LOGINแสงไฟสลัวทำใจดวงน้อยสั่นระทึก ภายในห้องกว้างขวางมีเตียงขนาดใหญ่แบบโมเดิร์นร่วมสมัยที่มีเสาทั้งสี่มุมอยู่กลางห้อง และที่น่ากลัวคือมีโซ่ผูกติดอยู่กับตัวเสาด้วย
“วันนี้มึงไม่ดื้อ ของพวกนั้นไม่จำเป็นหรอก” อาเธอร์ว่าน้ำเสียงเย้าแหย่เมื่อเห็นสายตาหวั่นๆ ของคนในอ้อมแขน ก่อนจะค่อยๆ วางร่างบอบบางให้นอนราบลงไปบนเตียง
ดวงตากลมสั่นระริกขณะกวาดมองไปรอบห้องด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย หัวใจเต้นและอธิบายไม่ถูก ขณะที่มือหนาก็เร่งถอดเสื้อของตัวเองออกอย่างลวกๆ แล้วตามลงไปทาบศอกคร่อม
สายตาแพรวพราวประดุจเสือร้ายพร้อมขย้ำเหยื่อ ลอบมองใบหน้าเกลี้ยงเกลาที่แดงระเรื่ออย่างมีความนัยก่อนจะโน้มใบหน้าลงกับลำคอระหง แนบริมฝีปากจูบซับไปตามแนวลำคอพลางอ้าครอบดูดเม้มไม่ฝากรอย เพราะเขาไม่ใช่คนชอบทิ้งร่องรอยบนตัวคู่นอน ขณะที่ฝ่ามือก็ลูบไล้ไปทั่วตามที่ใจอยากจะแตะต้อง
“อือ” คนสมองอื้ออึงยกแขนเรียวขึ้นโอบกอดคนด้านบนพร้อมกลั้นเสียงครางในลำคอ ลมหายใจติดขัด เจ็บนิดๆ ตรงบริเวณที่ปากหยักกดลงทว่าก็วูบวาบในเวลาเดียวกัน เลือดในร่างกายมันพรั่งพรูไปหมด เธอพูดได้ไหมว่าตอนนี้ข้างล่างตรงหว่างขามันแฉะฉ่ำเหลือเกิน
เธอจะไม่ไหวแล้วจริงๆ
มือน้อยประคองใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมาจูบ ใช้เรี่ยวแรงที่มีหยัดตัวทาบเรียวปากบดเบียดกับเรียวปากสีเข้ม ก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาทับอยู่ด้านบนโดยที่มีแขนแกร่งโอบประคองแผ่นหลังไว้
“ทำเป็น?” เอ่ยถามทั้งที่ริมฝีปากยังแนบชิด บอกเลยว่าข้างในมันร้อนรนอยากเล่นน้องสาวในวินาทีนี้
“สอนสิ” แววตาทั้งออดอ้อนและเย้ายวนใจพี่ในเวลาเดียวกัน คนมองสบตาจึงทั้งอยากฟัดทั้งอยากรัด “สอนว่ากูต้องทำยังไง มึงถึงจะเป็นของกูในตอนนี้”
Fuck!! เป็นประโยคที่เล่นเอาอกข้างซ้ายเต้นแรงไม่หยุด
“รู้ไหม ว่ามึงอาจจะไม่ได้ลงจากเตียง” หยัดกายขึ้นนั่งด้วยการเท้ามือไปด้านหลัง ส่งผลให้คนตัวเล็กกลายเป็นนั่งคร่อมกับส่วนนั้นไปโดยปริยาย
กับอาเธอร์ลูกชายของเพื่อนแม่ เบบี๋ไม่เคยเป็นแบบนี้แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้น แผงอกแกร่งกำยำที่ไร้อาภรณ์อยู่ในขณะนี้ช่างน่าสัมผัส จนไม่อาจห้ามใจวางมือลูบไล้เบาๆ ไปพร้อมกับการกลืนน้ำลายราวกับคนหิวโหย
“งั้นยิ่งต้องบอกว่าต้องทำยังไง” ทั้งใบหน้าและสายตาเชิญชวนของคนเป็นพี่มันส่งผลให้เธอลุ่มหลง ท่าทีแบบนี้ใช่ไหมที่เขาชอบใช้ตกสาวๆของมัน แล้วถ้าเธอทำบ้างล่ะ?
เอวบางขยับให้เบื้องล่างถูไถกับจุดยุทธศาสตร์ที่แข็งขันเป็นลำภายในกางเกงหนา
“ทำยังไงบี๋ถึงจะเป็นของพี่เธอร์คะ?”
บี๋เหรอ?
คะเหรอ?
เป็นของกูเหรอ?
ไม่รู้ว่ายาในตัวอีกฝ่ายเยอะเกินไปหรือเพราะเขาดื่มแอลกอฮอล์มากไปจนแก้วหูพัง ยัยเด็กดื้อถึงได้พ่นคำอะไรพวกนี้ออกมา และที่บ้ากว่าคือก้อนเนื้อในกายมันดันเกิดอาการบางอย่าง
...บางอย่างที่คล้ายว่าจะถูกดาเมจของคนที่เป็นดั่งน้องสาวร่ายมนตร์ใส่
เบบี๋เห็นว่าคนมากประสบการณ์เงียบไป จึงประคองใบหน้าที่มีหนวดเคราแบบShort Boxed ปรับองศาแล้วขยับใบหน้าเข้าไปประกบจูบ ปกติมองว่าพี่หน้าเหมือนโจรป่า แต่วันนี้กลับมองว่ามันกร้าวใจกว่าที่เคย ก่อนจะเป็นฝ่ายแทรกลิ้นเข้าไปพัวพันแบบที่เขาทำก่อนหน้าไปพร้อมกับการบดสะโพกเน้นๆ นั่นยิ่งส่งให้คนที่หมกมุ่นเรื่องอย่างว่าทนต่อไปไม่ไหว
“อื้ม... ยกก้นก่อนบี๋ จะปลดกางเกง”
คนรู้งานเชื่อฟังทำตามยกสะโพกขึ้น กลางกายก็วาบหวามระริกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
มือใหญ่สั่นเทาเร่งปลดเข็มขัดด้วยมือเดียว ขณะซุกใบหน้าแนบกับหน้าอกของคนตัวเล็กที่สองเต้าไม่ได้เล็กแบบที่เคยคิดเอาไว้ กลิ่นหอมอ่อนๆ กำลังเล่นงานต่อจิตใจอย่างหนัก
“ตัวมึงโคตรหอมเลยบี๋” ประคองแผ่นหลังน้องด้วยใจที่แทบจะแดดิ้น กลิ่นสาวหอมชนิดที่ทำเลือดในกายพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง
มือเรียวขาวเลื่อนจับใบหน้าคมสันด้วยสองมือ แววตาหวานหยาดเยิ้มพร้อมมอบตัว “หอมก็ดมเยอะๆ วันนี้กูเป็นของมึงค่ะ”
ยั่วสัดๆ ซึ่งเขาชอบเธอในร่างแม่เสือสาวแบบนี้
เบบี๋ดูดเรียวปากของคนเป็นพี่อย่างเอาเป็นเอาตาย อาเธอร์ก็ไม่ยอมเช่นกัน น้องแรงมาเขาแรงกลับส่งให้เสียงเฉาะแฉะของน้ำลายเร้าอารมณ์และความรู้สึกของเราสองให้เร่าร้อน ล้ำลึกและหน่วงหนักจนหัวใจวาบหวิว
เด็กน้อยอ่อนประสบการณ์แต่ก็เรียนรู้ไว ลอกเลียนแบบได้หมด ปลุกกำหนัดคนช่ำชองได้ดีโคตรๆ มือหยาบบีบเฟ้นไปทั่วแผ่นหลังเนียนนุ่มก่อนจะสอดมือเข้าใต้บราเซียร์ ลูบไล้มาตรงสีข้างโดยใช้นิ้วโป้งนำทางจนถึงใต้ราวนม หัวใจที่เปี่ยมล้นก็ไม่อาจรีรอเลื่อนขึ้นกอบกุมก้อนนุ่มๆ เต็มมือ
“อื้อ” สัมผัสนั้นเล่นเอาคนตัวเล็กกระสับกระส่าย ลมหายใจขาดห้วงต้องผละจูบมาสูดอากาศ วางมือจิกเล็บกับบ่าพี่ระบายความกระสันที่แล่นสู่เบื้องล่างจนชั้นในเปียกชุ่ม
“นมใหญ่ว่ะ” ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงตามการกลืนน้ำลายที่ยากลำบาก เขาไม่เคยสังเกตเลยว่าคนที่โตมาด้วยกันจะซ่อนรูปได้ขนาดนี้ ยิ่งบีบยิ่งเฟ้นก็ยิ่งมันไม้มันมือ “คัพซีหรือดี?”
“ซะ ซี”
“ใช่เหรอบี๋ ใหญ่ขนาดนี้ต้องดีแล้วไหม?” รั้งเสื้อโอเวอร์ไซซ์กับบราขึ้นไป เผยความสวยงามของสองเต้าและยอดถันสีอ่อนยั่วตา เห็นแล้วก็คอแห้ง
“นมโคตรสวยเลยวะ” มือบางจะยกมือปิดเพราะเขินอาย แต่ก็ถูกอีกฝ่ายดึงออกพร้อมเปิดปากอ้าครอบกับตุ่มไต ขณะเดียวกันก็ช้อนสายตาขึ้นมองสีหน้าคนหอบหนัก โดยที่มืออีกข้างก็ชักรูดลูกรักที่แข็งตัวพร้อมใช้งาน
นมใหญ่ไม่พอยังโคตรหวานฉิบหาย
ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นกลั้นเสียง หัวใจแทบหลุดลอยภาพที่โดนคนตัวโตดูดนมมันช่างกระตุ้นอาการที่เป็นอยู่ให้ปะทุหนัก แอ่นเสนอปากหยักอย่างไม่คิดจะสงวนท่าทีใดๆ
“อือ” ยอดถันถูกตวัดเลียย้ำๆ ร่างบางก็กระตุกเร่าๆ ลมหายใจกระชั้นขึ้นทุกวินาที
มือหนาถอดสิ่งปกปิดส่วนบนของร่างบางออกทางศีรษะ เรียวปากผละออกเพียงครู่ก็ก้มลงดูดดุนสลับปาดเลียทั้งสองเต้าไปมา มือข้างที่ชักรูดเอ็นร้อนก็เปลี่ยนมาจับข้อมือน้อย บังคับให้ทำหน้าที่แทน
คิ้วบางกระตุกหนึ่งทีให้กับความใหญ่โตที่ไม่เคยสัมผัส จะชักมือกลับทว่าคนรู้มากก็ดึงไว้
“จับมันหน่อยบี๋ มันเรียกหาบี๋ไม่หยุดแล้วเนี่ย” พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน และมันตลกตรงที่เขาไม่เคยใช้มันกับน้องคนนี้ ใบหน้างามที่แดงระเรื่ออยู่แล้วก็ยิ่งร้อนฉ่าราวกับคนมีไข้ โคตรน่าฟัดเลยแม่งเอ๊ย!
ใจดวงน้อยสั่นไหวทำมือไม้สั่นตาม ค่อยๆ กอบกุมกับส่วนที่กำไม่รอบและสิ่งนั้นมันร้อนมาก แข็งมากแต่ก็นุ่มมากในเวลาเดียวกัน สาบานใช่ไหมว่ามันจะเข้ามาในตัวเธอได้น่ะ
“อื้ม” เสียงทุ้มครางต่ำ ยืนยันว่ามือนุ่มของน้องดีกว่ามือของตัวเองเยอะ พลางนำทางมือเล็กให้ชักรูดเป็นจังหวะช้าๆ “อย่างนั้นแหละคนดี ซี้ดส์”
คนตัวเล็กเริ่มจับทางได้ มือหนาก็เอื้อมประคองบีบนวดกับสองเต้าจนเนื้อนุ่มล้นออกตามง่ามนิ้วแล้วโกยทั้งสองข้างเข้ามาชนกัน หัวนมสีอ่อนสองอันทำเอาตาลาย ต้องซุกหน้าลงไปสูดกลิ่นหอมๆ แล้วอ้าปากงับเป็นเด็กหิวนม
“อือ” ร่างบางสะท้านหนัก แอ่นอกเสนอให้อีกฝ่ายดูดได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย หัวใจรัญจวนน้ำในกายก็ยิ่งผลิตไหลเยิ้มหลงลืมทุกอย่างแล้วสิ้น ปลายนิ้วเกี่ยวชั้นในตัวเองไปด้านข้างก่อนจะกดสะโพกลงไปจ่อรับกับสิ่งนั้น
“บี๋ ดะ เดี๋ยว อ่า” เสียงห้ามกลายเป็นเสียงครางผะแผ่วในลำคอที่เล็ดออกมา
อาเธอร์กัดฟันจนสันกรามขึ้นชัดเมื่อลูกรักที่แข็งตัวถูกกลืนไปทีละนิด นาทีนั้นเขาเกือบตาย ด้านในมันโคตรคับแน่นและบีบอัดจนปวด ขมับหน้าผากปูดโปน ทั้งทรมานและรู้สึกดีในเวลาเดียวกัน
“จะ เจ็บ” เข้ามาได้เกือบครึ่งลำร่องรักก็ทำท่าจะรับไม่ไหว ดวงตาคู่สวยคลอไปด้วยน้ำสีใสรู้สึกเหมือนร่างกายยจะฉีก
“อย่าเกร็ง” บอกเสียงอ่อน น้ำลายแห้งเหือดต้องรั้งท้ายทอยคนตัวเล็กมาบดจูบแลกเปลี่ยนของเหลว ส่วนหนึ่งก็ปลอบประโลมให้น้องได้ผ่อนคลาย ละเมียดละไมไปพร้อมกับการบีบขยำหน้าอกอิ่มปรนเปรออีกทาง เพื่อที่เขาเองจะได้ทุเลาความอึดอัดเช่นกัน
ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน กวัดหยอกเย้ากับลิ้นชื้นหลอกล่อให้เข้ามาในปากตัวเองบ้างก่อนจะดูดเคล้น เปลี่ยนอุณหภูมิของร่างกายเราสองให้ซาบซ่านร้อนระอุ
อารมณ์สาวถูกกระตุ้นอีกครั้ง ค่อยๆ กดตัวเองลงต่ำจนในที่สุดก็กลืนกินความใหญ่โตเข้าไปเต็มลำ ฝ่ามือใหญ่กดตรึงเอวเล็กให้นั่งแช่ปรับสภาพอยู่อย่างนั้น
“ใจร้อนจังบี๋ กูยังไม่ได้ใส่ถุงเลย” ผละจูบมาหอมแก้มใสที่แดงซ่านทั้งสองข้าง ให้รางวัลแก่คนเก่ง คราแรกที่จะห้ามก็เรื่องนี้แหละ อีกอย่างเขาก็ไม่เคยสดกับใครมาก่อนเลยแอบตกใจ
“ขอโทษ แต่กูไม่ไหวแล้วง่ะ” เผลอปล่อยน้ำตาที่กักเก็บร่วงหล่น ทำคนเป็นพี่เอ็นดูหนัก รวบเอวคนตัวเล็กเข้ามากอดแนบอก
“กูไม่ได้จะดุสักหน่อย” พลางลูบหลังปลอบโยน “แค่ตกใจแล้วก็กลัวว่ามึงจะไม่โอเค” ผละออกมาจุ๊บกับริมฝีปากบวมช้ำสองที ให้เธอหายกังวล “ถ้าเจ็บก็กัดกู โอเคไหม?”
ดวงตาสบกับดวงตา พานให้อัตราการเต้นของหัวใจรุนแรงชนิดที่ต่างฝ่ายต่างได้ยินเสียงของกันและกันอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อเกิดความรู้สึกบางอย่างที่แทรกเข้าสู่ในใจกลางของหัวใจสองดวง
ใบหน้าคมสันก้มลงดูดเม้มกับเนินอกอิ่มจนเกิดรอยสีกุหลาบก่อนจะเลื่อนริมฝีปากดูดนมหวาน คนรองรับเสียวซ่าน เริ่มขยับโยกเอวเองไปตามอารมณ์ที่ไม่อาจยั้งได้ โดยมีฝ่ามืออุ่นประคองเอวช่วยจับจังหวะ
“อื้ม บี๋ อ๊า”
“จูบหน่อยพี่เธอร์” เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นประกบจูบตามที่น้องขอ บดขยี้กลีบปากระเรื่อระบายอารมณ์ใคร่ที่พุ่งขึ้นอย่างไม่มีทางหยุด
มือน้อยสอดขยุ้มกับเรือนผมสีเข้มเอาไว้แน่น ส่งปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากหนา ให้ดูด ความรู้สึกก็ราวกับจะจมลงเรื่อยๆ ขณะที่เบื้องล่างยิ่งเสียดสีปากทางก็ยิ่งคันยุบยิบจนต้องเร่งขยับถี่ขึ้นอย่างไม่คิดจะเอาอะไรนอกจากเราสอง
“ระ เร็วไปบี๋ กูจะเสร็จ” ความคับแน่นที่บบีบรัดกันทำให้ต้องตรึงเอวบางเอาไว้ ไม่งั้นเขาได้ปล่อยแตกออกมาแน่ ทว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ
พลับ พลับ พลับ
“พะ พี่เธอร์ อ๊ะ” คนตัวเล็กราวกับคนหูดับ ดึงมือหยาบมาบีบกับหน้าอกตัวเองแล้วบดสะโพกสับลงมาอย่างไม่มีเว้นวรรค ภายในก็ตอดรัดอย่างไม่เกรงใจเอ็นใหญ่
เอวโคตรดีฉิบหาย เล่นเอาเสียวแทบขาดใจเลยแม่งเอ๊ย!
“บี๋ใจเย็น เดี๋ยวกูแตก” เป็นอะไรที่โคตรทรมานต่อร่างก่ายและจิตใจ ที่บ้าคือปกติยากมากที่ผู้หญิงขึ้นให้แล้วจะเสร็จ และนี่เป็นครั้งแรกที่มีคนมาขย่มไม่ถึงห้านาทีก็อยากปลดปล่อย
มือบางประคองใบหน้าคนพูดมากมาบดจูบ เธอกำลังได้ที่อะไรก็หยุดไม่ได้แล้ว ต่อให้เอาช้างมาล่ามเธอจะเอาอ้อยหวานๆ มาล่อ ให้ยอมศิโรราบอย่างไม่มีข้อแม้
“อื้อ จุก” ท้องน้อยปวดหน่วงๆ ทุกครั้งที่มีการขยับขึ้นสุดลงสุด แต่ก็แลกมาด้วยความเสียดเสียววูบไหวเลือดพล่าน เผลอกัดริมฝีปากหนาจนอีกฝ่ายรู้สึกเจ็บเลือดซึมทว่าก็ไม่คิดห้ามเพราะรับรู้ได้ถึงโพรงสาวที่ตอดรัดถี่ยิบ บอกสัญญาณ
และที่น่ากลัวคือเขาจะห้ามตัวเองไม่อยู่เหมือนกัน
ช่วงล่างร้อนผ่าวตอกลึกเข้าออกถี่รัว เบบี๋ไม่หลงเหลือสติใดๆ หัวใจล่องลอยเนื้อตัวเริ่มชาวาบ ดวงหน้าซึมน้ำผละจูบมาซุกกับรอยสักตรงซอกคอหนาที่เจือกลิ่นเหงื่อเย้ายวนใจ ยกแขนขึ้นกอดรัดเหนี่ยวรั้งกับทุกความรู้สึกที่พร้อมทะลักออกมา ก่อนที่สะโพกมนจะบิดเกร็งกระตุกเร่าๆ ห้ามเสียงครางที่เหมือนกับเสียงกรี๊ดไม่อยู่
พรึบ
ฝ่ามือหนาประคองพลิกร่างบางลงมานอนใต้ร่างหลังจากที่รับรู้ว่าเธอเสร็จสมเรียบร้อย จับขาเรียวข้างหนึ่งอ้าออกและตรึงไว้กับเตียง กระโปรงสั้นสีครีมที่เจ้าตัวใส่ก็เลิกขึ้นไปกองตรงเอว
“บี๋..อึก” เสียงทุ้มเรียกชื่อคนตัวเล็กเบาหวิวขณะก้มหน้าลงไปมองจุดเชื่อมแล้วเห็นของสวยงามที่มีไรขนอ่อนๆ ปกคลุม มันบวมแดงจากการถูกเสียดสีซ้ำๆ และที่เล่นเอาหัวใจดวงโตฟูฟ่องกระตุกสั่นไหวอย่างรุนแรงคือเอ็นร้อนที่ผุดเข้าออกมันถูกเคลือบไปด้วยของเหลวสีแดง...ตอกย้ำว่าเขาเป็นคนแรกของเธอ
แต่ถึงกระนั้นอาเธอร์ก็ไม่สามารถหยุดตัวเองได้เช่นเดียวกับคนรองรับที่ก็ไม่คิดจะร้องขอ โน้มตัวสอดมือเข้าใต้รักแร้ล็อกร่างบางเอาไว้ ซบหน้าเข้ากับซอกคอหอมกรุ่น
กลิ่นนี้เขาดมบ่อยจนจำได้ขึ้นใจและไม่เกิดปฏิกิริยาใดๆ ตลอดหลายปีที่เรารู้จักกัน ทว่าตอนนี้มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น ทุกอย่าง ทุกกลิ่น ทุกสิ่ง ทุกเสียง ทุกสัมผัสและทุกความรู้สึกหรือแม้แต่การหอบหายใจหนักของเธอยังทำเอาคลั่ง
“พะ พี่เธอร์ อ๊ะ” แขนเล็กยกขึ้นกอดตอบ รั้งอารมณ์ที่กำลังจะปีนป่ายอีกครั้งให้เตลิด “ระ แรงอีกค่ะ”
“ถ้าเดินไม่ไหวอย่ามาด่าทีหลังละกัน” บ่นไปงั้นแต่เอวสอบกลับเพิ่มความรุนแรงตามที่น้องขอ เน้นหนักในทุกจังหวะเข้าออกจนคนใต้ร่างสั่นคลอนไปหมด
“อ่า เบบี๋ จะแตกแล้วเรียกหน่อยดิ”
“พี่อาเธอร์” ดวงตาคู่น้อยมองเห็นกระจกติดอยู่บนเพดาน มันสะท้อนภาพเคลื่อนไหวที่เรากระทำกันอยู่ ก็ราวกับถูกกระตุ้นหนักเข้าไปอีก และ...เธอไม่รู้แล้วตอนนี้
“หวานอีกบี๋”
“พี่เธอร์ขา~”
“อื้ม เบบี๋ครับ” เอวสอบรัวกระหน่ำซอยถี่ ร่างกายเกร็งไปทุกส่วน ไม่ต่างกับร่างบางที่จิกเล็บขูดกับแผ่นหลังของคนเป็นพี่สะท้านวาบกระตุกนำไปอีกรอบ อาเธอร์ตาลอยตามมาติดๆ ฉีดพ่นของเหลวใส่ร่องลึกก่อนจะนึกขึ้นได้ แล้วถอดถอนตัวตนออกมาปลดปล่อยลงกับไรขนบางๆ ที่ไม่รู้ว่าทันไหมแต่คิดว่าคงทัน “อ่าาาส์ เบบี๋”
บอกเลยว่าไม่เคยเอากับใครแล้วสนุกและสุดขนาดนี้มาก่อน
“พี่เธอร์” เสียงเล็กอ่อนหวานขณะปรือตามองใบหน้าหล่อเหลาของคนเป็นพี่ที่พึ่งเสร็จสม สายตาออดอ้อนบอกเป็นนัยๆ ว่าความต้องการยังไม่หมด
“บอกมาว่ามึงทำของใส่กูบี๋” ถอดกระโปรงที่เหลือเพียงชิ้นเดียวบนตัวน้องออกแล้วเขวี้ยงไปอย่างไม่รู้ทิศ ขณะที่สายตาก็ไม่ละจากดวงหน้าหวานสะกดใจ
พลิกร่างบางให้คว่ำหน้าโดยที่ตัวเขาก็ตามไปทาบทับ กดจมูกคลอเคลียตามแนวลำคอระหงที่ไม่ว่ายังไงกลิ่นหอมยั่วๆ บนตัวน้องมันก็เร้าใจกันสุดๆ พรมจูบไปทั่วแผ่นหลังเนียนละเอียดลงไปจนถึงบั้นท้ายทำเรือนร่างอรชรขนลุกซู่ ลมหายใจสะดุด
“พูดสิว่าอยากได้พี่อาเธอร์มากแค่ไหน” ขยับตัวขึ้นมาพ่นคำที่ใจต้องการใส่ข้างหูน้อง พร้อมทั้งเลื่อนฝ่ามือลงไปรั้งสะโพกกลมกลึงขึ้นจนแอ่นโค้งรองรับ
ไม่ใช่แค่เธอที่ความต้องการยังเหลือล้น เขาเองก็เหมือนกัน
เบบี๋ไม่ร้องท้วงแถมยังวางศอกและขยับเรียวขาให้แยกออก อำนวยความสะดวกให้ทุกอย่าง หัวใจวาบหวิวเกินห้ามไหว ในยามที่รับรู้ได้ถึงท่อนเอ็นที่ถูไถขึ้นลงกับปากร่องลึกที่แฉะลื่นจนเสียววูบไปกันทั้งสองฝ่าย
“บี๋อยากได้พี่อาเธอร์มากที่สุดเลยค่ะ”
คนรู้ความอ้าปากจรดครอบทำรอย ดูดแรงๆสองสามทีก็ย้ายมุมพร้อมช้อนสายตาขึ้นมองสีหน้าพี่เป็นระยะ จนหนำใจก็เลื่อนริมฝีปากลงมาที่กระดูไหปลาร้า“ตรงนี้ให้บี๋ดูดไหม?”“ดูดครับ” เป็นคำถามที่อาเธอร์สามารถตอบไปในทันทีอย่างไม่นึกลังเล แววตากลืนกินมองอากัปกิริยาของเมียรักด้วยความหยาดเยิ้ม ก้อนเนื้อในอกสั่นไหวรุนแรงที่กลีบปากร้อนไล่ลงไป“บี๋ดูดนมได้ไหมคะ?”“ครับ บี๋ดูดได้เลย พี่เป็นของบี๋คนเดียว” สอดฝ่ามือเข้าใต้ท้ายทอยน้อง ขยุ้มเลือนผมนุ่มแล้วรั้งใบหน้าหวานลงมา เสนอตัวเสนอใจแต่เพียงแค่ลิ้นชื้นแลบออกมาเลียกับยอดอก หัวคิ้วสีเข้มก็ขยับเข้าหากันอย่างทรมาน รัญจวนไปทุกอณู แม้แต่ขนในกายยังพร้อมใจกันสามัคคีลุกขึ้นเคารพต่อการปรนเปรอที่ยั่วยวนของคนตัวเล็กข้างนี้เปียกน้ำลายจนมันวาว เบบี๋ก็เปลี่ยนไปตวัดลิ้นหยอกเย้ากับอีกข้าง สีหน้าที่ประเดี๋ยวเครียดประเดี๋ยวผ่อนคลายเป็นตัวกระตุ้นให้เธอใจกล้ามากกว่าเดิม ใช้ฟันคมขบเบาๆกับเม็ดสีเข้มฝ่ามือหยาบออกแรงทึ้งเลือนผมเบาๆ ระบายความร้อนรุ้มภายในกาย “อื้ม โคตรดีเลยเบบี๋”“ชอบไหมคะ?”“ชอบครับ อ่า” หมายถึงชอบเธอด้วย คนว้าวุ่นขบกรามแน่นจนเสียงดังกรอด ข่มความเสียวการพูดคุยกั
โต๊ะกลางเต็มไปด้วยอาหารญี่ปุ่นจากร้านชื่อดังระดับห้าดาว ทว่าเบบี๋กลับนั่งกระมิดกระเมี้ยนบิดไปมาไม่สบายตัว ข้างกันนั้นคือเจ้าของใบหน้าหล่อเหลา คนรักของเธอชายหนุ่มเม้มริมปากกลั้นขำกับท่าทีประหลาดของน้อง “นั่งดีๆ”“มันไม่ชินงะ” อยากจะโกรธนะที่เขาไม่เอาเสื้อผ้าของเธอมาด้วย โคตรหวิวๆเลยตอนนี้“มานี่มา” ตบหน้าขาตัวเองให้หญิงสาวขึ้นมา ทว่าเธอกลับหายใจเสียงดังทำเมิน ฝ่ามือหนาจึงสอดเข้ารักแรแล้วยกร่างบางมานั่งตักจนได้ “ดื้อวะ”“ก็งอนมึงงะ” เอ่ยบอกอาการที่เป็นไปตามตรงด้วยน้ำเสียงติดเหวี่ยง คนยิ่งหิวก็ยิ่งหงุดหงิด ความรู้สึกก็ไปกันใหญ่ และอาเธอร์เข้าใจดีถึงได้ยอมลงให้ คว้าตะเกียบคีบซูชิไข่ปลาแซลมอนที่ห่อด้วยสาหร่ายมาป้อนถึงปากเล็ก“ผัวง้อครับ” พลางฝังปลายจมูกกับแก้มหอมๆอย่างเอาใจ “กินหน่อยนะที่รัก”“อย่าอ้อน ไม่ได้ผล” ปากบอกไม่ได้ผล ทว่าก็อ้าปากงับกับของกินที่เขาส่งมา ทำเอาคนเป็นพี่ระบายยิ้มหวาน “กูหิวหรอก”“ครับ” เขาขานรับเสียงอ่อนโยน จูบซอกคอขาวๆให้ชื่นใจ ก่อนจะคีบซูชิแบบเดียวกันเข้าปากตัวเองบ้าง พอเห็นว่าน้องเคี้ยวหมดแล้วก็ป้อนซูชิหน้าทูน่าต่อส่วนเขา...คนบนตักกินอะไร เขาก็กินตาม“ทำไมมาพัทย
พอมองตามที่พ่อพูด เด็กชายก็เพิ่งจะสังเกตเห็น รอยเลือดพวกนั้นนอกจากจะอยู่ที่แผล ยังมีติดตามเสื้อผ้าของเจ้าตัวด้วย คงมาจากที่เขากับเธอปะทะฝีมือกัน‘น้องตัวเล็กนิดเดียวเอง ตกจากต้นไม้ก็ว่าเจ็บแล้ว ยูยังจะไปหัวเราะใส่น้องอีก’คนโดนติงลอบกลืนน้ำลายพร้อมกับเม้มริมฝีปาก มองหน้าเด็กที่เขาเพิ่งด่าว่าเป็นเด็กผีจากความโกรธของตัวเอง ‘ถ้าคนที่ตกต้นไม้เป็นยูบ้าง แล้วมีคนมาหัวเราะใส่ ยูจะรู้สึกยังไง? จะชอบไหม?’เป็นคำถามที่เด็กชายสามารถตอบได้ในทันทีว่า…ไม่ชอบ แต่จะให้พูดออกไปก็เกรงจะขัดกับหลักการของตัวเองที่บอกว่าเขากับเธออยู่ร่วมกันไม่ได้‘จากที่ดู แด๊ดว่าน้องก็ไม่ชอบ เพราะงั้นน้องเลยปาหินใส่ น้องคงอยากให้ยูรู้สึกเหมือนกันว่าน้องเจ็บ’ พลางเช็ดเลือดที่ไหลตรงขมับให้ลูก ‘คนถูกหัวเราะเยาะมันไม่สนุกเหมือนคนหัวเราะหรอกนะ หรือคนเก่งของแด๊ดคิดว่าไง?’ประโยคของผู้เป็นพ่อราวกับระฆังเตือนใจให้กับเด็กชายวัยเจ็ดขวบได้คิด เขารู้แล้วว่าตัวผิดจริงๆแต่ก็ไม่คิดจะทำอะไรนอกจากการมองดูนิ่งๆ ทว่ากลับเป็นน้องสาวที่เอ่ยแทน‘อาเซียร์ไม่ชอบ เวลามีคนมาหัวเราะใส่ ไอจะชกให้ตายเลย’ เด็กน้อยยู่ปากพร้อมชูกำปั้นอย่างน่าเอ็นดู ช่วยไ
เด็กหญิงตกลงสู่พื้นดินด้วยท่าตะครุบกบ สิ่งแรกที่รับรู้คือเนื้อตัวชาวาบและตามมาด้วยอาการแสบตรงฝ่ามือทั้งสองข้าง ก่อนที่อาการทั้งหมดจะล่ามมายังหัวเข่า ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงก่ำ ริมฝีปากเล็กค่อยๆเบะคว่ำ ซึ่งมาพร้อมกับเสียงแผดร้องและน้ำตาที่ร่วงหล่นเธอเจ็บ!!!ยิ่งตอนพลิกตัวนั่งแล้วเห็นว่ามีเลือดไหล ความเจ็บปวดก็เกาะกุมไปทั่วร่างกาย ร้องไห้ฟูมฟายหนักกว่าเดิม ‘ฮาฮ่าๆๆ’ ทว่าคนที่เป็นต้นเหตุกลับหัวเราะชอบใจ ชี้หน้ากันราวกับสะใจแบบสุดๆใช่! เขาสะใจก่อนหน้านี้ อาเธอร์ เด็กชายในวัยเจ็ดขวบนั่งอยู่ตรงม้าหินอ่อนใกล้ๆ ได้ยินเสียงของลูกนกจึงเดินมาดู ถึงได้เห็นว่ามียัยเด็กหัวแกะที่ไหนก็ไม่รู้มาบุกรุกอณาเขต แถมยังแสดงความเก่งกาจด้วยการปีนต้นไม้อย่างไม่เกรงกลัว จนรู้สึกนึกหมั่นไส้ขึ้นมาและพอได้เห็นว่าคนเก่งตกลงมาไม่เป็นท่า ก็ตลกจนหยุดหัวเราะไม่ได้ ตัวก็เล็กแค่นี้ยังจะทำเป็นเก่ง เบบี๋เห็นอย่างนั้นก็ไม่พอใจ เธอเจ็บมากๆแต่อีกฝ่ายกลับทำเหมือนเป็นเรื่องสนุก แบบนี้ต้องโดนฟิ้วว‘โอ๊ะ โอ้ย!’ คนเจ็บร้องเสียงหลงขณะยกมือขึ้นกุมหน้าผากตัวเอง เรียวนิ้วจึงสัมผัสเข้ากับของเหลวที่ไหลออกมาจากบาดแผล เอามาดูถึงได้เห็นว่า
เบบี๋ราวกับคนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ใครจะคิดว่าเขาจะหมายถึงไส้กรอกจริงๆ ก็ปกติเห็นวกเข้าแต่เรื่องใต้สะดือตลอดเลยงะฟอด~จมูกโด่งฝังลงบนผิวแก้มหอมของคนตัวเล็กหนักๆ ก่อนจะผละออก มองดวงหน้าหวานตาเชื่อม“หมกวุ่นวะ” ทั้งรักทั้งเอ็นดูทว่าก็อดขำไม่ได้ จึงถูกเด็กน้อยเง้างอนใส่ด้วยการสะบัดหน้า ท่อนแขนหนาก็กระชับกอดเอวคอดทั้งสองข้าง “แต่หมกมุ่นยังไงกูก็รัก”“จิ! ไม่ต้องพูดเลย” ยกแขนกอดอก “กูไม่ได้หมกมุ่นสักหน่อย”“เหรอ? แล้วจะกินไหมไส้กรอก” พลางหลุบสายตาลงไปที่จุดอย่างว่า จงใจแกล้งเมีย คนหน้าแดงจึงหายใจรุนแรง“พี่เธอร์!” ไอ้ผัวบ้านี่“เคๆ ไม่แกล้งแล้ว” เห็นแก่ว่าอีกฝ่ายหิวหรอก เขาจึงจะปล่อยไปก่อน “เดี๋ยวข้าวก็มาแล้ว มึงก็ไปอาบน้ำรอละกัน ส่วนชุดมึงกูเตรียมไว้ให้ในตู้” ใช้สายตาชี้ไปยังตู้เสื้อผ้าไม้สีเข้มหน้าห้องน้ำดวงหน้างามผงกลงรับรู้ ก่อนเอื้อมมือไปคว้าผ้าห่ม หมายจะเอามาคลุมร่าง เพราะถึงห้องน้ำจะอยู่ไม่เกินห้าก้าว แต่เธอก็ไม่อาจเดินโทงๆต่อหน้าเขาได้ ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่คลายอ้อมกอดให้เธอลง“ปล่อยสิพี่เธอร์”“ไม่ต้องคลุม” ดวงตาคู่คมเลื่อนลงมาที่ผ้าผืนหนาในมือน้อย“ไม่ได้”“ทำไมไม่ได้?”“กูไม่ได้อยู
บ้านพักต่างอากาศพลูวิลล่า“ไอยังไม่ได้รูปที่ยูบอกจะส่งให้ไอเลยนะ” เสียงทุ้มติดเหวี่ยงแว่วเข้าแก้วหู ปลุกให้คนที่พริ้มหลับอยู่บนเตียงกว้างเริ่มรู้สึกตัว ค่อยๆปรือสายตารับกับแสงของช่วงเวลาบ่ายอ่อนๆที่สาดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา“อื้อ” แขนเรียวยกขึ้นบิดขี้เกียจ รู้สึกเหมือนตัวเองนอนหลับสบายแบบสุดๆ ได้ยินเสียงคลื่นซัดสาดแผ่วๆ เบบี๋ก็หลุดยิ้มบางๆ กระทั่งเห็นเพดานไม้สีอ่อนแปลกตาจึงแน่ใจว่าไม่ใช่แล้วพรึบ!ร่างบางดีดตัวนั่งด้วยหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ ผ้าห่มหล่นลงมากองตรงตัก เผยความขาวนวลผุดผ่องไร้อาภรณ์ประจักษ์แก่สภาพแวดล้อมที่ไม่รู้จัก มือน้อยจึงรีบดึงขึ้นมาปิดร่างกายปลายเท้าคือราวระเบียงกั้นสีดำที่สูงเพียงเอว แต่คาดว่าหากตกลงไปมีสิทธิ์ที่แขนกับขาอาจหักได้ ด้านขวาคือหน้าต่างกระจกบานใหญ่ สามารถมองเห็นวิวหาดทรายข้างนอกได้ถนัดตา ทำเอาหัวคิ้วเรียงสวยขยับเข้าหากันทะ ที่ไหนกันวะเนี่ย?“รีบส่งมา อย่าให้ไอต้องพูดซ้ำ!” โทนเสียงหนาที่คุ้นหูดังมาจากชั้นล่าง คนตัวเล็กจึงชะโงกดู เห็นร่างสูงร้อยแปดสิบเก้าในเสื้อคลุมอาบน้ำยืนคุยโทรศัพท์นอกอาคาร ก็งุนงงไปกันใหญ่จำได้ว่าเมื่อวานเรา เอ่อ...กะ กันที่รถ ภาพใบหน






![[Engineering] รุ่นพี่เย็นชากับรุ่นน้องหน้าใส](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
