Se connecterPartager
Chapter 8
Date de publication:
2026-01-27 13:52:24“คุณจอดตรงนี้ก็ได้ครับ รถมันเข้าไปไม่ได้แล้ว” อุ่นใจบอกคนหน้าดุที่นั่งขมวดคิ้วมองเข้าไปในซอยลึก
“ทำไมพักไกลขนาดนี้?” เสียงทุ่มเอ่ยถามขึ้นมา แต่อุ่นใจเลือกที่จะทำเป็นไม่ได้ยินคำถามแล้วรีบเปิดประตูออกจากรถ แต่สภาพร่างกายก็ไม่เอื้ออำนวยทำให้ร่างบางพยุงตัวออกจากรถอย่างทุลักทุเล
ยังไม่ทันจะยืนได้นิ่งดีคนขับที่หน้าดุเหมือนยักษ์ก็เดินมาจับข้อศอกแล้วดึงอีกฝ่ายเข้าไปหา
“รีบไปไหนนักหนา เดินก็ไม่ไหวทำไมชอบอวดเก่ง” เสียงเข้มพูดขึ้นมาทำให้ร่างบางต้องสูดหายใจลึก ๆ เป็นรอบที่ร้อยของวัน
คนอะไรปากร้าย! ถ้าไม่ติดว่าเป็นเจ้านาย แล้วก็เป็นรุ่นพี่ของพี่สิงห์เขาไม่อดทนแบบนี้หรอก
“โอ๊ย คุณเบา ๆ” มือก็หนัก! ไม่รู้ว่าช่วยพยุงหรือว่าจะจับลากกันแน่
“ทำไมทางมันเปลี่ยวขนาดนี้ แน่ใจนะว่าอยู่ที่นี่”
“ครับ ขอบคุณครับที่มาส่ง” อุ่นใจพยายามยกมือไหว้แล้วเบี่ยงตัวออก
“จะเดินไปส่ง”
เอาแต่ใจ! ร่างบางได้แต่แอบบ่นในใจแต่ไม่กล้าสบสายตาคมที่จ้องมองมา
“ไม่เป็นไร ขอบคุณครับ”
“จะเดินไปส่ง” อุ่นใจขมวดคิ้วกับความรั้นของคนตรงหน้า
“เอ่อ ไม่เป็นไรครับ คุณรีบกลับไปพักผ่อนเถอะ”
“ฉันไม่พูดซ้ำเป็นรอบที่สามหรอกนะ”
น้ำเสียงหงุดหงิดที่ปิดไม่มิดทำให้เขาต้องยอมปล่อยให้คนตัวใหญ่พยุงต่อไป ไหน ๆ ก็อดทนมาได้ทั้งวันแล้ว อดทนต่ออีกหน่อยจะได้จบ ๆ วันนี้ไปสักที เขาเหนื่อย อยากพักผ่อน แล้วก็หวังว่าคงจะไม่ต้องมาเจอคนตรงหน้าอีก จะได้ไม่ต้องนึกเรื่องที่ผ่านมาด้วย
นึกถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าเรื่องมันผ่านไปแล้วแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว เสียใจแต่โทษใครก็ไม่ได้ ได้แต่โทษที่ปล่อยให้ตัวเองเมา อุ่นใจยังจำได้ดีถึงเหตุการณ์ที่เกิดในวันนั้น วันที่เขาเจอเรื่องแย่ ๆ แล้วคนตรงหน้าเข้ามาช่วย ทุกอย่างควรจะจบแต่เรื่องกลับไม่จบแค่นั้น...
ในตอนที่ผู้จัดการร้านเรียกเขากลับเข้าไปคุย ในคราวแรกอุ่นใจนึกว่าจะได้รับความเห็นใจหรือความใส่ใจ แต่กลับต้องพบกับความผิดหวังเพราะผู้จัดการร้านกล่าวโทษตำหนิที่อุ่นใจก่อเรื่องเชิงชู้สาวในที่ทำงาน ทั้ง ๆ ที่เขาพยายามอธิบายว่าตนเองถูกลวนลาม แต่อีกฝ่ายก็ดูจะไม่ฟังแถมยังพูดตอกกลับมาทำให้เขาหน้าชา
“ผมเปล่า..ผม มะ ไม่..”
“ก็บอกแล้วไงถ้าจะขายพี่ไม่ว่า แต่ช่วยกรุณาอย่าทำให้ทางร้านเดือดร้อน”
คำพูดพร้อมน้ำเสียงแกมเย้ยหยันทำให้อุ่นใจโมโหเลือดขึ้นหน้า
“ผมไม่เคยขายและไม่คิดจะขาย ถ้าผมขายจริง ๆ ผมไม่มัวมาแหกปากร้องเพลงให้เหนื่อยแบบนี้หรอกครับ”
“เธออาจจะอยากได้ลูกค้าเพิ่ม เปิดตลาดใหม่ก็ได้ใครจะรู้ ฉันบอกแล้วไงว่าจะทำอะไรก็ทำแต่อย่ามามีปัญหาให้แขกมาร้องเรียนแบบนี้อีก!”
ร่างบางขมวดคิ้วโมโหไปกับตรรกะป่วย ๆ ของคนตรงหน้า ป่วยการอธิบายให้เหตุผลให้กับคนที่มองเราในแง่ลบจริง ๆ ด้วย
“เอาเถอะครับ ผมคงจะห้ามไม่ได้ถ้าพี่จะเชื่ออย่างนั้น แต่ผมคงต้องขอลาออก เพราะผมคงทำงานร่วมกับคนที่มีอคติและมีทัศนคติติดลบไม่ได้”
อุ่นใจยกมือไหว้อีกฝ่าย แล้วเดินออกมาจากร้านด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวขั้นสุด!
เดินหงุดหงิดไปบ่นไปจนผ่านร้านนั่งดื่มที่เคยผ่านเป็นประจำ ก็นึกครึ้มใจอยากนั่งให้ตัวเองอารมณ์เย็นลงสักนิด เลยตัดสินใจเดินเข้าไปสั่งค็อกเทลเพื่อปลอบใจตัวเองสักแก้วในวันที่สภาพจิตใจย่ำแย่
...แล้วอุ่นใจก็ได้พบกับคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจออีกครั้งหนึ่ง
....คุณคนที่ช่วยเขาไว้
ร่างบางดีใจมากที่ได้เจอคุณเขาอีกรอบเพราะตอนที่อีกฝ่ายช่วยตนเองไว้ อุ่นใจยังไม่ทันได้ขอบคุณอย่างเป็นเรื่องเป็นราวก็ถูกตามตัวไปซะก่อน ร่างบางเลยถือโอกาสนี้เข้าไปขอเลี้ยงเครื่องดื่มตอบแทน
“บังเอิญจังเลยนะครับ เจอกันอีกแล้ว...ผมขอเลี้ยงเหล้าขอบคุณได้ไหมครับ?”
ตึก!
อุ่นใจลมหายใจสะดุดในตอนที่สายตาคมปลาบตวัดหันกลับมามอง ความลุ่มลึกของนัยน์ตาสีดำตรงหน้าทำให้อุ่นใจลอบกลืนน้ำลาย นี่ถ้าไม่ติดว่าคนตรงหน้าเป็นผู้มีพระคุณจ้างให้อุ่นใจก็จะไม่ขอเข้าใกล้เด็ดขาด ถึงแม้จะหล่อเข้มแต่สายตาดุ ๆ นั่นก็เล่นเอาร่างบางเสียวสันหลังด้วยอยู่เหมือนกัน
ร่างสูงใหญ่ไม่ตอบอะไรแต่ดูจากการที่อีกฝ่ายหันกลับมายกยิ้มมุมปากคล้ายจะอนุญาตก็ทำให้อุ่นใจกล้านั่งลงและชวนอีกฝ่ายคุย
“คุณชอบดื่มวิสกี้เหรอครับ?”
“...มันก็ไม่ได้แย่”
“งั้นแก้วต่อไปผมขอเลี้ยงนะครับ”
“.....เธอไม่จำเป็นต้องเลี้ยง”
“แต่ผมอยากตอบแทนคุณบ้าง ถ้าไม่ได้คุณช่วยไว้ผมคงแย่” ร่างสูงไม่ได้เอ่ยปฏิเสธอะไรอีก อุ่นใจเลยหันไปสั่งเครื่องดื่มชนิดเดิมให้อีกฝ่ายพร้อมกับสั่งค็อกเทลให้กับตัวเอง
“ค็อกเทล?”
“ครับ ผมชอบอะไรหวาน ๆ...เอ่ออ..คุณมาเที่ยวแถวนี้บ่อยไหมครับ?”
อุ่นใจเอ่ยถามออกมาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เพื่อให้ตนเองหลุดออกจากบรรยากาศแปลก ๆ รอบตัวที่อุ่นใจไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันคืออะไร
แสงไฟที่สาดส่องลงมาพอดีทำให้อุ่นใจได้เห็นอีกฝ่ายเต็มตาจนอดที่จะทึ่งกับคนตรงหน้าไม่ได้ ร่างสูงใหญ่ที่คาดว่าน่าจะสูงเกือบถึง 190 แผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม รอยสักที่พาดยาวเต็มแขนข้างขวา ผิวสีคร้ามแดดที่ขับให้เห็นเส้นเลือดเด่นชัด ที่สำคัญผมยาวระต้นคอที่มัดครึ่งหัวเข้ากันได้ดีกับเครื่องหน้าอันหล่อเหลาบวกกับแววตาดุเข้มทรงเสน่ห์นั่นอีก
อย่างนี้ใช่ไหมที่เขาเรียกกันว่าหล่อแบบแบด ๆ
“ถ้าร้านนี้ก็ครั้งแรก”
“ผมก็เหมือนกัน ผ่านร้านนี้บ่อยแต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกัน เอ๋?”
มือหนาเลื่อนแก้ววิสกี้ที่ได้รับมาไว้ตรงหน้าอุ่นใจ
“ลองชิมดูซิ จะได้รู้ว่ารสชาติเป็นยังไง”
“ตะ..แต่ แก้วนี้ผมตั้งใจสั่งให้คุณ”
“ก็แค่ชิม ฉันก็อยากชิมค็อกเทลดูเหมือนกัน... อยากรู้ว่าจะหวานอย่างที่คิดรึเปล่า”
Dernier chapitre
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter140
“ไหนกระเป๋าของฉัน!!”เรียวนิ้วสวยรีบกระชากถุงใบใหญ่ไปจากมืออุ่นใจทันที พร้อมกับสำรวจตรวจตราของในถุงอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วจึงเงยหน้ามองกลับมายังอุ่นใจ“อ้าว แล้วจะยืนอยู่ทำไม! อ้อ..ฉันคงยังไม่ได้บอกสินะ ว่ากัณฐ์เปลี่ยนใจแล้ว คืนนี้กัณฐ์กับใกล้รักจะนอนค้างที่นี่ หมดหน้าที่ของเธอแล้วก็กลับไปได้แล้ว!”ปัง!เสียงปิดประตูใส่หน้าไม่ดังเท่ากับเสียงหัวใจแตกสลายที่ดังกึกก้องอยู่ภายในอุ่นใจได้แต่ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ไม่มีคำพูด ไม่มีคำบรรยาย ไม่มีความรู้สึกอื่นใดหลงเหลือ มีเพียงแค่ความเสียใจและหยาดน้ำใส ๆ ที่ไหลรินออกมาอย่างไม่รู้ตัวคุณ..กับ..ใกล้รัก นอนค้างที่นี่...ประโยคคำพูดของคนตาสีฟ้าวนเวียนกึกก้องอยู่ในหัว อุ่นใจไม่รู้ว่าตัวเองใช้เวลายืนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหน อุ่นใจไม่รู้ว่าตัวเองลงมาจากลิฟต์ได้ยังไง รู้ตัวอีกทีร่างบางก็กำลังยืนเคว้งคว้างอยู่ที่หน้าคอนโดหรู น้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสายไม่ได้ทำให้ความเจ็บปวดที่เขามีบางเบาลง อุ่นใจก้าวเท้าไปอย่างไร้จุดหมาย ทุกอย่างเริ่มชัดเจนแต่จุดที่เขามีสิทธิ์ยืนกลับเริ่มเลือนราง เวลาที่มีคงจะเริ่มนับถอยหลังลงไปช้า ๆ ..ไม่สิ มันอาจจะหมดลงในตอนนี้แล้วก็เป็นได้
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter139
หลังจากที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยอุ่นใจหันกลับมาก็พบว่าคนที่ขอติดสอยห้อยตามมาด้วยกำลังถูกทั้งพนักงานขาย และบรรดาลูกค้าวัยรุ่นกำลังรุมขอถ่ายรูปและขอลายเซ็นอุ่นใจได้แต่ยืนทำตัวไม่ถูก นี่เขาควรจะแยกตัวกลับเลยหรือควรจะต้องรอให้อีกฝ่ายเสร็จธุระก่อนแล้วถึงค่อยร่ำลา แต่ดูจากที่อีกฝ่ายกำลังถูกติดพันอยู่ถ้าเขาแยกกลับก่อนก็คงจะไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง ร่างบางคิดได้อย่างนั้นแล้วจึงเตรียมจะหันหลังเดินจากไปแต่ก็ถูกเสียงคนคนเดิมเรียกตัวไว้“เดี๋ยวครับน้องอุ่น.. พี่ขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณมากนะครับ ฝากผลงานล่าสุดด้วยนะครับ”ซันรีบบอกลาแฟนคลับพร้อมกับคว้าบรรดาถุงใบเล็กใบใหญ่จากพนักงานขายแล้วเดินตามอุ่นใจไปในทันที“ขอโทษด้วนนะครับน้องอุ่น ไม่คิดว่าจะมีคนจำได้ขนาดว่าใส่หมวกดีแล้ว” ซันบ่นออกมาพร้อมกับขยับหมวกให้ปิดลงมามากขึ้น“ไม่เป็นไรครับ”อุ่นใจมองคนตัวสูงอีกครั้ง ‘ซัน’ สงสัยจะเป็นคนเดียวกันกับที่นนเน่เพิ่งกรี๊ดให้ฟังเมื่อวันก่อนว่าเป็นนายแบบหนุ่มไฮโซที่กำลังมาแรงอยู่ในขณะนี้“อยู่กับน้องอุ่นแล้วพี่สบายใจดีจัง ขอบคุณนะครับที่ให้ความเป็นส่วนตัวกับพี่”อุ่นใจไม่รู้จะตอบกลับไปว่ายังไง จะให้บอกว่าเขาเพิ่งจะนึก
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter138
อุ่นใจเหม่อมองออกไปนอกตัวรถที่ติดฟิล์มดำ เขาแจ้งจุดหมายปลายทางกับพี่เกรียงไกรไว้ตั้งแต่ตอนขึ้นรถแล้วว่าให้ไปรับของ และพาเขาไปส่งที่คอนโดคุณภีมแล้วกลับไปได้เลย“พอไปส่งคุณอุ่นเสร็จให้ผมกลับเลยเหรอครับ?”“ครับ คุณเขาบอกให้ผมรอกลับพร้อมกันครับ”“ได้ครับ”หลังจบบทสนทนาอุ่นใจก็มองไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง พระอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยผ่านและลาลับ วันนี้บรรยายกาศรอบกายช่างแสนเศร้า คงจะเป็นเพราะอารมณ์ที่หม่นมัวเลยพาทำให้แสงสีทองดูหม่นหมอง ร่างบางมองต้นไม้และท้องฟ้าไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสะดุดตากับใครบางคนในจังหวะที่รถกำลังเลี้ยวออกจากบริเวณคณะนั่นคนที่เขาเพิ่งรู้จักเมื่อสักครู่นี้นี่...“พี่เกรียงไกรครับหยุดรถก่อนครับ” อุ่นใจบอกพี่ชุดดำทันทีที่เห็นใครบางคนกำลังต้องการความช่วยเหลือทันทีที่รถจอดสนิทอุ่นใจก็ไม่รีรอรีบลงจากรถไปถามอีกฝ่ายทันที“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?”“น้องอุ่น?”ชายหนุ่มร่างสูงที่เพิ่งรู้จักกันหันมาทำหน้าแปลกใจที่เห็นคนที่เข้ามาทักตนเอง“รถเสียเหรอครับ?” อุ่นใจเดินเข้าไปหาคนที่กำลังยืนอยู่หน้าฝากระโปรงรถสปอร์ตคันหรูสีแดง“ใช่ครับ ไม่รู้เป็นอะไร อยู่ ๆ เครื่องก็ดับ”“โทรตามช่างรึยังครั
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter137
อุ่นใจเลือกที่จะเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเจอต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ความร่มเย็นอยู่ที่ริมสระบัวสระใหญ่ ร่างบางหย่อนกายนั่งลงใช้ลำต้นหนาเป็นแหล่งพักพิงเพื่อทำจิตใจให้สงบสายลมเย็นสดชื่นกับเสียงนกที่หยอกล้อกันแผ่วเบาทำให้อุ่นใจคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ ในอดีตตอนที่ยายยังมีชีวิตอยู่ยายชอบพาเขาไปยังวัดแห่งหนึ่งเป็นประจำ อุ่นใจจำได้ดีว่าที่วัดแห่งนั้นมีต้นไม้ร่มรื่นและมีสระบัวสระใหญ่คล้ายกับสระบัวแห่งนี้อยู่อุ่นใจมองออกไปยังพื้นผิวน้ำอย่างล่องลอย..เขาคิดถึงยายเหลือเกิน ยายเพิ่งจากไปไม่นาน แต่ทำไมสำหรับเขาแล้วมันช่างดูเหมือนผ่านไปนานหลายปีขนาดนี้หลายเดือนที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นในชีวิตมากมาย ทั้งความทุกข์ ความสุข ความสมหวัง และความผิดหวัง ทุก ๆ อย่างให้บทเรียนอันมีค่ามากมายให้แก่อุ่นใจ ทุก ๆ ผลมาจากเหตุของการกระทำ อุ่นใจก้มหน้ายอมรับกับทุก ๆ ทางที่ตนเองเลือกเดิน เขาไม่เคยเสียใจที่ได้เจอกับใครบางคน ได้รับความช่วยเหลือและความเมตตาจากคนที่แสนอบอุ่น ถึงแม้ในตอนแรกจะต้องเสียน้ำตาไปกับความเข้าใจผิดอยู่บ้าง แต่หลัง ๆ มาทุกอย่างกลับเริ่มดีขึ้นและ…ดีขึ้นมากจนเขาเผลอมอบหัวใจให้กับใครคนนั้นไ
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter136
สายลมเย็นกับแสงแดดอ่อน ๆ ที่ลอดผ่านแมกไม้กระทบตกลงที่พื้นผิวน้ำดึงดูดสายตาคู่งามให้หันกลับไปมองอุ่นใจมองไปยังภาพเบื้องหน้าด้วยความเหม่อลอย“อากาศดีนะครับ”เสียงชวนคุยที่เอ่ยขึ้นมาทำให้อุ่นใจนึกขึ้นมาได้ว่าตนเองไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว“ครับ”“น้องเรียนที่นี่เหรอครับ?”อุ่นใจหันไปมองคนตรงหน้าอย่างเต็มตาอีกครั้ง ร่างสูงที่จัดได้ว่าหน้าตาดีอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตเนื้อดีราคาแพง ทรงผมสีน้ำตาลเข้มถูกจัดแต่งทรงเปิดเผยให้เห็นคิ้วหนากับสันจมูกโด่ง ผิวขาวจัดบวกกับรอยยิ้มเจิดจ้าทำให้คนตรงหน้าจัดได้ว่าหน้าตาหล่อเหลาเอาการ“พี่ชื่อซัน ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ซันเอ่ยแนะนำตัวออกมาในตอนที่อุ่นใจมัวแต่พินิจพิเคราะห์ตนเองอยู่“เอ่อ ขอโทษครับ ผมชื่ออุ่นใจ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”อุ่นใจเหลือบตามองมือถือ พร้อมกับตัดสินใจที่จะขอแยกตัวออกมาแต่กลับถูกอีกฝ่ายชวยคุยขึ้นมาเสียก่อน“น้องอุ่นใจเรียนที่นี่ใช่ไหมครับ พอดีว่าพี่มาดูลาดเลา หมายถึงพี่มาสำรวจมหา’ลัยน่ะครับ เทอมหน้ากะว่าจะย้ายมาเรียนที่นี่ หรือเรียกง่าย ๆ ว่าซิ่วน่ะครับ”คนตัวสูงอธิบายติดตลกในตอนที่เห็นคนตัวเล็กทำหน้าสงสัย“ทีนี้เดินไปเดินมาก็หลงนิดหน่อย พี่ก็อย
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter135
อุ่นใจวางปากกาพร้อมกับเดินตรงไปยื่นกระดาษคำตอบให้กับอาจารย์คุมสอบ นัยน์ตาหวานเหลือบมองเพื่อนรักทั้งสองคนที่ยังคงนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดกับกระดาษข้อสอบตรงหน้า ดูท่าว่าทั้งนนเน่และหนึ่งเดียวคงจะใช้เวลาจนถึงวินาทีสุดท้าย อุ่นใจจึงตัดสินใจเดินลงมานั่งรอเพื่อนทั้งสองที่ใต้ตึกเรียนอากาศที่ร้อนอบอ้าวนำพาความเหนียวเหนอะหนะมาให้ อุ่นใจพัดชีทเรียนในมือไปมาพร้อมกับควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อดูเวลา แล้วก็พบว่าอีกเป็นชั่วโมงเลยกว่าจะถึงเวลาที่คุณเขาจะมารับ เดี๋ยวถ้าเพื่อน ๆ ลงมาแล้วเขาอาจจะแวะไปห้องสมุดสักหน่อย แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรทำร่างบางเลยตัดสินใจฆ่าเวลาเล่นด้วยการกดเข้าไปในแอปพลิเคชันสีฟ้าแล้วอุ่นใจก็พบว่ามันช่างเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมหันต์ภาพของใครบางคนถูกประโคมข่าวจากแทบจะทุกสำนัก‘ดีไซเนอร์ชื่อดังควงคนพิเศษออกงานครั้งแรกในรอบหลายเดือน’‘นักธุรกิจหนุ่มพันล้านควงคู่ให้สัมภาษณ์ถึงความสัมพันธ์พิเศษ!!!’‘เจาะลึกบทสัมภาษณ์ Exclusive เจ้าของห้องเสื้อแบรนด์ดัง!!!’‘ความสัมพันธ์ที่ไม่จำเป็นต้องมีสถานะของคู่ที่ทุกคนจับตามมอง!!!’‘ดีไซเนอร์ชื่อดังเผย! อาจมีประกาศข่าวดี!!’หัวใจอันหนักอึ้งอยาก
Vous vous intéresseriez aussi à
เร้าใจลูกน้อง
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.8K Vuesเจ้านายใจดีช่วยเลี้ยงผมทีได้ไหมครับ
thisishowienjoy2.0K Vuesมาเฟียกับเมียรับจ้าง (Mpreg)
อักษรปรุงรัก4.3K Vuesอาถรรพ์เงาวิญญาณเฮี้ยน
มังกรพ่นไฟ1.1K Vuesเพรงพ่าย
ลลนล821 Vuesฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy
Me.Daisy494 Vuesเริ่มต้นใหม่หลังวันสิ้นโลก
ข้ารักเจ้าหมื่นปี72 Vuesสืบแสงดาว (Dara Darling)
ฌาลินน์298 Vues
