Se connecterPartager
ตอนที่ 3 รสสวาทอาบยาพิษ
Date de publication:
2026-02-28 11:38:56เงินเยียวยาที่ครูสาลิกาเคยให้ไว้เริ่มร่อยหรอลง เย็นวันศุกร์นี้อินทุอรณ์จึงเดินทางมาทำงานบ้านที่บ้านครูสาตามปกติ ทว่าวันนี้บรรยากาศกลับเงียบเชียบผิดปกติ เธอทราบมาว่าครูสาขอลาพักครึ่งวัน
แต่เมื่อเคาะประตูเรียกกลับไม่มีเสียงตอบรับ เมื่อลองผลักดูก็พบว่าประตูไม่ได้ล็อก เธอจึงถือวิสาสะก้าวเข้าไปด้านในเพื่อเริ่มงานล้างจานในห้องครัวเป็นอันดับแรก
ขณะที่กำลังจัดการเศษอาหารอยู่นั้น ใจที่ลอยล่องทำให้คราบน้ำมันเลอะเปรอะเปื้อนกระโปรงนักเรียนจนดูไม่จืด เธอจึงรีบเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำความสะอาด แต่คราบนั้นฝังลึกจนเสื้อและกระโปรงเปียกปอนไปหมด เด็กสาวจึงจำเป็นต้องถอดชุดออกซักแล้วปั่นแห้งทิ้งไว้
ระหว่างรอชุดแห้ง เธอคว้าผ้าเช็ดตัวผืนหนาแถวนั้นมาพันกายอย่างหมิ่นเหม่ แล้วจึงออกไปจัดการงานบ้านส่วนอื่นต่อ
ด้วยความอ่อนล้าและอากาศที่ร้อนอบอ้าว อินทุอรณ์ตัดสินใจเข้าไปอาบน้ำชำระกายอีกครั้ง เธออยากลองสัมผัสความรู้สึกในการแช่อ่างอาบน้ำหรูหราสักครั้งในชีวิต ความอุ่นสบายของสายน้ำประกอบกับความเหนื่อยเพลียทำให้สติของเธอค่อย ๆ ดับวูบลงกลางคัน จนกระทั่งความรู้สึกตัวเริ่มกลับมาเมื่อได้ยินเสียงเรียกจากภายนอก
“คุณรามกลับมาแล้วเหรอคะ?” เธอขานรับด้วยความตกใจ
“ใช่จ้ะ แล้วอรเข้าไปทำอะไรในนั้น หืม์?” เสียงทุ้มของรามดังลอดประตูเข้ามา
“พอดีอรทำเศษอาหารเลอะชุดน่ะค่ะ เลยมาอาบน้ำซักชุดไว้”
“อ้าว!!!... แล้วมีชุดเปลี่ยนไหม?”
“ไม่มีค่ะ อรซักทิ้งไว้ยังไม่แห้งเลย”
“เอางี้... งั้นเดี๋ยวยืมชุดครูสาเค้าใส่ไปก่อน ตามฉันมา” รามพาอินทุอรณ์ไปยังห้องนอนใหญ่ที่เขาใช้ร่วมกับสาลิกา เด็กสาวอดสงสัยไม่ได้จึงเอ่ยถาม
“แล้วครูสายังไม่กลับเหรอคะคุณราม?”
“ครูสาน่าจะติดธุระที่โรงเรียนมั้ง วันนี้อรไม่เจอคุณครูเหรอ”
“ครูสาลาครึ่งวันค่ะ อรก็นึกว่าครูจะอยู่บ้านเสียอีก ขอโทษนะคะที่เข้ามาก่อนโดยไม่ได้ขออนุญาต”
“ไม่เป็นไรหรอก...” รามตอบด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแปลกไป
อินทุอรณ์รู้สึกเหมือนสติพร่าเลือนไปชั่วขณะ เธอจำได้ว่าตนเองดื่มน้ำเข้าไปหลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย... จนกระทั่งความรู้สึกหนักอึ้งเริ่มกดทับลงบนร่างกาย
เธอพยายามพลิกกายหนีแต่กลับไร้เรี่ยวแรง ราวกับร่างกายไม่ใช่ของเธออีกต่อไป เมื่อเธออ้าปากจะกรีดร้อง มือหนาก็ตะปบปิดริมฝีปากไว้แน่น
กลิ่นกายชายที่ดุดันทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นระรัว ในความมืดสลัวนั้น เธอสัมผัสได้ว่าอาภรณ์ที่เคยสวมใส่หายไปจนหมดสิ้น มีเพียงสัมผัสที่เต็มไปด้วยความกระหายและรุนแรงที่เข้าจู่โจม
“อื้อ!!...” เสียงครางอื้ออึงในลำคอดังขึ้นเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวบดจูบลงมาอย่างบ้าคลั่ง แขนทั้งสองข้างถูกรวบตึงไว้เหนือศีรษะ มือหนาอีกข้างฟอนเฟ้นทรวงอกอวบอัดอย่างหนักมือ ไร้ซึ่งความทะนุถนอม
“คุณราม... ปล่อยอรนะ!” เมื่อเขาถอนริมฝีปากออก เธอรีบวิงวอนเสียงสั่น
“อรจะฟ้องครูสานะคะ!”
“ฉันขอโทษ... แต่เห็นเธอนอนอยู่แบบนี้ ฉันอดใจไม่ไหวจริงๆ” รามกระซิบชิดใบหู
“ทำไมหนูถึงมานอนอยู่บนเตียงนี้ได้คะ?”
“นึกดูดี ๆ สิอร... เธอหลับไปเพราะฤทธิ์ยานอนหลับที่ฉันผสมให้กินไงล่ะ ที่เหลือจะให้ฉันเล่าซ้ำไหมว่าทำอะไรไปบ้าง?” อินทุอรณ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจและเสียใจ
“คุณรามวางยาอรเหรอคะ... ทำไมทำแบบนี้?”
“เพราะเธอเคยแอบดูฉันกับเมียมีอะไรกันไงล่ะ! ในเมื่อเห็นแล้ว เธอก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบ!”
ไม่ทันที่เธอจะได้แย้ง รามก็ซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ลมหายใจร้อนแรงเป่ารดจนขนลุกซู่ มือใหญ่เลื่อนลงไปสัมผัสซอกขาด้านในที่อ่อนละมุน เ
ขาช้อนสะโพกกลมกลึงขึ้นแล้วแทรกลิ้นร้อนผ่าวลงไปสำรวจความหวานกลางกายสาว รสรักของรามช่างต่างจากตาชิตอย่างสิ้นเชิง มันทั้งช่ำชองและรุนแรงจนอินทุอรณ์เผลอไผลไปกับความเสียวซ่านที่โหมกระหน่ำ
“ขอฉันอีกรอบนะ เมื่อกี้ที่เธอหลับไป... ฉันยังสนุกไม่เต็มที่เลย” เขางัดเอาแก่นกายที่แข็งขึงและใหญ่โตออกมาโชว์แก่สายตา มันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามจนอินทุอรณ์หวาดผวา เธอพยายามหนีบขาเข้าหากัน
“คุณราม... อย่าเอาเข้ามาเลยนะคะ อรขอร้อง... ถูข้างนอกก็ได้ค่ะ”
“เธอไม่ใช่เด็กแล้วนะอร... ทนหน่อย!”
รามไม่สนคำอ้อนวอน เขาใช้มือล็อกสะโพกมนไว้มั่นก่อนจะดันแก่นกายร้อนระอุแทรกผ่านร่องรอยคับแคบเข้าไปอย่างเผด็จการ
“โอ๊ย! คุณราม... พอก่อน! มันเจ็บ... มันเข้าไปไม่ได้หรอก!” เด็กสาวกรีดร้องพร้อมน้ำตาที่ร่วงเผาะ ร่างกายเกร็งค้างด้วยความเจ็บปวดจากการรุกล้ำที่แสนรุนแรง
“อดทนอีกนิด... แล้วเธอจะรู้ว่าความสุขที่แท้จริงเป็นยังไง”
เขาเริ่มขยับโยกกายหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมแข่งกับเสียงสะอื้น รามดูดดึงยอดอกของเธอราวกับคนหิวโซ ขณะที่เบื้องล่างกระแทกกระทั้นเข้าหาจนอินทุอรณ์ตัวสั่นคลอน
“ทนอีกนิด... ใกล้แล้ว... ซี๊ด! ของเธอมันแน่นเหลือเกินอรจ๋า!”
“โอ๊ย! อรไม่ไหวแล้ว... ฮือออ ๆ ”
ในที่สุด ความอุ่นร้อนมหาศาลก็ถูกฉีดรดเข้าไปในกายสาวจนหมดสิ้น รามฟุบหน้าลงกับอกอิ่มพลางหอบหายใจถี่ อินทุอรณ์รีบยันกายลุกขึ้นเปิดไฟทันที เธอพบว่ามีรอยเลือดซึมออกมาปนกับน้ำรักสีขาวขุ่นที่ไหลย้อนออกมาตามง่ามขา
“ทำไมคุณรามใจร้ายแบบนี้...”
“ถ้าเธอคิดมาก... ฉันยินดีชดใช้ให้” รามพูดพลางปลดสร้อยทองจากคอยัดใส่มือเธอ
“รับไว้เถอะ ที่ฉันทำไปเพราะหลงรักเธอจริง ๆ”
“แล้วครูสาล่ะคะ”
“เราเลิกกันแล้ว... สาเขามีคนใหม่ไปแล้ว เขาไม่กลับมาที่นี่แล้วล่ะ” รามเอ่ยจบก็ดึงร่างบอบบางเข้ามากอดปลอบโยนพร้อมกับยื่นข้อเสนอที่ทำให้อินทุอรณ์ต้องอึ้ง
“ถ้าวันหนึ่งตาเธอไม่อยู่แล้ว มาอยู่กับฉันนะอร ฉันจะเลี้ยงดูเธอให้สุขสบายทุกอย่าง”
“อร... อรต้องขอพิสูจน์ก่อนค่ะว่าคุณพูดจริง”
“คืนนี้อยู่กับฉันที่นี่นะ... สาไม่กลับมาหรอก ป่านนี้คงไปนอนกกอยู่กับแฟนใหม่เขาแล้วล่ะ”
คำพูดของรามทำให้เด็กสาวเริ่มไขว้เขว ข้อมูลที่เขาบอกสอดคล้องกับภาพที่เธอเคยเห็นและระยะหลังที่ครูสาไม่ค่อยกลับบ้าน อินทุอรณ์มองสร้อยทองในมือด้วยความรู้สึกที่สับสนพะวักพะวน... ชีวิตที่แสนลำบากของเธอกำลังจะเปลี่ยนไป หรือนี่คือหลุมพรางครั้งใหม่ที่เธอต้องเผชิญกันแน่
Dernier chapitre
อินทุอร ตอนที่ 38 รักสุดท้ายของอินทุอร (ตอนจบ)
บรรยากาศหน้าห้องนอนที่เคยร้อนระอุด้วยพายุอารมณ์และการปะทะฝีปากเมื่อครู่ กลับกลายเป็นความเงียบงันที่แฝงไปด้วยความลุ้นระทึกจนน่าอึดอัด ทุกสายตาจับจ้องไปที่ประตูอย่างไม่วางตา ราวกับพยายามจะเจาะทะลุผ่านเข้าไปรับรู้เหตุการณ์ข้างในทุกคนต่างพากันกลั้นหายใจ ลุ้นไปตามแผนการที่ธันวาวางหมากไว้อย่างแยบยล ประมุขของบ้านยืนกอดอกนิ่ง แววตาคมกริบฉายรอยความพึงพอใจเมื่อสัมผัสได้ว่าแผนที่เขาวางไว้เพื่อดัดนิสัยลูกชายปากแข็งจอมเจ้าชู้อย่างภาคินเริ่มจะออกฤทธิ์เมื่อเห็นว่าความโวยวายภายในห้องเริ่มสงบลง และแปรเปลี่ยนเป็นเสียงพึมพำที่เต็มไปด้วยความอ่อนหวานสลับกับเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่ลอดออกมาเพียงนิด ธันวาจึงแย้มรอยยิ้มของผู้ชนะออกมาอย่างปิดไม่มิด“ปากแข็งไปก็เท่านั้น... สุดท้ายมันก็แพ้ใจตัวเองอยู่ดี” ธันวาพึมพำกับตัวเองเบา ๆไม่กี่อึดใจต่อมา เสียงปลดล็อกประตูก็ดังขึ้น ภาคินเดินนำหน้าออกมาด้วยสีหน้าที่ดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด แม้จะยังมีแววความกังวลหลงเหลืออยู่บ้าง โดยมีอินทุอรเดินตามออกมาติด ๆ หญิงสาวก้มหน้าหลบสายตาด้วยความขัดเขิน พวงแก้มใสซับสีระเรื่อราวกับเพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ทำให้หัวใจสูบฉีดอย่างหนัก แ
อินทุอร ตอนที่ 37 แผนวัดใจ NC
“อัญเคยเป็นคนรู้ใจของเจ้าคินมาก่อน คงเป็นเลขาฯ ที่ดีให้เจ้าคิดมันได้” เสียงคุณธันวาเอ่ยขึ้นอย่างมีนัยยะ“ค่ะ อัญก็ว่าอย่างนั้นจริงไหมคะคิน” อัญชิสาเดินเข้ามาจับมืออินทุอรไว้ ก่อนจะส่งยิ้มหวานหยดย้อย “ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณอินทุอร”“ยินดีที่ได้รู้จัก...เช่นกันค่ะ” อินทุอรพยายามฝืนยิ้มออกมาอย่างยากลำบาก เธอไม่อยากทำให้บรรยากาศเสีย แม้ในใจจะรู้สึกเหมือนมีเข็มเล็กๆ ทิ่มแทงอยู่ก็ตาม“อรขอตัวก่อนนะคะ” อินทุอรขอตัวออกมาจากห้องรับแขกอย่างสุภาพ ร่างสูงใหญ่ของภาคินทำท่าจะลุกตาม แต่กลับถูกห้ามไว้ก่อน“นั่นแกจะไปไหน”“คือว่าผมจะไปดูอรเค้าสักหน่อย เห็นท่าทางเธอไม่ดีเลย” ภาคินกล่าวด้วยความเป็นห่วง“หยุด! ไม่ต้องไป แกนั่งลง! ทิน เดินตามไปดูทีสิ ว่าคุณอรต้องการอะไรหรือเปล่า” คุณธันวาสั่งเสียงเฉียบขาด“ครับท่าน” ทินเดินตามอินทุอรไปแล้ว แต่สายตาของภาคินยังคงจับจ้องตามไปไม่ห่าง ราวกับจะกลืนกินร่างบางให้หายไปจากสายตาของคนอื่น“เธอสวยมากนะคะ เป็นคุณแม่ที่สวยเอามากๆ ตอนแรกที่เห็นอัญยังนึกอิจฉาเธอเลยค่ะ อัญจะถามอยู่แล้วเชียว ว่าคุณเธอเป็นใคร กลัวแต่จะหาว่าอัญก้าวก่ายไม่เข้าเรื่อง” อัญชิสากล่าวด้วยน้ำเสีย
อินทุอร ตอนที่ 36 แผนดัดนิสัย
“คิดอะไรอยู่รุ้ง” เสียงมารดาเอ่ยถามขึ้นอย่างอ่อนโยน เมื่อเห็นลูกสาวนั่งเหม่อลอยไปนานสองนาน“เปล่าค่ะ” รุ้งระวีร์เรียกสติกลับมา ก่อนจะหันไปสบตาผู้เป็นแม่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด“แม่คะ...รุ้งขอโทษ ที่รุ้งเผลอมีอะไรกับคุณพิพัฒน์ แต่เขาสัญญาว่าเขาจะมาขอรุ้งหลังจากเสร็จสิ้นงานศพของคุณพ่อ” คำสารภาพหลุดออกจากปากเธออย่างยากลำบาก“โอ๊ยๆๆๆ! ฉันจะเป็นลม!” มารดาของรุ้งระวีร์ทำท่าจะล้มลงกับพื้นด้วยความตกใจและตกใจระคนกัน จากคำพูดของลูกสาว จนกระทั่งว่าที่ลูกเขยที่เพิ่งมาถึงต้องรีบเข้ามาช่วยประคอง“ค่อยยังชั่วหรือยังครับคุณแม่” พิพัฒน์ถามด้วยความเป็นห่วง เขาเรียกแม่ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ เพราะคิดว่ารุ้งระวีร์คงจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังแล้ว“แม่คะ...รุ้งขอโทษ” รุ้งระวีร์พยายามอธิบาย แม้จะรู้ว่ามันฟังดูไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่“ผมพร้อมจะรับผิดชอบลูกสาวคุณแม่ครับ พรุ่งนี้ผมจะให้พ่อกับแม่มาสู่ขอรุ้งครับ” พิพัฒน์รีบบอกด้วยเสียงหนักแน่น เมื่อรู้ว่ามารดาของรุ้งระวีร์รู้ความจริงแล้ว “แอบได้กับลูกสาวแม่ แบบนี้ต้องเรียกสินสอดให้หนัก ๆ ” มารดาของรุ้งระวีร์กล่าวอย่างติดตลก แต่ในน้ำเสียงก็แฝงไว้ด้วยค
อินทุอร ตอนที่ 35 อยากเสียตัว NC
การจากไปอย่างกะทันหันของบิดาทำให้รุ้งระวีร์ตัดสินใจละทิ้งชีวิตในเมืองหลวงเพื่อกลับไปดูแลมารดาที่ต่างจังหวัดด้วยความเป็นห่วง หลังจากงานศพของผู้เป็นพ่อเสร็จสิ้นลง เธอก็ตั้งมั่นว่าจะปักหลักอยู่ที่บ้านเกิดและไม่คิดจะหวนกลับมาอีกเลย“แม่ว่าจะถามหนูหลายครั้งแล้ว แต่ก็เห็นว่ายุ่ง ๆ อยู่ ผู้ชายคนที่คอยมาช่วยงานศพของคุณพ่อน่ะ ใช่แฟนหนูหรือเปล่าหึ” มารดาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มอบอุ่น เมื่อเห็นลูกสาวมีผู้ชายหาแทบทุกวัน“เขาชื่อคุณพิพัฒน์ค่ะแม่ เป็นเจ้าของร้านเพชร...” รุ้งระวีร์เอ่ยตอบมารดาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่ในใจกลับสั่นไหว “เราเพิ่งคบกันได้แค่สองเดือนเองค่ะ รุ้งยังไม่ได้คิดอะไรไปไกลกว่านั้น ก็เลยยังไม่มีโอกาสบอกแม่”คำพูดที่บอกออกไปนั้นเป็นเพียงความจริงครึ่งเดียว เพราะในวินาทีนั้น ภาพเหตุการณ์ในคืนที่เธอเสียตัวให้กับพิพัฒน์กลับย้อนเข้ามาในหัวอย่างชัดเจนคืนนั้น... รุ้งระวีร์ไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อน ๆ เธอไม่รู้เลยว่าถูกพิพัฒน์แอบตามมา จังหวะที่กำลังจะปลีกตัวออกมา เธอเหลือบไปเห็นเสี่ยธนา ด้วยความตกใจเธอจึงดึงพิพัฒน์เข้ามาช่วยเล่นละครเป็นแฟนหญิงสาวโน้มคอเขาลงมาจูบหวังจะใช้ร่างกายเขาบังสายตาเสี่ยธน
อินทุอร ตอนที่ 34 กลับมาเลี้ยงหลาน
ท่ามกลางความเงียบสงัดของเช้าวันใหม่ แสงรำไรเริ่มอาบไล้ไปทั่วห้องนอนกว้าง พร้อม ๆ กับเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาภาคินที่กำลังบรรเลงบทเพลงรักบนเตียงอยู่กับอินทุอรอย่างมีความสุขถึงกับสบถในลำคอด้วยความขัดใจเขาเอื้อมมือหนาไปกดตัดสายทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะโยนเครื่องมือสื่อสารเจ้าปัญหาลงบนพื้น แล้วหันกลับมาปรนเปรอร่างอวบอิ่มของแฟนสาวอย่างเร่าร้อน“พี่คินไม่รับโทรศัพท์ก่อนเหรอคะ”“ไม่หรอก ใครก็มีรู้โทรมาแต่เช้า บ้าหรือเปล่าเวลานี้ใครมันจะตื่น”เปลวไฟแห่งความปรารถนาที่ถูกจุดติดยากจะดับลง ภาคินโน้มตัวลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของอินทุอร แรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้เขาไม่อาจยับยั้งชั่งใจ ชายหนุ่มพลิกกายหญิงสาวให้พิงพนักเตียงในท่วงท่ากวางเหลียวหลัง และมอบสัมผัสที่ลึกซึ้งและหนักหน่วงจนอินทุอรต้องแหงนหน้าเชิด ครางกระเส่าด้วยความรัญจวนใจ“อื้อ!!!... พี่ภาคิน... เบาหน่อยค่ะ ท่านี้อรเจ็บ” เสียงหวานประท้วงแผ่วเบา หากแต่สองมือกลับโอบรัดแผ่นหลังกว้างที่มีหยาดเหงื่อเกาะพราวไว้แน่น“พี่ใจจะขาดแล้วอรจ๋า... อย่าห้ามพี่เลย พี่ขอท่านี้แรง ๆ นะครับ”“อะอร๊ายยย พี่คิน อรท้องอย
อินทุอร ตอนที่ 33 ของขวัญ
“หลับตาสิอร พี่มีของจะให้อร” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหู อินทุอรหลับตาพริ้มตามคำสั่ง สัมผัสอุ่นร้อนจากปลายนิ้วของภาคินไล้ไปตามลำคอระหง ก่อนที่ความเย็นเยียบของโลหะจะแตะลงบนผิวเนื้อ ตามมาด้วยน้ำหนักบางเบาที่ทิ้งตัวลงบนไหปลาร้า“อย่าเพิ่งลืมตานะ” เขาย้ำเสียงพร่า พลางปัดกลีบปากนุ่มหยุ่นของเธอเบาๆ ราวกับจะสะกดให้เธอจมดิ่งในห้วงภวังค์แห่งความปรารถนาอินทุอรลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อเห็นประกายระยิบระยับของสร้อยเพชรที่ทอดตัวอยู่บนเนินอกขาวผ่อง มันเปล่งประกายจับตา งดงามจนเธอรู้สึกว่ามันเลอค่าเกินกว่าที่เธอจะคู่ควร“สร้อยเพชร...อรว่ามันแพงเกินไปสำหรับอรค่ะ” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว ปลายนิ้วเรียวสัมผัสกับเพชรเม็ดงามอย่างเกรงใจภาคินรั้งร่างบางเข้ามากอดแน่น ซบใบหน้าคมเข้มลงบนเรือนผมนุ่มสลวย สูดดมความหอมเข้าเต็มปอด“มันเหมาะกับอรที่สุดแล้วครับ คราวนี้เชื่อใจพี่หรือยัง” เขาตั้งใจจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอเสมอ ไม่ใช่เพียงเพราะต้องการไถ่โทษจากคำพูดที่เคยทำร้ายจิตใจเธอว่าเธอเป็นแค่นางบำเรอ แต่เพราะเธอคือทั้งหมดของชีวิตเขา“อรมีสิทธิ์หรือคะ...ที่จะได้รับสิ่งเหล่านี้” เธอถามเสียงสั่นไหว ความรู้สึกหลา
Vous vous intéresseriez aussi à
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.8K Vuesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.2K Vuesราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.7K Vuesเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.7K Vuesนางร้ายขัดดอก
เลดี้พิ้งค์53 VuesMy Sweet Model หวานใจนายแบบหน้าหวาน
ศรีอักษรรินทร์73 Vuesความลับของเจ้าชาย {The Prince's Secret }
Kim Nayeol174 VuesOops! รักครั้งนี้แม่ให้มา
Claris101 Vues
