บทที่ 8 จอมยุทธ์หญิงอยากแขวนโคมไฟในที่สูง ๆ (1)

ถังรุ่นหน้านิ่วคิ้วขมวดเล็กน้อย หากเป็นคุณหนูสามในเมื่อก่อนมีแต่รีบกระโจนเข้าหา เหตุใดกลิ่นอายของนางวันนี้จึงแปลกไป

หลานพินถิงมองท่าทีหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกขององครักษ์หนุ่มจึงออกตัว “ขออภัยที่เสียมารยาท น้องหญิงสามกำลังงอแงเพราะเมื่อครู่ถูกหัวขโมยชิงของสำคัญไป ท่านอ๋องมีเรื่องด่วนหรือ มิสู้ให้ข้าไปแทนหรือไม่”

“ขอบคุณน้ำใจคุณหนูใหญ่ แต่ท่านอ๋องกำชับว่าต้องเป็นคุณหนูสามเท่านั้น”

หลานอวิ๋นเจียวสาวเท้ามาข้างหน้า นางหลบเขาได้วันนี้ก็ใช่วันหน้าจะหนีได้อีก ทว่านี่เป็นงานเทศกาลอันครึกครื้นในรอบปี นางไม่อยากเสียบรรยากาศอันดีก็เท่านั้น อีกอย่างนางไม่อยากให้คนอื่นจ้องจับพิรุธนางด้วย

หลานอวิ๋นเจียวปรับสีหน้าอ่อนลง “ท่านองครักษ์ เมื่อครู่ข้าตกใจมากจริง ๆ ร่างกายก็มอมแมมอย่างยิ่ง เกรงว่าไปพบท่านอ๋องทั้งอย่างนี้คงไม่เหมาะ ข้าเองก็เหนื่อยล้ามากด้วย ข้าอยากพบท่านอ๋องเช่นกัน ทว่าสถานการณ์ไม่เป็นใจเอาเสียเลย เช่นนั้นก็…” หลานอวิ๋นเจียวกัดฟันมองหยกในมือ จากนั้นยื่นให้ถังรุ่นแสร้งปั้นหน้าสลด “ถือว่าเป็นคำขอโทษจากข้า วันหน้าค่อยพบกันใหม่ ตอนนี้ข้าขอตัวกลับจวนก่อนนะเจ้าคะ ห