เข้าสู่ระบบแชร์
2
วันที่เผยแพร่:
2026-06-16 21:09:48“อย่าหาว่าฉันยุ่งเลยนะคะ ทางที่ดีควรให้คุณครูไปพักที่อื่น”
“ป้าก็รู้ว่าไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริง ฉันกับโยโกะมีปัญหากันมาตลอด ตั้งแต่เกิดเรื่อง”
“ฉันรู้ค่ะ แต่อาจจะลดปัญหาลงบ้าง คุณโยเธอไม่เคยลงไม้ลงมือกับคุณเลยนะคะ” นางไม่ได้เข้าข้างนายสาวจนเกินเหตุ แต่หากชมพูนุชออกไปพักด้านนอกปัญหาคงลดลงบ้าง
“ฉันคงทำไม่ได้หรอก ในเมื่อสัญญาจ้างระบุไว้แล้ว และไม่ต้องห่วงว่าฉันจะคิดเกินเลยกับคุณครู ฉันขอยืนยันว่าผู้หญิงที่ฉันรักคือโยโกะคนเดียวเท่านั้น” ซาโตชิกล่าวทิ้งท้ายก่อนเดินตรงไปยังห้องทำงาน แม่บ้านวัยกลางคนได้แต่มองตามอย่างกลัดกลุ้มใจ หากไม่มีชมพูนุชเข้ามาอยู่ในบ้าน นางคงไม่กลัวจนต้องเสียมารยาทพูดตักเตือนเจ้านายหนุ่มแบบนี้
โยทะกาขับรถออกมาจากบ้านด้วยความโมโห เกลียดผู้หญิงชื่อชมพูนุชนักที่ทำให้เธอควบคุมอารมณ์ไม่อยู่เผลอตบหน้าสามีไปเช่นนั้น
“บ้าจริง!” เธอทุบพวงมาลัยด้วยความโมโห หากไม่เพราะอีกฝ่ายกระทำกับน้องชายที่ตนรักก็คงไม่โกรธเกลียดเข้ากระดูกดำแบบนี้ “จริงสินนท์” เมื่อนึกถึงน้องชายก็รีบต่อสายถึงคนที่อยู่ข้ามประเทศทันที
“นนท์เหรอ ว่างคุยกับพี่ไหม” โยทะกาไม่พูดพร่ำรอให้อีกฝ่ายเอ่ยทักทายด้วยซ้ำ
“คุณนนท์อยู่ในห้องประชุมค่ะพี่โย” มาริสาตอบกลับเสียงหวานใส่ญาติผู้พี่ของชานนท์ หวังว่าอนาคตจะได้ดองเป็นญาติกัน
“ฉันไม่ใช่ญาติของเธอ เรียกคุณก็พอมั้ง” โยทะกาสวนกลับด้วยความไม่พอใจ ที่อีกฝ่ายมาตีสนิทนับญาติกับตน ไม่มีทางเสียหรอกจะให้ชานนท์มาคว้าแม่หม้ายผัวทิ้งมาเป็นภรรยาออกหน้าออกตา
“ขอโทษค่ะคุณโย”
“ถ้านนท์ออกจากห้องประชุมแล้ว ให้เขาโทร.กลับมาหาฉันด้วย บอกว่ามีธุระสำคัญจะพูดด้วย”
“ธุระอะไรคะ เอ่อ... ริสาจะได้บอกคุณนนท์ถูก”
“บอกแค่ว่ามีธุระด่วนเท่านั้นแหละ” โยทะกากล่าวจบก็วางสายลง
“ยัยบ้า! หวงก้างเหลือเกิน สักวันฉันจะทำให้แกอกแตกตาย” มาริสากล่าวด้วยคำที่เคียดแค้นชิงชังจนเผลอขยำแผ่นกระดาษในมือจนยับย่น นอกจากชมพูนุชแล้วคงมีโยทะกานี่แหละที่เธออยากให้ตายจากโลกใบนี้
“เป็นอะไรริสาทำไมต้องขยำกระดาษขนาดนั้น”
คำถามนั้นทำเอามาริสาปรับสีหน้าไม่ถูก อึกอักพยายามคิดหาคำตอบ “เอ่อ... ริสา... ริสาพิมพ์งานผิดหลายครั้งเลยโมโหค่ะ” หญิงสาวแก้ตัวเสียงสั่นไม่คิดว่าชานนท์จะออกมาจากห้องประชุมรวดเร็วแบบนี้
“คุณควรมีสมาธิในการทำงานมากกว่านี้” ชายหนุ่มว่ากล่าวติเตียนก่อนเดินเข้าไปในห้องทำงาน มาริสาไม่รอช้ารีบตามเข้าไปพร้อมพาร่างขึ้นไปนั่งขอบที่พักแขนเก้าอี้ของเจ้านายหนุ่ม
“ดูหน้าเครียดๆ นะคะ มีอะไรหรือเปล่า”
“ผมถูกส่งให้ไปดูงานที่ญี่ปุ่นเป็นเวลาสามเดือน” ชานนท์กล่าวด้วยเสียงเนือยๆ เพราะเขาเพิ่งจะย้ายกลับมาเมืองไทยไม่ถึงสองเดือนด้วยซ้ำ
“ก็ดีสิคะ ริสาอยากไปญี่ปุ่นมานานแล้ว” หญิงสาวกล่าวด้วยความตื่นเต้น
“ครั้งนี้ผมไปคนเดียว คุณต้องทำงานอยู่ที่นี่ คอยรับคำสั่งผม” ชานนท์บอกเสียงขรึม ทั้งที่จริงประธานบริษัทสนับสนุนให้ผู้ช่วยติดตามไปดูงานด้วย แต่เป็นเขาเองที่ไม่ต้องการ อยากอยู่อย่างสงบไม่ต้องการให้หญิงสาวไปกวนใจ
“ทำไมล่ะคะ ทำไมคราวนี้ท่านประธานต้องห้ามริสาไปด้วย” มาริสากล่าวเสียงขุ่นอย่างลืมตัว
“คุณมีหน้าที่จะต้องทำตามคำสั่งนะมาริสา ถ้าอยากไปญี่ปุ่นจริงๆ ก็ลาออกจากการเป็นเลขาฯ ซะ แล้วค่อยตามผมไปที่ญี่ปุ่น”
“ดีสิคะ ริสาจะได้ออกมาดูแลคุณอย่างเต็มตัว” มาริสากลับไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจกับคำพูดของอีกฝ่าย
“มาริสา!” ชานนท์ลุกขึ้นพร้อมกล่าวเสียงเข้ม
“เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ ผมยังไม่พร้อม” เขายอมรับว่าพลั้งปากพูดออกไปต่อหน้าอดีตภรรยา หวังประชดอีกฝ่าย จนมาริสายึดเอาคำนั้นมากดดันเขาทุกครั้งที่มีโอกาส
“ไม่พร้อม หรือคุณยังลืมคุณนุชไม่ได้กันแน่คะ”
“อย่าพูดถึงผู้หญิงคนนั้นให้ผมได้ยินเด็ดขาดมาริสา”
“ริสาขอโทษ ริสาสัญญาจะไม่พูดถึงอดีตภรรยาคุณอีก” มาริสาเดินเข้ามาสวมกอดชายหนุ่มอย่างออดอ้อน
“ช่างเถอะ” เขาผละร่างแล้วเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง
“เมื่อตอนคุณเข้าห้องประชุมคุณโยเธอโทร.เข้ามาหาคุณค่ะ บอกว่ามีธุระด่วนจะคุยด้วย” มาริสายื่นโทรศัพท์มือถือส่งให้ หลังจากเจ้านายหนุ่มเข้าประชุมเธอก็ถือวิสาสะคว้าโทรศัพท์มือถือของเขาไปไว้ที่โต๊ะทำงาน เผื่อมีผู้หญิงคนไหนโทร.เข้ามาก็จะได้ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม
“ได้บอกไหมว่ามีธุระอะไร”
“เปล่าค่ะ บอกแค่ว่ามีธุระด่วนเท่านั้น”
“อืม... ขอบใจ คุณไปทำงานต่อเถอะ” ชานนท์พยักหน้ารับคำ
มาริสายืนอิดออดไม่ยอมไปแต่พอเห็นสายตาคมกริบจ้องมองมาเท่านั้นก็ยอมล่าถอยออกไปในที่สุด พอคล้อยหลังเลขาฯ สาว ชานนท์ก็โทร.กลับไปหาโยทะกาทันที บรรดาญาติๆ เขาสนิทกับโยทะกามากที่สุด เธอรับรู้ทุกเรื่องของเขา แม้แต่เรื่องความในใจของเขาก็ตาม เธอเป็นที่ปรึกษาที่ดี มีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นที่ความคิดสวนทางกันคือเรื่องการตัดสินใจแต่งงานกับชมพูนุช
“กว่าจะโทร.กลับมาได้ พี่รอเกือบครึ่งชั่วโมงแน่ะ”
“ไม่ทันได้ทักทายกันก็บ่นซะแล้ว พี่โยมีอะไรหรือครับ”
“ก็อดีตเมียแกน่ะสิมาอยู่ที่บ้านของพี่ พูดแล้วเซ็ง”
“อะไรนะครับ! นุชไปทำอะไรที่บ้านพี่โย” ชานนท์ถึงกับลุกพรวด แม้เคยสัญญากับตัวเองว่าจะไม่สนใจไยดีกับผู้หญิงใจร้ายคนนั้น
“มาเป็นครูสอนภาษาให้กับสองแฝดนั่น พาหลงกันหมดพ่อเขาอีกคน”
“หลง หมายความว่ายังไง คุณซาโตด้วยเหรอพี่โย”
“ใช่! ออกโรงปกป้องมันสารพัด พี่สั่งให้ย้ายยัยนั่นออกไปอยู่ข้างนอก แต่ซาโตเขาไม่ยอมจนทะเลาะกันใหญ่โต พี่กลัวนนท์” ปลายประโยคติดสั่นนิดๆ
“กลัวทำไมครับ”
“ก็กลัวชมพูนุชจะมาแทรกกลางในครอบครัวสิ เขาพลาดจากพี่ชายบุญธรรมไปแล้ว อาจจะมาคว้าเอาซาโตไปก็ได้” เพราะความเครียดทำให้โยทะกาพานคิดเป็นเรื่องเป็นราว
“ไม่มีทาง! ผมไม่มีวันยอมให้เขาทำแบบนั้นแน่ พี่โยควรมั่นใจในตัวคุณซาโตนะครับ”
“เขาเคยทำให้พี่เสียศูนย์ในเรื่องนี้มาครั้งหนึ่งแล้ว พี่ไม่มั่นใจจนพานเครียดไปหมด พี่กลับเข้าบ้านทีไรก็มักเห็นพวกเขานั่งคุยกันที่สนามทุกที”
บทล่าสุด
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 12
เมื่อถึงห้องพักชมพูนุชก็โถมตัวลงนอนพร้อมปล่อยเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวในหัวใจ งานนี้ เจ็บปวดยิ่งกว่าที่รู้ว่าอติวิชญ์เลือกกรองขวัญเสียอีก นี่มันคือความรักใช่ไหม“ทำไมฮือๆ ทำไมนุชต้องรักคุณด้วยนนท์” ชมพูนุชกอดตัวเองร้องไห้ปิ่มว่าจะขาดใจ วันนี้จากตั้งใจที่จะเข้าไปทำงานในห้องสมุด แต่กลับไม่มีสมาธิกับงานตรงหน้า เลยตัดสินใจกลับมาที่บ้านพัก ดั่งเหมือนฟ้าฟาดลงกลางใจทั้งที่เคยมั่นใจว่าไม่เคยรักอดีตสามี และคิดมาตลอดว่าจะไม่หวั่นไหวแน่หากเห็นเขากับมาริสาอยู่ด้วยกัน แต่วันนี้ได้คำตอบของหัวใจอย่างชัดเจนว่าเธอกำลังมีใจให้ชานนท์ในวันที่สายเกินไป“นุช... รักคุณค่ะนนท์” หญิงสาวเค้นออกมา แต่ละคำมันกลั่นกรองออกมาจากหัวใจพร้อมกับความเจ็บปวดเพราะเขามีคนอื่นอยู่ข้างกายเสียแล้วคนที่ชมพูนุชพร่ำถึงขับรถตรงไปยังโครงการด้วยสีหน้าเครียดขมึง ไม่ยอมพูดยอมจาตั้งแต่ขับรถออกมาจากบ้านของญาติผู้พี่“ทำไมคุณถึงไม่บอกริสาสักคำว่าคุณนุชเธอมาสอนลูกเลี้ยงคุณโยที่นี่”“ห้ามเอ่ยต่อหน้ารีนน่ากับรินน่าเด็ดขาดว่าแกไม่ใช่ลูกพ
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 11
“คุณนนท์” มาริสาปรี่เข้ามาหาชายหนุ่มด้วยความดีใจ แต่อีกฝ่ายเหมือนจะนิ่งไปชั่วขณะ“คุณมาได้ยังไงมาริสา” น้ำเสียงไม่ได้มีความยินดีแม้แต่น้อย“เอ่อ... ริสาคิดถึงคุณ เลยขอลาพักร้อน” มาริสาเหลือบตามองโยทะกาครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวเสียงอ้อมแอ้มตามที่เตี๊ยมกันไว้“ผมเป็นเจ้านาย ทำไมถึงไม่รู้”“ถ้าริสาลา แล้วคุณจะอนุมัติหรือคะ” มาริสาเผลอใช้น้ำเสียงประชดด้วยความน้อยใจ“พี่ว่านนท์พาริสาไปคุยที่บนห้องดีกว่า” โยทะกาไม่อยากให้เด็กเห็นกิริยาก้าวร้าวของผู้ใหญ่ กลัวจะนำไปเรียนแบบหากโตขึ้นมา“ครับ... มาคุยกับผมที่สระว่ายน้ำ” ว่าแล้วชานนท์ก็สาวเท้าเดินนำออกไปด้วยท่าทางเกรี้ยวโกรธ“คุณมาริสามากับคุณโยได้ยังไงคะ” นวลปรางอดถามไม่ได้“โยไปรับมาเองแหละ ป้าช่วยจัดห้องให้เธอด้วยแล้วกัน”“ไหนเคยบอกว่าไม่ชอบเธอ และจะไม่ยอมให้มาพักที่บ้านไงคะ” แม่บ้านโต้แย้งขึ้นมาอย่างแปลกใจ“มันจำเป็นน่ะป้า โยไม่อยากให้นนท์หลงผิด เพื่อตั
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 10
“ใครจะไปรู้ล่ะว่านุชยังฝังใจกับพี่วิชญ์ไม่เลิก เป็นของผมแล้วแท้ๆ ยังหาข้ออ้างสารพัดกลับไปอยู่ใกล้ชิดกับคนที่เธอรัก” ยามนึกถึงเรื่องนี้เมื่อไหร่เจ็บแปลบที่หัวใจเสียทุกครั้ง“นนท์” โยทะกาเอื้อมมือมาแตะแผ่นหลังของญาติผู้น้องอย่างเห็นใจ“อย่ามาห้ามผมเลยพี่”“จะเจ็บหนักกว่าเดิมนะนนท์ พิษรักมันมีอานุภาพร้ายแรงขนาดไหนแกก็น่าจะรู้ดี ทำไมไม่เชื่อพี่บ้าง” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนใจที่น้องชายที่เธอรักกำลังหลงผิด“ไม่มีทาง คนที่เจ็บคือชมพูนุช ไม่ใช่ผมแน่” ชายหนุ่มยังดื้อดึงกล่าวด้วยถ้อยคำที่หนักแน่น ทำให้โยทะกาเหนื่อยใจที่จะพูด เห็นต้องยืมมือมาริสามาขัดขวางแผนการของชานนท์แล้วสิ“ว่าแต่เรื่องผม เรื่องพี่กับคุณซาโตเป็นยังไงบ้างล่ะ หลายวันมานี่ผมไม่เห็นหน้าคุณซาโตเลย”“ไปติดต่อธุรกิจที่ฮ่องกง อีกสองวันถึงจะกลับ”“แล้วทำไมพี่ไม่ตามไปด้วยล่ะ ระวังเถอะ”“ช่างเถอะ หากเขาทำอีกพี่ก็คงเลิกอย่างถาวร” โยทะกากล่าวอย่างปลงตก เหนื่อยที่จะ
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 9
“มันถูกต้องที่สุดแล้วที่รัก ผมคิดถึงคุณทุกลมหายใจ คิดถึงเรือนร่างของคุณที่ตราตรึงใจในคืนแต่งงานของเรา” ชายหนุ่มพึมพำบอกก่อนจุมพิตไปทั่วบนผิวเนื้อเนียนละเอียดจนต่ำลงมาเรื่อยถึงจุดอ่อนไหวต่อสัมผัสของเธอ แล้วจูบพรมลงไปบนเนินเนื้ออย่างไม่ลังเล ทำเอาเจ้าของร่างสะดุ้งเฮือกยามถูกปลายลิ้นที่ร้อนผ่าวตวัดโลมเลียตามร่องกุหลาบงาม“นนท์...อืม”สติของชมพูนุชถึงกับหลุดลอยยามถูกอดีตสามีสอดปลายลิ้นเข้าไปในช่องแคบอุ่นนุ่มของตน พร้อมกันนั้นก็ยกสะโพกกลมกลึงขยับเข้าหาปลายลิ้นอย่างลืมอาย ในเวลานี้ต้องการเพียงแค่ให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี่เสียลิ้นร้อนหยุดปรนเปรอหญิงสาวกลางคันเพราะเขาต้องการสำเร็จโทษด้วยเนื้อแท้ของเขาเอง จนสาวใต้ร่างเกิดอาการมึนงง นอนระทวยอยู่เบื้องหน้ามองอีกฝ่ายกำลังจัดการกับอาภรณ์ส่วนล่าง ดวงตากลมโตเบิกตาโพลงเมื่อเห็นส่วนสำคัญของเขา แต่ก็ไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้เพราะร่างกายอ่อนแรงไปเสียดื้อๆ จนกระทั่งเขากลับลงมานอนเคียงข้าง แล้วจุมพิตหนักๆ ลงกลางหน้าผากเนียน“เป็นของผมอีกครั้งนะที่รัก เราจะมีความสุขด้วยกันอีกครั้ง&
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 8
“ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันอยากทำอะไรให้คุณพ่อคุณแม่ภูมิใจบ้าง” นั่นเป็นเหตุผลเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น เหตุผลหลักคือต้องการมารักษาแผลใจ ยิ่งห่างจากอติวิชญ์ กลับยิ่งชัดเจนในความรู้สึกที่มีต่อพี่ชายบุญธรรม มันไม่ใช่ความรักในเชิงชู้สาว ที่เธอเข้าใจมันผิดมาตลอด“คุณก็ไม่เคยทำให้ท่านผิดหวังนี่ ดูท่านจะโปรดปรานคุณเสียด้วย”“แต่ฉันก็อยากเดินด้วยลำแข้งของตัวเองบ้าง อยากทำงานด้วยความสามารถตัวเอง เรียนจบแล้วฉันอาจจะหางานทำอยู่ที่นี่เลยก็ได้”“คุณแม่จะยอมเหรอ ดูท่านหวงคุณออก”“ยอมสิ... ตอนนี้ท่านกำลังเห่อหลานจนลืมฉันไปแล้วก็ได้” ชมพูนุชกล่าวเสียงแผ่วเบาๆ เวลาโทรศัพท์ไปคุยกับมารดาบุญธรรมครั้งใด ท่านก็มักจะเอ่ยถึงแต่ลูกของกรองขวัญให้ฟังเสมอไม่ไถ่ถามว่าเธอเป็นอย่างไรบ้างสบายดีไหม“อิจฉาเด็กว่างั้น” ชายหนุ่มเอ่ยแซวทำให้หญิงสาวรีบแย้งเป็นพัลวันเมื่อมาถึงที่โต๊ะชานนท์เป็นคนจัดการสั่งอาหาร ส่วนมากเป็นของโปรดอดีตภรรยาเสียเป็นส่วนใหญ่ ชมพูนุชแอบรู้สึกดีอยู่ในใจลึกๆ ที่อีกฝ่ายยังไม่ลืมในสิ่งที่ต
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 7
“นุชต้องไปแล้วค่ะ”“ไปยังไงครับ เดี๋ยวผมขับรถไปส่งที่บ้านพัก”“พอดีมีรถที่บ้านที่นุชสอนพิเศษมารอรับค่ะ” หญิงสาวชี้ไปทิศทางที่รถชานนท์จอดอยู่ พร้อมความสงสัยว่าอีกฝ่ายรู้ได้อย่างไรว่าเธอเลิกเรียนเวลานี้“ครับ แล้วเจอกันวันพฤหัสนะครับ”“ค่ะ” หญิงสาวขานรับเพียงสั้นๆ แล้วสาวเท้าตรงไปยังรถของชานนท์ที่จอดรออยู่ ก่อนเปิดประตูขึ้นไปนั่งบนรถคู่กับคนขับ“มันเป็นใคร?” คำถามนั้นทำเอาคนที่กำลังคาดเข็มขัดนิรภัยถึงกับชะงักหันมามอง“เพื่อนร่วมชั้นเรียน” หญิงสาวตอบเสียงเรียบ“อย่าเผลอไปยุ่งกับมันเชียวล่ะ”“ทำไมฉันจะไปยุ่งกับเขาไม่ได้ ในเมื่อฉันเองก็โสดคุณต้นเองก็โสด”“ใครบอกว่าคุณโสด อย่าลืมสิคุณกำลังจะมาเป็นเมียน้อยผม”“จะบ้าเหรอ! จะให้ฉันบอกสักกี่หนว่าไม่มีทางไปเป็นเมียน้อยคุณเด็ดขาด”“ไม่มีทางงั้นเหรอ เป็นตอนนี้เลยดีไหม ต่อหน้าไอ้หมอนั่น” ชานนท์เอ่ย พลางสายตามองไปยังด้านนอกรถที่นทียังยืนมองอยู่“อย่ามาทำบ้าๆ นะ” หญิงสาวหน้าตาตื่นพร้อมกับสะดุ้งตกใจ เมื่อฝ่ามือใหญ่แตะลงต้นขาเรียวของเธอ“คุณต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ไปให้ท่าไอ้หมอนั่น” เมื่อเห็นอดีตภรรยายังนิ่งเงียบมือเริ่มไล้เข้าไปใต้กระโปรง “ว่าไง”“ค่ะ ฉ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว96.6K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก450.0K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.1K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์73.2K viewsคู่นอนฤารัก
คุณธิดา371 viewsคลั่งรักสุดหวง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์33 viewsแผนรักจอมทระนง
พลอยภัทรา49 viewsYou're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด
Melyssa35 views
