บทที่ 13

หลายวันต่อมา

เช้าวันใหม่ในห้องนอนของปีเตอร์พิมพ์ลืมตาตื่นขึ้นภายในอ้อมกอดของเขา ร่างกายเปลือยเปล่าเพราะตกอยู่ในบทรักของปีเตอร์ทั้งคืน ขยับตัวจะลุกขึ้นนั่งแต่ปีเตอร์กลับขึ้นทาบทับตัวเธอลงนอนอย่างเดิม

"จะรีบลุกไปไหนฉันยังไม่อิ่มเลย"ก้มหน้าจูบไซ้ซอกคอขาวเนียนของเธอ

"ฉันจะไปอาบน้ำค่ะ" ดันหน้าปีเตอร์ออกจากคอตัวเอง

"ฉันขออีกรอบนะ"ก้มหน้าลงจูบดูดหน้าอกเต่งตึงทั้งสองข้างของเธอพร้อมกับใช้มือล้วงเข้าไปในช่องรัก

"แต่ฉันไม่ไหวแล้วนะคะ"ตั้งแต่ประจำเดือนเธอหมดปีเตอร์ก็เอาแต่ใจตัวเองไม่ยอมให้เธอได้นอนหลับสบายเลยสักคืน

"งั้นก็ไปอาบพร้อมกันนี้แหละ"ช้อนอุ้มพิมพ์ขึ้น

"ว้าย! จะทำอะไรคะ"ตกใจใช้แขนทั้งสองข้างคล้องคอปีเตอร์ไว้

"ก็ไปอาบน้ำด้วยกันยังไงล่ะ" เดินตรงไปในห้องน้ำแล้ววางเธอลงในอ่างอาบน้ำพร้อมกับเปิดน้ำใส่อ่างทิ้งไว้

จากนั้นก็นั่งลงไปในอ่างเข้าไปประกบจูบริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธออย่างดูดดื่มใช้ลิ้นซอกซอนเข้าในโพรงปากหวานใช้ลิ้นตวัดเกี่ยวพันลิ้นกันไปมา จนพอใจแล้วก็ถอนริมฝีปากออกแล้วมองสบตากับพิมพ์

"ให้ฉันรักเธอในนี้นะ" ก้มหน้าลงจูบไซ้ซอกคอเธอทันที

พิมพ์ไม่ตอบแต่หลับตาลงเพื่อรับสัมผัสจากเขาที่กำลังเล้าโลมให้เธอเคลิบเคลิ้มอยากรับสัมผัสจากเขามากขึ้น

หลังจากที่ปีเตอร์สัมผัสเล้าโลมพิมพ์จนน้ำหวานไหลออกมาจากช่องรักเขาก็อุ้มยกตัวเธอไปนั่งบนขอบอ่างอาบน้ำ แล้วพาแก่นกายที่สวมคอนดอมเข้าไปในช่องรักของเธอ จากนั้นก็ค่อยๆขยับเขยื้อนตัวเองไปตามแรงอารมณ์ทั้งกระแทกกระทั้นจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องน้ำ จนทั้งคู่ไปถึงจุดหมายปลายทางพร้อมกัน

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จพิมพ์ก็ออกจากห้องปีเตอร์ด้วยชุดนอน เดินตรงไปยังห้องของตัวเองเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ ทุกอย่างอยู่ในสายตาของเกรซที่แอบมองอยู่ห่างๆด้วยความอิจฉาริษยาจนจะระเบิดออกมา

หลังจากที่พิมพ์แต่งตัวด้วยชุดใหม่เสร็จก็มานั่งลงตรงหน้ากระจกเพื่อแต่งหน้า เธอยอมรับว่าในเวลานี้เธอมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับปีเตอร์ และดูเหมือนว่าปีเตอร์ก็มีความสุขเช่นกัน เพราะตั้งแต่วันที่เขาไล่เกรซออกไปจากห้องก็ไม่เห็นเขาจะสนใจเกรซอีกเลย แล้วยังให้เธอไปนอนที่ห้องเขาทุกคืน

หลังจากที่จัดการกับตัวเองเรียบร้อยพิมพ์ก็ไปทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนทุกวัน กำลังยืนชงกาแฟให้ปีเตอร์อยู่ เขาก็เดินเข้าไปสวมกอดเธอทางด้านหลังพร้อมกับหอมแก้มเธอเบาๆ

"คืนนี้ฉันจะพาเธอไปนอนค้างที่อื่นนะ อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง"ใช้มือลูบไล้ไปตามสะโพกเธอ

"ที่ไหนเหรอคะ" หันหน้ามาหาปีเตอร์

"ไม่บอกเดี๋ยวไปถึงเธอก็รู้เองแหละ" จ้องหน้าพิมพ์ตาเป็นมัน

พิมพ์ได้ยินอย่างนั้นก็หันไปชงกาแฟต่อ ไม่อยากถามเซ้าซี้เขาอีก

"วันนี้เธอไม่ต้องลงไปทานอาหารข้างล่างน่ะ ฉันสั่งให้พนักงานเอาส่งให้ถึงห้อง เดี๋ยวก็คงมาแล้วมั้ง" เดินไปนั่งลงบนโซฟา

"ทำไมล่ะคะ ฉันไปทานข้างล่างเหมือนเดิมก็ได้" ยกแก้วกาแฟไปวางบนโต๊ะตรงหน้าปีเตอร์

"ฉันอยากทานกับเธอแค่สองคน"มองสบตาพิมพ์

พิมพ์ชะงักกับคำพูดของปีเตอร์ ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ๆเขาถึงได้พูดอย่างนั้นออกมา ไม่นานพนักงานก็มาส่งอาหารถึงห้องโดยยกไปวางไว้บนโต๊ะตรงโซฟา

"รีบไปทานเถอะ เดี๋ยวจะเย็นหมด"ปีเตอร์เดินจับจูงมือพิมพ์ลงไปนั่งตรงโซฟา

พิมพ์นั่งลงข้างปีเตอร์แล้วหยิบแซนวิชขึ้นมาทาน ปีเตอร์หันไปมองหน้าเธอพอดี จึงเห็นเศษแซนวิชเลอะติดปาก เขาเลยหยิบกระดาษทิชชูเช็ดปากให้เธอ

"เธอนี้กินเหมือนเด็กเลย" ยิ้มมุมปาก

พิมพ์ได้แต่นั่งทานไปเงียบ ๆ ยิ้มเขินอายกับคำพูดและการกระทำของปีเตอร์ที่ทำให้เธอ

"จะว่าไปเธอก็เด็กกว่าฉันตั้งหลายปี ว่าแต่ปีนี้เธออายุเท่าไหร่" หยิบขนมปังเข้าปาก

"ยี่สิบสามค่ะ" หันไปมองหน้าปีเตอร์

"ฉันไม่คิดเลย ว่าฉันจะได้กินเด็กอย่างเธอ" ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าพิมพ์

พิมพ์ก้มหน้าลงยิ้มน้อยๆด้วยความเขินอาย

หลังจากที่ทานอาหารกันเสร็จต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง พิมพ์กำลังเดินออกมาจากห้องของปีเตอร์หลังจากที่ทำงานเสร็จแล้ว ก็เจอเอมี่กับเอวาเดินเจ้ามาพอดี

"ว่าไงพิมพ์ทำไมวันนี้ไม่ลงไปทานข้าวข้างล่างล่ะ" เอมี่ถามขึ้น

"เอ่อ คือฉันทานกับคุณปีเตอร์ ก็เลยไม่ได้ลงไปข้างล่าง" หลบตาเอมี่กับเอวา

"เล่ามาเลยนะ" เอวาสงสัย

"ฉันว่าไปคุยกันที่ห้องฉันดีกว่า"รีบเดินนำไปที่ห้องของตัวเอง

เอมี่กับเอวาเดินตามหลังพิมพ์เข้าไปในห้อง ตาก็มองสำรวจไปทั่วห้อง แล้วไปหยุดตรงหน้าพิมพ์จนเธอทำตัวไม่ถูกเหมือนถูกจับผิด

"พิมพ์กับคุณปีเตอร์กินกันแล้วใช่ไหม"เอมี่จ้องหน้าพิมพ์

"จะบ้าเหรอ เธอเอาอะไรมาพูด" พิมพ์รีบปฎิเสธ

"ก็อย่างที่เห็นอยู่ห้องใกล้กันขนาดนี้ ยังไม่พอให้ไปทำความสะอาดห้องทุกวัน เป็นใครก็ดูออกแหละจริงไหมเอวา" ส่งยิ้มให้เอวา

"จริง ใครๆก็ดูออกทั้งนั้นแหละ ฉันว่าคุณหลุยส์คงหมดสิทธิ์แล้วล่ะ" เอวายิ้มหัวเราะเสียงดัง

"ที่เธอสองคนมาหาฉันถึงนี้ เพราะเรื่องนี้เหรอ" จ้องหน้าเอมี่กับเอวา

"เปล่าหรอก แค่อยากมาหาเฉยๆ"เอมี่ส่งยิ้มให้พิมพ์

"แล้วคุณปีเตอร์ไม่อยู่เหรอ" เอวาถามขึ้น

"เขาไปตรวจดูงานข้างล่าง" ตอบไปตามตรง

"เธอรู้ใช่ไหม ว่าคุณปีเตอร์ไม่ได้มีเธอแค่คนเดียว"เอมี่ตัดสินใจถามออกไป

"ใช่ฉันรู้" คอนดอมในถังขยะและเกรซคือสิ่งยืนยัน

"ถ้าเธอกับคุณปีเตอร์มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้ว ฉันอยากให้เธอเผื่อใจไว้บ้างนะ" เอมี่เอ่ยขึ้น

"ใช่ฉันไม่อยากเห็นเธอเสียใจนะพิมพ์" เอวาพูดเสริมขึ้น

"ฉันขอบใจเธอสองคนมากนะที่เป็นห่วง" เดินเข้าไปสวมกอดเอมี่กับเอวา

"ฉันสองคนขอตัวไปทำงานก่อนนะ" เอมี่ส่งยิ้มให้พิมพ์ แล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกันกับเอวา

"ไว้เจอกันนะ"ส่งยิ้มให้เอมี่กับเอวาแล้วปิดประตูลง

จากนั้นก็ไปนั่งทรุดตัวลงบนเตียง จะให้เธอทำยังไงได้เพราะเธอเป็นแค่ลูกหนี้ต้องอยู่ภายใต้คำสั่งเขาทุกอย่าง และไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขา ส่วนความรักไม่ต้องพูดถึงเลยเขาคงไม่มีให้เธอทุกอย่างเป็นแค่ความใคร่เท่านั้น เพราะเขายังไม่ได้แต่งงานเขาจะมีผู้หญิงอีกกี่คนก็ได้ตามที่เขาต้องการ

พอตกเย็นปีเตอร์ก็ไปรับพิมพ์ที่ห้องแล้วพากันลงไปขึ้นรถระหว่างนั่งอยู่ในรถพิมพ์ก็เอาแต่เงียบ เพราะปีเตอร์ไม่ได้ถามอะไรเธอ จนรถมาจอดตรงลานจอดรถใต้เพนท์เฮ้าส์ส่วนตัวของเขา ทั้งคู่จึงลงมาจากรถ

พิมพ์ได้แต่เดินตามหลังปีเตอร์เข้าในลิฟต์ตามด้วยบอดี้การ์ดทั้งสองคน พอลิฟต์เปิดออกเควินกับมาร์สก็เดินนำหน้าไปเปิดประตูเพนท์เฮ้าส์ พอเข้าไปข้างในพิมพ์ก็กวาดสายตามองไปทั่วห้องรับแขกที่มีความกว้างขวางเหมือนอยู่บ้านเลย แล้วยังมีบันไดขึ้นไปชั้นบนอีก

"นายสองคนไปพักเถอะ"หันไปบอกบอดี้การ์ดทั้งสองคน

"เพนท์เฮ้าส์ฉันเองสวยไหม"หันไปมองหน้าพิมพ์

"ค่ะ สวยมาก"มองไปทั่วห้อง

"คืนนี้เราจะค้างกันที่นี้" นั่งลงบนโซฟา

"ค่ะ" รับคำสั้นๆ นั่งลงตรงข้ามปีเตอร์

นั่งสักพักก็มีแม่บ้านเดินเข้ามาตามทั้งคู่ไปทานอาหาร พิมพ์จึงลุกเดินตามหลังปีเตอร์ไป

พอเดินไปถึงพิมพ์ก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆปีเตอร์ โดยมีแม่บ้านสองคนค่อยอำนวยความสะดวกอยู่ใกล้ๆ พิมพ์นั่งทานไปเงียบๆ จนปีเตอร์เริ่มแปลกใจที่เธอเงียบผิดปกติ แล้วยังไม่ยอมมองหน้าเขาอีก

"เธอเป็นอะไรหรือเปล่า" ถามด้วยความสงสัย

"เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้เป็นอะไร" ตักอาหารเข้าปาก

"ไม่ได้เป็นอะไรก็ดีแล้วล่ะ" ก้มหน้าทานอาหารต่อ

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จปีเตอร์ก็พาพิมพ์ขึ้นไปชั้นบน ปีเตอร์เปิดประตูเข้าไปในห้องนอน

"คืนนี้เราจะนอนห้องนี้ด้วยกัน" นั่งลงบนเตียง

"ค่ะ" มองไปทั่วห้องแล้วเดินไปหยุดตรงระเบียงห้องมองลงไปข้างล่างที่เห็นแสงไฟจากรถรา

ปีเตอร์จึงเดินเข้าไปสวมกอดเธอทางด้านหลัง

"ไปอาบน้ำกันเถอะ " พูดข้างหูเธอพร้อมกับจูงมือเธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จปีเตอร์ก็อุ้มพิมพ์ที่ร่างกายเปล่าเปลือยวางลงบนเตียง แล้วพาร่างกายเปล่าเปลือยของตัวเองตามลงไปทาบทับตัวเธอจนจมอยู่ใต้ร่างเขา ใช้มือลูบไล้ใบหน้าอ่อนหวานเบาๆ แล้วประกบจูบริมฝีปากพิมพ์ทันที

"อื้อ" ได้แต่เปล่งเสียงอยู่ในลำคอเท่านั้น

ปีเตอร์ใช้ลิ้นซอกซอนเข้าไปในโพรงปากหวานใช้ลิ้นตวัดเกี่ยวกันไปมา จากนั้นก็ถอนริมฝีปากออกเลื่อนลงไปตามลำคอจูบไซ้ไปมาแล้วเลยลงไปยังหน้าอกเต่งตึงทั้งสองข้าง จูบดูดดึงลูบไล้จนพิมพ์เริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับเขา

ปีเตอร์เห็นอย่างนั้นจึงเลื่อนริมฝีปากลงไปตามหน้าท้องราบแบนจนไปหยุดตรงช่องรัก จากนั้นก็จูบดูดดึงปมกระสันพร้อมกับใช้นิ้วยิ่งทำให้พิมพ์เสียวซ่านจนร่างกายเกร็งกระตุกบิดส่ายไปมาพร้อมรับตัวเขา

ปีเตอร์จึงสวมคอนดอมแล้วพาแก่นกายเข้าไปในช่องรักของพิมพ์ทีเดียวจนสุดทาง พิมพ์จึงยกแขนทั้งสองข้างคล้องคอเขาไว้ จากนั้นปีเตอร์ก็บรรเทิงบทรักไปตามแรงปราถนาข้างใน สร้างความหฤหรรษ์ให้ทั้งคู่ จนเปล่งเสียงครวญครางออกมาพร้อมกัน อีกทั้งยังกระแทกกระทั้นจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้อง ตลอดทั้งคืน