมอบหมายอย่างดีมาตลอดอีกทั้งช่วงที่จะบินไปนั้นก็เป็นช่วงที่มหาวิทยาลัยของคุณสุชาติ ปิดภาคเรียนซัมเมอร์เพื่อให้นักศึกษาพักก่อนจะเริ่มเรียนในภาคเรียนต่อไปเมื่อคิดว่าจะได้เจอกับคนรักปณัยกรก็ยิ้มอย่างมีความสุขเขานั่งทำงานอยู่ในห้องของตัวเองจนกร
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 38 หนูไม่อยากไปเรียน
เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็วตอนนี้ก็ถึงเวลาที่สุพิชฌาย์จะต้องเดินทางไปเรียนต่อประเทศอังกฤษแล้ว แม้ในใจไม่อยากจะจากคนรักไปแต่เธอก็ยังรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับบิดาและเมื่อคิดว่ากลับมาแล้วจะได้ทำงานร่วมกับปณัยกรหญิงสาวก็เลยใช้ตรงนี้เป็นแรงผลักดันส่วนตัวปณัยกรก็รู้สึกใจหายเพราะตั้งแต่รู้จักกับสุพิชฌาย์มานานหลายเดือนเขากับเธอแทบไม่เคยอยู่ห่างกันเลย ครั้งนี้จึงเป็นการห่างกันเป็นครั้งแรกแต่เขาก็ต้องยอมให้หญิงสาวไปเรียนเพราะนั่นคืออนาคตของเธอก่อนวันเดินทางเขาและเธอต่างก็พากันไปรู้จักเพื่อนของอีกฝ่ายเพื่อเป็นการเลี้ยงส่งซึ่งดูเหมือนว่าสุพิชฌาย์จะเข้ากับเพื่อนของเขาได้ดี ส่วนเขากับเพื่อนสุพิชฌาย์นั้นเคยเจอกันใยฐานะอาจารย์กับลูกศิษย์มาบ้างแล้วแต่พอได้มารู้จักกันอีกครั้งก็รู้สึกแปลกไปบ้างแต่พอคุยไม่นานก็เริ่มปรับตัวได้วันนี้สุพิชฌาย์จะต้องเดินทางไปเรียนแล้ว ปณัยกรมาส่งเธอที่สนามบินและแยกตัวออกมาคุยกันตามลำพังส่วนบิดามารดาของเธอก็ยืนรออยู่ซึ่งทั้งสองคนจะตามไปส่งสุพิชฌาย์ที่อังกฤษด้วย “เปียโนต้องคิดถึงพี่ไนท์มากๆ แน่เลยค่ะ” สุพิชฌาย์เริ่มจะงอแงเมื่อถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆ“เราวิดีโอคอลหากันไ
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 37 เวลาที่เหลือ
“พ่อว่ายังไงบ้างคะพี่ไนท์” หญิงสาวถามเมื่อปณัยกรเปิดประตูเข้ามานั่งในตำแหน่งคนขับ“ท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร”“พี่ไนท์คะตอบให้มันละเอียดหน่อยสิคะ”“พ่อของเปียโนไม่ว่าอะไรหรอกครับ”“หมายความว่าพ่อยอมให้เราคบกันใช่ไหม”“ครับ”“พ่อพูดอะไรกับพี่บ้างพี่หายไปนานเปียโนใจคอไม่ดีเลยนะคะ”ปณัยกรหันมายิ้มก่อนจะขับรถออกจากมหาวิทยาลัยระหว่างทางเขาก็เรื่องที่ตัวเองคุยกับบิดาของสุพิชฌาย์ให้เธอฟังทั้งหมด“โล่งอกไปทีค่ะ เปียโนมีความสุขที่สุดเลยค่ะ”“พี่ก็เหมือนกันครับ เย็นนี้พ่อของเปียโนให้พี่พาเปียโนไปที่บ้าน”“ไปทำไมคะ”“ท่านก็คงอยากเจอลูกสาว”“เปียโนว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ เลยค่ะ”“อย่าคิดมากไปเลยนะ ตอนนี้เราไปหาอะไรกินก่อนดีกว่ายังเหลือเวลาอีกนานกว่าจะถึงเวลานัดเปียโนอยากไปไหนล่ะ”“ไปกินข้าวแล้วก็ดูหนังสักเรื่องดีไหมคะ”“ครับ”ทั้งสองทานอาหารกลางวัน ดูหนังและเดินเล่นจนถึงเย็นจากนั้นปณัยกรก็ขับรถออกจากห้างสรรพสินค้าเพื่อนตรงไปยังบ้านของคุณสุชาติตามที่นัดไว้ระหว่างทางสีหน้าของสุพิชฌาย์ดูเป็นกังวล ปณัยกรเอื้อมมือมาจับไว้เพื่อหวังให้เธอรู้สึกผ่อนคลายและสบายใจมากขึ้น“พี่ไนท์ว่าพ่อกับแม่จะคุยอะไรกับ
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 36 ลูกผู้ชาย
ปณัยกรมีสีหน้าเครียดอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมาถึงมหาวิทยาลัยเอกชนที่คุณสุชาติบิดาของคนรักเป็นเจ้าของ ชายหนุ่มแจ้งกับเลขาที่หน้าห้องว่าเขานัดคุณสุชาติไว้แล้วเลขาของคุณสุชาติโทรเข้าไปแจ้งเจ้านายจากนั้นปณัยกรก็เคาะประตูก่อนจะเปิดเข้าไป“สวัสดีครับคุณสุชาติ”“สวัสดีครับอาจารย์ปณัยกร เชิญนั่งก่อน”“ขอบคุณครับคุณสุชาติเรียกผมว่าอาจารย์ไนท์ก็ได้นะครับเรียกเต็มยศแบบนี้ผมรู้สึกเกร็งๆ ยังไงก็ไม่รู้”“ได้สิว่าแต่วันนี้อาจารย์ไนท์เข้ามาพบผมมีอะไรจะคุยเหรอ ใช่เรื่องที่จะเริ่มสอนนักศึกษาช่วงซัมเมอร์นี้หรือเปล่าติดปัญหาตรงไหนแจ้งผมได้ตลอดเลยนะ” คุณสุชาติถามอย่างใจดี“ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกครับ”“อ้าวแล้วมีเรื่องอะไรล่ะอย่าบอกนะครับว่าเปลี่ยนใจจะไม่มาสอนที่นี่แล้ว ผมเสียดายอาจารย์ที่สอนเก่งๆ อย่างคุณแย่เลย”“คือคุณสุชาติครับ....” ชายหนุ่มมีท่าทางอึดอัดเพราะไม่รู้จะเริ่มต้นพูดยังไงถึงเรื่องที่ตนเองตั้งใจมาหาคุณสุชาติในวันนี้“อาจารย์ไนท์มีอะไรก็พูดกับผมตรงๆ เลยนะครับไม่ต้องเกรงใจหรอก”“คือเรื่องที่ผมจะมาคุยกับคุณสุชาติวันนี้ก็คือเรื่องที่ผมกับเปียโนคบกันอยู่ครับ”“อะไรนะ....คบกันเหรอ” คุณสุชาติทำทีเป็นตกใจ
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 35 จากเพื่อให้คิดถึง
ระยะเวลาที่อยู่ปราณบุรีสามวันสี่คืนเป็นช่วงเวลาที่สุพิชฌาย์และปณัยกรมีความสุขมากๆ ทั้งสองใช้เวลาด้วยกันอย่างเต็มที่แม้จะไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนไกลจากที่พักแต่สุพิชฌาย์ก็มีความสุขที่ได้อยู่กับเขาตามลำพังและเมื่อถึงวันที่จะต้องเดินทางกลับหญิงสาวก็แทบไม่อยากจะขึ้นรถเลย“เปียโนครับ พี่ว่าเรารีบไปกันเถอะนะยืนอยู่ตรงนี้นานๆ ผิวเสียไม่รู้ด้วยนะ”“ก็เปียโนยังไม่อยากกลับนี่คะ เราอยู่ต่อไม่ได้เหรอคะ”“พี่ก็อยากจะอยู่ต่อนะแต่วันนี้พ่อกับแม่ของเปียโนกลับมาแล้วพรุ่งนี้พี่โดยจะเข้าไปคุยกับท่านที่มหาวิทยาลัย พี่โทรแจ้งกับเลขาของท่านไว้แล้ว”“พี่ไนท์คะ เปียโนว่ายังไม่ต้องบอกพ่อกับแม่ได้ไหมคะ” สุพิชฌาย์เริ่มเป็นกังวลเพราะกลัวจะถูกบิดาห้าม“ทำไมล่ะครับเปียโน เราคุยเรื่องนี้กันหลายครั้งแล้วนะ ว่าพี่จะต้องบอกพ่อกับแม่ของเปียโน”“เปียโนกลัวค่ะว่าถ้าบอกแล้วพ่อจะให้เปียโนย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านเปียโนคงทนไม่ได้แน่ๆ ถ้าไม่ได้อยู่กับพี่แบบนี้”“อย่าเพิ่งกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นเลยพี่เชื่อว่าพ่อกับแม่ของเปียโนเป็นผู้ใหญ่มากพอ แล้วที่ผ่านมาเปียโนก็ไม่เคยทำให้ท่านผิดหวังทั้งเรื่องเรียนจบได้เรื่องที่กำลังจะไปเรียนต่
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 34 ช่วยคลายหนาว nc
เมื่อถ่ายรูปจนพอใจแล้ว ทั้งคู่ก็จูงมือกันลงไปในน้ำทะเลใสสะอาด ปณัยกรโอบเอวของเธอไว้ ขณะที่คลื่นลูกเล็กๆ ซัดเข้ามาเบาๆ“เปียโนมีความสุขไหม”“มีความสุขที่สุดเลยค่ะ หนูอยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงนี้” เธอพูดเสียงหวานซบหน้าลงกับอกแกร่ง“พี่ก็อยากให้เป็นแบบนั้น” เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ทั้งคู่ยืนกอดกันท่ามกล
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 19 แผนเด็ด
เช้าวันใหม่สุพิชฌาย์ยังไม่ยอมลุกจากที่นอนทั้งที่ตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงครึ่งแล้ว หญิงสาวอยากรู้ว่าถ้าปณัยกรเห็นว่าเธอยังนอนอยู่บนเตียงของเขาแล้วชายหนุ่มจะทำหน้ายังไงเธอยิ้มเมื่อนึกไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน การที่เขาจูบเธอแบบนั้นมันก็แน่ชัดแล้วว่าเขาต้องมีใจให้กับเธออย่างแน่นอนแต่ก็ไม่รู้ว่าเพรา
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 18 ถ้าเมาจะไม่คุย
เสียงดนตรีในผับดังเป็นจังหวะเร้าใจ สุพิชฌาย์กับเพื่อนๆ สนุกสนานกันอย่างสุดเหวี่ยง หญิงสาวดื่มไปหลายแก้วแต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอเมาเพราะที่ผ่านมาก็เป็นสายปาร์ตี้และดื่มจนชินแล้ว“แกจะไม่กลับไปนอนหอฉันจริงๆ เหรอรถแกก็อยู่ที่นั่นนะ”“ฝากไว้ที่นั่นก่อน พรุ่งนี้ฉันค่อยกลับไปเอานะ”“แล้วแกจะไม่ให้ฉันสองคนนั่ง
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 17 ไม่ได้เป็นอาจารย์กับลูกศิษย์แล้ว
สุพิชฌาย์ยังคงมาอ่านหนังสือที่ห้องของปณัยกรทุกวัน มันกลายเป็นความเคยชินอีกอย่างนอกจากการทานอาหารเย็นด้วยกัน การได้นั่งมองหน้าชายหนุ่มและอ่านหนังสือไปด้วยก็เป็นความสุขอีกอย่างของหญิงสาวส่วนปณัยกรเองนั้นการได้มองหน้าสุพิชฌาย์ขณะที่นั่งทำงานไปด้วยมันทำให้กำแพงในใจของชายหนุ่มละลายลงไปอย่างช้าๆ แต่ก็ยั
Vous vous intéresseriez aussi à
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89121.4K Vuesวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์81.3K Vues(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก188.0K Vuesรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat108.9K Vuesพัง
โนเนจัง3.0K Vuesเจ้าสาวตัวแทนของอัคนี
สายธารลับ126 Vuesเมื่อรักกลายเป็นคำตัดสิน
สายธารลับ142 Vuesมาเฟียร้ายพ่ายรัก
ขนมหวาน30 Vues
