Mag-log inShare
3
Petsa ng paglalathala:
2026-06-16 21:10:01“เพราะพี่ไม่อยู่ติดบ้าน รีนน่ากับรินน่าด้วย ทำไมพี่โยถึงไม่ดูแลเอาใจใส่พวกแกบ้าง ระวังเถอะสองแฝดจะรักนุชมากกว่าพี่” ชานนท์แอบกดดันญาติผู้พี่
“แกก็รู้ว่าเพราะอะไร พอเห็นหน้าสองแฝดก็พานนึกถึงหน้าแม่ของพวกเขา” เพราะเหตุผลนี้ที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอทะเลาะกับซาโตชิมาตลอด กลายเป็นเรื้อรังไม่จบไม่สิ้น
“พยายามเปิดใจหน่อยสิพี่โย ก่อนที่พวกแกจะไปรักคนอื่น”
“เด็กสองคนนั้นไม่รักใครมากกว่าพี่” โยทะกายังมั่นใจเช่นนั้นต่อไป
“ผมจะคอยดู... อาทิตย์หน้าผมจะเดินทางไปดูงานที่ญี่ปุ่น ช่วยให้คนทำความสะอาดห้องไว้ด้วยนะครับ”
“ยัยริสามาด้วยหรือเปล่า ถ้ามาด้วยพี่ไม่อนุญาตให้แกพาแม่นั่นมาพักที่บ้านหรอกนะ”
“ไม่ครับ ผมไปคนเดียวไม่ให้ใครติดตามไปด้วย”
“งั้นก็แล้วไป พี่อยากเตือนแกไว้นะนนท์ว่างานนี้มาริสาไม่ปล่อยแกไปง่ายๆ แน่”
“ผมรู้ครับ ผมพลาดเองที่ดึงเธอเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้” ชานนท์กล่าวอย่างปลงๆ
“แล้วแกจะรับผิดชอบเขาไปแบบนี้เหรอ มาริสาเป็นหม้ายไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ที่แกควรรับผิดชอบนะ” โยทะกาพยายามเตือนสติให้น้องชายได้คิด
“ผมกำลังพยายามพูดกับเธอให้เข้าใจ”
“พี่ก็หวังว่ามาริสาจะเข้าใจอะไรง่ายๆ ...ว่าแต่แกเถอะกล้าที่จะเผชิญหน้ากับชมพูนุชแล้วใช่ไหม”
“ทำไมผมจะไม่กล้า ผมไม่ได้ทำอะไรผิด เขาต่างหากที่ควรอายไม่กล้าพบหน้าผม”
“ใจแกไงนนท์” โยทะการู้ว่าน้องชายตนยังรักอดีตน้องสะใภ้คนนี้อยู่
“ใจผมทำไม ไม่มีหวั่นไหวให้กับผู้หญิงที่ชื่อชมพูนุชอีกแล้ว”
“จ้า พี่จะคอยดู... พี่ไม่กวนแล้วจะเดินทางมาวันไหนก็โทร.มาแจ้งนิดหนึ่ง พี่จะได้ไปรับที่สนามบิน”
“ครับ แล้วผมจะโทร.ไปบอกพี่โยอีกที” ชานนท์พูดกับญาติผู้พี่ต่อเพียงไม่กี่คำก็ขอตัววางสาย พลางกระตุกยิ้ม อยากรู้จริงๆ ว่าชมพูนุชจะทำหน้าอย่างไรเมื่อเจอหน้าเขา คราวนี้แหละเขาจะให้บทเรียนว่าคนที่ถูกหลอกให้รักมันเป็นอย่างไร
นวลปรางเดินวนเวียนไปมาบริเวณหน้าบ้านเพื่อรอการกลับมาของโยทะกา จนกระทั่งได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามาจอด นางไม่รอช้าเดินเข้าไปหา
“ไปไหนมาคะคุณโย ทุกคนรอกินมื้อค่ำ”
“ไปสงบสติอารมณ์มาค่ะป้า”
“อารมณ์ร้อนไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ สักวันเถอะคุณซาโตอาจจะเผลอใจไปให้คุณครู” นวลปรางอดไม่ได้ต้องกล่าวตำหนิคนที่นางเคยเลี้ยงดูมาตั้งแต่เยาว์วัย
“ตอนนี้อาจจะกำลังคิดก็ได้ป้า คนมักมากแบบนั้น” โยทะกากล่าวเสียงสะบัดค้อนยามเอ่ยถึงสามีจอมเจ้าชู้ของตน
“โธ่... คุณโย”
“ป้าทำเหมือนโยเป็นคนผิด”
“ป้าเตือนด้วยความหวังดี อยากให้คุณโยใจเย็นกว่านี้ เรื่องมันก็ผ่านมาแปดปีแล้วนะคะ ถ้ายังคอยพูดจากระแนะกระแหนแบบนี้ สักวันเถอะคุณโยจะเสียคุณซาโตกับคุณหนูทั้งสองไปจริงๆ” คำพูดของแม่บ้านสูงวัยทำเอาโยทะกาสะอึก ก่อนเปลี่ยนเรื่องคุย
“อ้อ... อาทิตย์หน้านายนนท์จะมาพักที่นี่ ป้าช่วยให้เด็กขึ้นไปทำความสะอาดห้องให้ด้วยแล้วกัน”
“นี่คุณโย โทร.ไปบอกคุณนนท์มาเพราะเรื่องคุณครูเหรอคะ”
“เปล่าสักหน่อย โยไม่ใช่เด็กนะป้า พอสู้ไม่ได้เรียกคนมาช่วย ตานนท์มาดูงานที่นี่ต่างหากล่ะ ป้ามีอะไรจะพูดอีกไหม โยเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว อยากจะนอนพักผ่อน”
“ไม่แล้วค่ะ” นวลปรางส่ายหน้าอย่างจนใจที่จะพูดให้นายสาวเชื่อคำแนะนำของตน คงรอให้ใจเย็นกว่านี้ค่อยพูดกับโยทะกาอีกครั้ง หวังว่าจะไม่สายเกินไป
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
ขณะชมพูนุชกำลังนั่งสอนศิษย์ตัวน้อยอ่านตัวอักษร และคอยลุ้นว่าทั้งสองจะอ่านถูกต้องตามที่พร่ำสอนมาหรือไม่ โดยไม่รู้ว่าชานนท์ยืนพิงกรอบประตูกอดอกมองดูด้วยสายตาที่โหยหาปนความเจ็บปวด จวบจนกระทั่งเสียงโยทะกาดังขึ้นดึงสติชายหนุ่มกลับคืนมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง ชมพูนุชได้ยินดังนั้นก็นิ่งงันราวถูกสาป ไม่กล้าแม้จะหันไปมองที่ต้นเสียง
“อะไรกันตานนท์... รีบร้อนลงจากรถจนลืมโทรศัพท์มือถือเลยนะ”
“ขอโทษครับ” ชานนท์ยิ้มแหยๆ ก่อนจะย่อตัวลงกางแขนรับร่างหลานสาวตัวน้อยเข้าสู่อ้อมแขน
“ซา-หวัด-ดีค่ะ-คูณน้า”
“หลานน้าเก่งจังพูดภาษาไทยได้แล้ว” ชานนท์แสดงอาการตื่นเต้น ทำเอาสาวน้อยคู่แฝดยิ้มแก้มแทบปริหันไปมองแม่เลี้ยงสาวซึ่งกลับไม่มีท่าทีสนใจ จนผู้เป็นน้องชายต้องสะกิดแขน
“อะไรของแกตานนท์”
“ดีใจกับเด็กๆ หน่อยสิพี่โย”
“พูดได้ไม่กี่คำจะดีใจทำไม ชัดก็ไม่ชัด ไม่รู้ซาโตสูญเงินโดยใช่เหตุหรือเปล่า” โยทะกาพูดกระทบไปยังอดีตน้องสะใภ้
“ผมมาเหนื่อยๆ หาอะไรให้กินหน่อยสิ” ชานนท์เข้ามาโอบไหล่ญาติผู้พี่แล้วพาออกไปจากตรงจุดที่ชมพูนุชนั่งอยู่ หากขืนอยู่นานกว่านี้โยทะกาคงหาเรื่องว่าไม่หยุด
“ห่วงยัยนั่นล่ะสิ ถึงลากพี่ออกมาแบบนี้” โยทะกามองอีกฝ่ายอย่างไม่วางตา
“เปล่า ผมแค่ไม่อยากให้พี่เป็นนางมารร้ายต่อหน้าเด็กๆ เท่านั้น” ชานนท์รีบปฏิเสธทันควัน
“ทุกวันนี้เด็กสองคนนั้นก็เห็นฉันเป็นนางมารร้ายอยู่แล้ว ตอนนี้เกาะครูเขาแจ”
“ถ้ารีนน่ากับรินน่าเห็นพี่เป็นนางมารร้าย คงไม่พยายามพูดภาษาไทยหรอก เด็กๆ รักพี่โยมากนะ” เขาสัมผัสถึงความรักที่เด็กน้อยทั้งสองมีต่อญาติผู้พี่ของตน
“ถ้าเขารู้ว่าพี่ไม่ใช่แม่แท้ๆ สักวันเขาคงเกลียดพี่”
เพราะแบบนี้เธอถึงไม่พยายามเข้าหาลูกเลี้ยง ไม่อยากสร้างความผูกพัน กลัวว่าสักวันต้องมานั่งเสียใจภายหลัง หากเอรีนน่ากับเอรินน่าทราบว่าตนไม่ใช่มารดาผู้ให้กำเนิด
“พี่โยคิดมากไปเองหรือเปล่า ที่สำคัญแม่รีนน่ากับรินน่าก็เสียไปแล้ว และผมเชื่อว่าคุณซาโตก็คงไม่บอกเด็กๆ แน่ ก็เล่นสร้างวีรกรรมกับคุณซาโตไว้มากเหลือเกิน เชื่อผมเถอะพี่โย”
Pinakabagong kabanata
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 12
เมื่อถึงห้องพักชมพูนุชก็โถมตัวลงนอนพร้อมปล่อยเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวในหัวใจ งานนี้ เจ็บปวดยิ่งกว่าที่รู้ว่าอติวิชญ์เลือกกรองขวัญเสียอีก นี่มันคือความรักใช่ไหม“ทำไมฮือๆ ทำไมนุชต้องรักคุณด้วยนนท์” ชมพูนุชกอดตัวเองร้องไห้ปิ่มว่าจะขาดใจ วันนี้จากตั้งใจที่จะเข้าไปทำงานในห้องสมุด แต่กลับไม่มีสมาธิกับงานตรงหน้า เลยตัดสินใจกลับมาที่บ้านพัก ดั่งเหมือนฟ้าฟาดลงกลางใจทั้งที่เคยมั่นใจว่าไม่เคยรักอดีตสามี และคิดมาตลอดว่าจะไม่หวั่นไหวแน่หากเห็นเขากับมาริสาอยู่ด้วยกัน แต่วันนี้ได้คำตอบของหัวใจอย่างชัดเจนว่าเธอกำลังมีใจให้ชานนท์ในวันที่สายเกินไป“นุช... รักคุณค่ะนนท์” หญิงสาวเค้นออกมา แต่ละคำมันกลั่นกรองออกมาจากหัวใจพร้อมกับความเจ็บปวดเพราะเขามีคนอื่นอยู่ข้างกายเสียแล้วคนที่ชมพูนุชพร่ำถึงขับรถตรงไปยังโครงการด้วยสีหน้าเครียดขมึง ไม่ยอมพูดยอมจาตั้งแต่ขับรถออกมาจากบ้านของญาติผู้พี่“ทำไมคุณถึงไม่บอกริสาสักคำว่าคุณนุชเธอมาสอนลูกเลี้ยงคุณโยที่นี่”“ห้ามเอ่ยต่อหน้ารีนน่ากับรินน่าเด็ดขาดว่าแกไม่ใช่ลูกพ
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 11
“คุณนนท์” มาริสาปรี่เข้ามาหาชายหนุ่มด้วยความดีใจ แต่อีกฝ่ายเหมือนจะนิ่งไปชั่วขณะ“คุณมาได้ยังไงมาริสา” น้ำเสียงไม่ได้มีความยินดีแม้แต่น้อย“เอ่อ... ริสาคิดถึงคุณ เลยขอลาพักร้อน” มาริสาเหลือบตามองโยทะกาครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวเสียงอ้อมแอ้มตามที่เตี๊ยมกันไว้“ผมเป็นเจ้านาย ทำไมถึงไม่รู้”“ถ้าริสาลา แล้วคุณจะอนุมัติหรือคะ” มาริสาเผลอใช้น้ำเสียงประชดด้วยความน้อยใจ“พี่ว่านนท์พาริสาไปคุยที่บนห้องดีกว่า” โยทะกาไม่อยากให้เด็กเห็นกิริยาก้าวร้าวของผู้ใหญ่ กลัวจะนำไปเรียนแบบหากโตขึ้นมา“ครับ... มาคุยกับผมที่สระว่ายน้ำ” ว่าแล้วชานนท์ก็สาวเท้าเดินนำออกไปด้วยท่าทางเกรี้ยวโกรธ“คุณมาริสามากับคุณโยได้ยังไงคะ” นวลปรางอดถามไม่ได้“โยไปรับมาเองแหละ ป้าช่วยจัดห้องให้เธอด้วยแล้วกัน”“ไหนเคยบอกว่าไม่ชอบเธอ และจะไม่ยอมให้มาพักที่บ้านไงคะ” แม่บ้านโต้แย้งขึ้นมาอย่างแปลกใจ“มันจำเป็นน่ะป้า โยไม่อยากให้นนท์หลงผิด เพื่อตั
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 10
“ใครจะไปรู้ล่ะว่านุชยังฝังใจกับพี่วิชญ์ไม่เลิก เป็นของผมแล้วแท้ๆ ยังหาข้ออ้างสารพัดกลับไปอยู่ใกล้ชิดกับคนที่เธอรัก” ยามนึกถึงเรื่องนี้เมื่อไหร่เจ็บแปลบที่หัวใจเสียทุกครั้ง“นนท์” โยทะกาเอื้อมมือมาแตะแผ่นหลังของญาติผู้น้องอย่างเห็นใจ“อย่ามาห้ามผมเลยพี่”“จะเจ็บหนักกว่าเดิมนะนนท์ พิษรักมันมีอานุภาพร้ายแรงขนาดไหนแกก็น่าจะรู้ดี ทำไมไม่เชื่อพี่บ้าง” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนใจที่น้องชายที่เธอรักกำลังหลงผิด“ไม่มีทาง คนที่เจ็บคือชมพูนุช ไม่ใช่ผมแน่” ชายหนุ่มยังดื้อดึงกล่าวด้วยถ้อยคำที่หนักแน่น ทำให้โยทะกาเหนื่อยใจที่จะพูด เห็นต้องยืมมือมาริสามาขัดขวางแผนการของชานนท์แล้วสิ“ว่าแต่เรื่องผม เรื่องพี่กับคุณซาโตเป็นยังไงบ้างล่ะ หลายวันมานี่ผมไม่เห็นหน้าคุณซาโตเลย”“ไปติดต่อธุรกิจที่ฮ่องกง อีกสองวันถึงจะกลับ”“แล้วทำไมพี่ไม่ตามไปด้วยล่ะ ระวังเถอะ”“ช่างเถอะ หากเขาทำอีกพี่ก็คงเลิกอย่างถาวร” โยทะกากล่าวอย่างปลงตก เหนื่อยที่จะ
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 9
“มันถูกต้องที่สุดแล้วที่รัก ผมคิดถึงคุณทุกลมหายใจ คิดถึงเรือนร่างของคุณที่ตราตรึงใจในคืนแต่งงานของเรา” ชายหนุ่มพึมพำบอกก่อนจุมพิตไปทั่วบนผิวเนื้อเนียนละเอียดจนต่ำลงมาเรื่อยถึงจุดอ่อนไหวต่อสัมผัสของเธอ แล้วจูบพรมลงไปบนเนินเนื้ออย่างไม่ลังเล ทำเอาเจ้าของร่างสะดุ้งเฮือกยามถูกปลายลิ้นที่ร้อนผ่าวตวัดโลมเลียตามร่องกุหลาบงาม“นนท์...อืม”สติของชมพูนุชถึงกับหลุดลอยยามถูกอดีตสามีสอดปลายลิ้นเข้าไปในช่องแคบอุ่นนุ่มของตน พร้อมกันนั้นก็ยกสะโพกกลมกลึงขยับเข้าหาปลายลิ้นอย่างลืมอาย ในเวลานี้ต้องการเพียงแค่ให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี่เสียลิ้นร้อนหยุดปรนเปรอหญิงสาวกลางคันเพราะเขาต้องการสำเร็จโทษด้วยเนื้อแท้ของเขาเอง จนสาวใต้ร่างเกิดอาการมึนงง นอนระทวยอยู่เบื้องหน้ามองอีกฝ่ายกำลังจัดการกับอาภรณ์ส่วนล่าง ดวงตากลมโตเบิกตาโพลงเมื่อเห็นส่วนสำคัญของเขา แต่ก็ไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้เพราะร่างกายอ่อนแรงไปเสียดื้อๆ จนกระทั่งเขากลับลงมานอนเคียงข้าง แล้วจุมพิตหนักๆ ลงกลางหน้าผากเนียน“เป็นของผมอีกครั้งนะที่รัก เราจะมีความสุขด้วยกันอีกครั้ง&
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 8
“ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันอยากทำอะไรให้คุณพ่อคุณแม่ภูมิใจบ้าง” นั่นเป็นเหตุผลเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น เหตุผลหลักคือต้องการมารักษาแผลใจ ยิ่งห่างจากอติวิชญ์ กลับยิ่งชัดเจนในความรู้สึกที่มีต่อพี่ชายบุญธรรม มันไม่ใช่ความรักในเชิงชู้สาว ที่เธอเข้าใจมันผิดมาตลอด“คุณก็ไม่เคยทำให้ท่านผิดหวังนี่ ดูท่านจะโปรดปรานคุณเสียด้วย”“แต่ฉันก็อยากเดินด้วยลำแข้งของตัวเองบ้าง อยากทำงานด้วยความสามารถตัวเอง เรียนจบแล้วฉันอาจจะหางานทำอยู่ที่นี่เลยก็ได้”“คุณแม่จะยอมเหรอ ดูท่านหวงคุณออก”“ยอมสิ... ตอนนี้ท่านกำลังเห่อหลานจนลืมฉันไปแล้วก็ได้” ชมพูนุชกล่าวเสียงแผ่วเบาๆ เวลาโทรศัพท์ไปคุยกับมารดาบุญธรรมครั้งใด ท่านก็มักจะเอ่ยถึงแต่ลูกของกรองขวัญให้ฟังเสมอไม่ไถ่ถามว่าเธอเป็นอย่างไรบ้างสบายดีไหม“อิจฉาเด็กว่างั้น” ชายหนุ่มเอ่ยแซวทำให้หญิงสาวรีบแย้งเป็นพัลวันเมื่อมาถึงที่โต๊ะชานนท์เป็นคนจัดการสั่งอาหาร ส่วนมากเป็นของโปรดอดีตภรรยาเสียเป็นส่วนใหญ่ ชมพูนุชแอบรู้สึกดีอยู่ในใจลึกๆ ที่อีกฝ่ายยังไม่ลืมในสิ่งที่ต
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 7
“นุชต้องไปแล้วค่ะ”“ไปยังไงครับ เดี๋ยวผมขับรถไปส่งที่บ้านพัก”“พอดีมีรถที่บ้านที่นุชสอนพิเศษมารอรับค่ะ” หญิงสาวชี้ไปทิศทางที่รถชานนท์จอดอยู่ พร้อมความสงสัยว่าอีกฝ่ายรู้ได้อย่างไรว่าเธอเลิกเรียนเวลานี้“ครับ แล้วเจอกันวันพฤหัสนะครับ”“ค่ะ” หญิงสาวขานรับเพียงสั้นๆ แล้วสาวเท้าตรงไปยังรถของชานนท์ที่จอดรออยู่ ก่อนเปิดประตูขึ้นไปนั่งบนรถคู่กับคนขับ“มันเป็นใคร?” คำถามนั้นทำเอาคนที่กำลังคาดเข็มขัดนิรภัยถึงกับชะงักหันมามอง“เพื่อนร่วมชั้นเรียน” หญิงสาวตอบเสียงเรียบ“อย่าเผลอไปยุ่งกับมันเชียวล่ะ”“ทำไมฉันจะไปยุ่งกับเขาไม่ได้ ในเมื่อฉันเองก็โสดคุณต้นเองก็โสด”“ใครบอกว่าคุณโสด อย่าลืมสิคุณกำลังจะมาเป็นเมียน้อยผม”“จะบ้าเหรอ! จะให้ฉันบอกสักกี่หนว่าไม่มีทางไปเป็นเมียน้อยคุณเด็ดขาด”“ไม่มีทางงั้นเหรอ เป็นตอนนี้เลยดีไหม ต่อหน้าไอ้หมอนั่น” ชานนท์เอ่ย พลางสายตามองไปยังด้านนอกรถที่นทียังยืนมองอยู่“อย่ามาทำบ้าๆ นะ” หญิงสาวหน้าตาตื่นพร้อมกับสะดุ้งตกใจ เมื่อฝ่ามือใหญ่แตะลงต้นขาเรียวของเธอ“คุณต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ไปให้ท่าไอ้หมอนั่น” เมื่อเห็นอดีตภรรยายังนิ่งเงียบมือเริ่มไล้เข้าไปใต้กระโปรง “ว่าไง”“ค่ะ ฉ
Maaari mong magustuhan
พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ125.9K viewsนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย66.6K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย712.4K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว280.4K viewsเรียนรักสาวฮอตเนิร์ด
เย้ายวน20 viewsแผนรักจอมทระนง
พลอยภัทรา49 viewsเฮียซัน... แซ่บมาก
ลิลลี่สีกุหลาบ3.4K viewsเกียร์รักลูกคลื่น
Moondaytime 252 views
