แชร์

Chapter 7

ผู้เขียน: อัญญาณี
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-25 02:29:06

Chapter 7

กรชวิลมองร่างกึ่งเปลือยที่เดินมาหยุดตรงริมเตียง เขาไม่เอ่ยคำใด ถอดชุดนอนออกจากตัวจนร่างกายล่อนจ้อน ก่อนมือใหญ่กระตุกผ้าพันตัวหล่อนออก เพื่อให้ณศรินทร์อยู่ในสภาพเดียวกับตน ออกแรงดึงแขนหล่อนไม่แรงมาก ร่างสาวก็เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด

ไม่มีคำพูดใด กรชวิลแนบปากปิดทับกลีบปากนุ่ม ที่ปฏิเสธยากว่า มีพลังอำนาจดึงตนสู่ห้วงเสน่หาได้อย่างไม่ยาก ทั้งที่เจ้าของริมฝีปากคู่นี้ เป็นคนที่เขาแสนชิงชัง ไม่คิดมีใจให้ หล่อนเป็นเพียงนางบำเรอไร้ราคา เขาอยากบดจูบลงโทษที่หล่อนทำให้เขาขุ่นเคืองใจ พอได้จูบจริง กลับทำในเรื่องตรงกันข้าม

เป็นความอ่อนโยนอันแสนละมุนหัวใจ อย่างที่หล่อนไม่เคยได้รับจากเขา ปกติปากสาวร้าวระบมจากการลงน้ำหนักจูบ ทว่าครั้งนี้หัวใจสาวพองโต ราวกับถูกอัดด้วยความทะนุถนอม โรมรันลิ้นใหญ่ที่กระหวัดลิ้นตน เพิ่มความร้อนในกายสองหนุ่มสาว

ร่างสาวเปล่าเปลือย ถูกฝ่ามือลูบไล้ ปลุกความซาบซ่านมากกว่าเจ็บปวด ส่งผลให้หล่อนวูบไหวในอก อุณหภูมิในการสูงขึ้นทุกขณะ ยิ่งเขาวางมือลงบนความนุ่มหยุ่นกลางอก แล้วบีบขยำ ปั่นยอดถันส่งท้าย ณศรินทร์ยิ่งเสียวสยิว ครางเบาๆ ในลำคอ

กรชวิลขยับตัวลุกขึ้นนั่งริมเตียง เลื่อนตัวสาวมายืนตรงกลางระหว่างขาตน มือยังคงกอบกุมเต้าทรวง อีกมือลูบต่ำลงไปยังบั้นท้ายกลมกลึง บีบแก้มก้นเบาบ้างหนักบ้าง เขาเพียรจุมพิตปากหวานอยู่พักหนึ่ง ก่อนละห่างมาเชยชมดอกบัวคู่งาม สร้างความกระสันให้สาวร่างสมส่วนทันที

“พี่ยักษ์...อา” หล่อนครางรับความเสียวซ่านจากปากเขา ที่โอบล้อมยอดถัน ดึงเบาๆ เม้มหน่อยๆ ลิ้นโบกช้าๆ เป็นการโอ้โลมอ่อนหวาน เปี่ยมไปด้วยความสิเน่หาอย่างเยี่ยมยอด

กรชวิลทำราวกับว่า อุบลสองดอกตรงหน้าคือความแปลกใหม่ ที่ไม่เคยพบพาน สัมผัสแตะต้องเป็นครั้งแรก ปรารถนาและโหยหิว ประหนึ่งร้างลามานานแรมปี ทั้งที่ชื่นชมร่างกายนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ขณะที่เขาปรนเปรอความกระสันให้ณศรินทร์ หล่อนเองก็ทำเช่นกัน ทำให้เขาขนลุกขนชัน ผิวกายเคลือบไฟพิศวาส

ปลายเล็บยาวเล็กน้อย กรีดแผ่วเบาตามแผ่นหลังบึกบึน ทุกพื้นที่ที่เล็บหล่อนลากผ่าน คล้ายเกิดร่องเสียวแทรกซึมผิวกาย ลามลึกไปทุกสัดส่วน ก่อนที่หล่อนใช้ฝ่ามืออันแสนนุ่มนิ่ม ลูบหลังขึ้นมาถึงท้ายทอย คลึงเบาๆ ไปมาหลายครั้ง ลากมือไปตามบ่าแข็งแรงจนถึงหัวไหล่ ใช้ปลายเล็บกรีดย้อนไป จากหัวไหล่ไปยังท้ายทอย จุดที่เขาชอบเพราะทำให้ร่างหนา สั่นจากความรัญจวน

“ร้ายนักนะ” เขาเอ่ยเบาๆ ตรงภูเขาลูกย่อมที่ปากปีนป่าย ดูดแรงๆ จนหายไปทั้งปาน หล่อนสะดุ้ง ครางยาว แต่ไม่ผลักใบหน้าเขาออกห่าง เนื่องจากไม่เกิดความเจ็บปวด ในทิศทางกลับกัน คือความซาบซ่าน

“พี่ยักษ์...พี่ยักษ์” เสียงหวานสั่น เพราะตอนนี้มือกรชวิลข้างหนึ่ง เลื่อนต่ำลงไปใต้สะดือ วางลงบนเนื้ออูมใหญ่น่าเคล้น เขาลูบไปตามรูปทรงสามเหลี่ยม เหมือนไม่ถนัดมือนัก เขาจับขาสาวข้างหนึ่งพาดบนหน้าขาตน เพื่อจะได้ทำอะไรต่อมิอะไรได้สะดวก “อืม...พี่ยักษ์...อา”

น้ำเสียงหล่อนดังมากขึ้น เนื่องจากนิ้วมืออันร้ายกาจ กำลังปั่นเม็ดทับทิมหนักหน่วง ขยี้แรงๆ ผ่อนเป็นบดบี้เชื่องช้า คล้ายปลุกระดมความเสียวในกายสาวทบทวี แน่นอนว่า หล่อนเสียวจนขาสั่น ครางหวาน

“พี่ยักษ์...พี่ยักษ์...อา” ยิ่งเสียงสั่นจากความหวาบหวิวดังมาก กรชวิลยิ่งรัวนิ้วหนักขึ้น ปากและลิ้นช่วยกันปรนเปรอความสุขอยู่ตรงทรวงอกสล้าง “พี่ยักษ์...อืม...อา...สะ...เสียวค่ะพี่ยักษ์...อา”

กรชวิลเก่งเรื่องโอ้โลม เขาสอดนิ้วชี้และนิ้วกลางเข้าไปในถ้ำเสน่หา ขยับเข้าออกเร็วรัว โดยมีหัวแม่โป้งบี้อัญมณีสีสวยไปด้วย ความสุขจึงวิ่งใส่ร่างงามได้อย่างไม่ยากเย็น

“ทำให้ฉันบ้างสิ” กรชวิลเงยหน้าบอกสาวสวยหุ่นเร้าใจ ที่คลี่ยิ้มให้สวยงาม หล่อนทำตามคำสั่งนั่น เริ่มจากจูบปากเขา ที่เผยอรอรับปากหวาน และเมื่อปากทั้งคู่แนบชิดกัน จุมพิตเร่าร้อนดุจดังเปลวเพลิงเกิดขึ้นทันที ไม่ใช่ว่ากรชวิลจะเก่งเรื่องนี้คนเดียว ณศรินทร์ภายนอกดูอ่อนหวาน แต่พอถึงบทสวาท หล่อนร้อนมาก

เป้าหมายต่อไปของหล่อนคือ ยอดอกสีน้ำตาลที่เวลานี้รอให้ปากสาวครอบครอง และเมื่อหล่อนลากใบหน้ามาถึง และขยับตัวตามมาถึงจุดหมาย มันถูกกลืนหายเข้าไปในปากณศรินทร์ ดูดไม่แรงมาก เน้นลิ้นเลีย สลับกันไปทั้งสองข้าง มือนุ่มลากผ่านหน้าท้องแข็งแรงเป็นลอนคลื่น

ก่อนมาคว้าหมับท่อนเอ็นลำเขื่อง ขนาดเก้านิ้วทำให้มือเล็กกำไม่รอบ แถมความยาวก็ไม่น้อยหน้า นำมือมาวางต่อกันส่วนปลายยังเหลืออีกนิดหน่อย เป็นขนาดที่ถึงอกถึงใจมาก ยามวิ่งเข้าวิ่งออกในกายตน มันคือความเสียว ความมันจนหล่อนหลงใหล เวลานี้ถูกมือนุ่มนิ่มขยับรูด สร้างความเสียวราวกับผิวน้ำกระฉอกในลำธาร แต่อีกเดี๋ยวเดียว ความรู้สึกนี้จะเพิ่มพูน คล้ายคลื่นจากท้องทะเลยามเจอพายุ

ซึ่งก็ไม่กี่วินาทีต่อจากนี้ กรชวิลรู้สึกนั้นจริง ร่างสาวนั่งคุกเข่าบนพื้นห้อง ใบหน้าเสมอความยิ่งใหญ่ตระการตา ณศรินทร์ปรนนิบัติพัดวีเขาเต็มที่ ปากลิ้นและมือทำงานพร้อมเพรียง

“อืม...ฉันอยากให้เธอดูดแรงๆ” เขาสั่ง หล่อนทำตาม “โอ้ว...เสียวดี...อา...อูวว์”

ทั้งเน้นทั้งดูดจนแก้มสามตอบ ไม่เสียวสะท้านทั้งกายคงไม่ได้ ณศรินทร์ทำเหมือนกันว่า ยักษ์น้อยคือไอศกรีมรสชาติชื่นชอบ ดูดไม่พอ ยังเลียไปทั่วทั้งลำ อมและดูดเต็มรูปแบบ บางจังหวะใช้มือเข้าช่วย จับกายชายพร้อมกันสองมือ แล้วรูดขึ้นลงเร็วๆ จากนั้นหยุดนิ่ง ดูดส่วนปลายที่แดงระเรื่อ ตบท้ายด้วยการเลีย

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ   Chapter 90

    ความฝันของเตชธรที่ว่า อยากนอนกับในอ้อมกอดบิดามารดา เด็กชายได้รับสิ่งนั้นทุกวัน กรชวิลดูแลเอาใจใส่หัวใจทั้งสามดวงของเขาเต็มที่ ไม่ขาด มีแต่เกินร้อย อาจทะลุถึงพันเลยไปถึงหมื่นก็ว่าได้บนเตียงนอนขนาดคิงไซร์ของกรชวิลและณศรินทร์ มีร่างคนสี่คนนอนอยู่ เตชธรกับณประภานอนตรงกลาง โดยมีบุพการีนอนขนาบข้างณประภาหลับไปแล้ว เหลือเพียงเตชธรที่นอนฟังนิทานจากปากกรชวิล ที่วันนี้เล่านิทานเรื่องโปรด ฟังเป็นร้อยครั้งก็ไม่เบื่อ นั่นคือเรื่องปลานิลกับผองเพื่อน ความที่เล่าบ่อย ตอนนี้กรชวิลไม่ต้องอ่านตามหนังสือ เขาเล่าเรื่องราวได้อย่างคล่องปาก แต่ก็ยังให้ลูกชายดูภาพในหนังสือ“ปลานิลน้อยของคุณพ่อ นอนได้แล้วนะครับ พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนนะครับ” กรชวิลบอกลูกชายที่หาว“คุณพ่อฮะ พรุ่งนี้ผมอยากกินโจ๊กรวมมิตรฮะ” เตชธรบอกบิดา “ใส่กุ้งเยอะๆ นะคับ ผมชอบ”“ได้ครับ พ่อจัดให้ชามใหญ่ๆ เลยดีไหม” นอกจากตามใจเมีย เขาก็ตามใจลูกด้วย“ดีฮะคุณพ่อ” เด็กชายยิ้มร่า หันไปหอมแก้มมารดา “ราตรีสวัสดิ์คับคุณแม่”“จ้ะ ราตรีสวัสดิ์ครับ” หล่อนหอมแก้มลูกชายบ้าง“กู๊ดไนท์ฮะคุณพ่อ” เด็กชายไม่ลืมบอกบิดาบ้าง “รักคุณพ่อ คุณแม่และน้องลูกพลับฮะ”“คุณพ

  • อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ   Chapter 89

    Chapter 89“วันเสาร์นี้พี่ณรงค์กับคุณลุงคุณป้าจะมาไร่ พี่ว่าจะทำสเต็กเนื้อวากิว พี่สั่งร้านไว้แล้ว วันนี้จะแวะไปเอา” กรชวิลบอกภรรยา ขณะทานอาหาร “พี่สั่งกุ้งไว้ด้วย วันก่อนเอยบอกอยากกินกุ้งทอดกระเทียมพริกไทย พี่เลยจัดให้ห้าโลเลย” เมียอยากกินอะไรต้องได้กิน “ขอบคุณค่ะ เอากระเทียมเยอะๆ นะคะ เอยชอบ” “จัดไปครับคนสวย” เขาตามใจณศรินทร์เสมอ “พี่ยักษ์คะ เย็นนี้เอยว่าจะไปร้านพี่เอ็มค่ะ พี่เอ็มเปิดร้านอาหาร” ณศรินทร์ยังกลัวว่า สามีจอมหวงจะให้ไปหรือไม่ “เย็นนี้เราไปฝากท้องที่ร้านพี่เอ็มดีไหมคะ” “อืม เอาสิครับ ก่อนไปพี่ขอพาเตไปซื้อของเล่นก่อนนะ บ่นว่าอยากได้หุ่นยนต์ตัวใหม่” “เอยว่า พี่ยักษ์ตามใจเตเกินไปนะคะ เท่าที่มีอยู่ก็ล้นห้องแล้ว เล่นแทบไม่หมด” หล่อนปรามสามี “เยอะที่ไหนกัน ไม่กี่ตัวเอง” พ่อบุญทุ่มเห็นต่าง แม้ว่าณศรินทร์พูดถูกทุกประการก็ตาม “เอาน่า พี่ซื้อไหว แค่นี้เอง เอยตามใจพี่เถอะนะครับ” ณศรินทร์รู้ดีว่าห้ามไม่ได้ หล่อนแค่ไม่อยากให้กรชวิลตามใจลูกมาก เพราะอาจเคยตัวได้ “แต่พี่ก็ไม่ลืมเอยนะครับ พี่สั่งกระเ

  • อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ   Chapter 88

    สองปีต่อมา ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น กรชวิลกับกรชีวัน แบ่งธุรกิจกันดูแล โดยแบ่งผลประโยชน์ทุกอย่างกันคนละครึ่ง ซึ่งก็ทำเช่นนี้มานานเป็นสิบปีแล้ว เรื่องการขัดแย้งจึงไม่มี กรชีวันแต่งงานกับพรรณดารา และย้ายมาอยู่บ้านในไร่ชวนชม ส่วนกรชวิลอยู่กับณศรินทร์ที่บ้านราชาวดี ณศรินทร์เป็นแม่บ้านกรชวิลเต็มตัว แต่ก็ไม่ใช่ว่า หล่อนต้องเหนื่อยทำงานบ้าน ดูแลสามีและลูก ตรงกันข้าม หล่อนแทบไม่ได้หยิบจับทำอะไรเลย กรชวิลสั่งห้ามไปหมด กลัวว่าเมียรักเหนื่อย หล่อนมีหน้าที่แค่ส่งยิ้มเป็นกำลังใจ นั่งสวยๆ ให้เขามองเท่านั้น ธุรกิจจัดของว่าง เวลานี้ณศรินทร์ไม่ได้ทำแล้ว หล่อนยกธุรกิจนี้ให้จารุวรรณกับวราดรช่วยกันทำ ซึ่งทั้งสองก็ยังคงทำงานนี้หาเลี้ยงชีพจนถึงทุกวันนี้ กรชวิลทำตามคำพูดทุกข้อ เขาเป็นหัวหน้าครอบครัว มีหน้าที่ดูแลภรรยาและลูก ยิ่งตอนนี้มีสมาชิกในบ้านเพิ่มมาอีกหนึ่งคน เป็นเด็กหญิงอายุหนึ่งปี นามว่า ณประภานิกเนมว่าลูกพลับ และอีกหนึ่งชีวิตที่ในครรภ์ณศรินทร์ อายุครรภ์เกือบแปดเดือน ทำให้กรชวิลยิ่งเป็นห่วง เขาจึงต้องดูแลอย่างใกล้ชิด ด้วยความเบื่อที่ถูกสามีสั่งห้

  • อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ   Chapter 87

    Chapter 87“พี่ยักษ์...พี่ยักษ์” หล่อนเปล่งเสียงแห่งความสุข หลังพานพบวิมานสวรรค์ ที่ไม่ได้เยี่ยมเยือนมาหลายปี มันยังคงสวยงามประทับใจเช่นเคย เพิ่มเติมคืออิ่มไปทั่วดวงใจยามณศรินทร์สุขสม คือช่วงวินาทีที่กรชวิลทรมานที่สุด ช่องทางรักตอดเป็นจังหวะ โอบล้อมกายชายที่ยังคงขับกายไม่หยุดพัก เพิ่มความแรงมากยิ่งขึ้น ระรัวจนร่างสาวกระเพื่อมไหมไปตามแรง“โอ้ว...เอยจ๋า...เอย...พี่จะทนไม่ไหวแล้ว...ทั้งเสียวทั้งรัดตัวพี่...อา” เขาคลั่งมาก คลั่งรสกามที่เสพสม อัดกายเข้าสุดออกสุด ความเร็วประหนึ่งอาชาไนยกำลังวิ่งเข้าเส้นชัยแต่ช้าก่อน...เขาอยากอิ่มมากกว่านี้กรชวิลหยุดการเคลื่อนไหว ปรับเปลี่ยนท่วงท่า จับขาเรียวสวยทั้งสองข้างพาดบ่า ดันร่างสาวโย้ไปข้างหน้า บั้นท้ายงามงอนลอยเด่นเหนือที่นอน เขาใช้มือใหญ่เท้าลงข้างตัวหล่อน เพื่อเป็นหลักยึด จากนั้นก็สาดใส่ความเป็นชายเข้าประสานร่างงามที่ร้องครางระงมจากความเสียวสะท้านสุดห้ามใจ“อา...แรงดีจัง...อา...พี่ยักษ์...พี่ยักษ์” ณศรินทร์ได้รับความสุขจากเขาอีกครั้ง เป็นครั้งที่สี่หรือห้าจำแทบไม่ได้ รู้แค่ว่า หัวใจอิ่มหนำจากรสสเน่หา แทบสำลักมันออกมาก็ว่าได้ กรชวิลเก่งและอึดไม่

  • อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ   Chapter 86

    Chapter 86แม้ไม่ได้เล่นรักมาหลายปี ท่าความชำนาญ ความเก่งของณศรินทร์ ในการปรนนิบัติเขา ยังคงมีอยู่ มันมากสำหรับกรชวิลด้วย ทั้งมือ ปากและลิ้นณศรินทร์ คล้ายกำลังปลิดชีวาคนตัวโต ที่ส่งเสียงครางจากความเสียวอันซาบซ่าน“โอ้ว...เอยจ๋า...เอย...อูวว์ เสียวไปทั้งลำเลย...อา” ใครว่าชายตัวโตครางไม่เป็น กรชวิลเปล่งเสียงระบายความใคร่ ความร้อนระอุในร่างให้ออกไปบ้าง ไม่เช่นนั้นร่างเขาต้องแตกเป็นเสี่ยง จากความร้ายกาจของณศรินทร์ หล่อนดูดเม้ม ครอบครองแก่นกายใหญ่ ลิ้นเล็กเลียจากโคนสู่ปลาย ตวัดลิ้นไปรอบๆ ไล่กลับมามา เม้มดูดพวงสวรรค์จนเขาครางสั่น “พระเจ้า...อา...เสียว”กรชวิลไม่รู้สึกเกินจริง ผงกศีรษะมองณศรินทร์ ที่ยังคงเล้าโลมเอ็นใหญ่ต่อเนื่อง ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ราวกับว่าหล่อนเมามันอยู่กับสิ่งนั้น และเป็นเขาที่เริ่มทนไม่ไหว ลุกขึ้นนั่ง จับหัวไหล่หล่อนแล้วดันให้หน้าสาวออกจากท่อนเนื้อชาย“พี่อยากแตกในตัวเอยมากกว่านะ” เขาเอ่ยเสียงสั่น จับตัวสาวนอนบนที่นอน “ถึงเวลาเอยครางบ้างแล้ว จะให้เสียงเอยดังกว่าเสียงพี่อีก”“รีบทำสิคะ อย่าดีแต่ปาก” ณศรินทร์เย้าเสียงหวาน“รับรองได้ครางแน่” พูดจบกรชวิลก้มหน้าซบดอกบัวคู่งาม

  • อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ   Chapter 85

    Chapter 85หนึ่งปีต่อมา เมื่อพายุฝนผ่านพ้นไป ท้องฟ้าย่อมสดใจ ชีวิตณศรินทร์ไม่มีความทุกข์ ความเศร้า ความเสียใจอีกต่อไปแล้ว มีเพียงความสุขอันอิ่มใจจากกรชวิล ที่ทุ่มเทให้หล่อนมาก ราวกับว่า เขาชดเชยความผิดในอดีตของตน ให้หล่อนไปตลอดชีวิต ในวันที่เกิดเรื่องเลวร้ายกับครอบครัวกรชวิล เป็นวันที่ณศรินทร์ปลดเปลื้องความโกรธแค้น ละทิ้งอยากสั่งสอนเขา ให้อภัยกรชวิลอย่างแท้จริง ณศรินทร์จำวินาทีที่รอคอยเขาอยู่หน้าห้องผ่าตัดได้ดี และนั่นทำให้หล่อนรู้ว่า ตนรักและเป็นห่วงกรชวิลมากแค่ไหน ความรักที่พยายามผลักดันออกไปจากหัวใจ หล่อนคิดว่าทำได้ สุดท้ายตระหนักด้วยตัวเองว่า ทำไม่ได้สักนิดเดียว มันถึงเวลาที่หล่อนจะมีความสุขอย่างแท้จริง ตามที่ศุภชัยเคยกล่าวไว้กับตน ความที่กรชวิลถูกทำร้าย ได้รับบาดเจ็บ และต้องการมาร่วมงานศพมารดา วิรัชจึงสวดอภิธรรมศพปนัดดาเจ็ดวัน เพื่อให้ร่างกายกรชวิลฟื้นตัวให้มากกว่านี้ วันนั้นเต็มไปด้วยความโศกเศร้า แม้แต่ณศรินทร์ยังร้องไห้กับการจากไปของนาง ไม่กล่าวถึงอรัญญาคงไม่ได้ เวลานี้หล่อนได้รับผลกรรมที่ทำไว้อย่างสาสม นอกจากถูกศาลจำคุกยี่สิบปี อรัญญาเป

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status