ตอนที่3 น้องสาวโดนยา Oops!!

ครึ่งชั่วโมงผ่านไปใบหน้างามเปรอะไปด้วยแป้งสีขาว ผมเผ้าเปียกโชกแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความน่ามองลดลงเลยแม้แต่น้อย แถมยังน่าหลงใหลเรียกสายตาของแมลงตัวผู้มากมาย

“สวัสดีครับ” ชายหนุ่มหน้าตาดีเดินเข้ามาทักด้วยรอยยิ้ม ทำให้ดวงหน้าหวานแอบชำเลืองไปยังโต๊ะของรุ่นพี่ชายจอมปลอม เห็นว่าพวกเขานั่งพูดคุยกันอย่างออกรสก็เอ่ยตอบกลับอย่างมีมารยาท

“สวัสดีค่ะ”

“คนนี้ดูดีอยู่นะคะ” ปลาทูดึงแขนพี่เข้ามากระซิบคุย “ถึงจะหล่อน้อยกว่าพี่เธอร์ก็เถอะ”

“จิ!” เบบี๋เป็นได้กลอกตาขึ้น จะดีอยู่หรอกถ้าเด็กช่างพูดไม่กล่าวถึงชื่ออาถรรพ์ ว่าแล้วก็หันไปดูอีกรอบ ซึ่งฝ่ายนั้นมีสาวร่างเล็กที่เขาควงให้เห็นบ่อยๆ เข้าไปมานั่งคุยด้วยก็ราวกับเจอทางสว่าง ก่อนจะหันกลับมาคุยกับชายคนนั้นด้วยน้ำเสียงฉอเลาะ “มาเที่ยวคนเดียวเหรอคะ?” เดาจากที่เขาเดินเข้ามาทักคนเดียว

“มึงอย่าได้หาเหาใส่หัว” แต่ไม่วายมิวกี้ยังใช้ฝ่ามือใหญ่ดึงเพื่อนไว้ รู้จักกันมาหลายปีรู้ดีว่าถ้ารุ่นพี่อาเธอร์รู้ เรื่องมันจะไม่จบที่สีชมพูแต่จะจบที่สีเลือด

“กูเห็นด้วย มึงอย่าเล่นกับระบบ ‘พ่อ’ มึงนะอีบี๋ มึงตายได้เลยนะ กูบอกก่อน” อันนาก็พูดเสริม ขนอ่อนตรงท้ายทอยลุกแล้วลุกอีก

ยัยตัวดีไม่รู้อะไร ต่อหน้าที่พี่ชายสุดหล่อทำทีเป็นจิกกัดมันเป็นแค่ฉากบังหน้า ลับหลังพี่อาเธอร์เป็นมากกว่านั้น ผู้ชายหน้าไหนที่เข้าไปยุ่งกับเบบี๋ ล้วนมีสภาพเลือดอาบกันทุกราย

และมิวกี้ยืนยันได้ว่าเป็นความจริงทุกประการ เพราะก็เคยเป็นเหยื่อในเรื่องนี้มาก่อน

“พวกมึงจะกลัวอะไรกับพี่เธอร์มันนักหนาเนี่ย” เบบี๋มีสีหน้าไม่สบอารมณ์ที่เพื่อนถึงสองคนตั้งท่ากลัวไอ้แก่นั่นเธอจนหัวหด

“นั่นสิคะ ถ้าเป็นพี่คิณขาก็ว่าไปอย่าง” กับพี่อาเธอร์ที่ปลาทูรู้จัก ไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหน ออกจะใจดี ดุสุดก็ตอนสวมบทเฮดว้าก ซึ่งหากเทียบกับสามีหน้าดุแล้วต่างกันลิบลับ

“แหม...ไม่ค่อยคลั่งรักเท่าไรเลยนะคะลูกสาว” สาวร่างโตเบะปากหมั่นไส้น้อง “หายใจเข้าหายใจออกก็พี่คิณขา พี่คิณขาเนี่ย”

“...” เด็กน้อยหดคอยิ้มหน้าบานเพราะมันคือเรื่องจริง

“เอ่อ...ผมดิมนะครับ” เห็นพวกเธอคุยกันอย่างไม่นึกจะสนใจ ชายหนุ่มจึงพูดแทรก

“เบ...”

“อีบี๋!” อันนาดุก่อนที่แม่ตัวดีจะหลุดพูด บอกเลยว่าถ้าตรงนี้ไม่มีเงาพี่อาเธอร์และผองเพื่อนน่ากลัวของเขา เธอจะไม่ห้ามเลยสักนิด

“พอดีพี่ชายเพื่อนขี้หวงน่ะค่ะ ตัวเองอย่ายุ่งกับมันเลยนะ” มิวกี้ว่าพลางใช้น้ำเสียงอย่างมีจริตพร้อมกับวางมือลงบนอกหนาด้วยสายตาเชิญชวน ซึ่งฝ่ายนั้นก็ตวัดท่อนแขนโอบเอวตอบ

“ถ้างั้นตัวเองชื่อไรง่ะ?”

“ชะ ชื่อมิวกี้ค่ะ” การที่อีกฝ่ายเล่นด้วยทำเอาคนพูดกรีดร้องในใจ มือสั่นใจสั่นไปหมด

“ที่ห้ามกูนี่คือจะเอาเอง ถูกปะ?” เบบี๋ขยับเข้าไปกระซิบ

“คนมีสิทธิ์เท่านั้นที่ทำได้ย่ะ” คนผมไม่ยาวสะบัดจนคอแทบเคล็ด กอดซบคนที่พึ่งรู้จักอย่างไม่เกรงใจ เบบี๋ อันนาและปลาทูได้แต่มองหน้ากันแล้วหัวเราะขำขัน โดยไม่รู้ว่าภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มของชายหนุ่มมันมีความชั่วร้ายแฝงอยู่

เสียงเพลงบีตส์หนักส่งให้บรรยากาศครึกครื้น ผู้คนโยกย้ายออกลวดลายไปตามจังหวะ หนุ่มสาวเปียกปอนแต่ก็ไม่มีใครคิดหลบแถมยังท้าชนเข้าหาความเย็นของน้ำ

ร่างบางในความสูงร้อยหกสิบที่ถูกจัดว่าเป็นคนตัวเล็กยืนเต้นอยู่กับกลุ่มเพื่อน ใบหน้าสวยหวานฉีกยิ้มกว้างเรียกสายตาแขกโดยเฉพาะคนที่เป็นผู้ชาย แน่นอนว่าเธอไม่ได้ยั่วใคร แค่ปล่อยไปตามอารมณ์ตัวเอง ทว่ากลับทำให้ใครบางคนเกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมาง่ายๆ

“ขี้อ่อยฉิบหาย!"

“ถ้าจะขนาดนั้น กูว่ามึงเดินไปลากมันมาเถอะ” การินนั่งไขว่ห้างพูดขึ้น หลังจากที่ได้ยินท่านประธานรุ่นถอนหายใจเสียงดังอยู่หลายรอบขณะจ้องไปที่ลูกสาวของเพื่อนแม่มันไม่วางตา ดูเอาเถอะ ขนาดนี้มีสาวรุ่นน้องนั่งอยู่ข้างมัน มันยังไม่เกรงใจ

“แบบนี้ ใครจะเชื่อว่าคิดแค่พี่น้อง” อคิณว่าลอยๆ พลางโบกมือให้กับเมียเด็กที่หันมาส่งยิ้ม ในขณะที่เพทายนั่งคลอเคลียกับสาวอีกคน ไม่ออกความเห็นกับเรื่องนี้

“นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกัน กูนึกว่าพวกมึงคือลูกอีขี้เสือก” คนโดนแซวเหน็บเบาๆ เขาแค่เผลอมองยัยดื้อแค่นิดเดียวเอง พวกมันก็ปากมากไม่หยุดและมันทำให้หญิงสาวข้างๆ รู้สึก

“ฝนเริ่มหวงแล้วนะคะ” ถึงจะเป็นเพียงแค่คู่นอนชั่วครั้งชั่วคราวแต่เธอก็อดแง่งอนไม่ได้ พร้อมขยับเอียงตัวเข้าหาจนสองเต้าแนบชิดกับแขนแกร่ง

ที่ผ่านมา ฝน ได้ยินตลอดว่าพี่อาเธอร์กับพี่เบบี๋เป็นพี่น้องกัน ทว่าหล่อนรู้ดีว่าทั้งคู่ไม่ใช่ ยิ่งช่วงหลังมาเขาเอาแต่เทียวรับเทียวส่งเธอ เกาะติดสาวรุ่นพี่จนชายหนุ่มแทบไม่มีเวลาแวะมาหา ความน้อยใจก็เข้ามาครอบงำ อยากถามอยากท้วงอยากดึงเขาให้อยู่ด้วยแต่เธอก็ทำไม่ได้

ว่านอนสอนง่าย รู้งานอยู่เป็น นี่คือกฎที่เขาตั้งไว้อย่างชัดเจน

และที่สำคัญ อย่ามีปัญหากับพี่เบบี๋!!!

นี่คือข้อตกลงที่เขายื่นมาก่อนเริ่มความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ

อาเธอร์ไม่ตอบและไม่ได้ขัดขืนในตอนที่หล่อนเอียงหน้ามาซบกับหัวไหล่ จะบอกว่าเขาชินที่มีสาวๆ มานั่งออดอ้อนอย่างมีจริตจะก้านก็คงได้ ทว่าจังหวะกำลังจะยกแก้วดวงตาคมกริบก็พลันเห็นสิ่งผิดปกติของกลุ่มเบบี๋ที่ดูวุ่นวายแปลกๆ ก่อนที่ร่างเล็กจะเดินออกจากตรงนั้นแล้วผ่านหน้าเขาเข้าร้านไปด้วยท่าทีเร่งรีบ กายหนาจึงไม่รอช้าที่จะลุกพรวดขึ้น

“พี่เธอร์! จะไปไหนคะ?” ฝนรั้งข้อมือเจ้าของชื่อไว้มั่น แต่ก็ถูกดึงออก

“พี่มีธุระค่ะ ไม่ส่งนะ” ตอบกลับโดยไม่มองหน้าแล้วสาวเท้าตามแผ่นหลังบางไป

หญิงสาวสีหน้าไม่สบอารมณ์เพราะตั้งใจว่ายังไงวันนี้ก็ต้องได้ไปค้างกับเขา ขณะที่สามหนุ่มนั่งไม่ติดมองเห็นถึงความวุ่นวายตรงจุดเล่นน้ำด้านหน้า พอดีกับที่เมียเด็กของอคิณวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

“เกิดเรื่องกับพี่บี๋แล้วค่ะ”

ด้านในของร้านเต็มไปด้วยกลุ่มลูกค้าที่ต้องการนั่งฟังเพลงชิลๆ ดื่มด่ำให้กับบรรยากาศช่วงสงกรานต์แต่ไม่อยากเปียก อาเธอร์มองเห็นคนตัวเล็กที่กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำก็เร่งฝีเท้าตรงไปประชิดแล้วคว้าข้อมือบางให้หันมา

“บี๋ มึงจะไปไหนวะ?”

“มึง อย่ายุ่ง!” เบบี๋สะบัดออกด้วยอาการที่ร้อนรุ่ม ยิ่งอีกฝ่ายแตะเนื้อต้องตัวร่างกายก็ราวเกิดปฏิกิริยาประหลาด ขณะเดียวกันก็รู้สึกมึนๆ ที่ศีรษะเลยเลือกที่จะเดินหนี

“ไอ้บี๋!” ยังตามไปดึงต้นแขนเล็ก “มึงจะไปไหน แล้วทำไมหน้ามึงแดง เหงื่อมึงก็เยอะด้วย” จะจับดวงหน้างาม ทว่าก็ถูกปัดออกอย่างไว

ไอ้พี่บ้ามันช่างไม่รู้ว่ายิ่งมันโดนตัวเลือดในกายสาวก็ยิ่งปะทุ จะควบตัวเองไม่อยู่รอมร่อ

“กูขอร้อง มึงได้โปรดอย่ามาสนใจกูตอนนี้เลยนะ” หญิงสาวลมหายใจหนักหน่วง เธอไม่ได้ใสซื่อจนเดาไม่ออกว่าที่เป็นอยู่คืออะไร เพราะงั้นการผลักอีกฝ่ายให้ออกห่างมันคือทางเลือกที่ดีที่สุด

...และถ้าไอ้พี่อาเธอร์ยังเข้าใกล้กันอยู่แบบนี้ เธอไม่มั่นใจเหลือเกินว่านาทีต่อไปมันจะเกิดอะไรขึ้น แต่เหมือนเขาจะไม่สนอะไรเลย

“มึงจะไล่ใครก็ได้บี๋ แต่ไม่ใช่กู”

“แต่กูโดนยาพี่เธอร์!”

“...” อาเธอร์เป็นได้ยืนอึ้ง นี่กูพลาดอะไรไปตอนไหน?

“หรือว่ามึงจะช่วยมาเป็นผัวกูสักแป๊บไหมล่ะ?”

ฮึก!

คนพูดตาโตด้วยความตกใจ ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากไม่คิดว่าตัวเองจะพูดแบบนั้นออกไป ในขณะที่คนฟังก็นิ่งค้างกับสิ่งที่ได้ยิน และจังหวะอึดใจที่ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากันแล้วไม่พูด ร่างกายของคนต้องยาก็เกิดเห็นภาพเบลอจนต้องสะบัดหัวแรงๆ

“บี๋” มือหนาเอื้อมมาจะประคองด้วยความเป็นห่วงแต่เบบี๋กลับปัดออกแล้วหมุนตัว สั่งตัวเองว่าต้องไปให้ไกลจากชายหนุ่ม ทว่ายังไม่ทันที่เรียวขาจะได้ก้าวห่างร่างบางก็ถูกรั้งให้กลับไป ท้ายทอยถูกล็อกไว้ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาเปื้อนไรเคราจะโน้มประกบเรียวปากลงบนกลีบปากอิ่ม...อย่างตั้งใจ

จากทาบแตะเพียงภายนอก ปากหยักก็เริ่มเผยอดูดคลึงกับริมฝีปากนุ่ม บดเคล้าทั้งบนและล่างอย่างอุกอาจยิ่งคนตัวเล็กไม่ผลักไสก็คล้ายจะได้ใจ ส่งเรียวลิ้นแทรกเข้าไปช่วงชิมความหวานที่เจือความฝาดของแอลกอฮอล์ มันยิ่งย่ามใจคนช่ำชองหนักจนไม่อาจห้ามตัวเองไม่ให้เพิ่มแรงจูบ

ใจดวงน้อยสั่นไหวแอบรู้สึกคล้อยตาม แต่เพียงครู่สติที่เหลืออยู่ก็ร่ำร้องให้ต่อต้านเพราะเขาคือพี่อาเธอร์ ลูกชายของเพื่อนรักมารดาและเราถูกเลี้ยงให้เป็นพี่น้องกัน จึงผลักเขาออกอย่างแรง แต่มันก็ไม่มากพอที่จะหลุดพ้นจากวงแขนที่โอบกอด

“อย่ายุ่งกับกู” เบบี๋ใช้แรงอันน้อยนิดขัดขืนไปพร้อมกับการส่ายหน้า ไล่ภาพทับซ้อนในหัว

“มึงเป็นขนาดนี้จะให้กูอยู่เฉยเหรอวะ?” ประคองใบหน้างดงามขึ้นมาอีกครั้ง เขาเห็นชัดว่าสีหน้าของเธอกำลังฉาบความสับสนและเป็นกังวลมากแค่ไหน เพราะงั้นเขาจึงบดจูบลงไปอีกครั้ง ย้ำให้ชัดว่าร่างกายเธอต้องการอะไรกันแน่

อาจดูเหมือนเห็นแก่ตัว แต่รสจูบที่เขาสัมผัสก่อนหน้าจากคนตัวเล็ก มันตรึงใจเกินกว่าที่เขาจะปล่อยไป

กำปั้นน้อยทุบประท้วงให้คนบ้าหยุด ทว่ายิ่งมือน้อยออกแรงเท่าไรอาเธอร์ก็ยิ่งตะโบมจูบ ดูดปากดูดลิ้นพรากสติสัมปชัญญะให้ขาดหายไปมากขึ้นเท่านั้น

“ถ้ามึงอยาก ก็แค่ใช้กูสิบี๋” ผละจูบมาพูดกล่อมประสาทพร้อมดันแผ่นหลังบางให้เข้ามุม ขณะที่ฝ่ามือก็ปลุกอารมณ์ด้วยการลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง “ใช้กูเป็นที่ระบายหรือจะเครื่องบำบัดอะไรก็ได้ กูอยู่ให้มึงเอานี่ไง ใช้กูดิ”

แล้วบ้ามาก! กูยังไม่เคยเสนอตัวให้ใครแบบนี้มากก่อนเลย

“มะ ไม่” ถ้อยคำเชิญชวนทำเอาร่างกายสาวร้อนวูบวาบดั่งไฟ เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ มือที่ปัดป่ายก็สั่นเทา ไม่มั่นคง “มึงปล่อยกูไปเถอะพี่เธอร์”

“มึงไม่อยากเหรอบี๋?” คนถามบดเบียดเป้ากางเกงใส่ สร้างความร้อนรุ่มให้คนตัวเล็กปั่นป่วนใจ ก่อนจะรั้งต้นคอขาแล้วแนบริมฝีปาก

ดวงตาคู่น้อยหยาดเยิ้มแสดงออกชัดถึงความต้องการที่มากล้น เผลอยกสองแขนโอบรอบลำคอหนาอย่างห้ามไม่ได้แล้วจริงๆ ปล่อยให้ตัวเองหลงเคลิ้มตกอยู่ในห้วงอารมณ์อันน่าหวาดเสียว

คนแก่นิสัยไม่ดี! เขาทำเธอไม่เป็นตัวของตัวเองขนาดนี้ยังจะถามว่า ‘ไม่อยาก’ เหรอ?

เมื่อคนเป็นน้องยอมโอนอ่อน อาเธอร์ก็ผละออกมามองหน้าด้วยอาการร้อนรนไม่ต่างกัน นิ้วโป้งปาดเช็ดคราบน้ำลายมุมปากสีสวย เขาไม่เมาและไม่ได้โดนยาแต่กลับมีอารมณ์มากมาย แค่มองตาก็อยากตอกคนที่กอดรัดอยู่ตอนนี้...ให้จมอก จมเตียง

“มะ เหมือนกูกำลังจะตายเลยพี่เธอร์” น้ำเสียงแหบพร่าบอกความรู้สึก ก่อนจะเป็นฝ่ายเขย่งปลายเท้า สอดฝ่ามือรั้งต้นคอหนาลงมาทาบปากจูบบ้าง เคล้าคลึงลอกเลียนแบบที่เขาพึ่งทำอย่างเงอะงะ

แน่นอนว่าเขาคือจูบแรกของเธอ

ก้อนเนื้อในอกแกร่งกระตุกสั่นอยู่ข้างใน เปิดปากตอบรับอย่างอ่อนหวานและเพิ่มความดุดันให้แนบแน่น ช่วยไม่ได้ที่เขาก็เหมือนลงแดงเช่นกัน...ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง

ฝ่ามือปลาหมึกไม่หยุดนิ่งสอดเข้าใต้เสื้อโอเวอร์ไซซ์บนตัวน้องที่ชื้นจากการเล่นน้ำสงกรานต์ เนื้อสาวนุ่มนิ่ม ปลายนิ้วลากผ่านตรงไหนก็ทำเอาวาบหวามไปทั้งหัวใจ

ต่างฝ่ายต่างดูดดุนบดขยี้ย้ำๆ อย่างไม่มีใครยอมใครแลกเปลี่ยนของเหลวอย่างไม่นึกจะแคร์สายตาคนผ่านไปมา

“อื้ม” เสียงทุ้มครางต่ำบ่งบอกความพึงพอใจในรสชาติหอมหวานจากโพรงปากอุ่น แม้อีกฝ่ายไม่เป็นงานแต่แค่เธอสนองกลับ ความใคร่ก็ยิ่งปะทุหนัก สอดแขนอุ้มแตงร่างเล็ก พาเข้ามุมลับตาซึ่งมีลิฟต์ซ่อนอยู่

และเป็นลิฟต์ที่พาขึ้นชั้นสอง หน้าห้อง ‘เฉือด’ พอดี

คนกลัวตกโอบกอดคอลำคอแกร่ง ดวงใจเต้นตึกตักอย่างรุนแรงเมื่อคิดไปถึงเหตุการณ์ต่อจากนี้...

“เอิ้ม...” ด้วยความเป็นห่วงพี่สาวปลาทูจึงตามมา ทว่ากลับต้องมาเห็นฉากหวั่นหัวใจวายแบบนี้ก็ทำอะไรไม่ถูก หันไปถามพี่ๆ ที่อยู่กันครบด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ “แล้วเราจะยังไงกันต่อดีคะ?”

อคิณ การินและเพทายมองหน้ากันแล้วเค้นหัวเราะออกมาพร้อมกัน

หึ! หมาอีกตัวได้โผล่หางออกมาแล้วครับท่าน