6.คุณครูพละสุดหล่อ (1)

“นั่นๆ มาแล้วๆ”

เสียงกระซิบกระซาบของผู้ช่วยสาวกับเพื่อนของเธอทำให้คนที่กำลังถือถ้วยชาออกมาจากห้องตนเพื่อล้างหันมอง

“มาแล้วเหรอปุ๊ก”

“อื้อ มาเร็วนิดา”

เพื่อนหันมากวักมือเรียกฐานิดาก็ตามไปสมทบ ชะเง้อมองผ่านกระจกติดกับโซฟาตัวยาวที่สามสาวร่างบางสามารถนั่งด้วยกันได้อย่างไม่มีปัญหา ต่างฝ่ายต่างมองลอดช่องตามร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อยืดกางเกงวอร์มที่พานักเรียนมัธยมวิ่งอยู่รอบสนาม บางครั้งก็เข้ามาในระยะใกล้รั้วที่มองเห็นได้ชัด

บ่ายสี่โมงครึ่งเวลาหลังเลิกเรียนแล้ว โรงเรียนมัธยมซึ่งติดกับคลินิกรักษาสัตว์ของพวกเธอจะเริ่มซ้อมฟุตบอล ซึ่งมีโค้ชหรือก็คือครูพละเป็นหนุ่มหล่อ เรือนกายแกร่งกำยำ ฐานิดากับเพื่อนรวมทั้งผู้ช่วยปลื้มนักปลื้มหนา ด้วยชายหนุ่มเคยพาสุนัขของเขามารักษาแล้วฝากมันไว้กับคลินิกระยะหนึ่งเพื่อให้อาการดีขึ้น แถมยังเทียวมาเยี่ยมมันทั้งเช้ากลางวันเย็นด้วยความเป็นห่วง ทำให้พวกเธอได้รู้ว่าเขาเป็นครูอยู่โรงเรียนนี้จึงมาเยี่ยมได้บ่อยๆ

และรั้วโรงเรียนก็เป็นกำแพงปูนทึบสูงเมตรครึ่ง ส่วนที่เหลือทำเป็นขั้นพอมองเห็นได้แม้ว่าจะไม่ชัดเจนนักก็ตาม แต่การได้แอบส่องก็ทำให้สามสาวตื่นเต้น ชุ่มชื่นหัวใจ แก้ง่วงช่วงบ่ายแก่ได้เป็นอย่างดี

“ไม่ได้เห็นหน้าหล่อๆ หลายเดือนแล้ว คิดถึงจัง”

พรรณีเพื่อนของเธอเพ้อหน้าละห้อย

“พูดอย่างกับเขาเป็นอะไรกับตัวงั้นแหละ”

ฐานิดาค่อนเพื่อนตนล้อแกมหมั่นไส้ อีกฝ่ายจึงหันมาทำสีหน้าจริงจัง

“เป็นแล้ว เป็นในฝัน”

เธอกับสุรีรัตน์หลุดหัวเราะพร้อมกันพรรณีจึงหน้างอปากยื่นใส่อย่างงอนๆ

ตั้งแต่ครั้งที่สุนัขเขาป่วยเมื่อหลายเดือนก่อนจนถึงตอนนี้ สามสาวก็ไม่มีโอกาสได้เจอชายหนุ่มอีกเลย

“รู้จักแต่ชื่อเขา ก็เอาไปฝันถึงแล้วเหรอปุ๊ก”

“โอ๊ย ของแบบนี้แค่หน้าก็ฟินแล้ว คนอะไร หล่อ ผิวขาว ตาคมกริบแต่หวานเชียว มองมาทีเคลิ้มจนเกือบลอย”

พรรณีพูดพร้อมกุมมือกะพริบตาปริบๆ

“เรานี่บาปหนักจะแย่แล้ว อยากเจอเขาอีกจนอยากให้หมาเขาป่วย”

ฐานิดาส่ายหน้ายิ้มขำเพื่อนตัวเอง พรรณีเป็นคนรับเคสกับสุรีรัตน์ในตอนนั้น ส่วนเธอตรวจแมวตัวอื่นอยู่ในห้องตน ไม่เคยได้พูดคุยกับชายหนุ่ม เพียงแค่มองอยู่ห่างๆ เวลาเขามาและคุยกับเพื่อนของเธอ ทว่าก็เป็นการแอบมองแบบใจเต้นกระตุกถี่รัว

ผู้ชายคนนั้นหล่อละลายใจ แม้สำหรับฐานิดาจะไม่มีใครเลิศไปกว่าพี่ชายตัวเอง ทว่าต่างกัน พี่ชายเธอมีความดุห้าวชวนน่าเกรงขาม ตัวโตหนาข่มทุกคนที่อยู่ใกล้ แต่ผู้ชายคนนี้กลับมองแล้วแผ่รัศมีอบอุ่น แข็งแกร่งให้ความรู้สึกของการโอบประคองด้วยร่างสูงใหญ่ของเขา

“นั่นแน่ แอบดูครูโมกข์กันอีกแล้ว”

สามสาวที่พยายามสอดสายตาลอดผ่านรั้วครู่หนึ่งในความเงียบต่างสะดุ้งโหยง หันกลับไปมองก็เห็นสาวน้อยผมสั้นเต่อในชุดนักเรียนมัธยมต้นยืนยิ้มแป้นหน้าประตู

“ต่าย มาเงียบๆ ตกใจหมด”

สุรีรัตน์พี่สาวดุน้องตนเสียงเบา แต่เจ้าตัวกลับยิ้มกว้างกว่าเดิม

“หนูเปิดประตูเข้ามาปกติเลย เห็นพี่รัตน์กับคุณหมอไม่หันมา หนูเลยทักเนี่ย”

สาวน้อยบอกเสียงใสแล้วรีบมาเบียดพี่สาวเพื่อส่องจนหน้าติดกระจก ท่าทางอยากรู้อยากเห็น

“นั่นไง จริงด้วย”

ฐานิดากับพรรณีเหลือบมองกันเอง แล้วกลับมานั่งหลังตรงปกติด้วยท่าทางสงบเสงี่ยมไม่รู้ไม่ชี้ทั้งที่ถูกจับได้แล้ว ก่อนเธอจะลุกขึ้นเอาถ้วยชาไปล้าง ราวไม่ได้สนใจอะไรนัก หากบทสนทนาก็ยังแว่วเข้ามาในหู

“ว่าแต่เรื่องที่พี่ฝากสืบดูเป็นไงจ๊ะ”

พรรณีถามน้ำเสียงสนอกสนใจ เพราะเอาเข้าจริงแล้วสามสาวก็ไม่ได้ปิดบังว่าคอยแอบมองคุณครูหนุ่มของโรงเรียนข้างๆ

“อ๋อ เรื่องครูโมกข์มีแฟนหรือยังน่ะเหรอคะ”

เสียงสาวน้อยกระตือรือร้นและดังกว่าพรรณีเล็กน้อย ฐานิดาเองก็พลอยเงี่ยหูฟังไปด้วย

“นั่นแหละ ว่าไงๆ”

“หนูไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าใครๆ ก็ชอบครู”

“ใครๆ นี่ใครกันจ๊ะ”

“ทุกคนแหละค่ะ ครูสาวก็ชอบ นักเรียนสาวก็แอบปลื้ม แต่ครูโมกข์ก็ไม่ได้ดูสนิทกับครูผู้หญิงในโรงเรียนคนไหนนะคะ”

“อืม งั้นก็น่าจะยังไม่มีแฟน”

พรรณีพึมพำ

“อันนี้ไม่แน่ใจค่ะ เพราะหนูก็เห็นครูแค่ในโรงเรียน”

“นั่นสินะ หรือจะแต่งงานไปแล้วหรือเปล่า”

คราวนี้เป็นสุรีรัตน์เปรยขึ้นมาบ้าง

“ฮึ้ย...ยังหรอก เขาออกจะเป็นลูกคนดัง แต่งงานแล้วเราก็ต้องเคยได้ยินข่าวบ้างสิ”

ใช่ นอกจากความหล่อเหลาสะดุดตาแล้วชายหนุ่มยังมีดีกรีไม่ธรรมดา ‘คุณโมกข์’ ของพรรณี เป็นลูกชายส.ส.หลายสมัยของเขตนี้ ชนินท์ คุณอเนก แม้ไม่เห็นเอกสารของเขาเพราะไม่ได้รับผิดชอบเคสของชายหนุ่มทว่าเพื่อนสาวก็แจกแจงเกี่ยวกับอีกฝ่ายให้เธอรู้เสียละเอียดยิบ เพราะเจ้าตัวออกตัวแรงมากว่าปลื้มเขาขั้นเพ้อหา ขณะที่ฐานิดาแค่มองแล้วตามน้ำกับเพื่อนและผู้ช่วย ทั้งที่ในใจก็สนชายหนุ่มอยู่ไม่น้อย

“จริงด้วย ลูกชายส.ส.นี่นา”

ฐานิดาที่ล้างแก้วชาของตัวเองเสร็จเดินกลับไปหลังสุรีรัตน์พูดประโยคนั้นจบ แล้วเจ้าตัวก็หันไปพูดกับน้องสาวเหมือนเพิ่งนึกขึ้นมาได้

“ว่าแต่ทำไมวันนี้มาเร็วล่ะ”

“วันนี้ครูงดสอนพิเศษน่ะ”

สามสาวต่างก็ไม่ได้มีใครมองไปยังรั้วโรงเรียนอีก มีเพียงฐานิดาที่เหลือบไปทางนั้นแวบหนึ่ง แล้วก็พยายามไม่สนใจอะไรนัก แม้จะมีบางอย่างตงิดในใจ บางอย่างที่เธอยังนึกไม่ออก มันคืออะไรกันนะ

“ทำไมถึงจะไม่กลับ”

ร่างสูงใหญ่วิ่งอยู่บนลู่ออกกำลังในตอนเช้าตรู่ของวันเสาร์ พร้อมคุยโทรศัพท์ไปด้วย ชยุตม์โทรไปบอกน้องสาวว่าเย็นนี้จะไปรับด้วยตัวเอง แต่เจ้าตัวกลับบอกว่าอาทิตย์นี้ขอไม่กลับบ้าน

‘คือ...มิ้มอยากดูอะไรๆ ในไร่บ้างน่ะค่ะ มาอยู่จะครบเดือนแล้ว ยังไม่ค่อยรู้ว่าตรงไงเป็นยังไงเลย’

“จะสนใจทำไม เดี๋ยวก็ต้องออก”

‘พี่โมกข์’

เสียงน้องสาวอ้อนมาตามสาย

‘มิ้มอยากทำงาน มาทำไม่นานแล้วลาออก น่าเกลียดออกค่ะ เหมือนมิ้มไม่ทนงาน อย่างน้อยก็ต้องสู้ไปก่อนว่าจะผ่านทดลองงานไหม พี่โมกข์อยากให้คนอื่นมองว่าลูกพ่อกลัวหัวหด ไม่กล้าทำงานกับญาติคู่แข่งทั้งที่พวกเขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้กันเลยเหรอคะ อีกอย่างให้มิ้มอยู่กับบรรยากาศดีๆ ของที่นี่เถอะนะคะ เพราะแค่ต้องไปเจอหน้ารสลินวันเดียว ก็เหมือนต่อสู้กับมลพิษทางอากาศแทบหายใจไม่ออก’

ชยุตม์ถอนหายใจยาว บรรยากาศดีก็จริงแต่คนจะดีจริงหรือเปล่า ที่น้องของเขาอยู่มันเรียกว่าถ้ำเสือดีๆ นี่เอง ทุกวันนี้เขาได้แต่หวังลึกๆ ว่าคนในนั้นจะไม่รู้ว่าตมิสาเป็นลูกใคร แต่นั่นคงไม่แย่เท่ากับรู้ว่าเป็นน้องสาวใคร

“น้องพี่นี่ เงียบๆ เรียบร้อยแต่หัวแข็งไม่เบาเลยนะเรา”

ชายหนุ่มบ่น

‘ก็มิ้มดูแล้วไม่เห็นมีอะไรเลย คนที่นี่ก็ใจดีกับมิ้มทั้งนั้น ขนาดป้าแม่บ้านก็ยังอุตส่าห์ถามว่าแพ้อาหารอะไรไหม จะได้บอกให้ผู้จัดการฝากคนเอามาส่งดูให้ มิ้มก็บอกไปว่าแพ้แค่ขนหมากับแมว แถมคนนอกก็คงไม่รู้ว่ามิ้มเป็นใคร พี่โมกข์กังวลมากไป’

เจ้าตัวพยายามอธิบายให้เขาสบายใจ แต่ชยุตม์แทบไม่คล้อยตาม ถูกที่ว่าไม่ค่อยมีคนเห็นน้องสาวเขาเพราะเธอไม่อยู่ที่นี่เกือบสิบปี แต่มีคนอุ้มตมิสาไปได้ถูกตัว หมายความว่าใครสักคนจ้องคนในครอบครัวเขาอยู่ และวันนั้นก็ต้องตามรถของบ้านเขาตั้งแต่ออกจากหน้าบ้าน

ชยุตม์ค่อนข้างหนักใจ ตมิสามีเหตุผลของตัวเอง เขาเองก็มีเหตุผลบางอย่างที่ไม่อาจไว้ใจที่นั่นได้

‘แต่ยังไงอาทิตย์นี้มิ้มขอนะคะ ที่นี่จะมีงานเลี้ยงวันเกิดของแม่นาย มิ้มเพิ่งมาทำงาน ไม่อยู่คงดูไม่ดีน่ะค่ะ’

เจ้าของเสียงหวานอ้อนซ้ำอีก แต่ก็มีเหตุผลจำเป็นให้มาด้วย

คนเป็นพี่ฟังเสียงน้องสาว ขณะสายตามองออกไปนอกกระจกที่เป็นสระว่ายน้ำ เขาเห็นร่างโปร่งของแม่เลี้ยงในชุดคลุมว่ายน้ำเดินมาริมสระหากก็ไม่ได้ใส่ใจนัก แต่อีกฝ่ายกลับหันหน้ามาทางเขาแล้วค่อยๆ แกะปมเชือกที่ผูกออก สาบเสื้อเผยออกกว้างเห็นสายบิกินี่กับอกอวบโต ชยุตม์คงวิ่งต่อไปหากหญิงสาวไม่ได้จ้องมองมาพร้อมสายตาเย้ายวนเชิญชวน

ชายหนุ่มกดชะลอเครื่องวิ่งพร้อมเอ่ยกับน้องสาว

“ไม่มาก็ได้ แต่แค่อาทิตย์นี้นะ”

‘ค่า’

“แล้วพี่จะบอกพ่อให้”

พูดจบร่างสูงใหญ่ก็ก้าวลงหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กที่พาดบนเครื่องมาเช็ดหน้า แล้วเดินออกจากห้องออกกำลังกายทันที

=====