تسجيل الدخولمشاركة
51
تاريخ النشر:
2026-08-06 08:43:27“ฉันดีใจที่คุณเลือกทำแบบนั้น แทนการให้มาริสาถูกออกจากงาน”
“คุณไม่โกรธเหร
أحدث فصل
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 56
“ค่ะ” ชมพูนุชเดินไปนั่งอย่างเชื่องช้าด้วยอายุครรภ์เกือบเก้าเดือน จึงเดินเหินค่อนข้างลำบาก ซึ่งนั่งอยู่ได้ไม่นานโยทะกาก็ชวนกันไปรอที่หน้าห้างสรรพสินค้า“ร้อนไหมนุช” โยทะกายื่นทิชชูให้อีกฝ่ายเช็ดเหงื่อ“ค่ะ เดี๋ยวฉันขอเดินไปซื้อน้ำแป๊บหนึ่งนะคะ” ชมพูนุชชี้ไปตรงรถน้ำที่จอดขายตามทางเท้า ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามที่เธอนั่งอยู่ระหว่างรอรถมารับ“พี่ไปให้เองดีกว่า นุชนั่งรออยู่ตรงนี้แหละ”“ไม่เป็นไรค่ะคุณโย ตรงข้ามนี่เองค่ะ” ชมพูนุชส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนจะมองทางซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีรถแล่นออกมา จะมีก็เพียงรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ริมฟุตพาทซึ่งอยู่ในระยะไกล จึงก้าวเท้าเดินไปอย่างช้า โดยไม่รู้ว่ารถที่เข้าใจว่าจอดสนิทกำลังเร่งเครื่องตรงมาโยทะกาเห็นดังนั้นจึงทิ้งของที่ถือลงกับพื้น วิ่งไปคว้าตัวชมพูนุชได้ทันท่วงทีเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น ก่อนอีกฝ่ายล้มทับร่างเธอไว้พร้อมเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจ ขณะนั้นโยทะกาหันไปมองตามรถคันนั
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 55
“ก็เพราะนุชไม่ยอมให้พบหน้า ตานนท์ตัดพ้อน้อยใจว่านุชรังเกียจเขา เวลาเจอหน้าก็มักจะอ้วกใส่ราวกับเขาเป็นตัวเชื้อโรค”“ก็ตอนนั้นฉันแพ้ท้องนี่คะ เห็นหน้าเขาก็รู้สึกหมั่นไส้ ยิ่งได้กลิ่นตัวก็อยากจะอาเจียนทุกทีค่ะ” ชมพูนุชยิ้มให้สองสามีภรรยาอย่างอายๆ“โธ่... ตานนท์ก็คิดไปโน่น หาว่านุชไม่รักบ้างล่ะ นุชรังเกียจบ้างล่ะ สงสัยพี่ต้องไปบอกข่าวดีให้ตานนท์รู้ เขาจะได้สบายใจ”“ฉันควรสงสารเขาใช่ไหมคะ”“ใช่จ้า น้องพี่สำนึกผิดแล้วนะนุช เขารักนุชมากด้วย”“ฉันรู้ค่ะ อืม... เดี๋ยวเย็นนี้ให้เขามากินข้าวที่บ้านสิคะ”“แน่ใจนะ... แล้วนุชไม่แพ้แล้วเหรอจ๊ะ”“จริงๆ ฉันหายจากอาการแพ้มาหลายเดือนแล้วค่ะ แต่อยากทดสอบนนท์เท่านั้น ฉันไม่ได้ใจร้ายใช่ไหมคะ” ว่าที่คุณแม่ตีหน้าซื่อถามกลับ“ไม่เลยจ้า” โยทะกาสะบัดค้อนเบาๆ แต่ก็ดีใจที่อีกฝ่ายเริ่มเปิดรับน้องชายของตนแล้ว “นุชรักนายนนท์ของพี่หรือเปล่า”“โยโกะ... ผมว่าเรื่องนี้ ควรให้คุณนุชไ
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 54
เมื่อชมพูนุชเดินทางกลับมาอยู่กรุงเทพฯ ก็ได้สั่งห้ามให้ชานนท์มาที่บ้าน เพราะเวลาอยู่ใกล้มักจะมีอาการอาเจียนออกมา รู้สึกเหม็นไปหมดทุกอย่างทั้งกลิ่นตัวทั้งเหม็นหน้า ซึ่งอีกฝ่ายได้เพียงตัดพ้อน้อยใจทางโทรศัพท์ว่าเธอนั้นรังเกียจอย่างนั้นอย่างนี้จนต้องทะเลาะกันเสียทุกครั้ง เธอเองก็ตอบไม่ได้ว่าทำไม“นุชไม่รู้เป็นอะไรค่ะคุณขวัญ อยู่ใกล้กับนนท์ทีไรมักจะอาเจียนขึ้นมาเสียทุกครั้ง”“เหม็นกลิ่นน้ำหอมหรือเปล่าคะ ขวัญก็เคยอ้วกใส่คุณวิชญ์”“ไม่ค่ะ ไม่ใส่ก็เหม็นไม่อยากอยู่ใกล้ หน้าก็ยิ่งเหม็นเห็นแล้วหมั่นไส้ขึ้นมาตงิด”“เป็นอาการแพ้ท้องน่ะยัยนุช” เดือนประดับเข้ามาได้ยินพอดีจึงเฉลยข้อสงสัยของบุตรบุญธรรมพร้อมอมยิ้ม“ถ้าจะจริงค่ะคุณแม่ นุชถึงสั่งห้ามเขาไม่ให้มาที่บ้าน” ชมพูนุชเพิ่งเริ่มเข้าใจกระจ่างก็วันนี้“งั้นก็บอกให้ตานนท์สบายใจซะ เขาจะได้ไม่งอนเอา”“ไม่ค่ะ ปล่อยให้เขาคิดไปแบบนั้นแหละดีแล้ว เวลาถูกเมินถูกรังเกียจจะได้รู้สึกเสียบ้าง เหมือนที่เขาเคยทำกับนุช”&ldqu
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 53
“ตอนเย็นวันนี้พี่บังเอิญได้ยิน ฟังแบบนี้นุชคงสบายใจขึ้นบ้างแล้วสิ”“ไม่รู้สิคะพี่วิชญ์ นี่อาจจะเป็นเพียงคำลวงของเขาก็ได้ เวลานี้นุชยังไม่กล้าเชื่อใจเขา”“นุชไม่เชื่อใจนายนนท์ หรือนุชไม่เชื่อใจตัวเองกันแน่”“ค่ะ นุชเองก็ยังสับสนตัวเองอันไหนเรียกว่าความรักกันแน่ เพราะครั้งหนึ่งนุชเคยหลงรักพี่วิชญ์ แต่พอได้กลับไปเจอนนท์อีกครั้ง หัวใจนุชกลับเต้นแรงผิดจังหวะ มันช่างแตกต่างกับตอนที่อยู่ใกล้กับพี่วิชญ์มันคือความอบอุ่นใจและปลอดภัย”“นุชรักนายนนท์ ความรู้สึกที่นุชมีให้กับนายนนท์ค่อยซึมซับเรื่อยๆ จนกลายเป็นความรัก เวลาเท่านั้นจะทำให้นุชเข้าใจด้วยตัวของมันเอง แต่จงจำไว้ว่านายนนท์รักนุชมาก”“คือนุช...” ดวงหน้าหวานแดงก่ำพูดไม่ออกเมื่อได้ยินคำว่ารักแม้จะไม่ใช่จากปากของอดีตสามีก็ตาม แต่จะจริงเท็จแค่ไหน เวลาเท่านั้นที่จะเป็นเครื่องพิสูจน์ ชมพูนุชเดินกลับเข้าห้องพักด้วยใบหน้าเอิบอิ่มมีความสุ
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 52
“แล้วคุณล่ะ”“ฉันไม่เลอะอะไรมาก ล้างนิดหน่อยก็ได้”“เกิดอะไรขึ้นคะคุณนุช” แม่บ้านได้ยินเสียงจึงรีบวิ่งออกมาดู“นุชอาเจียนน่ะป้า”“ตายจริง! ไปนั่งก่อนค่ะ เดี๋ยวป้าหาผ้ามาเช็ดให้”“ไม่ต้องจ้าป้า นุชทำเลอะ เดี๋ยวนุชจัดการเอง” ชมพูนุชรีบร้องห้าม มันคงดูไม่ดีแน่ หากจะให้แม่บ้านมาเช็ดสิ่งที่เธออาเจียนออกมา“ผมเช็ดให้เองครับป้า ผ้าอยู่ตรงไหนครับ” ชานนท์กล่าวอาสาทันทีเพราะเป็นหน้าที่เขาต้องดูแลชมพูนุชกับลูก“เอ่อ... เดี๋ยวป้าไปเอามาให้ค่ะ รอสักครู่นะคะ”“คุณไม่ต้องทำก็ได้นนท์ ฉันจัดการเอง”“ไม่เป็นไร คุณขึ้นไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวผมตามไป” ชายหนุ่มกล่าวเสียงเรียบแต่แฝงด้วยความจริงจังในน้ำเสียง จนทำให้ชมพูนุชยอมออกไปแต่เดินขึ้นบันไดไปเพียงไม่กี่ขั้น ก็ได้ยินเสียงของแม่บ้านพูดคุยกับชานนท์อยู่ด้านล่าง เธออดไม่ได้จึงชะโงกมองลงไปเห็นชานนท์กำลังก้มหน้าเช็ดพื้น แม้ป้าประไพจะอาสาทำแทนแต่เขากลับไม่ยอม“อย่าเ
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 51
“ฉันดีใจที่คุณเลือกทำแบบนั้น แทนการให้มาริสาถูกออกจากงาน”“คุณไม่โกรธเหรอ ที่มาริสาทำร้ายคุณขนาดนั้น”“ฉันเข้าใจดี เข้าใจในสิ่งที่เธอทำ เธอทำไปทั้งหมดเพราะรักและไม่อยากสูญเสียคุณให้ใคร ฉันเองก็เคยทำเรื่องเลวๆ เช่นนี้มาก่อน”ชานนท์ก็ได้แต่เงียบไม่เซ้าซี้ถาม และเชื่อว่าเหตุการณ์เหล่านั้นคงสร้างบทเรียนให้แก่หญิงสาวอยู่ไม่น้อย เขาเองก็เช่นกัน ที่ทำลงไปด้วยหัวใจที่ทั้งรักทั้งแค้น“คุณจะไม่ถามหน่อยเหรอ ว่าฉันทำอะไรกับใคร”“ไม่ล่ะ คุณเองก็คงได้รับบทเรียนนั้นเพียงพอแล้ว”“ใช่ ฉันได้รับบทเรียนที่ไม่มีวันลืม แต่ก็ยังโชคดีที่ได้รับโอกาสจากคุณพ่อคุณแม่และทุกคน ทั้งๆ ที่คิดว่าไม่สมควรจะได้”“ลืมไปเสียเถอะนุช แล้วเรามาเริ่มต้นกันใหม่”“แม้ฉันไม่รักคุณเหรอนนท์” ชมพูนุชถามหยั่งเชิง จนอีกฝ่ายนิ่งไปเพราะเขาได้ทำลายความรักของเธอไปด้วยน้ำมือของเขาเอง“ใช่... ผมรอได้ทั้งชีวิตขอแค่ได้ดูแลคุณกับลูก” เขาพยักหน้ายอมรับในข้อนี้ ขอแค่ได้ดูแล
قد تعجبك أيضًا
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย126.7K وجهات النظرล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.1K وجهات النظرเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C100.1K وجهات النظرชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน98.3K وجهات النظرประธานภาม... ห้ามรัก
ลิลลี่สีกุหลาบ171 وجهات النظرเล่ห์วิวาห์คนโฉด
Wabibi265 وجهات النظرเล่ห์เงาทราย
เรืองรัสมิ์27 وجهات النظرลองรักต้องห้าม
ทิพย์วารี211 وجهات النظر
