บทที่ 7 สิทธิ์ของคนเป็นพ่อ...และสามี

บทที่ 7 สิทธิ์ของคนเป็นพ่อ...และสามี

สิ้นสุดประโยคประกาศกร้าว คณินไม่เปิดโอกาสให้ชารีนได้โต้แย้ง ร่างสูงใหญ่ตวัดวงแขนรัดเอวคอดกิ่วแน่นขึ้น ดึงรั้งร่างบางให้เดินแกมวิ่งตามจังหวะฝีเท้าหนักหน่วงของเขามุ่งตรงไปยังห้องนอนใหญ่สุดทางเดิน ชารีนพยายามขืนตัวไว้แต่เรี่ยวแรงของเธอเทียบไม่ได้เลยกับผู้ชายที่กำลังถูกครอบงำด้วยไฟหึงหวงและความปรารถนาที่สะสมมานานถึงสามปี

เสียงบานประตูไม้เนื้อหนาถูกปิดลงพร้อมกับการกดล็อกกลอนแน่นหนา ตัดขาดพื้นที่ภายในห้องออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง

"คุณคณิน ปล่อยชานะ!"

ชารีนร้องห้ามพร้อมกับยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างสุดแรง ทว่าคณินกลับดันร่างของเธอให้ถอยร่นไปจนแผ่นหลังสัมผัสกับขอบเตียงนอนขนาดคิงไซส์ เขาดันไหล่บางเพียงนิดเดียว ร่างของเธอก็หงายหลังล้มลงไปบนฟูกหนานุ่ม คณินไม่รอช้า เขาทาบทับสรีระแข็งแกร่งตามลงมากักขังเธอไว้ใต้ร่างทันที

เข่าซ้ายของศัลยแพทย์หนุ่มแทรกเข้าตรงกลางระหว่างเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงเดรสสีเบจ บังคับให้ขาของเธอแยกออกกว้างเพื่อเปิดทางให้เขาแนบชิดได้มากขึ้น ชารีนเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก หัวใจเต้นกระหน่ำรุนแรงจนสะท้านไปทั้งอก

"คุณหมอ... อ๊ะ"

เสียงห้ามถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อคณินโน้มใบหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างดุดันและจาบจ้วง รสจูบของเขาไร้ซึ่งความปรานี มีเพียงความกระหายอยากและการลงโทษที่เต็มไปด้วยความเรียกร้อง ริมฝีปากหยักบดเบียด ขบเม้มกลีบปากสีระเรื่อจนชารีนเผยอริมฝีปากออกเพื่อสูดอากาศ เปิดโอกาสให้ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ

มือบางที่เคยกดดันแผงอกกว้างเริ่มอ่อนแรงลงทีละน้อย สัมผัสที่คุ้นเคยในอดีตกำลังปลุกปั่นความรู้สึกที่ถูกฝังลึกให้ตื่นขึ้น ชารีนเกลียดตัวเองที่ร่างกายตอบสนองเขาง่ายดายเพียงนี้ ปลายลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดหยอกล้อทำให้สมองของเธอขาวโพลน ลมหายใจเริ่มหอบกระเส่าประสานกับจังหวะการหายใจของคนบนร่าง

คณินถอนริมฝีปากออกช้าๆ ลมหายใจร้อนผ่าวรดลงบนปลายจมูกรั้น นัยน์ตาคมกริบวาวโรจน์จดจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงซ่าน

"เรียกพี่" เสียงทุ้มกดต่ำและแหบพร่า สั่งการชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบ มือหนาเลื่อนลงไปปลดกระดุมเสื้อสูทตัวนอกของเธอออกอย่างรวดเร็ว โยนมันทิ้งลงบนพื้นห้องอย่างไร้ความใส่ใจ

"ไม่... ชาไม่..." ชารีนพยายามส่ายหน้า ปฏิเสธด้วยความสับสนที่ตีรวนอยู่ในอก

"เรียกพี่เคนเหมือนเมื่อก่อน"

เขาไม่รอฟังคำปฏิเสธ ริมฝีปากร้อนผ่าวเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ซอกคอขาวเนียน คณินกดจูบหนักๆ สูดดมกลิ่นหอมประจำตัวของเธอเข้าเต็มปอด ก่อนจะใช้ซี่ฟันขบเม้มผิวเนื้ออ่อนไหวจนเกิดรอยสีสีกุหลาบเด่นชัดประดับบนลำคอระหง ชารีนสะดุ้งเฮือก ขนกายลุกซันด้วยความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วทุกอณู

"อ๊า... คุณคณิน..."

"ยังดื้ออยู่อีก"

คณินครางต่ำในลำคอด้วยความขัดใจ มือหนาเลื่อนไปด้านหลัง คลำหาซิปของชุดเดรสสีเบจก่อนจะรูดมันลงจนสุด ร่างสูงขยับตัวลุกขึ้นคุกเข่าคร่อมร่างบางไว้ จัดการดึงรั้งชุดเดรสและชั้นในตัวจิ๋วให้หลุดพ้นจากเรือนร่างของเธอในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าที่เขาโหยหามาตลอดสามปี ผิวขาวเนียนละเอียดสะท้อนแสงไฟสลัวในห้องกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวผู้ชายให้พุ่งสูงจนถึงขีดสุด

ชารีนรีบยกแขนขึ้นปิดบังหน้าอกตัวเองด้วยความขวยเขิน ใบหน้าหวานหันหนีสายตาโลมเลียที่จ้องมองมาอย่างเปิดเผย

"ปิดทำไมชา... ของของพี่ทั้งนั้น"

คณินดึงมือบางทั้งสองข้างออก รวบข้อมือเล็กไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างเลื่อนลงมากอบกุมหน้าอกอวบอิ่มที่คัดตึง เขานวดเฟ้นความนุ่มหยุ่นสลับกับออกแรงบีบเค้นตามแรงอารมณ์ ปลายนิ้วโป้งสะกิดเขี่ยยอดถันสีหวานที่กำลังชูชันท้าทายสายตา

ชารีนบิดเร่าด้วยความทรมานที่แสนหวาน ร่างกายของเธอตอบรับทุกการปรนเปรออย่างซื่อสัตย์ คณินโน้มหน้าลงมาครอบครองยอดถันด้วยปลายลิ้นชื้นแฉะ เขาดูดดึงสลับกับขบเม้มเบาๆ สร้างความปั่นป่วนจนก้อนเนื้อในอกของคนใต้ร่างเต้นระรัว

"อื้อ... อ๊า..." เสียงครางหวานหูหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากบาง ชารีนเชิดหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณเมื่อความเสียวซ่านแล่นริ้วมารวมกันที่จุดกึ่งกลางลำตัว

นิ้วเรียวยาวที่เคยจับมีดผ่าตัดรักษาชีวิตคน บัดนี้กำลังทำหน้าที่สำรวจความชุ่มฉ่ำที่ซ่อนเร้น คณินเลื่อนมือลงไปสัมผัสความอ่อนนุ่มบริเวณร่องชื้น ปลายนิ้วแกร่งกรีดกรายหยอกล้อกับติ่งเนื้อเกสร ก่อนจะสอดแทรกนิ้วกลางและนิ้วชี้เข้าไปภายในช่องทางคับแคบอย่างเชื่องช้า

"อ๊ะ! พี่เคน..." สรรพนามที่เคยคุ้นหลุดออกมาจากริมฝีปากโดยอัตโนมัติเมื่อความแปลกใหม่แทรกซึมเข้ามา ชารีนเกร็งหน้าท้องรับสัมผัส ช่องทางอ่อนนุ่มตอดรัดปลายนิ้วของเขาแน่นจนคณินต้องสูดปากด้วยความพอใจ

"แฉะขนาดนี้แล้วชา" เขากระซิบเสียงพร่า นัยน์ตาดุดันจดจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังหลับตาพริ้ม "หนูจะให้พี่หยุดจริงๆ เหรอ"

ชารีนส่ายหน้าไปมาบนหมอนใบโต ความต้องการทางกายอยู่เหนือเหตุผลทั้งปวงในเวลานี้ เธอต้องการเขา ต้องการสัมผัสที่เติมเต็มช่องว่างในหัวใจตลอดสามปีที่ผ่านมา

คณินขยับปลายนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบก่อนจะเร่งความเร็วขึ้น สร้างความปั่นป่วนจนคนใต้ร่างแอ่นสะโพกรับสัมผัสอย่างลืมอาย น้ำรักสีใสไหลรินชโลมปลายนิ้วจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ คณินถอนนิ้วออกช้าๆ ปล่อยให้ความว่างเปล่าเข้าครอบงำจนชารีนต้องปรือตาขึ้นมองด้วยความขัดใจ

ชายหนุ่มขยับตัวถอดเสื้อเชิ้ตและกางเกงสแล็กของตนเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงามและแกนกายที่แข็งขืนเต็มที่ คณินเอื้อมมือไปหยิบซองฟอยล์สี่เหลี่ยมในลิ้นชักหัวเตียง ฉีกมันออกและจัดการสวมอุปกรณ์ป้องกันอย่างชำนาญ

คณินแทรกตัวเข้าประจำที่เดิม จับเรียวขาของชารีนพาดขึ้นบนบ่ากว้างเพื่อเปิดองศาให้รับการสอดใส่ได้ลึกซึ้งที่สุด สายตาคมกริบจ้องมองความเปียกชุ่มที่พร้อมรับการมาเยือน ก่อนจะกดดันความแข็งแกร่งของความเป็นชายแทรกซึมเข้าสู่ร่องชื้นอย่างหนักหน่วงและดุดันในรวดเดียว

"อ๊า! พี่เคน... ชาเสียว... ลึกไปแล้ว" ชารีนหวีดร้องออกมาพร้อมกับจิกปลายเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความเสียวซ่าน ความคับแน่นที่ห่างหายไปนานทำให้เธอต้องหอบหายใจสะท้าน ร่างกายบีบรัดตัวตนของเขาจนคณินต้องขบกรามแน่นเพื่อข่มอารมณ์ไม่ให้ปลดปล่อยออกมาก่อนเวลาอันควร

"ดี... จำเอาไว้ว่าของพี่มันเข้าไปลึกแค่ไหน"

คณินตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่า เริ่มต้นขยับสะโพกสอบถอยออกและกระแทกกระทั้นกลับเข้าไปใหม่ด้วยจังหวะที่ดุดันและเอาแต่ใจ การสอดใส่แต่ละครั้งเน้นความหนักหน่วงเพื่อประกาศสิทธิ์ความเป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์แบบ เสียงเตียงนอนเสียดสีประสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องนอนกว้าง

มือหนาเลื่อนขึ้นมากอบกุมลำคอระหงของชารีน ออกแรงบีบเคล้นเบาๆ พอให้เกิดความตื่นเต้นเร้าใจ เป็นความรุนแรงที่แฝงไปด้วยความปลอดภัยในแบบที่เขารู้ว่าเธอชอบ ชารีนเบิกตากว้างเล็กน้อย ความเสียวซ่านพุ่งทะยานขึ้นเป็นทวีคูณเมื่อช่องทางรักถูกเติมเต็มอย่างรุนแรงสวนทางกับการถูกจำกัดลมหายใจเพียงเล็กน้อย

"รัดแน่นแบบนี้ จะเอาให้ลุกไม่ขึ้นเลย" คณินครางต่ำ ขยับโยกสะโพกเร็วขึ้นจนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก

"อ๊ะ... อ๊ะ... พี่เคน... ชาไม่ไหวแล้ว" ชารีนบิดเร่า เรียวขาขาวเนียนเกี่ยวกระหวัดรัดรอบเอวสอบของเขาแน่นขึ้น เล็บคมจิกลงบนลาดไหล่กว้างจนเกิดรอยแดง

"ครางชื่อพี่ดังๆ ชา... เรียกชื่อพี่" คณินสั่งเสียงเข้ม กดสะโพกเน้นย้ำจุดกระสันของคนใต้ร่างซ้ำๆ

"พี่เคน... อ๊า... พี่เคน!"

ความสุขสมแล่นพล่านมารวมกันที่จุดศูนย์กลาง ชารีนเกร็งหน้าท้องกระตุกรับความเสียวซ่าน ช่องทางรักบีบรัดแกนกายของเขาถี่รัวบ่งบอกว่าเธอได้ก้าวข้ามขีดจำกัดไปแตะขอบสวรรค์แล้ว คณินรับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดที่รุนแรง เขาโหมกระหน่ำจังหวะสุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง

"จะแตกแล้ว ชา... พี่จะแตกแล้ว"

คณินครางเสียงหลง กระแทกความแข็งแกร่งเข้าไปจนสุดความลึกก่อนจะเกร็งกระตุก ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปจนเต็มพิกัดของอุปกรณ์ป้องกัน ลมหายใจหอบเหนื่อยของศัลยแพทย์หนุ่มรดลงบนซอกคอของหญิงสาวขณะที่เขาทิ้งตัวลงนอนทาบทับร่างบาง กอดรัดเรือนร่างที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไว้แนบอก

บรรยากาศภายในห้องนอนเงียบลง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจของคนสองคนที่เพิ่งผ่านพ้นพายุอารมณ์อันเร่าร้อน คณินกดจูบลงบนขมับชื้นเหงื่อของชารีนอย่างหนักแน่น แขนแกร่งกระชับอ้อมกอดไม่ยอมให้มีช่องว่างระหว่างกัน

"จำเอาไว้ชา... เธอเป็นของพี่ เป็นของพี่คนเดียว"