Se connecterPartager
Chapter 7
Date de publication:
2026-01-27 13:52:10“ทำไม? หวงเนื้อหวงตัว? หรือว่ากลัวไอ้สิงห์เข้าใจผิด? มันจะว่ายังไงนะถ้ารู้ว่ารุ่นน้องที่ใสซื่อของมัน..”
“ห้ามบอกพี่สิงห์!” น้ำเสียงตื่นตระหนกขัดขึ้นมาก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค ยิ่งอีกฝ่ายออกอาการร้อนรนยิ่งทำให้อารมณ์เขาขุ่นมัว
“อ้าว กูกำลังจะขับวนไปรับ เดี๋ยวกูเปิดประตูให้”
ความหงุดหงิดทำให้ชายหนุ่มกัดฟันข่มอารมณ์ วางคนตัวเล็กไว้เบาะหลังอย่างไม่ค่อยจะเบามือนัก ได้ยินเสียงร้องหลุดออกมาเบา ๆ แต่เขาไม่สนใจเดินอ้อมมานั่งเบาะหลังข้าง ๆ... คอยดูซิว่าถ้าคอยคุมแจอย่างนี้จะไปอ้อนไอ้สิงห์ยังไงอีก
“อ้าว ไปนั่งข้างหลังกันหมด เลยกลายเป็นคนขับเลยกู”
“ขับ ๆ ไปเถอะ คลินิกอยู่แค่หน้าปากซอยมึงจะบ่นทำไม” ทศกัณฐ์เอ่ยสวนกลับในตอนที่ได้ยินเสียงบ่น
กว่าจะหาหมอรับยาจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็เริ่มค่ำแล้ว ในตอนที่รถกลับมาจอดที่หน้าผับ ทศกัณฐ์เลยถือโอกาสเปิดประตูแล้วอุ้มอีกฝ่ายติดมือไปที่รถตัวเอง
“อ้าว! เดี๋ยวไอ้เฮีย มึงจะเอาน้องไปไหน?”
“กูไปส่งเอง จะไปทำธุระแถวนั้นพอดี”
“มะ ไม่เป็นไรครับ ดะ เดี๋ยวผมกลับเองก็...” ยังดีที่รู้จักสงบปากสงบคำในตอนที่เขาก้มลงไปมอง ไม่อย่างนั้นความอดทนเขาคงหมดถ้ายังขืนดื้อต่ออีก
ทศกัณฐ์คิดว่าวันนี้เขาใช้ความอดทนเกินโควตาไปมากแล้วโดยเฉพาะในตอนที่เห็นอีกฝ่ายพูดคุยจีบปากจีบคอกับไอ้สิงห์ในระหว่างรอตรวจที่คลินิก ไหนจะต้องมาคอยอดกลั้นเก็บไม้เก็บมือตัวเองไม่ให้กระชากคนตัวบางออกมาตอนที่ชอบไปเกาะแขนเกาะมือไอ้สิงห์นั่นอีก
“กูวางเอกสารที่มึงต้องเซ็นไว้บนโต๊ะ แล้วอย่าลืมดูบัญชีด้วย” ทศกัณฐ์หันไปฝากงานกับอีกฝ่าย
“เห็นกูว่างแล้วก็สั่งงานใหญ่เลยนะ”
“ทำงานบ้างเถอะมึงน่ะ มัวแต่ติดเมียอยู่นั่นแหละ”
“ถ้ามึงมีเมียอย่าให้กูรู้นะว่ามึงเป็นหนักกว่ากู...อุ่นถึงแล้วโทรบอกพะ พี่..”
ปัง!
ทศกัณฐ์ปิดประตูรถลงในตอนที่อีกฝ่ายก้มลงมาจะคุยกับคนในรถ
“อ้าวเฮ้ย กูยังคุยกับน้องไม่จบ”
“ติดเมียก็ไปอยู่กับเมียไป! รำคาญ!”
ทศกัณฐ์เดินหนีอีกฝ่าย เปิดประตูรถแล้วรีบสตาร์ตรถขับออกมา
“บอกทางด้วย” อันที่จริงเขาก็พอจะรู้อยู่หรอกว่าอีกฝ่ายพักแถวไหนเพราะแอบได้ยินตอนที่คุยกันกับไอ้สิงห์ แต่ที่ถามก็แค่อยากให้อีกฝ่ายหายเกร็ง เห็นนั่งชิดประตูฝั่งนู้นจนตัวจะละลายแนบไปกับประตูรถแล้ว
“จอดข้างหน้าก็ได้ครับ ผมกลับเองได้”
“ถึงแยกข้างหน้าแล้วไปทางไหนต่อ”
“.....”
“หรือจะให้ฉันเลี้ยวเข้าโรงแรมข้างหน้า”
“เลี้ยวซ้าย! ผมพักแถวxxx”
ก็แค่นี้ ทำไมต้องให้ขู่...
ทศกัณฐ์ขับตรงไปยังจุดหมายปลายทาง แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมเลือกอยู่ไกลจากมหา’ลัยขนาดนี้แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก ขับไปได้สักพักชายหนุ่มก็ตบไฟเลี้ยวแวะเข้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง เหลือบมองคนข้าง ๆ ที่ทำหน้าตื่น ๆ มองซ้ายมองขวาไม่หยุด
“ฉันหิว”
“ครับ เดี๋ยวผมนั่งรอบนรถ”
ทำไมไอ้คำตอบจากปากเล็ก ๆ นั่นชอบทำให้คิ้วเขากระตุกนักนะ
“ลงไปด้วยกัน”
“ผมนั่งรอริมฟุตพาทก็ได้ คุณจะได้ไม่ต้องกังวลกลัวของหาย”
คำตอบที่สองก็ไม่ทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นสักนิด ทศกัณฐ์เปิดประตูรถเดินไปกระชากประตูอีกฝั่งออก
“ลงไปกินด้วยกัน ต้องกินยาด้วยไม่ใช่เหรอเราน่ะ” หงุดหงิดแต่ก็พยายามสะกดอารมณ์เอาไว้ อีกฝ่ายยอมออกจากรถแต่ก็ไม่วายพูดจาไม่เข้าหูอีก
“ไม่เป็นไรครับ เชิญคุณตามสบายเลย”
“อย่าเล่นตัว หรือว่าต้องให้อุ้มอีกรอบ”
“ไม่ได้เล่นตัวครับ คุณหิวคุณก็ไปทานผมรอดะ ได้!.. โอเค ๆ ผมยอมแล้ว” อีกฝ่ายกลับลำยอมแต่โดยดีในตอนที่ร่างสูงเตรียมจะเข้าไปอุ้ม
“อ๊ะ! ช้า ๆ หน่อยคุณ ผมเจ็บ!” ทศกัณฐ์ลอบยิ้มอย่างอารมณ์ดีตอนที่ร่างบางรั้งต้นแขนไว้แล้วยอมให้ช่วยพยุง
..สุดท้ายก็ต้องยอมอยู่ดี ทำไมชอบให้พูดหลายรอบ ทำไมชอบทำอะไร ๆ ให้มันยุ่งยาก
“แพ้อะไรรึเปล่า”
“ไม่ครับ”
“อยากทานอะไร”
“อะไรก็ได้ครับ”
“ข้าวต้มไหม?”
“แล้วแต่คุณเลยครับ”
ทศกัณฐ์ตวัดสายตามองไปยังอีกฝ่ายที่ก้มหน้าหลบสายตา ทีอย่างนี้ละไม่ยอมสบสายตาแต่เวลาพูดอะไรออกมาทำไมขยันขัดใจเขาจริง ๆ ชายหนุ่มเลยจัดการสั่งอาหารมาตามที่คิดว่าคนตรงหน้าน่าจะทานได้
“ทำไมวันนั้นไม่ปลุกฉัน” คนตัวใหญ่กอดอกนั่งมองอีกฝ่ายที่ก้มหน้าคางแทบจะชิดอก
“ผะ..ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้นอีก” แก้มขาวนวลขึ้นสีอย่างชัดเจนจนทำให้พาลคิดถึงส่วนอื่น ๆ ที่เปลี่ยนสีง่ายเพียงแค่โดนมือเขาสัมผัส
น่าแกล้งชะมัด..
มือใหญ่ล้วงหยิบบัตรนักศึกษามาเคาะเล่นบนโต๊ะเรียกร้องความสนใจจากอีกฝ่ายซึ่งก็ได้ผล
“บัตรผม!”
มือเรียวยื่นมือออกมาหมายจะคว้าไว้แต่ก็ไม่ไวเท่าคนตัวใหญ่ที่เบี่ยงมือหนีแล้วรวบมืออีกฝ่ายมากุมไว้
“คุณ! นั่นบัตรนักศึกษาผม!”
“มันตกอยู่ที่ห้องฉัน มันก็ต้องเป็นของฉัน”
“ของผม! กระเป๋าสตางค์ผมด้วยใช่ไหม!”
อีกฝ่ายดูเหมือนจะยังไม่รู้สึกตัวว่าถูกกอบกุมมือไว้อยู่ ทศกัณฐ์เลยถือโอกาสยกมือเรียวขึ้นมาแนบริมฝีปากเบา ๆ
“อะไรที่ตกอยู่กับฉัน มันก็เป็นของของฉัน รวมทั้งเธอด้วย...อุ่นใจ ภักดี” คนตัวเล็กตกตะลึงไปชั่วครู่ก่อนที่จะชักมือออกด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ
“มะ ไม่ใช่ซะหน่อย! ผมไม่เอาแล้ว คุณเอาไปเลย ผมไปทำใหม่ก็ได้!”
หึ ๆ ถูกใจเขาจริง ๆ ด้วย
เลี้ยงกวางป่านี่มันยากไหมนะ
คงจะพยศน่าดู แต่ต่อให้พยศแค่ไหนก็คงไม่มีทางที่จะหลุดรอดสายตา ไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือเขาไปได้แน่ ๆ
Dernier chapitre
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter140
“ไหนกระเป๋าของฉัน!!”เรียวนิ้วสวยรีบกระชากถุงใบใหญ่ไปจากมืออุ่นใจทันที พร้อมกับสำรวจตรวจตราของในถุงอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วจึงเงยหน้ามองกลับมายังอุ่นใจ“อ้าว แล้วจะยืนอยู่ทำไม! อ้อ..ฉันคงยังไม่ได้บอกสินะ ว่ากัณฐ์เปลี่ยนใจแล้ว คืนนี้กัณฐ์กับใกล้รักจะนอนค้างที่นี่ หมดหน้าที่ของเธอแล้วก็กลับไปได้แล้ว!”ปัง!เสียงปิดประตูใส่หน้าไม่ดังเท่ากับเสียงหัวใจแตกสลายที่ดังกึกก้องอยู่ภายในอุ่นใจได้แต่ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ไม่มีคำพูด ไม่มีคำบรรยาย ไม่มีความรู้สึกอื่นใดหลงเหลือ มีเพียงแค่ความเสียใจและหยาดน้ำใส ๆ ที่ไหลรินออกมาอย่างไม่รู้ตัวคุณ..กับ..ใกล้รัก นอนค้างที่นี่...ประโยคคำพูดของคนตาสีฟ้าวนเวียนกึกก้องอยู่ในหัว อุ่นใจไม่รู้ว่าตัวเองใช้เวลายืนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหน อุ่นใจไม่รู้ว่าตัวเองลงมาจากลิฟต์ได้ยังไง รู้ตัวอีกทีร่างบางก็กำลังยืนเคว้งคว้างอยู่ที่หน้าคอนโดหรู น้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสายไม่ได้ทำให้ความเจ็บปวดที่เขามีบางเบาลง อุ่นใจก้าวเท้าไปอย่างไร้จุดหมาย ทุกอย่างเริ่มชัดเจนแต่จุดที่เขามีสิทธิ์ยืนกลับเริ่มเลือนราง เวลาที่มีคงจะเริ่มนับถอยหลังลงไปช้า ๆ ..ไม่สิ มันอาจจะหมดลงในตอนนี้แล้วก็เป็นได้
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter139
หลังจากที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยอุ่นใจหันกลับมาก็พบว่าคนที่ขอติดสอยห้อยตามมาด้วยกำลังถูกทั้งพนักงานขาย และบรรดาลูกค้าวัยรุ่นกำลังรุมขอถ่ายรูปและขอลายเซ็นอุ่นใจได้แต่ยืนทำตัวไม่ถูก นี่เขาควรจะแยกตัวกลับเลยหรือควรจะต้องรอให้อีกฝ่ายเสร็จธุระก่อนแล้วถึงค่อยร่ำลา แต่ดูจากที่อีกฝ่ายกำลังถูกติดพันอยู่ถ้าเขาแยกกลับก่อนก็คงจะไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง ร่างบางคิดได้อย่างนั้นแล้วจึงเตรียมจะหันหลังเดินจากไปแต่ก็ถูกเสียงคนคนเดิมเรียกตัวไว้“เดี๋ยวครับน้องอุ่น.. พี่ขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณมากนะครับ ฝากผลงานล่าสุดด้วยนะครับ”ซันรีบบอกลาแฟนคลับพร้อมกับคว้าบรรดาถุงใบเล็กใบใหญ่จากพนักงานขายแล้วเดินตามอุ่นใจไปในทันที“ขอโทษด้วนนะครับน้องอุ่น ไม่คิดว่าจะมีคนจำได้ขนาดว่าใส่หมวกดีแล้ว” ซันบ่นออกมาพร้อมกับขยับหมวกให้ปิดลงมามากขึ้น“ไม่เป็นไรครับ”อุ่นใจมองคนตัวสูงอีกครั้ง ‘ซัน’ สงสัยจะเป็นคนเดียวกันกับที่นนเน่เพิ่งกรี๊ดให้ฟังเมื่อวันก่อนว่าเป็นนายแบบหนุ่มไฮโซที่กำลังมาแรงอยู่ในขณะนี้“อยู่กับน้องอุ่นแล้วพี่สบายใจดีจัง ขอบคุณนะครับที่ให้ความเป็นส่วนตัวกับพี่”อุ่นใจไม่รู้จะตอบกลับไปว่ายังไง จะให้บอกว่าเขาเพิ่งจะนึก
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter138
อุ่นใจเหม่อมองออกไปนอกตัวรถที่ติดฟิล์มดำ เขาแจ้งจุดหมายปลายทางกับพี่เกรียงไกรไว้ตั้งแต่ตอนขึ้นรถแล้วว่าให้ไปรับของ และพาเขาไปส่งที่คอนโดคุณภีมแล้วกลับไปได้เลย“พอไปส่งคุณอุ่นเสร็จให้ผมกลับเลยเหรอครับ?”“ครับ คุณเขาบอกให้ผมรอกลับพร้อมกันครับ”“ได้ครับ”หลังจบบทสนทนาอุ่นใจก็มองไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง พระอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยผ่านและลาลับ วันนี้บรรยายกาศรอบกายช่างแสนเศร้า คงจะเป็นเพราะอารมณ์ที่หม่นมัวเลยพาทำให้แสงสีทองดูหม่นหมอง ร่างบางมองต้นไม้และท้องฟ้าไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสะดุดตากับใครบางคนในจังหวะที่รถกำลังเลี้ยวออกจากบริเวณคณะนั่นคนที่เขาเพิ่งรู้จักเมื่อสักครู่นี้นี่...“พี่เกรียงไกรครับหยุดรถก่อนครับ” อุ่นใจบอกพี่ชุดดำทันทีที่เห็นใครบางคนกำลังต้องการความช่วยเหลือทันทีที่รถจอดสนิทอุ่นใจก็ไม่รีรอรีบลงจากรถไปถามอีกฝ่ายทันที“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?”“น้องอุ่น?”ชายหนุ่มร่างสูงที่เพิ่งรู้จักกันหันมาทำหน้าแปลกใจที่เห็นคนที่เข้ามาทักตนเอง“รถเสียเหรอครับ?” อุ่นใจเดินเข้าไปหาคนที่กำลังยืนอยู่หน้าฝากระโปรงรถสปอร์ตคันหรูสีแดง“ใช่ครับ ไม่รู้เป็นอะไร อยู่ ๆ เครื่องก็ดับ”“โทรตามช่างรึยังครั
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter137
อุ่นใจเลือกที่จะเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเจอต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ความร่มเย็นอยู่ที่ริมสระบัวสระใหญ่ ร่างบางหย่อนกายนั่งลงใช้ลำต้นหนาเป็นแหล่งพักพิงเพื่อทำจิตใจให้สงบสายลมเย็นสดชื่นกับเสียงนกที่หยอกล้อกันแผ่วเบาทำให้อุ่นใจคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ ในอดีตตอนที่ยายยังมีชีวิตอยู่ยายชอบพาเขาไปยังวัดแห่งหนึ่งเป็นประจำ อุ่นใจจำได้ดีว่าที่วัดแห่งนั้นมีต้นไม้ร่มรื่นและมีสระบัวสระใหญ่คล้ายกับสระบัวแห่งนี้อยู่อุ่นใจมองออกไปยังพื้นผิวน้ำอย่างล่องลอย..เขาคิดถึงยายเหลือเกิน ยายเพิ่งจากไปไม่นาน แต่ทำไมสำหรับเขาแล้วมันช่างดูเหมือนผ่านไปนานหลายปีขนาดนี้หลายเดือนที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นในชีวิตมากมาย ทั้งความทุกข์ ความสุข ความสมหวัง และความผิดหวัง ทุก ๆ อย่างให้บทเรียนอันมีค่ามากมายให้แก่อุ่นใจ ทุก ๆ ผลมาจากเหตุของการกระทำ อุ่นใจก้มหน้ายอมรับกับทุก ๆ ทางที่ตนเองเลือกเดิน เขาไม่เคยเสียใจที่ได้เจอกับใครบางคน ได้รับความช่วยเหลือและความเมตตาจากคนที่แสนอบอุ่น ถึงแม้ในตอนแรกจะต้องเสียน้ำตาไปกับความเข้าใจผิดอยู่บ้าง แต่หลัง ๆ มาทุกอย่างกลับเริ่มดีขึ้นและ…ดีขึ้นมากจนเขาเผลอมอบหัวใจให้กับใครคนนั้นไ
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter136
สายลมเย็นกับแสงแดดอ่อน ๆ ที่ลอดผ่านแมกไม้กระทบตกลงที่พื้นผิวน้ำดึงดูดสายตาคู่งามให้หันกลับไปมองอุ่นใจมองไปยังภาพเบื้องหน้าด้วยความเหม่อลอย“อากาศดีนะครับ”เสียงชวนคุยที่เอ่ยขึ้นมาทำให้อุ่นใจนึกขึ้นมาได้ว่าตนเองไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว“ครับ”“น้องเรียนที่นี่เหรอครับ?”อุ่นใจหันไปมองคนตรงหน้าอย่างเต็มตาอีกครั้ง ร่างสูงที่จัดได้ว่าหน้าตาดีอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตเนื้อดีราคาแพง ทรงผมสีน้ำตาลเข้มถูกจัดแต่งทรงเปิดเผยให้เห็นคิ้วหนากับสันจมูกโด่ง ผิวขาวจัดบวกกับรอยยิ้มเจิดจ้าทำให้คนตรงหน้าจัดได้ว่าหน้าตาหล่อเหลาเอาการ“พี่ชื่อซัน ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ซันเอ่ยแนะนำตัวออกมาในตอนที่อุ่นใจมัวแต่พินิจพิเคราะห์ตนเองอยู่“เอ่อ ขอโทษครับ ผมชื่ออุ่นใจ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”อุ่นใจเหลือบตามองมือถือ พร้อมกับตัดสินใจที่จะขอแยกตัวออกมาแต่กลับถูกอีกฝ่ายชวยคุยขึ้นมาเสียก่อน“น้องอุ่นใจเรียนที่นี่ใช่ไหมครับ พอดีว่าพี่มาดูลาดเลา หมายถึงพี่มาสำรวจมหา’ลัยน่ะครับ เทอมหน้ากะว่าจะย้ายมาเรียนที่นี่ หรือเรียกง่าย ๆ ว่าซิ่วน่ะครับ”คนตัวสูงอธิบายติดตลกในตอนที่เห็นคนตัวเล็กทำหน้าสงสัย“ทีนี้เดินไปเดินมาก็หลงนิดหน่อย พี่ก็อย
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter135
อุ่นใจวางปากกาพร้อมกับเดินตรงไปยื่นกระดาษคำตอบให้กับอาจารย์คุมสอบ นัยน์ตาหวานเหลือบมองเพื่อนรักทั้งสองคนที่ยังคงนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดกับกระดาษข้อสอบตรงหน้า ดูท่าว่าทั้งนนเน่และหนึ่งเดียวคงจะใช้เวลาจนถึงวินาทีสุดท้าย อุ่นใจจึงตัดสินใจเดินลงมานั่งรอเพื่อนทั้งสองที่ใต้ตึกเรียนอากาศที่ร้อนอบอ้าวนำพาความเหนียวเหนอะหนะมาให้ อุ่นใจพัดชีทเรียนในมือไปมาพร้อมกับควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อดูเวลา แล้วก็พบว่าอีกเป็นชั่วโมงเลยกว่าจะถึงเวลาที่คุณเขาจะมารับ เดี๋ยวถ้าเพื่อน ๆ ลงมาแล้วเขาอาจจะแวะไปห้องสมุดสักหน่อย แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรทำร่างบางเลยตัดสินใจฆ่าเวลาเล่นด้วยการกดเข้าไปในแอปพลิเคชันสีฟ้าแล้วอุ่นใจก็พบว่ามันช่างเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมหันต์ภาพของใครบางคนถูกประโคมข่าวจากแทบจะทุกสำนัก‘ดีไซเนอร์ชื่อดังควงคนพิเศษออกงานครั้งแรกในรอบหลายเดือน’‘นักธุรกิจหนุ่มพันล้านควงคู่ให้สัมภาษณ์ถึงความสัมพันธ์พิเศษ!!!’‘เจาะลึกบทสัมภาษณ์ Exclusive เจ้าของห้องเสื้อแบรนด์ดัง!!!’‘ความสัมพันธ์ที่ไม่จำเป็นต้องมีสถานะของคู่ที่ทุกคนจับตามมอง!!!’‘ดีไซเนอร์ชื่อดังเผย! อาจมีประกาศข่าวดี!!’หัวใจอันหนักอึ้งอยาก
Vous vous intéresseriez aussi à
![Boylove the Serise|ดื่มด่ำค่ำคืนอันเร่าร้อน [YAOI] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
Boylove the Serise|ดื่มด่ำค่ำคืนอันเร่าร้อน [YAOI] + [NC30+]
ณ ธารา1.9K Vuesแม่นายใจเดียว
ลำเนา2.2K VuesThird Eye (สืบด้วยตา สัมผัสด้วยใจ)
Mkutkomen1.2K Vuesชายาข้าน่ารักเกินใคร
ตงเฟินไป่หลิน4.9K Vuesจอมขมังเวทย์ตัวร้ายคือประธานบริษัทคนนั้นน่ะเหรอ!
มารินญา/Malynya246 VuesVLOGGER (แนวโคแก่กินหญ้าอ่อน)
นัก(ละ)เลง4.5K Vuesลองมารักกันดูมั้ยนายนักบิด
นามปากกาหมึกบ้านสวน291 Vuesกับดักประธานสาว(20+)
ทรายแมว356 Vues
