INICIAR SESIÓNความทรงจำอันเลวร้ายในอดีต เธอจำฝังใจ และเมื่อเขากลับเข้ามาในชีวิต หญิงสาวที่เคยอ่อนแอ ยอมจำนนทุกอย่าง ลุกขึ้นสู้ชายใจร้าย ใจดำ ให้รู้ว่า เธอไม่ได้อ่อนแอ ไม่ได้เป็นเบี้ยล่างเขาอีกต่อไป เขาต่างหาก ที่ต้องสิโรราบ หมอบกราบแทบเท้าตน ................. "ได้โปรด...อย่าทำเอย เอยกลัวแล้วค่ะคุณยักษ์" ณศรินทร์ ยกมือไหว้ขอความเมตตา กระเถิบตัวหนีร่างสูงใหญ่ที่กำลังถอดเสื้อผ้า นัยน์ตาเขาไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย พร้อมฆ่าเธอได้ทุกเมื่อ "เธอร่านไม่ใช่เหรอ ฉันคงทำให้เธอไม่อิ่ม เธอถึงได้เที่ยวร่านไปแบให้ใครต่อใคร วันนี้ฉันจะทำให้เธอกระอักอิ่มไปหลายวัน" ............... "ต่อให้คุณกราบเท้าฉัน ขอร้องอ้อนวอนฉัน ทำดีกับฉันต่างๆ นานา เพื่อให้ฉันอภัยคุณ บอกไว้นะว่า ต่อให้คุณกราบเท้าฉันจนมือทะลุลงไปใต้ภิภพ ทำดีกับฉันจนตัวตาย ฉันก็ไม่มีวันยกโทษ คุณต้องได้รับโทษที่ทำไว้กับฉัน ฉันจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนหมาข้างถนน ที่ไม่มีใครต้องการ" ณศรินทร์กล่าวไว้
Ver másความฝันของเตชธรที่ว่า อยากนอนกับในอ้อมกอดบิดามารดา เด็กชายได้รับสิ่งนั้นทุกวัน กรชวิลดูแลเอาใจใส่หัวใจทั้งสามดวงของเขาเต็มที่ ไม่ขาด มีแต่เกินร้อย อาจทะลุถึงพันเลยไปถึงหมื่นก็ว่าได้บนเตียงนอนขนาดคิงไซร์ของกรชวิลและณศรินทร์ มีร่างคนสี่คนนอนอยู่ เตชธรกับณประภานอนตรงกลาง โดยมีบุพการีนอนขนาบข้างณประภาหลับไปแล้ว เหลือเพียงเตชธรที่นอนฟังนิทานจากปากกรชวิล ที่วันนี้เล่านิทานเรื่องโปรด ฟังเป็นร้อยครั้งก็ไม่เบื่อ นั่นคือเรื่องปลานิลกับผองเพื่อน ความที่เล่าบ่อย ตอนนี้กรชวิลไม่ต้องอ่านตามหนังสือ เขาเล่าเรื่องราวได้อย่างคล่องปาก แต่ก็ยังให้ลูกชายดูภาพในหนังสือ“ปลานิลน้อยของคุณพ่อ นอนได้แล้วนะครับ พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนนะครับ” กรชวิลบอกลูกชายที่หาว“คุณพ่อฮะ พรุ่งนี้ผมอยากกินโจ๊กรวมมิตรฮะ” เตชธรบอกบิดา “ใส่กุ้งเยอะๆ นะคับ ผมชอบ”“ได้ครับ พ่อจัดให้ชามใหญ่ๆ เลยดีไหม” นอกจากตามใจเมีย เขาก็ตามใจลูกด้วย“ดีฮะคุณพ่อ” เด็กชายยิ้มร่า หันไปหอมแก้มมารดา “ราตรีสวัสดิ์คับคุณแม่”“จ้ะ ราตรีสวัสดิ์ครับ” หล่อนหอมแก้มลูกชายบ้าง“กู๊ดไนท์ฮะคุณพ่อ” เด็กชายไม่ลืมบอกบิดาบ้าง “รักคุณพ่อ คุณแม่และน้องลูกพลับฮะ”“คุณพ
Chapter 89“วันเสาร์นี้พี่ณรงค์กับคุณลุงคุณป้าจะมาไร่ พี่ว่าจะทำสเต็กเนื้อวากิว พี่สั่งร้านไว้แล้ว วันนี้จะแวะไปเอา” กรชวิลบอกภรรยา ขณะทานอาหาร “พี่สั่งกุ้งไว้ด้วย วันก่อนเอยบอกอยากกินกุ้งทอดกระเทียมพริกไทย พี่เลยจัดให้ห้าโลเลย” เมียอยากกินอะไรต้องได้กิน “ขอบคุณค่ะ เอากระเทียมเยอะๆ นะคะ เอยชอบ” “จัดไปครับคนสวย” เขาตามใจณศรินทร์เสมอ “พี่ยักษ์คะ เย็นนี้เอยว่าจะไปร้านพี่เอ็มค่ะ พี่เอ็มเปิดร้านอาหาร” ณศรินทร์ยังกลัวว่า สามีจอมหวงจะให้ไปหรือไม่ “เย็นนี้เราไปฝากท้องที่ร้านพี่เอ็มดีไหมคะ” “อืม เอาสิครับ ก่อนไปพี่ขอพาเตไปซื้อของเล่นก่อนนะ บ่นว่าอยากได้หุ่นยนต์ตัวใหม่” “เอยว่า พี่ยักษ์ตามใจเตเกินไปนะคะ เท่าที่มีอยู่ก็ล้นห้องแล้ว เล่นแทบไม่หมด” หล่อนปรามสามี “เยอะที่ไหนกัน ไม่กี่ตัวเอง” พ่อบุญทุ่มเห็นต่าง แม้ว่าณศรินทร์พูดถูกทุกประการก็ตาม “เอาน่า พี่ซื้อไหว แค่นี้เอง เอยตามใจพี่เถอะนะครับ” ณศรินทร์รู้ดีว่าห้ามไม่ได้ หล่อนแค่ไม่อยากให้กรชวิลตามใจลูกมาก เพราะอาจเคยตัวได้ “แต่พี่ก็ไม่ลืมเอยนะครับ พี่สั่งกระเ
สองปีต่อมา ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น กรชวิลกับกรชีวัน แบ่งธุรกิจกันดูแล โดยแบ่งผลประโยชน์ทุกอย่างกันคนละครึ่ง ซึ่งก็ทำเช่นนี้มานานเป็นสิบปีแล้ว เรื่องการขัดแย้งจึงไม่มี กรชีวันแต่งงานกับพรรณดารา และย้ายมาอยู่บ้านในไร่ชวนชม ส่วนกรชวิลอยู่กับณศรินทร์ที่บ้านราชาวดี ณศรินทร์เป็นแม่บ้านกรชวิลเต็มตัว แต่ก็ไม่ใช่ว่า หล่อนต้องเหนื่อยทำงานบ้าน ดูแลสามีและลูก ตรงกันข้าม หล่อนแทบไม่ได้หยิบจับทำอะไรเลย กรชวิลสั่งห้ามไปหมด กลัวว่าเมียรักเหนื่อย หล่อนมีหน้าที่แค่ส่งยิ้มเป็นกำลังใจ นั่งสวยๆ ให้เขามองเท่านั้น ธุรกิจจัดของว่าง เวลานี้ณศรินทร์ไม่ได้ทำแล้ว หล่อนยกธุรกิจนี้ให้จารุวรรณกับวราดรช่วยกันทำ ซึ่งทั้งสองก็ยังคงทำงานนี้หาเลี้ยงชีพจนถึงทุกวันนี้ กรชวิลทำตามคำพูดทุกข้อ เขาเป็นหัวหน้าครอบครัว มีหน้าที่ดูแลภรรยาและลูก ยิ่งตอนนี้มีสมาชิกในบ้านเพิ่มมาอีกหนึ่งคน เป็นเด็กหญิงอายุหนึ่งปี นามว่า ณประภานิกเนมว่าลูกพลับ และอีกหนึ่งชีวิตที่ในครรภ์ณศรินทร์ อายุครรภ์เกือบแปดเดือน ทำให้กรชวิลยิ่งเป็นห่วง เขาจึงต้องดูแลอย่างใกล้ชิด ด้วยความเบื่อที่ถูกสามีสั่งห้
Chapter 87“พี่ยักษ์...พี่ยักษ์” หล่อนเปล่งเสียงแห่งความสุข หลังพานพบวิมานสวรรค์ ที่ไม่ได้เยี่ยมเยือนมาหลายปี มันยังคงสวยงามประทับใจเช่นเคย เพิ่มเติมคืออิ่มไปทั่วดวงใจยามณศรินทร์สุขสม คือช่วงวินาทีที่กรชวิลทรมานที่สุด ช่องทางรักตอดเป็นจังหวะ โอบล้อมกายชายที่ยังคงขับกายไม่หยุดพัก เพิ่มความแรงมากยิ่งขึ้น ระรัวจนร่างสาวกระเพื่อมไหมไปตามแรง“โอ้ว...เอยจ๋า...เอย...พี่จะทนไม่ไหวแล้ว...ทั้งเสียวทั้งรัดตัวพี่...อา” เขาคลั่งมาก คลั่งรสกามที่เสพสม อัดกายเข้าสุดออกสุด ความเร็วประหนึ่งอาชาไนยกำลังวิ่งเข้าเส้นชัยแต่ช้าก่อน...เขาอยากอิ่มมากกว่านี้กรชวิลหยุดการเคลื่อนไหว ปรับเปลี่ยนท่วงท่า จับขาเรียวสวยทั้งสองข้างพาดบ่า ดันร่างสาวโย้ไปข้างหน้า บั้นท้ายงามงอนลอยเด่นเหนือที่นอน เขาใช้มือใหญ่เท้าลงข้างตัวหล่อน เพื่อเป็นหลักยึด จากนั้นก็สาดใส่ความเป็นชายเข้าประสานร่างงามที่ร้องครางระงมจากความเสียวสะท้านสุดห้ามใจ“อา...แรงดีจัง...อา...พี่ยักษ์...พี่ยักษ์” ณศรินทร์ได้รับความสุขจากเขาอีกครั้ง เป็นครั้งที่สี่หรือห้าจำแทบไม่ได้ รู้แค่ว่า หัวใจอิ่มหนำจากรสสเน่หา แทบสำลักมันออกมาก็ว่าได้ กรชวิลเก่งและอึดไม่