LOGIN“สวัสดีจ้ะหนู ชื่ออะไรเหรอจ๊ะ” คุณนายบัวรับไหว้เด็กสาววัยละอ่อน คาดว่าอายุของเด็กสาวตรงหน้าคงยังไม่ถึงยี่สิบปี
“หนูชื่อน้ำผึ้งค่ะคุณนาย” น้ำผึ้งส่งยิ้มกว้างจนเห็นฟัน เป็นครั้งแรกของน้ำผึ้งที่ได้มาอยู่ในไร่ส้มที่มีขนาดใหญ่ขนาดนี้ เธอเคยเห็นแต่ในทีวี พอมาเจอของจริงถึงกลับตาค้าง “เพิ่งเรียนจบเหรอแก้วใจ” คุณนายบัวถาม “ค่ะ ยายหนูน้ำผึ้งหัวไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่แก้วก็อยากให้ยายหนูเรียนวิชาชีพค่ะ ยังไง ๆแก้วก็ต้องตามใจลูกนะคะเพราะปลูกเรือนต้องตามใจผู้อยู่ ต้องถามเขาว่าอยากจะเรียนต่อไหม” แก้วใจยิ้มน้อย ๆมองลูกสาวที่นั่งพับเพียบอย่างเจียมตัว แต่สายตากลับมองไปรอบ ๆอย่างอยากรู้อยากเห็น “ใช่ แก้วใจคิดถูกแล้วแหละ” คุณนายบัวสมทบอีกแรง พลางมองเด็กสาวที่อยากจะเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ด้วยตัวเอง “คุณนายบัวขา” น้ำผึ้งลากเสียงยาวอย่างออดอ้อน เธออยากจะสำรวจรอบ ๆ บ้านหลังนี้จังเลย “ฮ่า ๆ มีอะไรจ๊ะหนูผึ้ง” คุณนายบัวหัวเราะเบา ๆอย่างถูกใจในความขี้อ้อนของน้ำผึ้ง “พอเลยยายหนู จะรบกวนอะไรคุณนายอีก แค่แม่ฝากงานให้เราทำอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆก็พอแล้ว” แก้วใจที่นั่งข้างกายลูกสาวก็เอ็ดเบา ๆ “ไม่เป็นไรหรอกแก้วใจ หนูผึ้งเนี่ยขี้อ้อนไม่เบาเชียวนะ” คุณนายบัวเอ่ยขึ้นด้วยความเอ็นดู “หนูผึ้งอยากจะทำความสะอาดบ้านของคุณนายตอนนี้เลย เพราะว่าหนูผึ้งอยากจะสำรวจบ้านของคุณนายบัว บ้านคุณนายบัวซ้วย สวย” น้ำผึ้งเอ่ยชมเปาะ “จ้า หนูผึ้ง” คุณนายบัวเอ่ยอนุญาตพร้อมกับกลั้วหัวเราะต่างจากแก้วใจที่ยิ้มแหย ๆ ส่งให้เจ้านาย “แก้วขอโทษคุณนายไว้ล่วงเลยก็แล้วกันนะคะ ถ้ายายหนูทำอะไรให้คุณนายไม่พอใจ” แก้วใจยอกมือไหว้ขอโทษขอโพยคุณนายบัวไว้ล่วงหน้าเพราะกลัวยายตัวดีจะสร้างเรื่อง “ไม่ต้องกังวลไปหรอกแก้ว ยังไง ๆเด็กมันก็ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองบ้าง แก้วใจไม่ต้องห่วงหรอกนะเดี๋ยวฉันจะดูแลให้เอง”คุณนายบัวออกหน้ารับแทน เพราะรู้สึกว่าตนจะถูกชะตากับเด็กคนนี้เป็นพิเศษ “ค่ะ งั้นแก้วขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” แก้วใจจนใจจะคัดค้าน ยอมทำตามคำสั่งของเจ้านาย ถึงแม้จะอดห่วงเด็กดื้ออยู่ไม่ห่างจากนั้นน้ำผึ้งก็ได้สำรวจบ้านของคุณนายบัว โดยเจ้าของบ้านพาชมด้วยตนเอง พอเธอเจออะไรที่แปลกตาและทำให้อึ้ง คุณนายบัวก็จะอธิบายให้ฟัง
และก็ถึงเวลาของเด็กสาวที่ต้องทำความสะอาดเสียแล้ว เธอทำด้วยความคล่องแคล่วเพราะตอนเธออยู่บ้านหลังเล็กกับยาย หญิงสาวมักทำความสะอาดบ้านเป็นงานอดิเรกอยู่แล้ว แถมวันเสาร์อาทิตย์ก็มักไปรับจ้างทำความสะอาดให้เพื่อนข้างบ้านอยู่บ่อย ๆ ประมาณสามชั่วโมงได้ห้องทุกห้องก็ถูกเด็กสาวทำความสะอาดเรียบร้อยโดยใช้เวลาไม่นานเพราะของทุกอย่างดูสะอาดอยู่แล้ว น้ำผึ้งก็ได้โอกาสไปนั่งจิบชาเป็นเพื่อนคุณนายบัว “คุณนายขา บ้านหลังนั่นเป็นบ้านของใครหรือคะ บ้านดูน่ารักจัง” น้ำผึ้งชี้ไปที่บ้านอีกหลังที่อยู่ไม่ไกล บ้านหลังไม่ใหญ่มากแต่น่าอยู่มีดอกกุหลาบสีแดงเต็มไปหมดสู้เมียด้วยการฉีกยิ้มหวาน ๆ โชว์ฟันขาว “ไม่อยาก แล้วนั่นอะไร เอามาดูเลย” น้ำผึ้งรีบวิ่งไปแย่งถุงในมือของสามี สามีก็ยอมในทันทีปล่อยให้เมียเปิดดู ไหน ๆ ก็ตั้งใจจะซื้อมาให้เมียเขาอยู่แล้ว “ของขวัญ ห่อสวยเชียว ซื้อให้หนูเหรอ” คราวนี้สายตากลมโตวาววับต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ เมียกูพอมีของขวัญล่ะเหมือนแมวน้อยเชียว ก่อนหน้านี้ยังเป็นแม่เสืออยู่เลย “ของขวัญวันครบรอบที่เราคบกันไงครับ” พ่อเลี้ยงสิงห์คำเฉลย “พ่อเลี้ยง” คราวนี้น้ำผึ้งกลับเป็นฝ่ายรู้สึกผิดเองที่ตัวเองจำอะไรไม่ได้เลย วันแต่งงานวันครบรอบ นอกจากวันเกิดของสามีเธอก็จำอะไรไม่ได้เลย แต่เขาสิจำได้ทุกอย่าง สาวน้อยเปิดของขวัญพร้อมกับน้ำตาที่ไหลเอ่อร้อนที่หางตา “อะไรเหรอครับ” “งื้อ...หนู หนู...” “ทำไมไม่ชอบหรือคนเก่ง” กล่องกระเป๋าแบรนด์หรูเปิดออกเป็นกระเป๋า ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งทำไมจะไม่ชอบกระเป๋าเสื้อผ้าล่ะ แล้วถ้าสามีเป็นคนซื้อให้ ทำไมเธอจะไม่ชอบล่ะ แต่ที่น้ำผึ้งร้องเพราะซึ้งใจสามีที่เขาไม่เคยลืมวันที่คบกันเลยสักนิด
“ครับ ผมรู้ครับ ผมแค่สิบห้า” “รู้ก็ดี เราก็ยังอยากไปเรียนต่อ เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ตอบสนองกับความต้องการของตัวเองไม่ผิด แต่ป้องกันสำคัญมาก ๆ ขีดเส้นใต้เอาไว้เลยว่าสำคัญมาก ๆ" พูดจบ เจ้าคามินมันอ้าปากจะเถียงแทบไม่ทัน “พ่อเนี่ยขี้บ่นเหมือนแม่เลยนะครับ” “ไอ้คามิน” “ขอโทษครับ” คามินยกมือไหว้ท่วมหัวเป็นการไหว้ขอโทษแบบกวนตีนตามแบบฉบับลูกชายสุดรัก “ปะ ไปซื้อของกัน” พ่อเลี้ยงสิงห์คำกอดคอลูกชายลุกขึ้น “ผมขอขับรถนะครับ” “ไม่ได้ ยังไม่มีใบขับขี่ พ่อไม่ให้” “โธ่...พ่อ” คามินได้แต่เดินตามหลังพ่อต้อย ๆ อยากโชว์แต่โดนพ่อคุมกำเนิด หลังจากหาซื้อของขวัญให้ภรรยาเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับเครื่องเล่นเกมรุ่นใหม่ล่าสุด เสื้อผ้าของเจ้าคามินอีกเป็นโหล และของอีกสองสามอย่าง คนเป็นพ่อไม่รู้จะขัดใจอะไรได้ เห็นลูกชายชอบอะไรก็ยื่นบัตรให้ไปจ่ายไปรูด แม้เขาโดนเมียด่าว่าตามใจลูกชายสุด ๆ ก็เห็นรอยยิ้มของลูก สิงห์คำก็มีความสุขนี่ แล้วเขาก็ไม่ผิ
เวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วจริง ๆ คามินเด็กน้อยตัวอ้วนในวันนั้น ตอนนี้กลายเป็นหนุ่มน้อยวัยสิบห้าปี ลูกชายคนเดียวของพ่อเลี้ยงสิงห์คำโตเป็นหนุ่มหล่อไม่แพ้ผู้เป็นพ่อเลยทีเดียว แต่มีความละมุนเพราะมีความคล้ายคุณแม่มาบางส่วน ลูกชายคนเดียวของพ่อเลี้ยงสิงห์คำส่งลูกเรียนโรงเรียนอินเตอร์แม้ตัวเองจะไม่ได้จบนอกอะไรมากมาย แต่การศึกษาก็อยากให้ลูกได้รับการศึกษาที่ดี ไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้าตัวเรียนหนักอ่านหนังสือเพื่อสอบเขhา หรือเลือกที่จะไปเรียนที่ต่างประเทศกันแน่ แต่ถ้าให้คนเป็นพ่ออย่างเขาเดาคงอยากไปเรียนต่อต่างประเทศ เพราะดูคามินจะตั้งใจเรียนมาก แต่เรื่องช่วยงานพ่อแม่เด็กชายก็ทำเต็มที่ โตขนาดนี้แล้วยังอ้อนแม่อีก “พ่อทำอะไรอะ” คามินถามผู้เป็นพ่อที่นั่งเล่นมือถือ แล้วท่าทางเหมือนมีพิรุธ จนคามินสุดหล่อขมวดคิ้วจับผิดพ่อ หรือพ่อเลี้ยงสิงห์คำจะมีเมียน้อย “หรือพ่อมีเมียน้อย เดี๋ยวคาฟ้องแม่นะ แม่!” “เฮ้ย....ไอ้บ้านี่” สิงห์คำรีบคว้าแขนลูกชายตัวดีแล้วปิดปาก ลูกชายตัวดีคนนี้ขยันสร้างเรื่องให้เขาไม่เว้นแต่ละวัน การปลุกปล้ำระหว่างพ่อ
“สร่างเลยกู” เพียะ! มือน้อยฟาดลงมาที่อกแกร่ง “พูดจาไม่เพราะ” โดนเมียตัวน้อยปรามเข้าให้ คนบ้าคนหื่น “ขอโทษครับคนสวย เมื่อกี้มันเสียวมากจริง ๆ แบบเสียวหัวมาก....แล้วเมียก็โคตรเด็ด เมียใครเนี่ย” ฟอด! พ่อเลี้ยงสิงห์คำแสดงความรักต่อเมียด้วยการหอมกระหม่อมเป็นการขอโทษเป็นนัย ๆ น้ำผึ้งไม่อยากให้สามีพูดไม่เพราะ เพราะเป็นพ่อคนแล้วเดี๋ยวน้องคามินจะทำตาม ซึ่งพ่อเลี้ยงสิงห์คำก็ยอมเมียคนนี้คนเดียว ดึงท่อนเอ็นที่เริ่มหดตัวลงอวบเล็กน้อย น้ำรักไหลออกมาตามแรงโน้มถ่วง ไม่ลืมหยิบทิชชูใกล้มือมาเช็ดทำความสะอาดให้เมียมองรูรักแดง ๆ กุหลาบงามกลางกายสาวบอบช้ำแดงจัดเป็นสีเข้ม ปลายนิ้วหัวแม่มือสัมผัสหมุนวนทำให้สาวน้อยแอ่นก้นกลมเข้าใส่มือเขา ยั่วกันแบบนี้ จัดอีกรอบได้ไหม “อีกรอบมั้ยครับ” “ไม่เอา มันเสียว...” “แหม ไอ้เราก็นึกว่าห่วงลูก” พ่อเลี้ยงยิ้มกริ่มขำกับท่าทางของเมียที่ตอบตามตรง เสียวมากจริง ๆ แหละ คนตัวเล็กอ่อนระทวยแทบยืนไม่ท
“ผัวก็เสียวเหมือนกัน” พ่อเลี้ยงสิงห์คำคำรามออกมาถูกใจ สะโพกแกร่งกระแทกใส่ร่างกายเล็กอย่างทะนุถนอม เริ่มรุนแรงด้วยการฝ่ามือวางหมับก่อนบีบเคล้นทรวงอกนุ่มหยุ่นของเมียรัก สบตาคู่สวยฉ่ำปรือผ่านเงาสะท้อนของกระจก “เสียวมากค่ะ” สาวน้อยเม้มปากมองสามีตัวโตที่กระแทกสะโพกใส่ตัวเธอเนิบนาบ ไม่แรงทั้งหมด เดี๋ยวช้าเดี๋ยวเร็วเป็นเชิงอ่อยให้เธอกลายเป็นสาวน้อยร้อนรัก “งั้นผัวไม่เกรงใจแล้วนะครับ” พ่อเลี้ยงสิงห์คำกระซิบข้างหู ก่อนกระแทกกระทั้นท่อนเอ็นร้อนใส่ร่องรัก ดวงตาคมก้มมองส่วนร้อนที่ผลุบเข้าออกมาที่เข้าออกในจังหวะที่รุนแรงเร็วขึ้น ความเสียดเสียวทำให้หน้าท้องของเขาบิดเกร็ง “อูย..เสียววะ โคตรร่านเลยเมียใครเนี่ย มีลูก มีผัวหรือยัง” “อะ อื้อ อ่า..... อื้อ มีแล้ว” คำพูดหยาบโลนกระตุ้นอารมณ์ของสาวน้อยร้อนรักเพิ่มความเสียวมาก เสียวจนมวนท้องไปหมด น้ำตาไหลรินออกมาจากหางตา มองสามีสุดหล่อหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความปรารถนาราคะ “มีแล้ว หนูมีผัวแล้วค่า...” สาวน้อยส่ายหน้าครางแหบโหยอยากให้คนตัวโตกระแทกกระทั้นเ
“อุ้ย...” สาวน้อยหน้าแดงสะดุ้งเมื่อมือสัมผัสกับลำใหญ่ภายในกางเกงของพ่อเลี้ยง ไม่คิดว่าพ่อเลี้ยงสิงห์คำจะหื่นขนาดนี้ เธอไม่ควรแปลกใจเพราะสามีเธอหื่นขนาดนี้ไม่จำเป็นต้องปรนเปรอ น้ำผึ้งเหลือบตามองหนุ่มหื่น เธอเองก็ต้องการไม่ต่างกัน! สายตาคู่งามเว้าวอนจนหัวใจของน้ำผึ้งเต้นแรง นัยน์ตาหวานฉ่ำมองมาที่เธอ ใบหน้าขบกรามแน่น สาวน้อยนั่งคุกเข่าลงจากนั้นก็ใช้มือน้อยปลดเข็มขัด พ่อเลี้ยงครางอืออาในลำคอถูกใจ ช่วยภรรยาสุดสวยปลดกางเกงเปิดเผยกางเกงในสีขาวก่อนมือน้อยจะรูดกางเกงสีขาวลงไปตามลำขาแกร่ง แกนกายร้อนผ่าว ๆ ดีดผึงชี้หน้าสาวน้อยเป็นการทักทายเธอ.... ปลายหยักส่วนหัวสีแดงก่ำปริ่มน้ำใสออกมา มือเล็กลูบไล้ท่อนลำไปมา ใครมาบอกว่าสามียิ่งแก่ยิ่งเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ น้ำผึ้งขอเถียงขาดใจ เพราะสามีเธอตอนนี้ต้องการอย่างรุนแรงมาก ปลายลิ้นเริ่มเลียตวัดรอบส่วนหัว เล่นเอาคนตัวใหญ่ครางออกมาด้วยความเสียวที่แล่นปลาบแล่นวาบไปทั่วสรรพางค์กาย “อ่า อูย แบบนั้นแหละ เด็กดี ดี ดีมาก อูย เมียจ๋า” มือหนาเคลื่อนมาขึ้นมาสอดปลายนิ้วเรียวยาวไม่ต่างจากผู้หญิงสอดเข้าไป







