Masukด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
หลังจากที่ทานอาหารเส็จโรสก็ชวนพิมพ์ไปยืนชมวิวบนดาดฟ้าที่อยู่ชั้นบนสุดของร้านอาหารที่ตั้งอยู่บนตึกหลายสิบชั้น เพื่อเปิดโอกาสให้ปีเตอร์กับหลุยส์ได้คุยกัน "ฉันยินดีด้วยอีกครั้งนะ ที่นายกับโรสจะแต่งงานกัน" "ขอบใจนายมากนะ" "แต่ถ้าวันไหนแกทำให้โรสเสียใจฉันจะเอาโรสคืน" ปีเตอร์พูดทีเล่นทีจริง "ไม่มีวัน
หลังจากที่ปีเตอร์สอนงานเสร็จก็พาพิมพ์ออกมาจากห้องทำงานตรงไปยังห้องอาหารวีไอพี เพื่อทานอาหารเที่ยงกัน พิมพ์นั่งทานไปเงียบๆ จนปีเตอร์เงยขึ้นมามองหน้าเธอ "คืนนี้ใส่สร้อยข้อมือที่ฉันให้ด้วยนะ" "ค่ะ" อมยิ้มพร้อมกับลอบมองหน้าปีเตอร์แวบหนึ่ง ส่วนปีเตอร์ทานไปก็ลอบมองใบหน้าหวานและริมฝีปากจิ้มลิ้มของพิมพ์ไ
หลุยส์กับโรสนอนกกกอดกันอยู่บนเตียงด้วยความรักใคร่ หลังจากที่จบบทรักของทั้งคู่ "เย็นนี้ฉันจะนัดปีเตอร์กับพิมพ์ไปดินเนอร์กัน คุณก็ต้องไปด้วยนะคะ จะได้ปรับความเข้าใจกับปีเตอร์สักที" "ก็ได้เพื่อความสบายใจของคุณผมจะทำให้" จูบไปที่แก้มโรส "ค่ะ ถ้างั้นเดี๋ยวโรสจะไปบอกปีเตอร์ด้วยตัวเอง" "แล้วเมื่อไหร่ค
"ค่ะ" ส่งยิ้มให้หลุยส์พร้อมกับเดินเข้าไปสวมกอด "งั้นผมกลับก่อนนะ มีอะไรก็โทรหาผมได้ตลอดไม่ต้องเกรงใจ" พูดจบแล้วก็เดินออกจากบ้านไป ด้านโรสหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงมารอหลุยส์ที่โต๊ะอาหารเพื่อทานอาหารเช้าด้วยกัน แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะกลับสักที กำลังจะหยิบโทรศัพท์โทรหา หลุยส์ก็เดินเข้ามาพอดี "เ







