บทที่ 3.

คราม คาลอส เมอซินี่ วัชรโภคิน ยืนอยู่กลางห้องทำงานของผับซึ่งลูกพี่ลูกน้องของเขาเป็นเจ้าของ ดวงตาคมกรอบสีเขียมอมเทาเข้มเกือบดำ มองสำรวจห้องทำงานที่หากเทียบกับห้องทำงานอันโอ่อ่าของเขาแล้ว ห้องนี้เล็กกว่าห้องน้ำในห้องนอนของเขาเสียอีก แต่ถึงอย่างไร มันก็ดูดีเลยทีเดียว ห้องถูกตบแต่งโดยเฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้น โทนสีขาวสะอาดตา มีดกระถางต้นไม้ดอกไม้ประดับสวยงามอยู่มุมห้อง ดูสบายตา ให้ความรู้สึกสบาย สงบเงียบแตกต่างจากแสงสีเสียงที่ดังระทึกเร้าใจด้านนอก เหมือนหลุดเข้ามาอีกโลกหนึ่งเมื่อเข้ามาในห้องนี้...

เสียงประตูที่เปิดออกทำให้ครามหันไปมอง และก็ได้พบคู่รักที่เรียกว่า คู่รัก LGBTQ ซึ่งเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันแปลกหรือผิดตรงไหนที่คนเพศเดียวกันจะรักกัน เพราะความรัก มันไม่สามารถบังคับกันได้ และความรักระหว่างหญิงชายก็ไม่ได้หมายความว่า คนทั้งคู่จะอยู่ด้วยกันตลอดไป ดังนั้น ในเรื่องเพศ ความรักจึงไม่ได้เฉพาะเจาะจงว่าจะต้องเป็นแค่หญิงและชายเท่านั้น

“หวัดดีค่ะพี่คราม” แนนนี่เอ่ยทักทายลูกผู้พี่อย่างตื่นเต้นดีใจ ก่อนจะหันมาแนะนำคนรักให้ครามได้รู้จัก

“นี่พงษ์แฟนแนนนี่ค่ะ พงษ์ นี่พี่คราม”

“หวัดดีครับพี่คราม ยินดีที่รู้จักอย่างเป็นทางการสักทีนะครับ” พงษ์ยื่นมือไปจับกับครามด้วยความดีใจไม่แพ้กัน ซึ่งครามเองก็จับมือกับหนุ่มรุ่นน้องอย่างเป็นกันเอง

“ยินดีที่รู้จักเช่นกัน”

“เชิญนั่งก่อนค่ะ มานานรึยังคะเนี่ย”

“เพิ่งมาสักครู่นี่เอง” ครามก้าวไปทรุดตังลงนั่งที่โซฟานุ่มนั่งสบายด้วยท่าทางสบายๆ แต่กลับดูมีเสน่ห์ น่ามอง ซึ่งแนนนี่เองก็ต้องยอมรับว่า ญาติผู้พี่คนนี้หล่อเลิศ เบ้าหน้าฟ้าประธาน ทั้งหล่อทั้งรวย บรรยาสรรพคุณความหล่อรวยเพอร์เฟ็กต์ไม่ไหว...

“ดื่มอะไรดีคะพี่”

“น้ำเปล่าก็ได้ไม่เป็นไร”

“อะไรกันคะ มาที่นี่ทั้งที่ น้ำเปล่าไม่คู่ควรกับพี่หรอก” แนนนี่พูดติดตลกพลางยกถาดเครื่องดื่มมาวางบนโต๊ะกระจกตรงโซฟา พงษ์รู้งานรีบจัดการผสมเครื่องดื่มให้เขา ครามเองก็ไม่ได้ปฏิเสธ

“ที่นี่ดูดีทีเดียวนะ” ครามเอ่ยขึ้นหลังจากยกเครื่องดื่มในมือขึ้นจบช้าๆ

“พี่คิดว่างั้นหรือคะ” แนนนี่ถามอย่างตื่นเต้น

“ดีกว่าที่คุณน้าบอกหลายเท่าเลยล่ะ” ครามพูดยิ้มๆ

“แม่ก็เป็นแบบนี้ล่ะค่ะ อะไรก็ไม่ดีอย่างที่คาดหวังหรอก แต่ก็ขอบคุณพี่นะคะที่มาเยี่ยมแนนนี่”

“พี่คิดว่าจะมานานแล้วล่ะ แต่ไม่ว่างสักที คราวนี้ก็ว่างแล้ว กะจะอยู่เมืองไทยนานหน่อย ว่าจะหาเวลาไปเที่ยวด้วย”

“โอ้โห หนุ่มฮอตปรอตแตกแถมบ้างานอย่างพี่ครามก็มีวันนี้ด้วยหรือคะเนี่ย”

แนนนี่แซว เพราะมันยากมากที่ครามจะเอ่ยปากบอกว่าตัวเองว่า และมีเวลาเที่ยว เป็นอันว่าต่างก็รู้กันดีในเครือญาติว่าครามนั้นบ้างาน ทำแต่งานและเป็นเจ้านายที่เด็ดขาดเย็นชา พนักงานไม่ว่าจะระดับบนหรือล่างต่างก็เกรงกลัวเรียกได้ว่า หากท่าประธานหนุ่มหล่อเดินผ่านก็แทบจะพากันชะงักกลายเป็นหิน หรือทำตัวเหมือนล่องหนเพื่อจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับเขา

เรื่องความเด็ดขาดในการทำงานในแวดวงธุคกิจต่างก็รู้กิตติศัพท์ของนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงคนนี้ว่า เขาทั้งดุดันและเลือดเย็น ไม่ว่าคู่แข่งทางธุรกิจจะเป็นใคร หรือเก่งแค่ไหน เขาก็สามารถเอาชนะได้ อย่างเฉียบคม

และที่เป็นสิ่งที่ทุกคนต่างขยาดก็คือความเย็นชาต่อเพศตรงข้ามของเขานี่ล่ะ นอกจากมารดาแล้ว ครามแทบจะมองหญิงสาวทุกคนที่ผ่านเข้ามาเป็นเพียงกรวดทรายไร้ค่า ผ่านมาผ่านไป เป็นเพียงการระบายความใคร่ ที่ต่างฝ่ายต่างได้ในสิ่งที่ต้องการ เขาต้องการเซ็กซ์ คู่นอนของเขาต้องการเงิน ทุกอย่างคือการแลกเปลี่ยน ที่สมน้ำสมเนื้อ และหญิงสาวทุกคนที่ขึ้นเตียงกับเขา ล้วนได้ค่าตอบแทนที่คุ้มยิ่งกว่าคุ้มค่า จึงไม่น่าแปลกที่มีหญิงสาวมากมายอยากปีนขึ้เตียงของเขา แม้จะแค่ชั่วครู่ชั่วคราวก็ตาม

“เธอนี่ก็ช่างประชดประชันเก่งเหมือนคุณแม่พี่เลยนะเนี่ย” ครามเอนกายพิงพนักซาฟาตัวยาว แล้วมองไปยังพงษ์ที่นั่งฟังพวกเขาคุยกันเงียบๆ 

“คุณพงษ์ คุณพร้อมจะไปฝึกงานที่อิตาลีเลยมั้ย”

“พร้อมสิครับ ผมเตรียมตัวมาเป็นปีๆ แล้วครับ” พงษ์พูดอย่างตื่นเต้น มองหน้าแนนนี่ที่ก็มีท่าทางตื่นเต้นไม่แพ้กัน

“พี่เตรียมคนไว้ให้เธอสองคนแล้ว พร้อมเมื่อไหร่ก็ไปได้เลย”

“พวกเราพร้อมเสมอค่ะ / ครับ” พงษ์กับแนนนี่พูดขึ้นพร้อมกัน

“ดีมาก งั้นพวกเธอก็เตรียมตัวให้พร้อมจะไปวันไหนก็ไปได้เลย” แล้งคราวก็หยิบซองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกตรงหน้ายื่นให้พงษ์

พงษ์รับมาถือไว้แล้วขยับไปนั่งใกล้กับแนนนี่ ทั้งสองเปิดซองเอกสารออกมาดูด้วยความตื่นเต้น รายละเอียดงานและตั๋วเครื่องบินพร้อมบินสำหรับเขาทั้งสอง และการได้ไปพักที่เพ้นท์เฮ้าสุดหรูหราของครามด้วย พร้อมผู้ช่วยฝีมือฉกาจข้างกายของครามที่จะเป็นคนสอนงานให้พวกเขาทั้งสอง การไปอิตาลีครั้งนี้ ก็เหมือนว่าพวกเขาไปเรียนต่อด้านบริหารธุรกิจ โดยมีอาจารย์ที่เป็นสุดยอดปารมาจารย์เป็นผู้ดูแล

“ขอบคุณมากนะคะพี่คราม”

“ไม่เป็นไร มันเป็นสิ่งที่เธอควรได้ ไปทำให้สำเร็จ ให้คุณน้าได้เห็นว่าเธอไม่แพ้ใคร เธอมีคุณค่าแค่ไหน ไม่ต้องแคร์ว่าใครจะมองยังไง พี่สนับสนุนเธอ”

ครามบอกเสียงอ่อนโยน ผิดกับที่พูดกับคนอื่นๆ เพราะเขาเห็นแนนนี่เหมือนน้องสาว แม้ว่าคนทางบ้านของแนนนี่จะตั้งแง่รังเกียจที่เธอเป็นแบบนี้ และยังดูถูกดูแคลนพงษ์ เพราะคิดว่าพงษ์มาเกาะหาผลประโยชน์จากแนนนี่ แต่สำหรับเขาแล้ว เขาคิดว่าเขามองคนไม่ผิด แม้พงษ์จะเรียนมาน้อยกว่าแนนนี่ แต่เป็นคนเอาการเอางาน มีความทะเยอทะยานที่จะเรียนรู้เพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น เขาเป็นคนที่ควรค่าแก่การให้โอกาส และเขาเชื่อว่า แนนนี่กับพงษ์จะพิสูจน์ตัวเองกับครอบครัวว่าพวกเขารักกัน และสามารถนำพาชีวิตไปอยู่ในจุดสูงสุด ซึ่งคนที่คอยดูแคลนพวกเขาไม่อาจจะเทียบได้

แนนนี่ มีน้องสาวหนึ่งคนอายุห่างกันห้าปี ชื่อ วริศา หรือ แหวน วริศา เป็นคนขี้อิจฉาและมักคอยพูดใส่ร้ายแนนนี่ให้บิดามารดาฟังเสมอ ทำให้บิดามารดาของแนนนี่ มีอคติกับแนนี่และพงษ์ การที่แนนนี่กับพงษ์เปิดผับแบบนี้ วริศาก็ใส่ไคร้ว่าแนนนี่เปิดผับแอบแฝงการขายบริการ ดังนั้น ทั้งพงษ์และแนนนี่จึงออกมาอยู่คอนโดด้วยกัน ช่วยกันทำงาน จนมีเงินจำนวนหนึ่งซึ่งมากพอจะใช้ชีวิตอย่างสบายไปตลอดชาติ อย่างที่วริศาไม่สามารถจะมีได้ และไม่มีความสามารถอย่างแนนนี่ ดังนั้นสิ่งที่วริศาทำได้ก็คือ การใส่ร้าย ตั้งแง่อคติกับแนนนี่ ไม่อยากให้บิดามารดาเห็นแนนนี่ดีกว่าตน เขาจึงรู้สึกเห็นใจและเห็นเนื้อแท้ของแนนนี่ว่าเป็นอย่างไร ดังนั้นเขาจึงพร้อมสนับสนุนแนนนี่ในทุกๆ ด้าน เพราะแนนนี่สมควรได้รับ