FAZER LOGINเมื่อได้ยินคำตอบของรัชนี ทั้งตัวของปรีชาก็อ่อนแรงลง เขาเอนหลังพิงไปด้านหลัง พร้อมมองรัชนีด้วยสายตาผิดหวัง“หมายความว่ายังไง หนูใส่อะไรลงไปในนมบำรุงครรภ์นั่น?” ปรีชา จ้องหลานสาวด้วยความผิดหวังอย่างหนักรัชนีกลับนิ่งเงียบอีกครั้ง มีเพียงเสียงสะอื้นร้องไห้เท่านั้นที่ดังขึ้น“ตอบมา!” ชยุตม์ตวาดด้วยอารมณ์ที่ยิ่งเดือดดาลขณะเดียวกัน กัลยาที่อยู่ข้าง ๆ ก็ได้แต่นิ่งเงียบไม่ได้ออกปากปกป้องลูกพี่ลูกน้องของตัวเองเลย เช่นเดียวกับสโนห์ กนก และ เล็กรัชนีสะอื้นกลั้นน้ำตา เธอรวบรวมความกล้ามองทุกคนตรงหน้าด้วยดวงตาแดงก่ำคลอไปด้วยน้ำตา“ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าหมอผีคนนั้นใส่อะไรลงไปในนมของพี่กัลยา ฉันแค่เอานมบำรุงครรภ์นั่นไปให้หมอผี ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาใส่อะไรลงไปในนมนั่น”“เธอเอานมไปให้หมอผีทำไม?” สโนห์ถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวพร้อมสายตาเฉียบคมรัชนีถอนหายใจยาว มือของเธอกำมือพ่อกับแม่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ไว้แน่นชายวัยกลางคนกับหญิงวัยกลางคนคู่นั้นได้แต่นิ่งเงียบ ไม่ได้แก้ตัวแทนลูกสาวแต่ก็ยังอยู่เคียงข้างลูกสาวของตัวเองรัชนีได้แต่ร้องไห้เงียบๆ หน้าอกหนักอึ้งราวกับถูกก้อนหินใหญ่กดทับ“ตอบม
หนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากมยุรีถูกจับ ครอบครัวของชยุตม์ก็รู้สึกถึงความสงบสุข ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาเชื่อว่าจรัลเสียชีวิตไปแล้วหลังจากเหตุการณ์ยิงกันในครั้งนั้นตอนนี้ชีวิตของชยุตม์และกัลยาสงบลงมาก แผนการกลับบันดุงของรัชนีก็ถูกเลื่อนให้เร็วขึ้น และตอนนี้เธอก็ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับพ่อแม่ของเธอแล้วอาการของรัชนีดีขึ้นเรื่อย ๆ เธอสามารถขยับแขนทั้งสองข้างได้เหมือนคนปกติแล้ว ถึงแม้ว่าเธอยังคงต้องนั่งรถเข็นอยู่ เพราะขาทั้งสองข้างยังไม่สามารถขยับไม่ใช่แค่นั้น ข่าวดีก็ทยอยเข้ามาอย่างต่อเนื่อง และสิ่งที่เฉลิมเฝ้ารอในที่สุดก็เป็นจริง ศาลศาสนาได้อนุมัติคำร้องขอเพิกถอนการแต่งงานที่ทนายของครอบครัวปรีชายื่นไปตอนนี้สถานะของรัชนีกลับมาเป็นหญิงสาวโสดที่ไม่มีพันธะการแต่งงานอีกต่อไป ส่วนเฉลิมเองก็กำลังวางแผนแต่งงานกับหญิงสาวที่เขารักความสุขครั้งนี้ถูกจัดฉลองกันที่คฤหาสน์หรูของปรีชา ทั้งสามครอบครัวมารวมตัวกันและพูดคุยกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่นของบ้านหลังใหญ่ขณะที่ทุกคนกำลังพูดถึงช่วงเวลายากลำบากที่พวกเขาผ่านพ้นมาได้ จู่ ๆ รัชนีก็พูดแทรกขึ้นมา"ฉันมีเรื่องอยากพูดกับพี่กัลยา" รัชนี
หลายวันผ่านไปนับตั้งแต่เหตุการณ์ปิดล้อมที่สนามบิน ตอนนี้ภายในห้องขัง มยุรีกำลังพูดคุยกับนักโทษคนหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นคนที่อิทธิพัทธ์ส่งมา"นายใหญ่ช็อกหนักมากจริง ๆ ตอนที่ได้ยินว่าคุณเข้าคุกค่ะ คุณมยุรี" ผู้หญิงที่มีรอยสักอยู่ครึ่งใบหน้าคนนั้นพูดขึ้นมยุรีที่นั่งพิงผนังชื้น ๆ ของห้องขัง ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างอึดอัดตั้งแต่เข้ามาอยู่ในห้องที่เย็นและเหม็นอับแห่งนี้ เธอก็รู้สึกเหมือนโลกของตัวเองพังทลายลงจริง ๆความเสียใจตามหลอกหลอนเธอทุกวัน เธอควรคิดให้รอบคอบกว่านี้ก่อนกลับมาอินโดนีเซีย เพื่อให้ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่สิ่งที่เกิดขึ้น... มันเหนือความคาดหมายจริง ๆ"นายใหญ่สั่งให้ฉันคอยปกป้องคุณกับชัยลัยตอนที่อยู่ในห้องขังค่ะ"ผู้หญิงคนนั้นหันไปมองชัยลัย ตั้งแต่มยุรีเข้าคุกมา ชัยลัยก็ดูสิ้นหวังมาก แม้หลายครั้งมยุรีจะต้องห้ามลูกสาวไม่ให้คิดฆ่าตัวตาย"อาการของชัยลัยน่าเป็นห่วงขึ้นเรื่อย ๆ หวังว่าเธอจะได้รับการรักษาทางการแพทย์เร็ว ๆ นี้ เพื่อให้สุขภาพจิตของเธอดีขึ้น"เป็นอีกครั้งที่มยุรีทำได้เพียงถอนหายใจแผ่วเบากว่าเดิม เธอแทบทนไม่ได้ที่ต้องเห็นลูกสาวจิตใจพังทลายแบบนั้
วิลล่าหรูของกฤษณ์ดูเงียบสงัดในยามค่ำคืน รัชนีและเฉลิมกลับเข้าห้องของตัวเองแล้ว หลังจากกินมื้อค่ำเสร็จตามแผน รัชนีจะถูกส่งกลับไปบ้านพ่อแม่ของเธอที่บันดุงให้เร็วที่สุด หลังจากสถานการณ์ปลอดภัยและสงบเรียบร้อยจริง ๆตลอดเวลาที่พักรักษาตัวอยู่ที่วิลล่าภายใต้การดูแลของเฉลิม รัชนีมีพัฒนาการที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง นอกจากจะสามารถพูดได้แล้ว เธอยังเริ่มขยับแขนขาของตัวเองได้อีกด้วยแม้จะยังต้องนั่งรถเข็นอยู่ แต่พัฒนาการที่เห็นได้ชัดนั้นก็ทำให้เธอมีความสุขมากตอนนี้ภายในห้องนอนของเธอ รัชนีดูกระสับกระส่าย เธอพยายามข่มตาหลับมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว แต่ก็ไม่รู้สึกง่วงสักทีเพราะนอนไม่หลับ รัชนีจึงเปลี่ยนท่ามานั่ง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาติ๊ง!โทรศัพท์ดังขึ้น เธอเห็นแชตหนึ่งซึ่งเป็นข้อความจากเฉลิม[ยังไม่นอนเหรอ?]รัชนีขมวดคิ้ว งงว่าเฉลิมรู้ได้ยังไงว่าเธอยังไม่นอน?[ยังค่ะพี่ พี่รู้ได้ไงว่าหนูยังไม่นอน?][เมื่อกี้พี่เดินผ่านห้องเธอ แล้วเห็นไฟในห้องยังเปิดอยู่ ตอนแรกพี่ว่าจะเข้าไป แต่กลัวรบกวนเธอ][อ๋อ นึกว่าพี่รู้เพราะพี่มีเชื้อสายหมอดูซะอีก] รัชนีหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว[ถ้าพี่มีเชื้อสายหมอดู
หลังจากเงียบไปชั่วครู่ กนกก็พูดขึ้นอีกว่า “ถ้ามีอะไรที่ลูกอยากบอกกัลยา ก็พูดออกมาให้หมด อย่าปิดบังอะไรอีก ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากลูกพูดความจริงแล้ว... ลูกก็ต้องยอมรับผลที่ตามมาให้ได้”“ค่ะแม่ หนูคิดทุกอย่างไว้แล้ว และหนูจะรีบบอกความลับที่หนูปิดบังมาตลอดให้เร็วที่สุด หนูอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ ต่อให้ต่อไปพี่กัลยาจะเกลียดหนูก็ไม่เป็นไร หนูจะยอมรับทุกอย่างค่ะ”“ดีแล้วที่ลูกมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ได้แบบนี้ แม่ภูมิใจในตัวลูกนะ”“ขอบคุณค่ะแม่” รัชนีพูด “ว่าแต่ทำไมเงียบจัง? คนอื่นไปไหนกันหมด? นอนกันแล้วเหรอคะ?”“ยังหรอก คนอื่นยังอยู่ในห้อ....” กนกพูดค้างไว้ เมื่อเห็นประตูห้องถูกเปิดออก ไม่นาน ชยุตม์ก็เดินเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงเมื่อเห็นเจ้าของห้องเข้ามา เกศรา สโนห์ และกนกก็รีบลุกลงจากเตียงทันที“แค่นี้ก่อนนะ รัชนี แม่จะกลับห้องแล้ว” กนกวางสาย“ไป ๆ ออกไปกันเถอะ ชยุตม์จะได้พักผ่อน” เกศราพูดขึ้นชยุตม์ยิ้มบาง ๆ “ถ้าพวกแม่ยังอยากคุยกันต่อก็ไม่เป็นไรครับแม่ ผมแค่อยากมาดูลูกเฉย ๆ”เกศราลูบไหล่ลูกชาย “แม่กับทุกคนคุยกันเสร็จแล้วล่ะ อีกอย่างกัลยาก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ตั้งแต
การกลับมาของปรีดีได้รับการต้อนรับด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตันจากเกศรา เธอภูมิใจที่มีสามีอย่างอดีตตำรวจตรงหน้านี้ความสำเร็จของปรีดีในการปราบปรามกลุ่มมาเฟีย ทำให้ทั้งครอบครัวรู้สึกสงบและปลอดภัย โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาได้ยินกับหูว่าจรัลถูกตำรวจยิงตายแล้วหลังจากงานหนักของเขากับกฤษณ์สิ้นสุดลง คืนนั้นหลังมื้อค่ำ ปรีดีก็มานั่งรวมตัวกับปรีชา เล็ก และชยุตม์ในห้องนั่งเล่นของบ้านหรูหลังนั้น"ผู้ชายที่ชื่อจรัลคนนั้นตายแล้วจริง ๆ เหรอครับ คุณปรีดี?" เล็กถามเพื่อความแน่ใจ ในใจของเขายังมีความกังวลอยู่ โดยเฉพาะเมื่อมันเกี่ยวข้องกับชะตากรรมของรัชนี"ผมเห็นกับตาตัวเองว่าผู้ชายที่ชื่อจรัลคนนั้นถูกยิง เป็นไปได้สูงว่ามีกระสุนนับร้อยฝังอยู่ในร่างของเขา และแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะรอดจากบาดแผลกระสุนปืนมากขนาดนั้น" ปรีดีอธิบายอย่างมั่นใจมากรอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของปรีชาและเล็ก ทั้งสองรู้สึกโล่งใจเมื่อได้ยินคำอธิบายของปรีดีเกี่ยวกับจรัล"ถ้าอย่างนั้น เมื่อไหร่ผมจะพารัชนีกลับมาบันดุงได้ครับ คุณปรีดี? ผมกับภรรยารอไม่ไหวแล้ว อยากกลับมาอยู่พร้อมหน้ากับลูกสาวของเรา" เล็กถามด้วยความกระตือรือร้น"คงจะเร็ว ๆ นี้
ชยุตม์ลูบหัวเด็กผู้หญิงคนนั้น “พ่อกับแม่หย่ากันแล้ว เราแยกทางกัน และไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก เพราะพ่อจะสร้างครอบครัวใหม่กับผู้หญิงคนอื่น”“พี่!” ชัยลัยร้องห้ามทั้งน้ำตา ไม่ยอมรับที่ชยุตม์พูดเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขา “ช่วยรักษาความรู้สึกของเพชรหน่อยเถอะพี่!”ชยุตม์หันไปมองด้วยอารมณ์หงุด
"นี่ลูกชิ้นของคุณครับ"ลูกชิ้นห้าถุงถูกยื่นให้ชัยลัย และเธอก็จ่ายเงินสดให้เจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยว ชัยลัยกับเพชรรีบเดินกลับไปที่รถโดยไม่พูดขอบคุณ แล้วขึ้นรถไปทันที"เร็วสิแม่ ไปบ้านคุณปู่คุณย่ากัน" เพชรดึงแขนชัยลัยที่กำลังคาดเข็มขัดนิรภัย"ใจเย็นสิลูกรัก ใกล้ถึงแล้ว เดี๋ยวก็ถึงบ้านคุณปู่คุณย่าแล้ว
ชยุตม์เพิ่งจัดการเอกสารการแต่งงานกับกัลยาเสร็จเรียบร้อย ทั้งเอกสารและเหตุผลในการเร่งแต่งงาน ได้เตรียมไว้ครบถ้วนแล้วงานแต่งจะถูกจัดขึ้นโดยเร็วตามข้อกำหนดของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหลังจากจัดการเรื่องที่ค่อนข้างยุ่งยากเสร็จ ชยุตม์ก็ขับรถมุ่งหน้ากลับบ้านระหว่างทาง โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น เขาเหลือบมอง
หลังจากได้รับอนุญาตจากคุณลุงคุณป้าแล้ว รัชนีก็เดินออกจากบ้านหรูของปรีชาวินมอเตอร์ไซค์ที่เธอเรียกไว้ รออยู่หน้าประตูรั้วบ้าน"น้องรัชนีใช่ไหม?" คนขับถาม เธอพยักหน้าเป็นคำตอบ"ไปที่สถานีนะคะลุง" รัชนีขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์สีขาว พร้อมสวมหมวกกันน็อก"ได้เลยน้อง" คนขับตอบก่อนออกรถมุ่งหน้าไปยังสถานี







