LOGINShare
Chapter 8
publish date:
2025-10-25 02:29:22Chapter 8
“พระเจ้า...โอ้ว...เสียว...เสียว...อา...เธอมันคือนางแม่มด...อา” เสียงครางทุ้มดังกังวาน ตามอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่น ณศรินทร์เหมือนกรชวิลไม่มีผิด ยิ่งได้ยินเสียงครางอันแสนทรมานของอีกฝ่าย ยิ่งได้ใจ ประเคนความสยิวซ่านให้อีกหนึ่งทำนบ “ขึ้นมาเร็วเข้า ฉันไม่ไหวแล้ว”
หล่อนพร้อมทำตามคำขอนั้น เพราะหล่อนเองโหยหาตัวตนชายฝังในกายเช่นกัน ทว่าณศรินทร์ชะงักไปชั่วขณะหนึ่ง เงยหน้าบอกเขา ที่อาจทำให้กรชวิลหงุดหงิด ไม่พอใจ เปลี่ยนบทรักอันอ่อนนุ่มเป็นรุนแรง แต่หล่อนก็ต้องบอกให้เขารู้
“ถุงยางหมดค่ะ เอยส่งข้อความบอกพี่ยักษ์แล้วนะคะ” เสียงค่อนข้างสั่นจากความกลัว
“ช่างมัน ขึ้นมาเถอะ ฉันไม่ไหวแล้ว”
ด้วยอารมณ์พาไป แล้วคิดว่าตนจะปล่อยด้านนอก หรือไม่ก็ให้หล่อนกินยาคุมฉุกเฉิน จึงไม่คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ เมื่อเขาไม่กลัว ณศรินทร์ทำตามคำสั่ง กรชวิลขยับตัวมานั่งกลางเตียง เพื่อสะดวกในการสานสวาท
ณศรินทร์ขึ้นครอบครองลำทวนใหญ่ ที่หล่อนไม่คณากับความยาวและใหญ่ มันเหมือนความคุ้นชิน และตื่นเต้นทุกครั้งที่ตัวตนเขาฝังตัวอยู่ในกายตน ครั้งนี้หล่อนเดินเกมก่อน เริ่มโยกตัวไปตามอารมณ์ ยกตัวขึ้นสูง ทิ้งน้ำหนักบั้นท้ายลงมา เริ่มต้นจากเชื่องช้า ก่อนมุ่งหน้าสู่ความเร็ว
“อา...อา...พี่ยักษ์...อืม...พี่ยักษ์” หล่อนครางเสียงสั่น หฤหรรษ์ทั้งกายและใจ ขยับตัวเร็วแรง จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ดังประสานกับเสียงครวญกระเส่าของสองหนุ่มสาว
ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ
“อูวว์...อา...เอย...โอ้ว...แรงอีก แรงอีก...อูว์”
“พี่ยักษ์...อา...พี่ยักษ์...เสียว...สะ...อา”
นอกจากทำตามใจกรชวิล หล่อนรู้ว่า จะทำอย่างไรให้สองร่างเกิดความเสียวกระสันไปทั้งกาย มันจะมีทางใดได้นอกจาก ให้เม็ดละมุดเสียดสีกับโหนกเนื้อ มือสาววางลงบนบ่าเป็นหลักยึด แล้วเสยร่างไปข้างหน้าช้าๆ บดไปมา ขยับบั้นท้ายไปทางด้านหลัง ขยับไปด้านหน้า เสียดทานอยู่พักหนึ่ง ก่อนยกตัวขึ้นรัวร่างขึ้นลง
“แม่มด...เธอเป็นแม่มดชัดๆ...อา...อูวว์” เขาพ่นลมหายใจแรงๆ ครางออกมาแบบไม่กลั้นความรู้สึก มือใหญ่นวดคลึงเต้าอวบแบบหนักมือ พูดได้ว่าเป็นขยำก็ว่าได้ ใช้ปากและลิ้นสร้างความเสียวให้หล่อนอีกทาง ยิ่งทำให้การควบคุมเกมของหล่อน เพิ่มดีกรีความร้อนแรงมากขึ้น “แรงอีก แรงกว่านี้...อา...เสียวไปทั้งลำตัว...โอ้ว...อูว์”
เหมือนสัตว์ป่าถูกนายพรานสาวไล่ล่า เนื้อตัวเขาสั่น ยิ่งหล่อนสุขสม กล้ามเนื้อสาวโอบรัดกายชาย ความเสียวคูณหลายเท่า
“พี่ยักษ์...อา” ณศรินทร์ครางยาว แทบอยากหยุดเคลื่อนไหว แต่ก็ต้องคุมเกมต่อไป เพราะมือใหญ่จับเอวเล็กไว้มั่น เป็นฝ่ายยกตัวหล่อนขึ้นสูงจนแก่นกายมหึมาแทบหลุดจากปากถ้ำ กระแทกร่างสาวลงมาแรงๆ ไม่เพียงแค่แรง ยังรัวถี่ยิบ โดยมีเขาคอยยกสะโพก สวนใส่ความยิ่งใหญ่เข้าออกร่องสวาท “อา...อา...พี่ยักษ์...ไม่ไหว....เสียว...อา”
“ฉันชอบ...อา...ชอบ...โอ้ว...เสียวมาก....อืม”
ช่วงวินาทีนี้ กรชวิลดันร่างเล็กให้นอนราบบนที่นอน โดยจุดเชื่อมต่อไม่คลายจากกัน ก่อนเป็นฝ่ายควบคุมจังหวะเอง
“พี่ยักษ์...อา...เสียวค่ะ...อา...พี่ยักษ์” แรงเขาน้อยเสียเมื่อไหร่ นอกจากเรี่ยวแรงมากมาย ความใหญ่โตและความยาวของอาวุธชาย ส่งผลให้เกมอารมณ์เดือดระอุ ด้วยความแรงเร็วยามกระทุ้งมาทั้งตัว เพิ่มความเมามันให้ก่อเกิด เสียงครางกระเส่าของทั้งคู่ ดังขับขาน “พี่ยักษ์...พี่ยักษ์”
ความเสียวไม่ได้อยู่ที่ดงดอกไม้ ดอกบัวคู่งามถูกปากลิ้นเขาหยอกเอิน ผลัดเปลี่ยนเชยชมเท่าเทียม เร่งเร้าสาวเจ้าให้ทะลุร่างไปยังวิมานสวรรค์
“อา...เอย...อูวว์” เขายืดตัวหลังตั้งตรง ครางต่ำระบายความร้อนรุ่ม มองใบหน้าพริ้มเพราอาบซ่านด้วยแรงปรารถนา ดวงตาหล่อนปรือ ปากเผยอร้องคราง ทรวงอกทั้งสองข้างกระเพื่อมไหวไปตามแรงจังหวะ เขาไล่สายตาต่ำลงมากกว่านั้น มองไปใจสั่นไปตรงจุดผสานกาย ที่ต่อสู่กันอย่างหนัก
กรชวิลขนลุก รู้สึกซ่านเสียวทั้งตัว ยามเห็นกลีบดอกไม้สีชมพูลู่ตามรูปทรงใหญ่โตของเขา ที่ทะยานเข้าออก เกสรดอกไม้เม็ดงามตั้งเด่น ล่อตาล่อปาก มันสวยงาม และอยากก้มหน้าดอมดม เหมือนร่างกายทำตามความคิด เขาดึงอาวุธคู่กายออกจากคูหาพิศวาส เพราะนึกอยากโลมเลียดอกกุหลาบขึ้นมาจับจิตจับใจ
“พะ...พี่ยักษ์...อา...พี่ยักษ์...เสียว...เสียว...พี่ยักษ์...อา” ต้องใช้คำว่า ดิ้นพล่าน กรชวิลทำในเรื่องที่ณศรินทร์ไม่ทันตั้งตัว และไม่คิดว่า ชายหนุ่มทำเช่นนี้ด้วย หล่อนพยายามหุบขา ทานทนกับความเสียวทุกอนูเนื้อไม่ไหว ทว่ากรชิวลจับข้อพับเข่าสาวเจ้าไว้ จับโย้ไปข้างหน้า บั้นท้ายสาวลอยเหนือที่นอน ส่งผลให้หล่อนขยับตัวหนีไม่ได้ เป็นฝ่ายตั้งรับปากและลิ้นแพรวพราวของเขา โลมเลียไปทั่ว ดูดเนื้อตรงกลีบอ่อน จนหล่อนครางระงม บิดตัวไปมา ส่ายก้นหนีความร้อนรุ่ม
“พี่ยะ...ยักษ์...อา...อา...ไม่ไหว...เสียว...อา...พี่ยักษ์” หล่อนครางดังมาก เสียงสั่นเสียงคลอน หัวใจเต้กระหน่ำจากเพลิงอารมณ์เผาผลาญ ความสุขที่ได้รับครั้งนี้ เพริศพริ้ง ดวงหน้าเต็มไปด้วยพลุไฟกระจายสว่างวาบ ยิ่งเขาดูดเม็ดทับทิมแรงๆ เน้นๆ หล่อนแทบครางไม่มีเสียง จนลมหายใจหอบ
ราวกับว่ากรชวิลดำดิ่งลงไปในบ่อน้ำหวาน ที่โรยด้วยดอกมะลิ น้ำเสน่หาสาวชวนให้เขารู้สึกเช่นนั้น หอมอบอวล หวานจับใจ เขาไม่อยากโงหัวขึ้น อยากฝังปากฝังจมูกประเคนความสยิวให้หล่อนต่อไป เพราะนั่นหมายถึง ได้ลิ้มรสชาติมธุรสหวานล้ำ เคล้าเสียงเพลงแห่งความรัญจวน ชวนให้รู้สึกว่า ตนนั่งจิบไวน์อยู่ในสวนดอกไม้ โดยมีนักดนตรีเล่นไวโอลินเพลงโปรดให้ฟัง ช่างสุนทรีเหลือเกิน
Latest chapter
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 90
ความฝันของเตชธรที่ว่า อยากนอนกับในอ้อมกอดบิดามารดา เด็กชายได้รับสิ่งนั้นทุกวัน กรชวิลดูแลเอาใจใส่หัวใจทั้งสามดวงของเขาเต็มที่ ไม่ขาด มีแต่เกินร้อย อาจทะลุถึงพันเลยไปถึงหมื่นก็ว่าได้บนเตียงนอนขนาดคิงไซร์ของกรชวิลและณศรินทร์ มีร่างคนสี่คนนอนอยู่ เตชธรกับณประภานอนตรงกลาง โดยมีบุพการีนอนขนาบข้างณประภาหลับไปแล้ว เหลือเพียงเตชธรที่นอนฟังนิทานจากปากกรชวิล ที่วันนี้เล่านิทานเรื่องโปรด ฟังเป็นร้อยครั้งก็ไม่เบื่อ นั่นคือเรื่องปลานิลกับผองเพื่อน ความที่เล่าบ่อย ตอนนี้กรชวิลไม่ต้องอ่านตามหนังสือ เขาเล่าเรื่องราวได้อย่างคล่องปาก แต่ก็ยังให้ลูกชายดูภาพในหนังสือ“ปลานิลน้อยของคุณพ่อ นอนได้แล้วนะครับ พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนนะครับ” กรชวิลบอกลูกชายที่หาว“คุณพ่อฮะ พรุ่งนี้ผมอยากกินโจ๊กรวมมิตรฮะ” เตชธรบอกบิดา “ใส่กุ้งเยอะๆ นะคับ ผมชอบ”“ได้ครับ พ่อจัดให้ชามใหญ่ๆ เลยดีไหม” นอกจากตามใจเมีย เขาก็ตามใจลูกด้วย“ดีฮะคุณพ่อ” เด็กชายยิ้มร่า หันไปหอมแก้มมารดา “ราตรีสวัสดิ์คับคุณแม่”“จ้ะ ราตรีสวัสดิ์ครับ” หล่อนหอมแก้มลูกชายบ้าง“กู๊ดไนท์ฮะคุณพ่อ” เด็กชายไม่ลืมบอกบิดาบ้าง “รักคุณพ่อ คุณแม่และน้องลูกพลับฮะ”“คุณพ
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 89
Chapter 89“วันเสาร์นี้พี่ณรงค์กับคุณลุงคุณป้าจะมาไร่ พี่ว่าจะทำสเต็กเนื้อวากิว พี่สั่งร้านไว้แล้ว วันนี้จะแวะไปเอา” กรชวิลบอกภรรยา ขณะทานอาหาร “พี่สั่งกุ้งไว้ด้วย วันก่อนเอยบอกอยากกินกุ้งทอดกระเทียมพริกไทย พี่เลยจัดให้ห้าโลเลย” เมียอยากกินอะไรต้องได้กิน “ขอบคุณค่ะ เอากระเทียมเยอะๆ นะคะ เอยชอบ” “จัดไปครับคนสวย” เขาตามใจณศรินทร์เสมอ “พี่ยักษ์คะ เย็นนี้เอยว่าจะไปร้านพี่เอ็มค่ะ พี่เอ็มเปิดร้านอาหาร” ณศรินทร์ยังกลัวว่า สามีจอมหวงจะให้ไปหรือไม่ “เย็นนี้เราไปฝากท้องที่ร้านพี่เอ็มดีไหมคะ” “อืม เอาสิครับ ก่อนไปพี่ขอพาเตไปซื้อของเล่นก่อนนะ บ่นว่าอยากได้หุ่นยนต์ตัวใหม่” “เอยว่า พี่ยักษ์ตามใจเตเกินไปนะคะ เท่าที่มีอยู่ก็ล้นห้องแล้ว เล่นแทบไม่หมด” หล่อนปรามสามี “เยอะที่ไหนกัน ไม่กี่ตัวเอง” พ่อบุญทุ่มเห็นต่าง แม้ว่าณศรินทร์พูดถูกทุกประการก็ตาม “เอาน่า พี่ซื้อไหว แค่นี้เอง เอยตามใจพี่เถอะนะครับ” ณศรินทร์รู้ดีว่าห้ามไม่ได้ หล่อนแค่ไม่อยากให้กรชวิลตามใจลูกมาก เพราะอาจเคยตัวได้ “แต่พี่ก็ไม่ลืมเอยนะครับ พี่สั่งกระเ
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 88
สองปีต่อมา ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น กรชวิลกับกรชีวัน แบ่งธุรกิจกันดูแล โดยแบ่งผลประโยชน์ทุกอย่างกันคนละครึ่ง ซึ่งก็ทำเช่นนี้มานานเป็นสิบปีแล้ว เรื่องการขัดแย้งจึงไม่มี กรชีวันแต่งงานกับพรรณดารา และย้ายมาอยู่บ้านในไร่ชวนชม ส่วนกรชวิลอยู่กับณศรินทร์ที่บ้านราชาวดี ณศรินทร์เป็นแม่บ้านกรชวิลเต็มตัว แต่ก็ไม่ใช่ว่า หล่อนต้องเหนื่อยทำงานบ้าน ดูแลสามีและลูก ตรงกันข้าม หล่อนแทบไม่ได้หยิบจับทำอะไรเลย กรชวิลสั่งห้ามไปหมด กลัวว่าเมียรักเหนื่อย หล่อนมีหน้าที่แค่ส่งยิ้มเป็นกำลังใจ นั่งสวยๆ ให้เขามองเท่านั้น ธุรกิจจัดของว่าง เวลานี้ณศรินทร์ไม่ได้ทำแล้ว หล่อนยกธุรกิจนี้ให้จารุวรรณกับวราดรช่วยกันทำ ซึ่งทั้งสองก็ยังคงทำงานนี้หาเลี้ยงชีพจนถึงทุกวันนี้ กรชวิลทำตามคำพูดทุกข้อ เขาเป็นหัวหน้าครอบครัว มีหน้าที่ดูแลภรรยาและลูก ยิ่งตอนนี้มีสมาชิกในบ้านเพิ่มมาอีกหนึ่งคน เป็นเด็กหญิงอายุหนึ่งปี นามว่า ณประภานิกเนมว่าลูกพลับ และอีกหนึ่งชีวิตที่ในครรภ์ณศรินทร์ อายุครรภ์เกือบแปดเดือน ทำให้กรชวิลยิ่งเป็นห่วง เขาจึงต้องดูแลอย่างใกล้ชิด ด้วยความเบื่อที่ถูกสามีสั่งห้
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 87
Chapter 87“พี่ยักษ์...พี่ยักษ์” หล่อนเปล่งเสียงแห่งความสุข หลังพานพบวิมานสวรรค์ ที่ไม่ได้เยี่ยมเยือนมาหลายปี มันยังคงสวยงามประทับใจเช่นเคย เพิ่มเติมคืออิ่มไปทั่วดวงใจยามณศรินทร์สุขสม คือช่วงวินาทีที่กรชวิลทรมานที่สุด ช่องทางรักตอดเป็นจังหวะ โอบล้อมกายชายที่ยังคงขับกายไม่หยุดพัก เพิ่มความแรงมากยิ่งขึ้น ระรัวจนร่างสาวกระเพื่อมไหมไปตามแรง“โอ้ว...เอยจ๋า...เอย...พี่จะทนไม่ไหวแล้ว...ทั้งเสียวทั้งรัดตัวพี่...อา” เขาคลั่งมาก คลั่งรสกามที่เสพสม อัดกายเข้าสุดออกสุด ความเร็วประหนึ่งอาชาไนยกำลังวิ่งเข้าเส้นชัยแต่ช้าก่อน...เขาอยากอิ่มมากกว่านี้กรชวิลหยุดการเคลื่อนไหว ปรับเปลี่ยนท่วงท่า จับขาเรียวสวยทั้งสองข้างพาดบ่า ดันร่างสาวโย้ไปข้างหน้า บั้นท้ายงามงอนลอยเด่นเหนือที่นอน เขาใช้มือใหญ่เท้าลงข้างตัวหล่อน เพื่อเป็นหลักยึด จากนั้นก็สาดใส่ความเป็นชายเข้าประสานร่างงามที่ร้องครางระงมจากความเสียวสะท้านสุดห้ามใจ“อา...แรงดีจัง...อา...พี่ยักษ์...พี่ยักษ์” ณศรินทร์ได้รับความสุขจากเขาอีกครั้ง เป็นครั้งที่สี่หรือห้าจำแทบไม่ได้ รู้แค่ว่า หัวใจอิ่มหนำจากรสสเน่หา แทบสำลักมันออกมาก็ว่าได้ กรชวิลเก่งและอึดไม่
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 86
Chapter 86แม้ไม่ได้เล่นรักมาหลายปี ท่าความชำนาญ ความเก่งของณศรินทร์ ในการปรนนิบัติเขา ยังคงมีอยู่ มันมากสำหรับกรชวิลด้วย ทั้งมือ ปากและลิ้นณศรินทร์ คล้ายกำลังปลิดชีวาคนตัวโต ที่ส่งเสียงครางจากความเสียวอันซาบซ่าน“โอ้ว...เอยจ๋า...เอย...อูวว์ เสียวไปทั้งลำเลย...อา” ใครว่าชายตัวโตครางไม่เป็น กรชวิลเปล่งเสียงระบายความใคร่ ความร้อนระอุในร่างให้ออกไปบ้าง ไม่เช่นนั้นร่างเขาต้องแตกเป็นเสี่ยง จากความร้ายกาจของณศรินทร์ หล่อนดูดเม้ม ครอบครองแก่นกายใหญ่ ลิ้นเล็กเลียจากโคนสู่ปลาย ตวัดลิ้นไปรอบๆ ไล่กลับมามา เม้มดูดพวงสวรรค์จนเขาครางสั่น “พระเจ้า...อา...เสียว”กรชวิลไม่รู้สึกเกินจริง ผงกศีรษะมองณศรินทร์ ที่ยังคงเล้าโลมเอ็นใหญ่ต่อเนื่อง ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ราวกับว่าหล่อนเมามันอยู่กับสิ่งนั้น และเป็นเขาที่เริ่มทนไม่ไหว ลุกขึ้นนั่ง จับหัวไหล่หล่อนแล้วดันให้หน้าสาวออกจากท่อนเนื้อชาย“พี่อยากแตกในตัวเอยมากกว่านะ” เขาเอ่ยเสียงสั่น จับตัวสาวนอนบนที่นอน “ถึงเวลาเอยครางบ้างแล้ว จะให้เสียงเอยดังกว่าเสียงพี่อีก”“รีบทำสิคะ อย่าดีแต่ปาก” ณศรินทร์เย้าเสียงหวาน“รับรองได้ครางแน่” พูดจบกรชวิลก้มหน้าซบดอกบัวคู่งาม
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 85
Chapter 85หนึ่งปีต่อมา เมื่อพายุฝนผ่านพ้นไป ท้องฟ้าย่อมสดใจ ชีวิตณศรินทร์ไม่มีความทุกข์ ความเศร้า ความเสียใจอีกต่อไปแล้ว มีเพียงความสุขอันอิ่มใจจากกรชวิล ที่ทุ่มเทให้หล่อนมาก ราวกับว่า เขาชดเชยความผิดในอดีตของตน ให้หล่อนไปตลอดชีวิต ในวันที่เกิดเรื่องเลวร้ายกับครอบครัวกรชวิล เป็นวันที่ณศรินทร์ปลดเปลื้องความโกรธแค้น ละทิ้งอยากสั่งสอนเขา ให้อภัยกรชวิลอย่างแท้จริง ณศรินทร์จำวินาทีที่รอคอยเขาอยู่หน้าห้องผ่าตัดได้ดี และนั่นทำให้หล่อนรู้ว่า ตนรักและเป็นห่วงกรชวิลมากแค่ไหน ความรักที่พยายามผลักดันออกไปจากหัวใจ หล่อนคิดว่าทำได้ สุดท้ายตระหนักด้วยตัวเองว่า ทำไม่ได้สักนิดเดียว มันถึงเวลาที่หล่อนจะมีความสุขอย่างแท้จริง ตามที่ศุภชัยเคยกล่าวไว้กับตน ความที่กรชวิลถูกทำร้าย ได้รับบาดเจ็บ และต้องการมาร่วมงานศพมารดา วิรัชจึงสวดอภิธรรมศพปนัดดาเจ็ดวัน เพื่อให้ร่างกายกรชวิลฟื้นตัวให้มากกว่านี้ วันนั้นเต็มไปด้วยความโศกเศร้า แม้แต่ณศรินทร์ยังร้องไห้กับการจากไปของนาง ไม่กล่าวถึงอรัญญาคงไม่ได้ เวลานี้หล่อนได้รับผลกรรมที่ทำไว้อย่างสาสม นอกจากถูกศาลจำคุกยี่สิบปี อรัญญาเป
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 76
Chapter 76 หนึ่งเดือนต่อมา บ้านชวนชมยังคงเงียบเหงาเช่นเดิม กรชวิลกับกรชีวันใช้ชีวิตอยู่กรุงเทพมากกว่าที่นี่ ทั้งสองไม่ห่วงเรื่องธุรกิจทางนี้ เพราะอยู่ตัว และมีกิตติกับวิบูลย์ สองลูกน้องของกรชวิลคอยดูแล ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องผิดที่ลูกชายจะไม่อยู่ดูแลแม่ มาเป็นครั้งคราว เนื่องจากสองห
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 75
Chapter 75 “ที่เอยยอมให้เขาเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง ไม่ใช่ว่าเอยยังรักเขาอยู่ แต่เพราะต้องการให้เขารู้จักคำว่าเจ็บปวด จากคนที่ตัวเองรัก รู้ซึ้งถึงคำว่า ไม่มีค่าในสายตา แม้พยายามทำดีแค่ไหนก็ตาม” น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวมาก จนคนในห้องมองหน้ากัน รับรู้ได้ว่า งานนี้ไม่ง่าย “และตอนนั้นเอยเต็มใจเจ็บปวดเ
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 74
Chapter 74“ฉันไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้นแหละ ฉันพูดความจริง” นันทนาโต้กลับทันที “ตอนที่แกออกมาจากบ้านพี่ยักษ์ แกมีทั้งเงิน มีทั้งรถและมีคอนโด ทุกอย่างที่แกมี เอามาต่อยอดได้สบาย แต่แกก็ไม่ทำ กลับผลาญซะหมด สุดท้ายก็ต้องขายตัว ทำให้ตัวเองตกต่ำเอง ยังมาโทษคนอื่นอีก ถ้าแกคิดว่าฉันเป็นเพื่อนที่ไม่ดี ก็เล
อุ้มรักนางบำเรอนอกหัวใจ Chapter 73
Chapter 73 “คนนั้นเหมือนหมาค่ะ พูดภาษาคนไม่รู้เรื่อง ปล่อยเขาไปเถอะ เขารวย อยากซื้อก็ซื้อไป พอพ้นวันเกิดเต เอยจะเอาไปบริจาคที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าค่ะ หรือไม่ก็ส่งต่อขึ้นดอย ให้เด็กด้อยโอกาสได้เล่น เกะกะลูกตา” วราดรหน้าเสีย รูสึกผิดที่ตนชี้นำให้ณศรินทร์คิดกำจัดของเล่นราคาแพงให้พ้นบ้าน “กินกันต่อดีก
You may also like
ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น606.2K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก177.5K viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก394.6K viewsว่าไงครับคุณเพื่อนสนิท
จูนเน็กซ์43 viewsเลิกรักคู่หมั้นมาเฟีย
อัญธิญาน์261 viewsแพรวพราว
มกรา / M@kara/u-mauma33 viewsทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune)
จิ้งจอกหางไหม้11 views
