แล้วเธอคนนี้คือใคร

ตอนที่11

แล้วเธอคนนี้คือใคร

          คืนนี้กวินยังคงกลับบ้านมืด แต่ก้ามปูก็พยายามที่จะเข้าใจ และเธอก็ไม่ได้ถามหตุผล เพราะคิดว่าคงไปดูแลลูกช่วยขวัญวิภาตามเดิม

          “กินข้าวมาหรือยังคะ ” หญิงสาวถามเมื่อเห็นชายหนุ่มทำหน้านิ่งไม่ได้ทักทายเธอ

          “พี่กินมาแล้ว เดี๋ยวพี่ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ”

          วันนี้กวินดูแปลกไปในความคิดของภรรยา ตั้งแต่กลับมาถึง เขาเห็นชายหนุ่มแอบยิ้มอยู่คนเดียวบ่อยๆ เหมือนกำลังคิดถึงเรื่องอะไรแล้วเผลอยิ้มออกมา

          “วันนี้ไปไหนมาหรือคะ”

          จากที่ไม่เคยถาม วันนี้ก้ามปูสงสัยจนเก็บความรู้สึกเอาไว้ไม่อยู่

          “วันนี้มีลูกค้าจากเกาหลีมา เธอไม่เคยมาเมืองไทยเลย พี่ก็เลยต้องดูแลให้ดีหน่อย ตอนนี้เขาก็สั่งสินค้าของเราไปเกือบสิบล้านแล้ว  พี่หวังว่าจะได้ยอดสั่งซื้อถึงห้าสิบล้านเลย เพราะบิดาของเขาเป็นเจ้าพ่อธุรกิจที่นั่นเลย”

          สีหน้าของคนเล่าดูมีความสุขมาก ก้ามปูคิดว่าคงไม่มีอะไร สามีของเธอคงแค่ดีใจและมีความสุขที่สามารถทำเงินให้บริษัทได้มาก

         บริษัทของกวินรับผลิตสินค้าต่างๆที่มีเอกลักษณ์ความเป็นไทยใส่ลงไป ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋า หมวก โคมไฟ ซึ่งประเทศที่เป็นลูกค้าคนสำคัญคือเกาหลีและญี่ปุ่น นานๆทีจะมีจีนเข้ามา ส่วนทางยุโรป กวีจะรับหน้าที่ดูแล

          “ช่วงนี้คงกลับดึกเกือบทุกวันเลยนะ เพราะผมคงต้องดูแลเขาหน่อย ดูแล้วเขาก็สนใจสินค้าเรา เพียงแต่ยังไม่รู้สึกเชื่อใจในเรื่องราคา การดูแลเอาใจใส่เขาคงทำให้เขามั่นใจว่าเราจริงใจ และให้ราคาที่ดีที่สุด”

          ก้ามปูพยายามมองข้ามความหึงหวงเพราะเท่าที่ฟังมา ก็พอจะเดาได้ว่าลูกค้าชาวเกาหลีคนนี้เป็นผู้หญิง

         “ให้ก้ามปูช่วยอะไรไหมคะ อย่างน้อยก็พาเธอไปเที่ยว ผู้หญิงด้วยกันน่าจะเข้าใจกันมากกว่า”

          หญิงสาวไม่ได้ตั้งใจอยากจะไปยุ่งกับงานของสามีหรอก แต่เธอแค่ลองพูดเพื่อดูปฏิกิริยาของสามีเท่านั้น และมันก็ได้ผล

          “ไม่เอาล่ะ อยู่บ้านขายของของคุณดีกว่า พี่จัดการได้ พี่นอนก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องไปรับเธอกินอาหารเช้าด้วย”

          กวินนอนแล้วแต่ก้ามปูยังคงนอนไม่หลับ เธอลงมาข้างล่างเพื่อคุยโทรศัพท์ประชุมสายคุยกับทรายและส้มเพื่อถามความคิดเห็น

          “ก้ามปูแกอยู่เฉยๆเลยนะ เดี๋ยวปล่อยไปสักวันสองวัน เดี๋ยวเราไปแอบดูกัน งานนี้ฉันว่าไม่ธรรมดา เพราะเมื่อคราวขวัญวิภา พวกเราเชื่อว่าเขาไม่กลับไปกินของเก่าที่เคยทิ้งเขาไปแน่นอน แต่นี่ของใหม่หน้าตาเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ ”

          ส้มแสดงความคิดเห็น เพราะเธอเป็นคนที่มีนิสัยชอบการปะทะอยู่แล้ว ต่างกับทรายที่เป็นคนที่รักความสงบ แต่ครั้งนี้ทรายก็เห็นด้วยกับส้มแต่ก่อนอื่นก้ามปูต้องอดทนที่จะไม่แสดงอะไรออกมาให้สามีสงสัย เพราะเขาจะระวังตัวมากขึ้นละสุดท้ายจะกลายเป็นทะเลาะกันเปล่าๆ

          “มันมีลางสังหรณ์แปลกๆ ไม่เหมือนเมื่อคราวก่อน ขอบใจพวกแกมากแต่ฉันจะพยายามควบคุมตัวเองให้ไม่แสดงอะไรออกมาให้มากที่สุด”

          ก้ามปูเธอให้สัญญากับเพื่อน ทั้งที่ตัวเธอเองยังไม่ค่อยมั่นใจเลยว่าจะทำได้ไหม เธอยอมรับเลยว่าเธอรู้สึกหึงอย่างมาก ไม่เหมือนคราวก่อนที่เธอแค่เพียงรู้สึกน้อยใจ

          ตั้งแต่วันแรกที่ลูกค้าชาวเกาหลีมาเมืองไทย จนถึงวันนี้ก็เกือบครึ่งเดือนแล้ว กวินยังคงดูแลเป็นอย่างดี แทบจะไม่มีเวลาให้ก้ามปูเลย

          บางคืนหญิงสาวรู้สึกเหมือนตัวเองต้องเป็นฝ่ายปล้ำเขาเองด้วยซ้ำ ที่เธอทำไม่ใช่เพราะมีความต้องการ แต่เธอแค่รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีค่าให้สามีอยากมีอะไรด้วย

          “ใครส่งอะไรมานะ”

          เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ ปลุกให้หญิงสาวที่นอนอยู่ข้างสามี หยิบขึ้นมาดู มีใครบางคนส่งรูปสามีของเธอกับสาวเกาหลีที่ดูสนิทสนมกันมาก มีทั้งกอดเอว หอมแก้ม และที่ทำให้ก้ามปูรู้สึกเหมดความอดทน คือภาพที่ทั้งคู่จูบปากกัน

          คืนนี้หญิงสาวคงทำอะไรไม่ได้ เธอจึงส่งภาพทั้งหมดไปให้เพื่อนดู และวางแผนว่าจะตามกวินไปในคืนนี้ เพื่อจับให้ได้คาหนังคาเขา ว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์ไปถึงไหนกันแล้ว

          เมื่อจุดหมายปลายทางชัดเจน ก้ามปูแกล้งนอนไม่สบาย เพื่อให้กวินมั่นใจว่าวันนี้เธอจะอยู่แต่ที่บ้านไม่ไปไหน

          “กินยาแล้วพักผ่อนนะ งดส่งสินค้าสักวันลูกค้าคงไม่ว่าหรอก”

          กวินเตรียมยาและน้ำเอามาวางไว้ที่หัวเตียง และบอกแม่บ้านให้ช่วยทำข้าวต้มร้อนๆมาให้ภรรยาของเขา ก่อนที่ตัวเขาเองจะออกไปทำงาน

          เมื่อได้เวลานัดหมายส้มและทรายก็ขับรถมารับก้ามปูที่บ้าน หญิงสาวบอกกับมาสามีว่า เธอจะไปหาหมอ

          รถที่ส้มเช่ามาจอดรออยู่ที่ถนนทางเข้าบริษัท ทั้งสามคนเลือกที่จะเช่ารถ เพราะกลัวกวินจะจำได้ และเมื่อพระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน รถหรูก็ขับออกจากบริษัท

          ทั้งสามคนขับรถตามต่อไปจนรถของกวินไปสิ้นสุดที่หน้าคอนโด ซึ่งเป็นคอนโดของครอบครัวของกวินซื้อไว้เพื่อให้ลูกค้าที่มาจากต่างประเทศได้มาพัก

          “เฮ้ย! สวยว่ะ หุ่นโคตรดีเลย ผิวหรือสำลีว่ะนั่นจะขาวอะไรขนาดนี้”

          ส้มหลุดปากชมทันที เมื่อสาวเกาหลีเดินลงมาจากคอนโดและเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งข้างๆคนขับ ด้วยชุดที่แสนจะวาบหวิว

          “ปากเนาะปาก แทนที่จะพูดให้เพื่อนสบายใจ” ทรายหันไปดุส้ม

          “ส้มมันก็พูดความจริง เขาทั้งสวยทั้งหุ่นดี ไม่แปลกที่พี่กวินจะอยากอยู่ใกล้”

          เมื่อรถของชายหนุ่มขับออกไปทั้งสองคนก็ขับตาม ตามจนไปถึงร้านอาหารไทยร้านหนึ่ง ที่ดูแล้วพอจะมีมุมให้ทั้งสามได้นั่งแอบดูทั้งคู่

          ภาพกวินนั่งกินข้าวกับสาวหมวยผิวขาวทั้งคู่ต่างเอาใจกัน สีหน้าของทั้งคู่แสดงความสุขอย่างชัดเจน ก้ามปูมองภาพสามีของเธอหัวเราะและยิ้มอย่างมีความสุข หัวใจของเธอยิ่งเจ็ปวดมากขึ้นทุกที

          “เฮ้ยแก เขากลับกันแล้ว”

          ทั้งสามคนยังคงขับรถตามไป กวินมุ่งหน้ากลับไปที่คอนโดเพื่อส่งสาวชาวเกาหลี แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ กวินเดินตามขึ้นไปที่ห้องด้วย

          “เฮ้ยก้ามปูแกคิดสิ ทำอย่างไรเราะจะตามขึ้นไปที่ห้องได้”

          ส้มรู้สึกอยากจะให้เรื่องนี้มันจบๆสักที ถ้าขึ้นไปส่งกันถึงห้องขนาดนี้คงไม่ธรรมดาแน่นอน

          ก้ามปูคิดขึ้นได้ว่า เธอจดทะเบียนสมรสถูกต้อง ชื่อและนามสกุลในบัตรประชาชนก็แสดงชัดเจนว่าเธอคือสะใภ้ของคนตระกูลนี้ เธอจึงตัดสินใจไปขอคีย์การ์ดสำรอง

          “พอดีฉันลืมเอาคีย์การ์ดมาค่ะ และคุณกวินก็โทรไปหาบอกว่าไม่ค่อยสบายให้ฉันมาหา จะโทรเข้าไปก็กลัวจะไปรบกวนเขาที่กำลังไม่ค่อยสบาย ฉันขอยืมคีย์การ์สำรองหน่อยนะคะ”

         ก้ามปูยื่นบัตรประชาชนให้พนักงานดู เพื่อให้เขาเชื่อว่าเธอคือภรรยาของกวินจริงๆ และในที่สุดเธอก็ได้คีย์การ์ดมาตามต้องการ

          “พร้อมแล้วใช่ไหม ก้ามปูไม่ว่าสิ่งที่แกจะรู้จะเห็นคืออะไร แกต้องเข้มแข็ง”

          สามคนเพื่อนสนิท ต่างมองหน้ากัน จับมือและพากันขึ้นไปยังห้องของกวิน