Mag-log in"อ๊าา ร้อนไม่ไหวแล้ว.."
เสียงกระเส่าครางข้างหูตลอดเวลาทำเซน่อนที่จับสองมือเล็กเอาไว้แน่นพ่นลมหายใจแรงออกมาอีกครั้ง กายบางบดเบียดเข้าหาอย่างหนัก เบียดเต้าใหญ่ล้นทะลักสายเดี่ยวสีดำคว้านคอลึกกับแขนแกร่ง สองขานั่งไขว่เขย่งตัวขึ้นลงให้ต้นขาเสียดสีกับจุดอ่อนไหวพยายามยื่นหน้าเข้าหาคนตัวโต
"หนูไม่ไหวแล้วเฮียขา~"
"จิ๊!"
มาเฟียหนุ่มจิ๊ปากขัดใจกับสรรพนามใช้เรียกตัวเองของเจ้าหล่อน ลำพังปกติที่เธอทำหน้ามึนเรียกแบบนี้ก็ว่ารำคาญพอทนแล้วแต่ตอนนี้กลับทั้งรำคาญและขนลุกอีกต่างหาก
กลางกายปวดหนึบเพราะการปลุกเร้าของหญิงสาว ข้าวแป้งจัดว่าเป็นคนตัวเล็กแต่มีของมากพอตัว และเขาเองก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะมาทนกับเรื่องแบบนี้ได้เหมือนกัน
ใบหน้าคมคายแดงก่ำเพราะกำลังข่มใจตัวเองไม่ให้อารมณ์อยู่เหนือกว่า หากเป็นผู้หญิงคนอื่นเขาก็คงจะสนองความร่านของเจ้าตัวไปแล้ว แต่เพราะเป็นข้าวแป้ง เขารู้ว่ามันจะไม่จบแค่ครั้งเดียวแน่เพราะยัยนี่มันไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยนอนด้วย ถึงจะแค่ครั้งเดียวจอดแต่เชื่อว่ายัยนี่คงไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น จากที่เคยวุ่นวายจนรำคาญคงได้ขึ้นมานั่งบนคอกดเขาสักวันแน่
"นั่งดีๆ"
เสียงเข้มดุให้คนที่ขืนมือออกจากฝ่ามือร้อนไปแกะสายเส้นเล็กให้หลุดลงมายังเรียวแขน สองมือกอบประคองเต้าใหญ่ดันขึ้นมาก่อนจะงัดคว้านมันออกมารับอากาศเย็นสบายด้านนอกแทรกกลางเสียงดุของคนตัวโต
"อื้อ~"
เต้าสวยมีเพียงจุกยางปิดยอดเม็ดบัวไว้ถูกงัดออกมาอย่างรวดเร็วยังพูดไม่ทันขาดคำด้วยซ้ำ ทำให้เซน่อนถึงกับข่มตาปิดเบือนหน้าหนีกัดสันในปากแน่นพร้อมกับกรามหนาที่ถูกขบเข้าหากัน
ลมหายใจร้อนถูกพ่นออกมาแรงๆ ก่อนมือหนักแข็งทื่อจะยกขึ้นไปผลักศีรษะทุยให้เจ้าของมันล้มลงไปยังอีกฝั่งหนึ่งของเบาะ ข่มใจและอารมณ์ในกายที่กำลังพลุกพล่านอย่างหนักกระแทกลมหายใจเสียงดังหืดหาด
"เฮียขา~ หนูอยาก..." เสียงหวานหยดเยิ้มที่ขาดห้วงหายไปทำให้ขนกายลุกซู่ รู้ตัวอีกทีร่างกายก็ถูกความหนักของบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาทับไว้แล้ว
เซน่อนลืมตาพรึ่บขึ้นมาก็เจอกับสองเต้าตั้งเด่นอยู่ตรงหน้า ความร้อนรุ่มแทบเผาร่างกายให้มอดไหม้กลางกายหนุ่มถูกกลางง่ามขาบดเบียดทำมันกระตุกหงึกหงิกอยู่ภายใน
ใบหน้าหวานสวยของหญิงสาวในเวลานี้กำลังบิดเบ้เซ็กซี่ ดวงตากลมหยาดเยิ้มหลุบมองลงมาพลางกัดปากเบาๆ ยั่วยวนชวนให้เข้าหา
"Shit!"
"อ๊าาาา"
ยิ่งขยับเนินสาวเปียกแฉะก็ยิ่งเสียดสีกับความร้อนใต้ร่างสร้างความเสียวซาบซ่านให้เจ้าของ ข้าวแป้งวางมือลงบนลาดบ่ากว้างส่วนอีกข้างก็ยกขึ้นมาบีบขยำเรียกร้องให้คนนั่งหน้าแดงก่ำ กรามหนาเดี๋ยวขบเดี๋ยวคลายเข้าหา เปล่งเสียงครางกระเส่าลั่นรถไม่อายว่าจะมีใครอยู่ด้วยอีกหรือไม่เพราะเวลานี้นอกจากต้องการให้คนตัวโตเติมเต็มความต้องการให้แล้วสิ่งอื่นใดไม่ได้อยู่ในหัวเลยสักนิด
โน้มลงมายื่นหน้าเข้าหาโครงหน้าคมคาย พ่นลมหายใจหอมกรุ่นกับใบหน้าหล่อเหลาเปล่งเสียงครางในลำคอยั่วอีกครั้ง โดยที่ยังคงไม่หยุดการกระทำก่อนหน้า
"เฮียขา~~"
"..."
"หนูอยาก.. อ๊าาา อยาก..."
"..."
"ซี๊ด~ เสียวจังเลย~"
เซน่อนข่มตาลงไม่อยากมองภาพยั่วยวนตรงหน้าระยะประชิดสายตา ร่างกายเขามันร้อนรุ่มไปหมด ส่วนที่อยากจะหลุดออกมาทักทายโลกภายนอกมากที่สุดเห็นจะเป็นส่วนที่เจ้าหล่อนบดเบียดเข้าหาอย่างหนักจนมันแข็งขึ้ง
"ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม ออกไปเดี๋ยวนี้" เค้นเสียงต่ำโดยที่ยังไม่ลืมตาขึ้นมองคนตัวเล็ก กรามหนาถูกเจ้าของกัดดังกรอดขึ้นสันนูน ฝ่ามือร้อนหยาบหลังมือเต็มไปด้วยเส้นเลือดปุดนูนยกขึ้นมาจับสองขาเรียวให้หยุดการบดเบียดเสียดสี
"หนึ่ง.."
"อ๊าาา เจ็บนะเฮีย~~"
"..สอง"
"อือ... เฮียขา.."
"...สาม"
พรึ่บ!
"กรี๊ดดดดดดดด"
ข้าวแป้งถูกเหวี่ยงลงไปบนเบาะนุ่มเต็มแรงตามมาด้วยร่างแกร่งของมาเฟียหนุ่มที่ยกตัวขึ้นมาคร่อมอย่างอุกอาจ โฉบใบหน้าลงมายังกลีบปากเอิบอิ่มกำลังกรีดเสียงร้องลั่นก่อนเป็นอันดับแรก ตามมาด้วยฝ่ามือหยาบที่ยกขึ้นมาบีบเค้นขยำเต้านุ่มล้นมืออย่างรุนแรง
เหตุการณ์ชวนเสียวสยิวไส้ของเจ้านายกับเพื่อนน้องสาวทำให้ลูกน้องสองคนที่นั่งด้านนั่งถึงกับกลืนน้ำลายลงคอกลัวจะโดนหางเลขไปด้วย รถหรูรีบตีไฟเลี้ยวเข้าข้างทางสลัวก่อนบอดี้การ์ดร่างใหญ่สองคนจะรีบลงไปจากรถยืนหันหลังให้ตามมาด้วยลูกน้องอีกสามสี่คนที่รีบหยุดจอดตามลงมา
"ร่านนักใช่ไหมห๊ะ! ดี จะกระแทกให้หายร่านเลยคอยดู"
เซน่อนหยัดกายขึ้นกระชากเสื้อสายเดี่ยวบนตัวออกอย่างรุนแรงจนผ้าเนื้อดีฉีกขาดไปตามการฉีกกระชาก ตามมาด้วยกระโปรงสั้นและซับในรวมไปถึงพันธนาการอื่นๆ บนกายบาง
มือหนาสอดเข้ามาลูบเนินสวยกลีบดอกไม้งามแดงก่ำ หลุบสายตาเหยียดหยามดูแคลนมองเรือนร่างสวยผ่านแสงสลัวไม่ชัดก่อนจะเลื่อนขึ้นมายังดวงหน้าหวานที่กำลังบอกว่าต้องการมากกว่านี้อีกครั้ง
"ร่าน!"
"อ๊ะ! กรี๊ดดดดด"
แรงกระแทกเข้ามากลางกายสาวอย่างอุกอาจทำให้ข้าวแป้งที่กำลังปรือตามองเจ้าของสัมผัสน่าพอใจด้วยแววตาหยาดเยิ้มเบิกตากว้างกรีดเสียงลั่นอีกครั้ง ความเจ็บปวดจากแรงกระแทกเข้าหาของนิ้วแกร่งทำให้ร่างกายมันกระตุกไปหมด ทั้งแสบทั้งเจ็บอดจะตอดรัดสวนกลับไม่ได้
"อ๊าส์~ แน่นฉิบ!"
"อึก.. อ๊าา อ๊าาาา"
ปึก ปึก ปึก!
จังหวะสอดประสานของนิ้วแกร่งกับช่องแคบถูกเร่งให้ถี่รัวมากขึ้น ข้าวแป้งบิดกายเข้าหาอย่างหนัก ใบหน้าเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อในขณะที่สองเต้าถูกปากร้อนครอบลงมาขบกัดสลับเม้มอย่างหยาบโลน
ในจังหวะที่กำลังจะได้ปลดปล่อยอยู่ๆ เซน่อนก็ชักมือออกอย่างรวดเร็ว กระชากขาคนเรี่ยวแรงน้อยกว่าเข้าแล้วจัดการกับเข็มขัดหนังราคาแพงรูดซิปกางเกงลงงัดท่อนลำกายแกร่งกระตุกหงึกหงักออกมาเสียบกระแทกเข้าแทนที่ทันที
สวบ!
"กรี๊ดดดดดดดด"
"อ๊าส์.. ซี๊ด.. แน่นฉิบ!"
"..."
ความเจ็บปวดปางตายยิ่งกว่าครั้งแรกทำให้สติของข้าวแป้งที่ถูกทั้งน้ำมึนเมาและยานรกพรากไปกลับสู่ร่างกาย ดวงตากลมจ้องคนด้านบนที่โน้มลงมาหาพร้อมกับสะโพกแกร่งที่ตอกอัดกระแทกเข้าหาแบบไม่ยั้ง ไม่หยุดรอให้เธอได้ปรับตัวเลยสักนิด
ความอุ่นของบางอย่างที่กำลังไหลซึมลงมาตามร่องแคบหยดลงบนเบาะหนังนุ่มทำให้หญิงสาวรู้ว่าครั้งแรกของเธอได้เสียมันไปแล้ว เสียงหอบหายใจดังหืดหาดข้างหูดึงข้าวแป้งให้กลับมาอีกครั้ง มือน้อยยกขึ้นมาคล้องลำคอหนากัดปากจนห้อเลือดกลั้นความเจ็บ คิดไว้แล้วว่าจะมอบมันให้เขาคนเดียวแต่พอเอาเข้าจริง... เจ็บโคตรเลย!
"อึก! อ๊าา อ๊าา"
"ซี๊ด.. อย่าเล่นหัว"
เซน่อนกระชากมือน้อยที่ลูบเลื่อนขึ้นไปยังศีรษะหนาลงมา แม้สติจะยังอยู่กับอารมณ์กระสันแต่เขาก็ยังรู้สึกตัวดีทุกอย่าง สะโพกแกร่งขยับสวนกระแทกเข้ากลางร่องสาวอย่างหนัก ครางเสียงต่ำราวกับสัตว์ป่าข้างหูเล็ก ในขณะเดียวกันก็ได้ยืนเสียงหวานๆ ของเจ้าหล่อนกรีดร้องข้างหูสลับเสียงครางกระเส่าเจ็บปวดด้วยเช่นกัน
ความตอดรัดแน่นและสั่นระริกของร่างเล็กทำให้มาเฟียหนุ่มรู้ว่าเธอยังไม่เคย ความจริงเขารู้ตั้งแต่สอดนิ้วเข้าไปในร่องแคบแล้วแต่แล้วยังไง เธอร่านอยากได้เองจะให้เขาถนอมงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ ไม่แน่รุนแรงแบบนี้พอจบครั้งนี้เธออาจจะเข็ดจนไม่อยากเข้าหาเขาอีก ยิงครั้งเดียวได้นกตั้งสองตัวทั้งไล่คนน่ารำคาญออกไปและได้ชิมพรหมจรรย์ที่หายากโคตรในยุคสมัยนี้อีก
"อ่าส์.. ยกก้นขึ้นมา"
สั่งเสียงนิ่งยกตัวเปลี่ยนเป็นมานั่งแทนโดยที่ยังมีร่างเล็กติดกายตามขึ้นมา พอร่างแกร่งนั่งลงไปคนตัวเล็กก็เหมือนจะรู้หน้าที่ตัวเองดีรีบหยัดกายขึ้นขย่มเองโดยที่ไม่ต้องรอให้สั่งอีก ใบหน้าหวานหยดชื้นเหงื่อกัดปากครางเสียงกระเส่าเร้าใจมันเป็นภาพที่เซ็กซี่อย่างไม่ต้องประดิดประดอยเติมแต่งเพิ่มเติมใดๆ เลย
ข้าวแป้งขย่มกายลงกลืนกินท่อนเนื้อใหญ่ที่ผลุบหายเข้าออกร่องแคบพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดที่ตีขึ้นจมูกตามฤทธิ์ยานรกปลุกปั่น ใจสั่นเต้นรัววางมือสองข้างลงไปบนเข่าหนาแอ่นอกขึ้นรับปากร้อนที่โน้มลงมาหาดูดดึงขบกัดยอดถันเต่งตึง
ผิวขาวอมชมพูแดงก่ำตามสัมผัสมือหยาบที่เลื่อนผ่าน กายเปลือยเปล่าขยับโยกตัวบนกายหนาราวกับคนคลั่งต้องการใช้โอกาสนี้มัดใจชายหนุ่มเอาไว้
"เฮียขา~ หนู.. หนูเสียวมาก.. อ๊าาา.. อ๊าาา.."
"..." จ๊วบ!
"อ๊าา เฮียขา~~"
เสียงครางหวานๆ ของเจ้าหล่อนเหมือนสารกระตุ้นอารมณ์และเลือดร้อน เซน่อนจับเอวคอดไว้มั่นกระแทกสวนร่องแคบที่กำลังขย่มลงมาหาจนรู้สึกได้ถึงส่วนปลายหัวเห็ดที่กระแทกเข้ากับผนังมดลูกอย่างจังทำเสียววาบไปทุกอณูขน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงเร่งเร้ากระแทกกายเข้าอีกหลายครั้งติดๆ กันจนคนตัวเล็กเกร็งกายรับกรีดเสียงร้องลั่นรถ
แรงสั่นโยกเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดทำลูกน้องที่ยืนหันหลังให้รถคันหรูต่างหันมองหน้ากัน ปกติเห็นเจ้านายรำคาญหญิงสาวเพื่อนน้องสาวยิ่งกว่าอะไรแต่ตอนนี้กลับกันโดยสิ้นเชิง หลักฐานชิ้นโบแดงเห็นจะเป็นเสียงครางของทั้งสองที่เล็ดลอดออกมาให้ได้ยินบางเบา และเสียงเสียดสีของเครื่องยนต์ที่กำลังโยกสั่นราวกับแผ่นดินไหวเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดอยู่นี้
ปึก!
"เชี่ย!"
เสียงทุบกระจกนิระภัยชั้นดีเสียงปึกทำร่างแกร่งสะดุ้งเพราะกำลังจินตนาการตามเสียงโยกของรถ คิดว่าภายในรถคงจะไม่แค่ร้อนเป็นไฟเท่านั้นแต่ในตอนนี้คงจะกำลังเดือดดาลยิ่งกว่าภูเขาไฟกำลังปะทุจะระเบิดเสียอีก
---
"อือ~"ความเย็นตกกระทบลงบนผิวแก้มนุ่มปลุกคนที่กำลังนอนขุดคู้อยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาให้ตื่นมารับวันใหม่ ข้าวแป้งขยับริมฝีปากกลืนน้ำลายด้วยความรู้สึกกระหายน้ำค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความงัวเงียยกมือขึ้นมาขยี้ตาเบาๆ แสงสาดส่องเข้ามากระทบกับพื้นด้านล่างช่วงปลายเตียงทำให้สามารถมองเห็นรอบห้องได้ชัดมากขึ้นแม้ปิดม่านทึบเอาไว้ ดวงตากลมกวาดมองไปรอบห้องหาคนที่ควรจะนอนอยู่ด้วยกันแต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา ห้องน้ำก็เปิดกว้างโชว์ความว่างเปล่าจนนึกแปลกใจ"เฮีย~" เปล่งเสียงหวานแหบแห้งพร้อมกับหย่อนขาลงจากเตียง เอียงคอมองหาเผื่อเจ้าของชื่อจะเดินออกมาจากมุมไหนสักมุมที่เธอมองไม่เห็น แต่รอแล้วรอเล่าก็ยังไม่เห็นเขาเดินออกมาสักทีไปไหนนะ เอ่ยถามตัวเองในใจแล้วหยัดกายจากเตียงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ยกมือขึ้นทุบศีรษะทุยเบาๆ ให้คลายความมึนก้าวเท้าเดินออกไปนอกห้องนอน ตอนนี้เธอต้องการหาน้ำมาดื่มดับกระหายคอแห้งก่อนส่วนเรื่องอื่นเอาไว้ทีหลังทันทีที่ประตูห้องนอนเปิดออกก็จะเจอกับโถงกว้างซึ่งมีไว้สำหรับนั่งเล่นและเป็นส่วนพักผ่อน มีตู้เย็นขนาดไม่ใหญ่มากนักตั้งอยู่ในโซนของบาร์น้ำซึ่งต้องเดินผ่านกลางห้องไปยังอีกฝั่ง
เกิดมาสักครั้งใครๆ ก็มีความฝันอยากใส่ชุดแต่งงานสีขาว อยากเป็นเจ้าสาวที่มีความสุขที่สุดแต่นั่นมันไม่เคยอยู่ในหัวของข้าวแป้งมาก่อน เธอคิดเพียงแค่อยากสนุกกับผู้ชายไปวันๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะเบื่อชีวิตแบบนั้นเมื่อไหร่จนกระทั่งวันที่ได้เจอกับพี่ชายเพื่อน ผู้ชายที่เข้ามาเปลี่ยนความคิดและชีวิตเธอดวงตากลมโตทอดมองชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดบนเรือนร่างเย้ายวนของพี่สะใภ้ภายในห้องแต่งตัว ริมฝีปากเอิบอิ่มเม้มเข้าหากันน้อยๆ คิดไปถึงวันที่ตัวเองได้เป็นเจ้าของชุดนั้นบ้าง วันนั้นเธอจะมีความสุขมากแค่ไหนกันเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่เดินเข้ามารับมือน้อยของตัวเองพาเดินขึ้นเวทีท่ามกลางแขกเหรื่อญาติพี่น้องด้านล่างที่ต่างมานั่งเป็นสักขีพยานรักของสองเรา..."ยัยข้าว! มัวแต่ใจลอยไปไหนเนี่ย""ห๊ะ!?""แกนี่จริงๆ เลย ทำไมอยากเป็นเจ้าสาวบ้างหรือไงเดี๋ยวฉันจะได้บอกเฮียให้ รับรองไม่เกินเจ็ดวันแกได้เป็นเจ้าสาวสมใจแน่"เสียงใสๆ ของเพื่อนรักที่นั่งอยู่ในห้องแต่งตัวด้วยกันดังขึ้นดึงสติที่กำลังหลุดลอยไปในงานวันแต่งของตัวเองออกมา ไม่พอนางยังแกล้งแหย่ให้เธอได้เขินจนหน้าแดงแปร๊ดด้วยการดักคอทางฝันหวานเธอให้คนนอกได้รู้ไปอีก ด้วยความที
"สรุปคือเฮียมาเจอพ่อกับแม่ข้าวก่อนหน้านี้แล้วเหรอ แถมยังบอกว่าเราเป็นแฟนกันด้วยเนี่ยนะ"เสียงหวานแกมไม่พอใจเอ่ยถามย้ำในสิ่งที่คนตัวโตด้านข้างเพิ่งเล่าให้ฟังหลังจากขบวนรถหรูสองคันเคลื่อนออกจากบ้านหลังใหญ่ของครอบครัวออกมาแล้ว ข้าวแป้งแทบจะไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินมา คำพูดที่ราวกับไม่ทุกข์ร้อนอะไรเหมือนว่าเธอกับเขามีสถานะพิเศษต่อกันเมื่อหลายเดือนก่อนหน้านี้จริง ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วตอนนั้นแม้แต่คำพูดดีๆ เขายังไม่เคยมีให้เธอเลยด้วยซ้ำ แล้วยังมีหน้ามาบอกครอบครัวเธอว่าเป็นแฟนเธอได้ยังไงกันเซน่อนหลุบจ้องดวงหน้าสวยยกมุมปากขึ้นแล้วพยักหน้าให้ยอมรับว่าสิ่งที่ตัวเองเพิ่งพูดไปกับสิ่งที่เจ้าหล่อนเข้าใจมันตรงกัน มือหนายกขึ้นมาปัดผมยาวทัดหลังหูให้เมินสายตาขุ่นเคืองไม่พอใจที่ใช้มองตัวเอง"เหตุผลล่ะคะ ถ้านับเวลาตามที่เล่ามาตอนนั้นก็น่าจะเป็นตอนที่ข้าวบอกว่าจะถอยออกมานี่ แล้วที่ทำไปต้องการอะไรหรือเดาไว้อยู่แล้วว่ายังไงข้าวก็ต้องยอมให้โอกาสเฮียงั้นเหรอ" เหมือนทุกอย่างอยู่ในแผนการของเขาทั้งหมดโดยที่เธอเพียงแค่เดินตามหมากที่เขาวางไว้เท่านั้นเอง"เหตุผลคือแค่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเธอเป็นของเฮีย ส่วนที่
วันต่อมา..."ตอนนี้หนูอยู่โรงแรมแล้วค่ะ"ข้าวแป้งเอ่ยเสียงใสกับคนในสายพร้อมกับยิ้มทักทายพนักงานที่ยกมือไหว้เพราะคุ้นเคยกันดีเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาหย่อนตัวลงบนโซฟานุ่มภายในโถงโรงแรมข้างเซน่อน อ้าปากรับหลอดดูดน้ำที่มาเฟียหนุ่มจับป้อนให้ดับกระหาย'ทำไมไม่ตรงกลับมาบ้านเลยล่ะลูกจะไปแวะโรงแรมทำไม'"หนู.. หนูแวะมาดูโรงแรมนิดหน่อยเองค่ะแม่เดี๋ยวก็จะออกแล้ว" ริมฝีปากเอิบอิ่มเม้มเข้าหากันปั้นคำโกหกบุพการีตาล่อกแล่ก เสมองออกไปเล็กน้อยหลบสายตาของคนตัวโตที่มุ่งตรงมา'เฮ้อ.. จริงๆ เลยลูกสาวคนนี้ แล้วนี่จะกลับมาทานข้าวเย็นกับแม่ใช่ไหม ไม่ใช่ว่าเที่ยวเล่นจนไม่ยอมกลับมาอีกแล้วนะ'"อีกเดี๋ยวหนูก็กลับแล้วทันข้าวเย็นแน่นอนค่ะ เออแม่คะแค่นี้ก่อนนะหนูขอเดินดูรอบๆ ก่อนเดี๋ยวจะรีบกลับเลยค่ะ ฝากของโปรดหนูไว้เยอะๆ ด้วยนะคะ"ได้ยินเสียงบ่นไม่จริงจังดังเล็ดลอดตามสายมาเบาๆ ก่อนคนปลายสายจะเป็นคนกดวางสายไปก่อน ข้าวแป้งพ่นลมหายใจออกปากเบาๆ อย่างโล่งอกที่แม่ไม่สงสัยอะไรมาก ปกติเธอก็จะนอนโรงแรมอยู่แล้วหากว่าพ่อกับแม่ไม่อยู่บ้านกัน เพราะมันสะดวกกว่าและขี้เกียจนั่งรถกลับบ้านด้วย แต่หากท่านอยู่บ้านเธอก็จะกลับไปนอนบ้านทุกค
"ยัยนาวก็มาที่แบบนี้เหมือนกันเหรอคะ""ไม่บ่อย ไอ้คาลอสมันหวงเมียมันมากเลยไม่ค่อยให้มาเห็นธุรกิจอะไรแบบนี้ของมันนัก แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยมาเลย"ข้าวแป้งพยักหน้ารับรู้กวาดสายตามองรอบบริเวณที่มีบอดี้การ์ดยืนประจำจุดรักษาความปลอดภัย และมีชายร่างสูงใหญ่กำลังขนลังไม้สำหรับใส่สินค้าลงจากเรือเข้าไปในโกดังเก็บของเสียงคลื่นทะเลกระทบฝั่งดังให้ได้ยินจังหวะเป็นระยะ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีมืดเพราะเป็นเวลาเกือบหนึ่งทุ่มแล้ว ความอุ่นที่สอดเข้ามากลางฝ่ามือเล็กเรียกหญิงสาวที่กำลังมองสำรวจรอบกายด้วยความตื่นเต้นอยากรู้อยากเห็นให้กลับมายังคนตัวโตด้านข้างอีกครั้งสองคนสบตากันเล็กน้อยก่อนจะเป็นข้าวแป้งที่เป็นฝ่ายกระชับฝ่ามือหนาด้วยมือเล็ก ยกมืออีกข้างขึ้นมากอดแขนแกร่งเอาไว้เอียงคอยิ้มน่ารักส่งให้ ทำให้เซน่อนหมุนเท้ากลับมาเผชิญหน้ากันยกมืออีกข้างที่ว่างเว้นขึ้นมาปัดผมข้างแก้มเนียนให้อย่างเบามือ"พร้อมยัง""พร้อมตั้งแต่รถเข้ามาด้านหน้าโน่นแล้ว""เป็นเมียเฮียอันตรายนะ วันๆ ก็ยุ่งอยู่แต่กับอาวุธของอันตรายแน่ใจนะว่าจะเข้ามาอยู่ในชีวิตเฮียจริง""มาถามตอนนี้ไม่ทันแล้วไหมคะก็พามาถึงนี่แล้ว อีกอย่างข้าวยังไม่ได้บอ
ความสุขของการตื่นเช้ามารับวันใหม่ของข้าวแป้งไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือว่าปัจจุบันนี้ก็คือการลืมตาขึ้นมาแล้วได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายเพื่อนที่นอนอยู่ด้านข้าง อ้อมแขนแสนอุ่นที่กำลังโอบกอดเธอเอาไว้ แพขนตาดกเรียงตัวสวย สันจมูกโด่งคมสัน ริมฝีปากหยักบางและ.. น่าสัมผัสนี้"อือ~"แรงกระชับแขนพร้อมกับเสียงครางอืออาในลำคอของเซน่อนทำข้าวแป้งที่กำลังกวาดสายตาสำรวจความหล่อเหลาตรึงตราใจตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบเจอเผลอชะงักมือที่ยกขึ้นมาหวังลูบสันจมูกคม ดวงตากลมเลื่อนขึ้นจากปลายจมูกเหนือริมฝีปากบางขึ้นยังเปลือกตาหนาสองข้างที่กำลังปิดสนิท ลมหายใจอุ่นเข้าออกสม่ำเสมอรินรดใบหน้าเป็นจังหวะ"นี่.. ข้าวรู้นะว่าเฮียตื่นแล้ว""...""ข้าวต้องกลับภูเก็ตสามสี่วันไปงานแต่งพี่ชาย เมื่อวานว่าจะทำงานวันสุดท้ายก่อนลายาวแต่กลับต้องมาหยุดเพราะเฮียอีกไม่รู้เขาจะไล่ข้าวออกหรือเปล่าไม่รู้""เมียคนเดียวเลี้ยงไหวน่า""ตื่นแล้วจริงด้วย""ยังไม่อยากลุก""แต่ข้าวต้องไปสนามบินก่อนสิบโมงเผื่อรถติดด้วยอีกสักครึ่งชั่วโมง ถ้าเฮียอยากนอนต่อก็ปล่อยข้าวลุกไปแล้วเฮียก็นอนไปสิ" เซน่อนพ่นลมหายใจออกแรงๆ ลืมตาขึ้นมามองคนช่างเจรจา คลายมือออ
ฉึก! "อ๊ากกกกก"เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังไปทั่วห้องอับชื้นชั้นใต้ดินภายในเขตท่าเรือโกดังเก็บสินค้า ภายในห้องอับชื้นเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดชวนคลื่นไส้อาเจียนมีร่างไร้วิญญาณของชายร่างใหญ่หลายรายนอนเกลื่อนทับถมกันแต่นั่นกลับไม่ได้น่ากลัวเท่ากับเจ้าของดวงตาคมกริบผู้ที่สั่งสังหารปลิดชีพคนเหล่าน
"อือ~"ความอึดอัดไม่สามารถขยับร่างกายได้ตามใจต้องการปลุกคนหลับใหลให้ตื่นขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด ดวงตากลมกลอกกลิ้งมองเพดานห้องมืดมีแสงสลัวจากด้านนอกลอดผ่านม่านเข้ามาบางเบาให้พอมองเห็นเพดานขาวบ้าง ลมหายใจถูกพ่นออกมาเสียงดังพร้อมกับความหนักอึ้งบนร่างกายที่พยายามจะดันออก ข้าวแป้งหันมองเจ้าของน้ำหนักบนต
ภายในรถยังคงปกคลุมไปด้วยความเงียบงันตลอดระยะทางตั้งแต่ทั้งสองขึ้นมานั่งด้วยกัน ข้าวแป้งหลุบตาลงยังสองมือที่ประสานกันบนตักอยากจะเอ่ยถามบางอย่างที่ค้างคาในใจออกไปแต่ก็ยังชั่งใจถึงคำตอบที่จะได้รับกลับมาเช่นกันลมหายใจถูกเจ้าของพ่นออกมาเบาๆ ขบฟันคมลงบนกลีบปากล่างหัวใจดวงน้อยเต้นแรงเป็นจังหวะถี่ระรัว"เ
"เฮ้อ~"เสียงถอนหายใจพร้อมกับร่างบางของข้าวแป้งที่ทิ้งตัวลงมาแผ่หลาบนเตียงนุ่มพลางหลับตาลงเบาๆ ความรู้สึกเมื่อยขบปวดแสบขัดทำให้เธออยากจะนอนนิ่งๆ อยู่แบบนี้ไม่ขยับเคลื่อนที่ไปไหนเลยหลังจากนั่งเอาใจทานมื้อเช้าด้วยการอุ่นอาหารที่สั่งเมื่อคืนมาเสร็จเซน่อนก็กลับไปทันที บทสนทนาเมื่อเช้าถูกพับเก็บไว้เพีย







