ตอนที่6

เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อจัดการธุระส่วนตัวทั้งตนเองและบุตรเรียบร้อยแล้ว ลี่เซียนจึงพาบุตรตัวน้อยมายังที่จอดรถม้าสำหรับเช่าโดยสาร เพื่อจะไปยังหมู่บ้านผิงอาน สอบถามจากคนขับรถม้า ก็มีท่านลุงคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ที่นั่น นางจึงได้ว่าจ้างให้พานางไปยังบ้านของผู้นำหมู่บ้าน โดยใช้เวลาเดินทางเพียงสองเค่อก็ถึงหมู่บ้าน และเดินทางต่อไปยังบ้านของท่านผู้นำ เมื่อถึงจุดหมายจึงให้ท่านลุงคนขับรถม้ารอนางอยู่แถวนั้นก่อน นางต้องเข้าไปเจรจากับผู้นำหมู่บ้านเรื่องที่จะซื้อที่และคงต้องไปดูสถานที่จริง นางนั้นได้ว่าจ้างรถม้าของท่านลุงไว้ทั้งวัน เพื่อความสะดวกในการเดินทางเพราะต้องไปอีกหลายที่และขากลับจะได้ไม่ต้องลำบากหอบบุตรหาทางกลับโรงเตี๊ยม เมื่อลงจากรถม้าก็จูงมือบุตรเข้าไปยังบ้านของผู้นำหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ด้านหน้า เห็นชายชราหนวดขาวที่ดูท่าทางใจดีกวาดลานบ้านอยู่จึงได้เดินเข้าไปสอบถาม

"ขออภัยเจ้าค่ะ ท่านตา ข้ามาขอพบท่านผู้นำเจ้าค่ะ" 

ชายชราที่หันมามองนางพร้อมส่งยิ้มมาให้อย่างใจดี

"ตานี่แหละผู้นำหมู่บ้าน แม่หนูมีธุระอะไรหรือไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อน" 

ลี่เซียนเมื่อรู้ว่าท่านตาใจดีผู้นี้คือผู้นำหมู่บ้านจึงทำความเคารพและบอกจุดประสงค์ของนางไป

" ข้ามีนามว่าหลานลี่เซียนเจ้าค่ะ ท่านผู้นำและนี่บุตรีของข้าชื่อว่าหลานเสี่ยวซี ข้าและบุตรเดินทางมาจากต่างเมือง ประสงค์จะมาตั้งรกรากอยู่ที่หมู่บ้านผิงอานแห่งนี้ จึงอยากจะได้ที่สักผืนที่ราคาไม่แพงมากอยู่กันสองแม่ลูกเจ้าค่ะ" 

เมื่อเอ่ยความประสงค์ของนางไปแล้ว ก็มองชายชราที่ทำท่าครุ่นคิด แล้วจึงเอ่ยขึ้น

" ที่ดินที่เจ้าของต้องการขายก็มีอยู่สี่ห้าแห่งนะ นางหนู มา เข้ามาข้างในก่อนแล้วลองมาดูว่าสนใจที่ผืนไหน แล้วเรียกข้าว่าท่านตาเถอะ"

ลี่เซียนที่ยิ้มรับแล้วเดินตามท่านตามานั่งลงบนเก้าอี้ที่มีโต๊ะไม้ตัวใหญ่วางอยู่แล้วยกบุตรสาวให้นั่งบนเก้าอี้อีกตัว รอเพียงไม่นานท่านตาก็เดินออกมาพร้อมแผ่นกระดาษสีเหลืองอมน้ำตาลสี่ห้าแผ่น มาวางให้นางดู ลี่เซียนที่ดูรายละเอียดที่ดินของแต่ละแปลงก็มีที่น่าสนใจอยู่ผืนหนึ่ง เป็นพื้นที่ว่างมีลำธารไหลผ่าน กว้างพอให้นางสร้างบ้านขนาดกลางแล้วยังเหลือพื้นที่ใช้สอยอีกมาก จึงได้ถามราคาของที่ดินผืนนี้

"ที่ผืนนี้ราคาเท่าไหร่หรือเจ้าคะ" 

ผู้เฒ่าเหวินผู้นำหมู่บ้านผิงอานมองไปยังที่ดินผืนที่แม่นางน้อยผู้นี้สนใจแล้วจึงบอกรายละเอียดให้ทราบ

"ที่ดินผืนนี้เจ้าของแบ่งขายเพียงหนึ่งหมู่แต่ว่าทำเลดี ผืนนี้ถือว่าสวยมาก ถือว่าเจ้าเลือกได้ดี มีลำธารไหลผ่าน ราคาขายอยู่ที่ สี่ตำลึงทอง แม่หนูสนใจหรือไม่ เดี๋ยวตาจะพาไปดูสถานที่จริง อยู่ไม่ไกลเท่าไหร่หรอกเดินทางเพียงหนึ่งเค่อก็ถึง" 

ลี่เซียนที่กำลังนึกว่าเงินตำลึงที่นางเทออกมานับในถุงนั้นมีอยู่เท่าไหร่ หากนำมาซื้อที่ดินผืนนี้จะเหลือเท่าไหร่ จากที่นางนับนั้นมีตำลึงทองอยู่ยี่สิบตำลึงและตำลึงเงินอีกสามสิบตำลึงกับอีกสามร้อยอีแปะ ก็ยังเหลืออีกเยอะ จึงตัดสินใจว่าจะเอาแปลงนี้เลย  คุยเรื่องซื้อขายและจ่ายเงินเรียบร้อย จึงได้เดินทางไปดูสถานที่จริง เมื่อถึงที่ดินผืนนั้นนางรู้สึกชอบเป็นอย่างมาก จึงเอ่ยถามท่านตาเหวินถึงการที่นางจะสร้างบ้าน ท่านตาเลยบอกว่าจะหาช่างในหมู่บ้านมาสร้างบ้านให้นางแค่ให้นางบอกว่าต้องการบ้านแบบไหน นางจึงแจ้งให้ท่านตาหาช่างไว้พรุ่งนี้นางจะมาใหม่แล้วจะมาแจ้งกับช่างเองว่าต้องการบ้านแบบไหนจะได้มาตกลงราคากันให้เรียบร้อยด้วย เมื่อนัดแนะกับท่านตาเรียบร้อยจึงได้เดินทางกลับโรงเตี๊ยมอย่างสุขใจนัก ก้มลงมองบุตรสาวที่พอกลับมาถึง นางก็จับอาบน้ำป้อนข้าวแล้วก็สลบเหมือดอย่างที่เห็นเพราะวันนี้ต้องนั่งรถม้าเกือบทั้งวันนางคงจะเหนื่อยอย่างนึกสงสาร

"เรากำลังจะมีบ้านเป็นของเราเองแล้วนะเสี่ยวซีน้อย" 

ใช้นิ้วขาวสะอาดเกลี่ยแก้มแดงป่องเล่นอย่างแสนรัก